Rodzenstwo.

[jan.kran]

Wyciagne tu linke do postu Bachuli z sasiednego watku bo mysle ze
warto podyskutowac na temat jezyka rodzenstwa i rozwoju jezyka w
rodzinie.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=37229&w=69955098&wv.x=1&a=70485150


Moja corka zawsze mowila i mowi lepiej po polsku niz Junior choc w
tej chwili On poczynil bardzo duze postepy < glowna przyczyna sa
wizyty w PL >. Polski Juniora jest na dobrym poziomie ale ma
ewidentny akcent , Mloda mowi po polsku bardzo dobrze.

Ja zawsze mowilam do obojga po polsku ale jednak jest roznica w ich
poziomie jezyka . Miedzy soba mowili po polsku w mojej obecnosci
ale teraz Mloda przyznaje ze jak byli sami mowili niekiedy po
niemiecku.
W tej chwili rozmawiaja ze soba tylko po niemiecku , nie protestuje
bo dla Juniora to jest jeden z niewielu kontaktow w tym jezyku .
Natomiast ze mna bardzo duzo i chetnie mowi po polsku

Po norwesku rozmawiaja tylko w obecnosci norweskich znajomych.
Natomiast kiedys sie zdziwilam , Mloda zapytala Juniora o jakis
fakt z literatury norweskiej , On jest w tej chwili bardziej na
biezaco w tym temacie a Jej bylo to potrzebne do jakiegos
seminarium.
Natychniast przeszli na norweski , pierwszy raz slyszalm moje dzieci
rozmawiajace miedzy soba w tym jezyku , sadze ze Juniorowi latwiej
bylo jej wytlumczyc o co chodzi po norwesku ale jednak bylo to dla
mnie ciekawe przezycie
K

[bachula_gr]

Kran, dzieki.
Fascynujace dla mnie jest obserwowanie na wlasnych i obcych
dzieciach procesu ewaluowania jezyka/jezykow, przeskakiwania z
jezyka na jezyk, przyporzadkowania jezykow danym czynnosciom,
sytuacjom etc.
Odgrzebalam stary watek Baani, w sumie od tego czasu duzo sie
zmienilo, dzieci podrosly, pojawily sie pewnie nowe a np moje
dziewczyny z monologu Duzej do Malej przeszly na rozmowy, klotnie
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=37229&w=38760552&v=2&s=0
A jak to jest u Was? Jaka jest aktualna plaszczyzna jezykowa Waszych
dzieci?

[jan.kran]

Bachula , dziekuje Szukalam tego watku ktory zacytowalas , nie
znalazlam bo spadl do archiwum.
Dzis juz musze konczyc pobyt w necie ale pomysle nad tym jak sie
rozwijala komunikacja moich dzieci. Zwlaszcza w przypadku Juniora
zaszly duze zmiany w ciagu ostatnich dwoch lat.
Pozdrawiam
Ula

[aggrazza]

Moja czteroletnia corka ma brata. Obecnie raczkujacy
szesciomiesieczniak, wszystkozerny i wszedobylski. Podgryza jej
rzeczy za co dostaje bure w zaleznosci od towarzystwa. Przy mnie po
polsku, przy mezu po angielsku. Polski jest w dalszym ciagu jej
silniejszym jezykiem, i oczywiscie to ja spedzam z malym wiecej
czasu wiec chyba dlatego chetniej wybiera polski do monologow z
bratem kiedy jestesmy we czworke. Mama=niemowle=polski.

[fabella]

