Jedzenie

[sdr]

Chciałam Was zapytać czy nie macie problemów z jedzeniem Waszych dzieci? Czy
chcą jeść samodzielnie? Czy nagryzają już pokarmy? Czy chętnie próbują
nowych smaków i potraw? Mnie już ręce opadają. Nata właśnie skończyła siedem
lat ale mowy nie ma, żeby wzięła łyżkę do łapki. Kiedyś uczyliśmy się już
tego i nawet jakos szło, a potem nagle trach! łyżka stała się wroga. O nowych
smakach i potrawach mogę zapomnieć. Młoda ma kilka - dosłownie kilka potraw,
które chce jeść a inne w ogóle nie wchodzą w grę. O nagryzaniu to już w ogóle
nie mówię. Siedem lat i nie zna smaku chleba. Błagam, nie kręćcie tylko
głowami, że tacy z nas beznadziejni rodzice, ale Nata dodatkowo jeszcze jest
autystyczna i do tego upośledzona w stopniu umiarkowanym i u nas naprawdę to
wszystko opornie idzie. Ale może macie jakieś sposoby na jedzenie, żeby nie
było już takim problemem?
pozdrawiam,
Dominika, mama Natki

[olamaja]

Ja z Mają też miałam ten proble. Jadła tylko rosół i kotlety mielone. Teraz jak
chodzi do przedszkola to już jest lepiej. Też nie bardzo chce próbować nowych
rzeczy ale daje się przekonać. W przedszkolu musi jeść sama i panie jej pilnują
a w domu chce żeby ją karmić.

[sdr]

Pięknie! A jak nauczyłyście się jeść samodzielnie? Chciała Oleńka trzymać
łyżkę, czy widelec?

[olamaja]

Duża zasługa przedszkola. Maja chodzi do przedszkola integracyjnego w
Żyrardowie. Od początku był zatrudniony tyflopedagog do pracy z Mają.
Specjaliści wiedzą jak uczyć niewidome osoby pewnych czynności, które dla nas
są normalne. Zauważyłam też, ze Maja w specyficzny sposób trzyma kredki. Tak
jakby prowadziła kredkę między dwoma palcami drugiej ręki. Dziekuję Bogu,że
trafiłam na takie wspaniałe przedszkole. Ola

[magracka]

Zazdroszczę Ci tego że mieszkasz w Warszawie nie dlatego że to stolica , ale
masz lepszy dostęp właściwie do wszystkiego co wiąże się z rehabilitacją
dziecka. Odkąd Gracek się urodził często tam jeździmy, my mieszkamy nad morzem
100 km od Szczecina i nawet Szczecin jest prowincją jeżeli chodzi o pomoc
dzieciom niewidomym lub słabowidzącym marzy mi się przeniesienie się w okolice
Warszawy lub do samej Warszawy...tylko niestety ceny mieszkań ...i praca u
męża nie ma to znaczenia natomiast dla mnie ogromne i miałabym bliżej do
rodzinki pod Łódź ach może kiedyś a tak to od ilu lat Twoja córeczka chodzi do
przedszkola? pozdrawiam

[olamaja]

Właściwie nie mieszkam w Warszawie. Żyrardów jest ok. 50 km od W-wy. To
oczywiście szczegół:). Jak Maja miała 2-3 latka jeździliśmy do Tęczy (mieszane
uczucia). Maja chodzi do przedszkola integracyjnego w Żyrardowie już 2 rok.
Jest teraz w grupie 4-5 latków. Jak była w grupie najmłodszej miała 4 lata.
Zdaje sobie sprawę, że miałam dużo szczęścia, że jest u nas takie przedszkole.
Jak Maja miała 3 lata to poszłam do Pani dyrektor tego przedszkola z pytaniem
czy Maja mogłaby przychodzić chociaz na godzinę dziennie, żeby pobawić się z
dziećmi. Zostałam bardzo miło przyjęta i okazało się, ze Maja będzie mogła
normalnie chodzić do tego przedszkola. Teraz od września będzie już
w "starszakach" (jak ten czas leci!) no a potem Laski.

[magracka]

ale gafa w sumie nie znam Warszawy myślałam ,że to jej dzielnica...ale to
szczegół w moim mieście nie ma przedszkola integracyjnego nie w ogóle
specjalistów tyflopedagogów, teraz Gracek ma 2 latka ma jeszcze rok do tego
czasu ale powoli o tym myślę, i wiem też jedno że nie oddam go do żadnej szkoły
z internatem sama pracuję w takiej szkole znam też inne minusy internatu i
prędzej się przeprowadzę . Wy macie ten problem chyba z głowy/? będziecie
dowozić Maję? pozdrawiam

[olamaja]

Tak, będziemy ją dowozić. Nie wyobrażam sobie innego sposobu chociaż do Lasek
nie mamy zbyt dobrego dojazdu. Już mam opracowanych kilka wariantów:).
Współczuję rodzicom, którzy nie mają wyjścia i w sumie dla dobra dziecka muszą
zostawić swoje pociechy w internacie. Dla naszych dzieci ta nauka jest
najważniejsza a niektórych rzeczy mogą nauczyć tylko specjaliści, niestety.

[sdr]

Mieszkam bliżej Lasek niż Ty Olu, ale jednak zdecydowalismy się posłać Natkę do
przedszkola laskowego z internatem. Było nam smutno i ciężko, bo Mała miała
zaledwie 3.5 roku, gdy trafiła pod opiekę przedszkolnych specjalistów. Ale nie
żałuję. Dzieki temu Mała uczyła sie nie tylko rzeczy "przedszkolnych"jak ja to
nazywam, ale takze zwykłego funkcjonowania w grupie. Oswoiła się z dziecmi.
Pięknie chodzi. Radzi sobie z przestrzenią, którą dość szybko oswaja. Nawet
nową.Uczy sie duzo wolniej ze wzgledu na inne problemy, którymi jest obarczona,
ale doświadczenia z zycia przedszkolnego teraz nam procentują. dzis Nata jest
zerówkowiczem w szkole z internatem w radomiu. Do szkoły w laskach nie
kwalifikowała sie ze wzgledu na inne problemy, o których już wspominałam.
Niesamowity psycholog, który parcowała osobiście z nata w laskach, p. Preis
powiedział nam - To najlepsze wyjscie. dzieci musza nauczyc sie walczyć.
uwierzylismy i zaufaliśmy. dzieki temu i dzieku Laskom moja córka wykorzystuje
te możliwosci, które ma. Myslę, że w pełni. Pozdrawiam was.

[nemiki1]

Tomiś (20 miesięcy) od kiedy pamiętam "miał apetyt" - praktycznie na wszystko -
więc z nagryzaniem nie ma żadnych problemów. Osobiście nawet martwiłam się czy
Tomiś nie je zadużo- bo był czas kiedy obowiązkowo musiał coś przeżuwać -
kanapka, ciasteczko...
Większy problem jest z łyżeczką i niestety z piciem z kubeczka. Pije nadal ze
smoczka :-( I tutaj jest dużo mojej winy, bo chyba zadużo go wyręczam.

Aneta