Do Azra19

[mario431]

Cześć
Bożenko, w moim pierwotnym wątku napisałem co już wiem telefonicznie od
lekarza. W skrócie rak inwazyjny, G1, bez przerzutów do węzłów i innych
organów, propoz. lek - resekcja i naświetlanie. I teraz jest najważniejszy
moment, nie chcę niczego przeoczyć. Czy masz może dokładniejszy namiar na dr
Rogowskiego, chodzi mi o komórkę, czy jest w ogóle możliwe, żeby zadzwonić do
niego osbiście i przedstawić sprawę telefonicznie, czy muszę umawiać tatę w
poradni - chodzi mi oczywiście o czas. Jak to zorganizować, doradź proszę!
Życzę dużo zdrowia dla teściowej!!!
Mariusz

[azra19]

Cześć,
w Twoim pierwotnym wątku wyczytałam, że umówiłeś się na poniedziałek do dr
Rogowskiego. Wydaje mi się to rewelacyjnym pomysłem. Tel komórkowy do siebie na
pewno sam Ci poda, ale raczej ciężko się z nim zdzwonić w ten sposób, bo jest
bardzo zajętym człowiekiem. Nic jednak nie zastąpi osobistego spotkania. Trzeba
teraz szybko dążyć do resekcji guza (decyzja o formie operacji: przez cewkę,
czy z pełnym cięciem) i wdrożyć dalsze leczenie. Na forum jest sporo osób,
które zetknęły się z guzem G1 i żyją z nim wiele lat, pilnując tylko
odrastania. Może warto również zastanowić się nad BCG. Ale to po konsultacji z
lekarzem. Ja zawsze będę powtarzać, że dr Rogowski w tej sytuacji jest
najlepszym wyborem. Myślę, że jednak możesz troszkę oddetchnąć bo jednak G1 to
najlżejsze stadium nowotworu. Jak wiesz my borykamy się z G3.
pozdrawiam Cię serdecznie i życzę zdrówka dla Taty. Dużo dobrych myśli posyłam
dla Was. Bożena

[mario431]

Cześć
Piszę dopiero dzisiaj, bo wczoraj to był sajgon. Jeździliśmy z bratem od
szpitala do szpitala. I tak :
- dr u którego leży Ojciec zaproponował elektroresekcję, a następnie
naświetlanie i wpisał już wstępnie Ojca na przyszły tydzień na zabieg
- udało nam się dotrzeć do Pani Ordynator Szp. Wojewódzk. - wcześniej zdobyłem
info, że to najlepszy fachowiec w promieniu 100km. To była prawdziwa walka.
Kobieta jest cięta jak diabli, na każdym kroku opieprzała mnie i wyobraź sobie
pamiętała mnie sprzed 2 tygodni. Stanęło na tym, że będzie elektroresekcja (do
dwóch tygodni - ile ten termin mnie zdrowia kosztował), podczas ktorej jeszcze
wszystko obejrzą, zbadają i zadecydują, czy potem cystektomia (wtedy nie
poleca naświetlań), czy naświetlania. W zasadzie więc opinie 2 lekarzy w jakimś
stopniu są zbieżne. Mi jednak zależało na tym, żeby Ojcie został przeniesiony
do tego Szpitala Wojewódzkiego (11 w rankingu, np. przed CO w Warszawie,
poważnie!). Tam mają o niebo lepszą kadrę i sprzęt. Wiem, że to czasami bez
znaczenia, ale ja chcę jak najlepiej i robię co w mojej mocy, a jest ciężko.
Pewno wierz jak jest. We wtorek mam tutaj na miejscu konsultację z najlepszym
onkologiem z tego terenu, zobaczymy co On powie. Szkoda, że w Szpitalu w którym
pracuje nie operują ukladu moczowego, miałbym problem z głowy. Tak to więc po
krótce wygląda. Dzisiaj tato ma jeszcze urografię, myślę, że w poniedziałek
wypiszemy go ze Szpitala Powiatowego ni i pojedziemy do Wojewódzkiego. Powiedz
mi Bożenko, czy ma sens jechać do dr Rogowskiego bez pacjenta, tzn. tylko z
dokumentacją? Bo jeśli pojedziemy to raczej bez taty, chociaż wszystko może się
zmienić.
Dziękuję za dotychczasową pomoc, przesyłam mnóstwo pozytywnych fluidów,
trzymajcie się ciepło :-)
Mariusz

[mario431]

Cześć
Mam nadzieję, że u Ciebie wszystko toczy się zgodnie z planem?
Tato dzisiaj wychodzi ze Szpitala Powiatowego, nie zgodziliśmy się na zabieg
elektroresekcji w tym szpitalu, ze względu na wiele czynników. Wydaje się, że
decyzja właściwa (skonsultowana z wieloma osobami). Jutro (ewentualnie
pojutrze) jedziemy na konsultację do CO w Gliwicach (to jest tylko 80km), jutro
też mamy konsultację z onkologiem na miejscu i cały czas czekamy na telefon ze
Szpitala Wojewódzkiego odnośnie przyjęcia Taty na Oddział.
Bożenko robię co mogę, wszystko w jak najlepszej wierze, ale są momenty, że już
nie mogę, siadam, ale znowu podrywam się do walki. Staram się nie myśleć o tym
co może nastąpić, walczę i tyle. To dopiero drugi tydzień, a mnie się wydaje,
że to wieczność.
Odezwę się znowu, myślę, że pchniemy coś do przodu i będzie - musi! być lepiej.
Acha i ponawiam pytanie. Czy wizyta u dr Rogowskiego bez pacjenta, ale z
kompletem badań jest zasadna? Bo tak się ciągle nad tym zastanawiam>
Pozdrawiam, dużo sił, zaparcia i wiary życzę!!!
Mariusz

[azra19]

U nas jak zwykle troszkę pod górkę, ale damy radę:)
Oczywiście, że możesz do Rogowskiego jechać bez Taty. Mąż wiele razy był u
niego tylko z dokumentami, żeby nie fatygować Teściowej. On jest bardzo
życzliwym człowiekiem i bardzo kompetentnym lekarzem.
pozdrawiam serdecznie i życzę dużo zdrówka i załatwienia wszystkiego jak
najszybciej
Bożena

[mario431]

Dziękuję Bożenko za informacje!
U nas bardzo pod górkę. Wczoraj byliśmy z Tatą w CO w Gliwicach, a następnie
już sami, razem z bratem u onkologa na miejscu. W Gliwicach przyjął nas dr
Plewicki. Powiem szczerze nie wywarł na mnie zbyt pozytywnego wrażenia. W
zasadzie nia miał nic do powiedzenia, poza stwierdzeniem (oczywiście bez
udziału taty:"Tego nie damy rady wyleczyć, zbyt zaawansowane. Proponuję
rozważyć elektroresekcję palitywnie i naświetlania również paliatywnie".
Onkolog na miejscu był bardziej ludzki, ale również nia miał nic pomyślnego do
powiedzenia. Też gadał o naświetlaniach, chemioterapii, ale w zasadzie
stwierdził, że on jest chirurgiem onkologiem, a nie urologiem i w zasadzie to
tyle może pomóc i dał nam namiar na radioterapeutkę.
Jutro mamy iść do niej.
Nie wiem Bożenko, co będzie dalej, w zasadzie kończą nam się możliwości. Na
pewno pojedziemy z bratem do dr Rogowskiego. Musimy spróbować każdej szansy.
Mam nadzieję, że chociaż u Ciebie jest lepiej. Życzę Ci tego z całego serduszka!
Mariusz

[azra19]

Strasznie dziwne te opinie:( Przecież to jest G1, więc bardzo niski stopień
złośliwości. Skąd te pesymistyczne opinie??? Koniecznie jedź do Rogowskiego i
to jak najszybciej. Niestety i Tobie i nam długi weekend wchodzi mocno w
paradę. Nic w tym wypadku się w szpitalach nie dzieje:( Ale przeczekamy i damy
radę.
Pozdrawiam serdecznie
Bożena

[mario431]

No widzisz, stopień złośliwości faktycznie jest G1, ale stopień zaawansowania
jest wysoki, tj. T3B No Mo.
Dokładnie brzmi tak. Guz pęcherza moczowego ściany bocznej lewej/carcinoma
urotheliale G1/pT3b No Mo/C67.
Bożenko, na pewno jednak pojadę. Mam termin na poniedziałek (30-04-07). Mam
nadzieję, że dr będzie? Mam w piątek zadzwonić i upewnić się. Muszę spróbować
każdej możliwości. Szkoda, że nie da się tego przyspieszyć. Gdzie nie zapukam,
to wszędzie zderzam się ze ścianą. Pewno nie ja jeden.
Wiesz jak wczoraj tak sobie siedzieliśmy z tatą to pewnym momencie powiedział,
że gdyby nie ten cewnik, to nie czułby, że coś mu dolega. Cholera (tak sobie
pomyslełem) jak można skazywać człowieka tak bez walki, bez choćby próby jej
podjęcia. Nie mogę tego zrozumieć, nie mogę Bożenko. Ale nie poddaję się.
Wczoraj jak mnie zobaczyła moja dziewczyna, to się przestraszyła. Podszedłem do
lustra, no i faktycznie, nie za dobrze wyglądam.
Zresztą ona sama przeżyła nie tak dawno tragedię. Zmarł jej pół roku temu
Ojciec. Teraz też się przejmuje i bardzo mnie wspiera, pewnie tak ja Ty męża.
Wyobrażam sobie co On czuje.
A co u Was? Jak z operacją?
Trzymam kciuki!!!
Mariusz

[azra19]

Moja Teściowa ma G3t3 N0M0. Będzie miała całkowite usunięcie pęcherza z
przyległościami, potem na 90% nie będzie miała ani chemi ani radio. Czekamy na
termin szkolenia bo bez tego ani rusz. Także nadal w zawieszeniu, ale mam
nadzieję, że już niedługo. A Teściowa na szczęście czuje się nieżle.

[mario431]

Wlałaś troszeczkę nadziei w moje serce. Gdy podnosiłem temat cystektomi zarówno
w Gliwicach jak i u onkologa na miejscu to mówili, że operacja raczej nie
wchodzi w grę, że niby nie da się jej przeprowadzić, że nie ma sensu. Wyczułem,
że nie bardzo wiedzą o co pytam, albo po prostu im się zwyczajnie nie chce.
Takie nieludzkie to wszystko. Z tego co do tej pory usłyszałem, to najbardziej
zbliżone zdanie do tego co Ty mi napisałaś miała Pani Ordynator Urologii
Szpitala Wojewodzkiego. I do Niej, nie wiem dlaczego czuję od samego początku
jakieś takie wewnętrzne zaufanie, mimo że jest dosyć trudna w rozmowie.
Ojciec ma trafić do tego Szpitala być może jeszcze tym tygodniu, najdalej w
przyszłym, cały czas czekam na telefon. Stawałem na głowie, żeby ten czas maks.
skrócić (normalne terminy przyjęć są na wrzesień) ale wiesz jak jest.
To narazie tyle, pozdrawiam
Mariusz

[mario431]