Moi chłopcy są jeszcze mali.( Eliot 6 i pół roku ,a Armand ma prawie
4lata) Jednak nigdy nie mówią razem po francusku. Wyjątkiem są
oczywiście zabawy grupowe z innymi dziećmi. Wtedy automatycznie
przechodzą na francuski. Wystarczy jednak,że odejdą choć trochę od
grupy, albo gdy starszy tłumaczy coś młodszemu, natychmiast
przechodzą na polski. Gdy Armand się urodził Eliot miał 2 i pół
roku. Był dzieckiem mówiącym bardzo szybko i bardzo dobrze. Poza
literą "r", zamienianą na j,nie miał w ogóle swojego języka. Mówił
jak stary. Po urodzeniu się Armanda powstał dla niego problem.
Językiem zabawy z dziećmi był francuski, a ze mną polski. Nie
wiedział jak ma się zachować i jaki język wybrać. Z zasady nigdy nie
mieszał obu języków. Zadał mi pytanie - mamo jak ja mam mówić do
Ajmanda? Odpowiedziałam mu bardzo prosto. Jeżeli będziesz mówił tak
jak z mamą - Armand nauczy się tak samo jak ty, mówić po polsku.
Jeżeli wybierzesz francuski - Twój brat będzie mówił dużo gorzej niż
ty. Pojedziecie do Polski i na placyku zabaw trudniej mu będzie
porozumiewać się z dziećmi. Będzie przecież przyzwyczajony do zabawy
wyłącznie po francusku. Do ciebie należy wybór. Akceptuję każdą
twoją decyzję. Rozumiem jeżeli wolisz z nim rozmawiać po francusku,
tak jak w przedszkolu. Ja jednak zawsze będę mówiła do twojego brata
po polsku, bo chcę go nauczyć takich samych wyrazów jak ciebie.
Eliot wysłuchał spokojnie i powiedział - dobrze, w takim jazie będę
z nim jozmawiał po polsku.
I tak już zostało. W przedszkolu na przerwach bawili się razem.
Przedszkolanki mówiły mi ,że zawsze rozmawiali po polsku. Nauczyli
nawet francuskie dzieci wielu słów. Mieli taki własny klubik.
Dzisiaj Eliot jest w szkole międzynarodowej, w sekcji polskiej.
Problemu nie ma w ogóle. Wszystkie dzieci w tej klasie bawią się i
komunikują wyłącznie po polsku. Mały Armand uwielbia chodzić do
szkoły brata. Też bawi się z tymi dziećmi mówiąc w języku
macierzystym. Kontakt polski między rodzeństwem stał się społecznie
uzasadniony.
Zostawiłam jednak wybór dziecku. Wytłumaczyłam i miałam szczęście bo
chłopiec zrozumiał. Zobaczymy co będzie dalej. Ułatwia mi zadanie
szkoła, gdzie polski jest oficjalnym językiem tak jak francuski.
Kiedy Armand testował brata i coś mówił mu po francusku, Eliot
karcił go. Powiedział,że to nie ma sensu bo i tak będzie z nim mówił
po polsku. Któregoś dnia usłyszałam przez okno do ogrodu tekst
starszego - Armand co ty wygadujesz? Mów normalnie a nie po
francusku. Będzie tata to z nim sobie pogadasz, a do mnie to mów po
ludzku!!!
Myślałam ,ze padnę ze śmiechu. Armand tylko pare razy testował
brata. Przeszło mu równie szybko jak przyszło. Mówi na poziomie
czterolatka z idealnym akcentem polskim, bez wpływów francuskich.
Oby tak dalej. )

[moustilou]

moje chlopaki sa prawie w tym samym wieku co twoi, ale (niestety) chyba nigdy
nie mowili miedzy soba po pl. starszy mowil po pl bardzo dobrze i zawsze go
uzywal kiedy mowil do mnie, do czasu kiedy poszedl do szkoly (mial 4,5l) teraz
niestety coraz ciezej mu sie mowi po pl (zapomnielam dodac ze tez jestesmy pl-fr
) miedzy soba chyba od zawsze mowili po fr. zdarza im sie dodawac polskie slowa,
ale rzadko. szczegolnie ze mlodszy mowi znacznie gorzej po pl i niestety to
wplywa rowniez na mnie - wiecej z nim mowie po fr. moja siostra ma rowniez dwoch
chlopcow w prawie takim samym wieku, mieszkamy niedaleko siebie i kiedy chlopcy
sa razem wszyscy 4 zawsze rozmawiaja po fr. za to kiedy jedziemy do pl dosc
szybko nadrabiaja zaleglosci i dosc szybko przechodza na pl (ale miedzy soba
jednak dominuje fr)
wydaje mi sie ze jest duzo mojej 'winy' powinnam byc kosekwentniejsza w uzywaniu
pl. co gorsze, niestety mi tez coraz trudniej mowic po pl na niektore tematy....
czy wy tez 'zapominacie' slowa po pl???
dobrze ze weszlam na to forum, dodalo mi motywacji do kontynuacji a nawet
poprawy! bardzo mi zalezy na tym zeby dzieci mowily po pl.

[reyka]

hej,
u nas na razie komunikacja jednostronna, bo filip jeszcze nie mowi
(choc pozawerbalnie daje sobie rade coraz lepiej).
ale co mnie zaskoczylo. myslam ze starsza corka, ktora chodzi do
przedszkola bedzie mowic do niego po ang, a tu nie - polski.
natomiast gdy bylismy w tym roku w polsce to na poczatku do dzieci i
do swojej kuzynki mowila po ang. dosc szybko jednak zalapala, ze ta
droga sie nie dogada i przeszla na polski. po powrocie do irlandii
do tutejszych dzieci mowila po polsku ale tez dosc szybko sie
przestawila. ciekawe, ze z doroslymi nie miala tego problemu
zobaczymy, jak bedzie dalej, gdy filip juz zacznie cos mowic, na
pewno interesujaco

[bachula_gr]

Moje dziewczyny rozmawiaja miedzy soba po polsku albo po grecku. W
zaleznosci od sytuacji, pory dnia, widzimisie.

