Dodaj do ulubionych

Co mówić i robić?

23.06.06, 22:58
jestem pielegniarką, pracuję na oddziale wewnętrznym, gdzie wielu pacjentów po raz pierwszy słyszy diagnozę: TO NOWOTWÓR. Ponieważ jestem bardzo młoda nie wiem jak zareagować w takich sytuacjach, gdy pacjent pyta lub mówi, że umiera, albo gdy jest prawie pewne że ma raka i pyta : siostro a ja najbardziej się boję, że będę miał raka.

Proszę napiszcie czego oczekujecie Wy a także Wasi najbliżsi od pielęgniarek w tych trudnych chwilach?
Obserwuj wątek
    • reloud1 Re: Co mówić i robić? 24.06.06, 11:49
      ZWitaj,
      z doświadczenia kontaków z pielęgniarkami podczas choroby mojej mamy, powiem
      tylko, że oczekują dobrego słowa, wsparcia. Nie musisz siedzieć i płakać z
      pacjentem, ale po prostu być ciepłą w kontakcie.
      Nic tak nie "dołuje" jak uczucie bycia przedmiotem, kolejnym "basenem".
      Nie zapomnę jaki sters przezyła mama kiedy pielegniara z dddziału na Wawelekiej
      podczas podawania Herceptyny darła się na mamę, że histeryzuje i ma się uciszyć
      bo wystraszy innych pacjentów !!!!!!!!!!!!
      A mama mdlała z bólu...

      Wystarczy, że zrozumiesz rozpacz tych ludzi. Czase dobre słowo i usmiech
      potrafią zdziałać cuda :)))

      Pozdrawiam i życzę dużo sił.
      Ula
    • b_a_l_b_i_n_k_a Re: Co mówić i robić? 26.06.06, 09:33
      Hej, nie wiem czy czytałaś ten artykuł
      www.sluzbazdrowia.com.pl/html/more3023d.php
      Myslę, że chociaż trochę Ci pomoże.
    • estelka1 Re: Co mówić i robić? 26.06.06, 18:47
      Takie odpowiedzi nie są nigdy łatwe. Nigdy nie miałam okazji udzielać ich, jako
      pielęgniarka, chociaż nią jestem z wykształcenia. Ale za to muszę odpowiadać
      swojej mamie, u której blisko rok temu zdiagnozowano raka. Nie owijałam w
      bawełnę, jak mama pytała, czy jej nowotwór jest złośliwy. Powiedziałam,
      otwarcie, że niestety tak. Ale też nie robiłam wywodów medycznych dotyczących
      rokowań, przebiegu choroby itd. Jeśli na danym etapie leczenia pojawiały się,
      lub spodziewałam się, ze mogą pojawić się problemy, mówiłam konkretnie o nich.
      Nie chciałam, żeby mama dowiadywała się gdzieś od ludzi, jakiś nie do końca
      sprawdzonych rzeczy, typu że rak płuc oznacza śmierć. Ale też moja mama nigdy
      nie drążyła tematu, nie pytała o to, jakie ma szanse. Być może taka wiedza nie
      jest jej do niczego potrzebna, a być może dlatego, że ma do mnie zaufanie i
      wie, że kiedy coś będę musiała powiedzieć, to powiem.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka