Mały Patryk...

[tolka3]

Proszę, pomyślcie też o małym Patryku, który tak długo walczył jak
najdzielniejszy rycerz. Boże nie potrafię nic więcej napisać. Patryczku, jak
ktoś już na innym forum napisał "nie odchodzisz sam, trzymamy Cię za rączkę".

[tolka3]

www.dom-misi.org/forum/index.php?topic=27.1905

[barbara1910]

przeczytałam o Patryku i nie wiem co napisać,współczuję rodzicom,sercem i
modlitwą jestem przy Patryku.
Dlaczego?

[tolka3]

Ja potrafię zrozumieć, że jest w cierpieniu ludzkim jakiś sens, że ludzie
odchodzą do lepszego świata, że tam są komuś potrzebni. Ale to co dzieje się z
Patrykiem przerasta mnie całkowicie. Tego kompletnie nie pojmuję, czemu ma to
służyć? Jak może dziecko tak przeraźliwie cierpieć, tak długo... Boże jak
możesz się temu przyglądać i nic nie robić? Ja chyba już nic nie wiem...

[kol32]

Tolka, zaglądam na Patrykowe forum codziennie i czuję dokładnie to co ty.

Kasia

[nisar]

Przeczytałam tamto forum.
Ostatni wpis jest z 19 października, jest 25.
Czy ktoś wie coś nowszego?

[tekla222]

Wiesz ja od kilku dni kilkanaście razy dziennie zaglądam na Forum "Dom-Misi".
Wyżej w poście masz link. Tez się martwię i modlę o małego Patunia.....naprawdę
wierzę w cud.

[tolka3]

Sylwia mama Patryka dnia 24.10.06 o 22:08:15 napisała

Chciałam tylko kochani napisać, że Patryś nie cierpi. To my rodzina cierpimy.
Patryk jest tak \"nafaszerowany\" lekami, że mało z czego sobie zdaje
sprawę....A hospicjum robi naprawdę wszystko aby mu ulżyć pod każdym względem
za co jesteśmy wdzięczni.
Cierpieniem jest patrzeć na to jak się on zmienia, co z nim choroba zrobiła i
robi...
Nie piszę ostatnio ponieważ tracę siły, dziękuję cioteczkom które robia to za
nas,ale wiedzcie że jesteśmy kilka razy dziennie na stronce i czytamy Wasze
wpisy,które nam w jakis sposób na pewno dodają siły.Dziekuję Wam.Nie
opuszczajcie nas w modlitwie.Dobranoc.

[tolka3]

"9 lat temu - w takim czasie jak teraz zaczęła odchodzić Dorotka- tak jak
Patryk na neuroblastomę. Odchodziła pół roku - w okrutnym cierpieniu,
zmieniając się coraz bardziej. Trwała przy niej jej mama, do końca.
W zeszłym roku, kiedy odchodziła Miśka bałam się tak strasznie żeby - jeżeli
takie jej przeznaczenie - nie przechodziła tego co Dorotka i tego co teraz
doświadcza Patryk."

Skopiowałam to z innego forum. To słowa Danki, założycielki Kolibra,
przyjaciółki mamy Michalinki. Jestem przerażona. Boję się, buntuję się (choć
nie wiem, przeciwko czemu), nie myślę o niczym innym jak o cierpieniu tych
dzieci, cierpieniu chorych na nowotwory, o mojej mamie.... Gdy odchodziła,
błagałam Boga, by zabrał ją szybko, skoro musi... Wysłuchał. Boże błagam,
oszczędź Patrykowi cierpienia. Zrób to, co zamierzyłeś, bo już wystarczy...

[tolka3]

Patryk odszedł dziś rano. Patryczku odpoczywaj maleńki.

[arulo]

Patrytniu, odpoczywaj Aniołku [*]
Do zobaczenia ....

[monique_1]

Ciężko uwierzyć, że taki był Boski Plan.....

M.

[nisar]

Nie potrafię zmierzyć się ze śmiercią dziecka. Nic nie jest dla mnie tu
pocieszeniem.
To wszystko czego nie zrobił, nie poznał, nie przeżył...
Urodził się żeby cierpieć.
Nie rozumiem.

[kol32]

Brak mi słów...

[attenna11]

Dlaczego??????
Przeciez to tylko dziecko..........
Odpoczywaj Patryku. :(

[blackhorse-bh]

Szczerze współczuję rodzicom. Żaden rodzic nie powinien przeżywać odejścia
dziecka. To najstraszliwsza rzecz na świecie. Modlę się za jego małą duszyczkę.

[koofel]

Bardzo mi przykro.Wspólczuję rodzicom.Boże gdzie jesteś?Dlaczego nie
oszczędzasz dzieci?

[aniawx]

Boże... brakuje mi słów...