Wczoraj zas uslyszalam taki tekst (po polsku) zza sciany:
- Christina, powiedz mi cos po francusku
- ????
- no powiedz cos, bo ciagle tylko ten polski albo grecki, trzeba
znalezc inny jezyk.

PS- o ile angielski jest slyszalny u nas w domu, o tyle dziewczyny
nie mialy dotad zadnej stycznosci z francuskim

[jagaga]

Wyciagam ten watek, bo chetnie skorzystam z doswiadczen. U mnie
narazie komunikacja jednostronna - syn mowi do rocznej siostry po
polsku. Mowi do niej moimi tekstami. Nawet przy japonskich dziadkach
mowil do niej po polsku. To pewnie dlatego, ze bardzo malo czasu
spedza wspolnie z nia i z tata. Pewnie uznal, ze ona nie rozumie
japonskiego. I to chyba slusznie tak uznal. On w jej wieku juz
poslugiwal sie paroma japonskimi slowami - przy drugim dziecku tatus
zostal w tyle... niestety. Bede musiala go czesciej zostawiac
samego z dziecmi!

[jagaga]

Zastanawiam sie jak to zrobic, zeby dzieciaki, tak jak u Bachuli i
Fabelli, mowily miedzy soba po polsku i po japonsku czyli w jezykach
domowych. Obawiam sie, ze jak tylko dzidzia pojdzie do przedszkola
przejda na francuski. Moze rzeczywiscie jakos umowic sie z synem?

[jan.kran]

Moje dzieci mowia miedzy soba po niemiecku , natomiast jak ja biore udzial w
konwerscji przechodza na polski lub niemiecki.
Generalnie jest tak ze kazdy wrzeszczy PPP jak chce ale nie mieszamy jezykow.
Kazda wypowiedz jest wylacznie po polsku lub niemiecku.
Ja np. sie wyzalam Mlodej na Juniora po polsku , Ona Go ochrzania po niemiecku
potem w rozmowie ze mna leci po polsku.
Wszystko przez telefon
K.

[sevilay]

Moje dzieci mówią między sobą po polsku.
Ale,już się zorientowały,że drugi język może im się przydać jako tajny kod

Moja córeczka ma 6 lat a starszy synek 4.Kiedyś synek poszedł z siostrą do przedszkola do jej grupy (miał zobaczyc jak jest w przedszkolu) i tam pierszy raz się zorientowali,że jak rozmawiają po turecku to inne dzieci ich nie rozumieją.Chyba im się spodobało i zauważyłam,że coraz częsciej tak się porozumiewają jak przychodzi się do nich bawic synek sąsiadów.

A, i efektem ubocznym dwujęzycznosći w naszym domu jest podstawowa znajomość tureckiego u mojej siostrzenicyNiedawno się okazało,że ona też rozumie co moj mąz mówi do dzieci (ona często u nas bywa

Starsze dzieci raczej nie maja problemów.Chyba już maja dobrze zakodowane,że do taty i wujków się mówi po turecku a do mamy i reszty po polsku.

Gorzej z najmłodszym,który tylko polskiego używa.
Zastanawiałam się czy nie poprosić starszych dzieci,żeby też do niego mówiły po turecku.Podobno opanowały ten język na całkiem dobrym poziomie (to mój mąz tak twierdzi,ja tam tego ocenić nie umiem

[mrockata]

moje Male maja 2.5 roku i rozmawiaja miedzy soba mieszanina turecko-polska

[bachula_gr]

Dorzuce spostrzezenie z ostatnich dni.

Otoz oczywiscie zdaje sobie sprawe z tego, ze kazde dziecko jest
inne, rozwija sie w swoim tempie, jezykowo rowniez z moze nawet i
tym bardziej Niemniej porowniania zwlaszcza dzieci w tej samej
sytaucji jezykowej (rodzenstwo) sa nieuniknione. I tak....

2.5-letnia Christina ma od tygodnia faze na mowienie o sobie po
polsku w formie MESKIEJ (bylem/zrobilem/chcialem ci
powiedziec...etc). Do tej pory mowila duuuuzo i poprawnie a tu taka
odmiana. Z polskojezycznych osob wokol ma mnie i siostre wiec tym
bardziej ciekawi mnie skad taki wzorzec przyjela.

Natomiast Sofia (od wczoraj 6-latka), w analogicznym okresie zycia
mowila po polsku o sobie w 3 osobie lp (Sofia chce/nie
chce/pojdzie/zrobi) zamiast chce/pojde/zrobie.

A jak tam Wasze dzieciaki? Czy Was zaskakuja? Jakie roznice
zauwazacie?