Cześć
Jestem po wizycie u dr Rogowskiego. To fajny gość! Taki bezpośredni, ciepły,
otwarty i życzliwy. Wytłumaczył wszystko, jako pierwszy z lekarzy obejrzał
wszystkie zdjęcia, a nie tylko opisy do nich. Co do zabiegu elektroresekcji nie
ma najmniejszej wątpliwości. Trzeba go przeprowadzić i to najlepiej jak
najszybciej, żeby Ojciec przestał się męczyć. Co dalej? - to okaże się po
zabiegu. Rozmawialiśmy o tym zabiegu. Zaproponował, że może go przeprowadzić u
siebie w CO (ale trzeba około miesiąca czekać), my natomiast poinformowaliśmy
go, że mamy termin w Szp. Wojew. w B-B. Okazało się, że zna bardzo dobrze Panią
Ordynator, kiedyś nawet pracowali razem, ma o Niej jak najlepsze zdanie i jest
spokojny o "fachowość" i "profesjonalizm". Natomiast później mamy się
skontaktować i w zależności od wyników będziemy działać dalej.
Naprawdę się cieszę, że pojechaliśmy do Niego i to dzięki Tobie Bożenko,
dziękuję raz jeszcze!
A co u Teściowej? Na jakim etapie jesteście! Mam nadzieję, że wszystko zmierza
ku dobremu!
Pozdrawiam ciepło :-)
Mariusz

[mario431]

Cześć Bożenko!
Przejrzałem dzisiaj troszkę forum i ...PRZEPRASZAM!!! Nie wiedziałem, że Ciebie
również to spotkało. Ale wierzę, że jest i będzie DOBRZE!!! Tego Ci życzę z
całego mojego serduszka!!!
A co słychać u teściowej? U mnie sytuacja staje się trochę napięta. Ojciec miał
w piątek trafić do szpitala, dzisiaj jest już wtorek i dalej nic. Telefon
milczy. Dam im czas do jutra i jadę tam. Nie chcę robić awantury, bo to raczej
na dobre nie wyjdzie, ale moja cierpliwość też ma swoje granice. Nie wiem jak
to rozegrać, boję się, że mnie poniesie i będą kwiatki :-).
Poza tym 19-05-07r. mój brat ma wesele, ja jestem świadkiem, nie wyobrażam
sobie, żeby tato był nieobecny, ale jeśli trafi do szpitala, to może być różnie.
Wiem, najważniejsze jest zdrowie!!!

Pozdrawiam gorąco!!!
Mariusz

[azra19]

Witaj Mariusz!
Jak tam Tato? Coś się wyjaśniło w kwestii szpitala? To dobrze, ze Rogowski zna
tą panią ordynator i jest o niej dobrego zdania. Mam nadzieję, że Totao już w
szpitalu i czeka na zabieg.
A u nas? Bez zmian niestety. Ciągle nie ma terminu szkolenia i mimo, że
Rogowski przygotowany do operacji i termin jest szybko do załatwienia to nic
się na razie nie da zrobić. Jest dużo osób do przeszkolenia, tylko jedna
osoba... rozpacz normalnie... Mam nadzieję, że to już niedługo tego zawieszenia.
A u mnie póki co wszystko w porządku:) Badania ok, samopoczucie i nastrój w
normie. Tylko pogoda fatalna;)
pozdrawiam serdecznie z deszczowej Warszawki

[mario431]

Cześć Bożenko!
Fajnie, że się odezwałaś, bo troszkę zaczynałem się już niepokoić :-). Tato
wczoraj trafił do Szpitala Wojewódzkiego. Ale jakim sposobem. Trzeba było
zastosować mały fortel (chociaż nie do końca). Przywiozłem po prostu Ojca na
Izbę Przyjęć jako ostry przypadek (krwiomocz, parcie, itp.), bo to prawda.
Wcześniej zasugerowała mi to Pani sekretarka Oddziału Urologii (bardzo fajna
babka, chociaż 1-sze wrażenie nie było najlepsze). Sprawdziła jeszcze, czy jest
wolne łóżko i tak oto wieczorem Tato znalazł się w szpitalu. Powiem Ci, że
ucieszyło mnie to bardzo. Popatrz, jakie to czasy, że człowiek cieszy się z
czegoś takiego. Ale co zrobić. Trochę martwi mnie tylko, że Pani Ordynator ma
wolne, ale przychodzi na konsultacje, czyli trzyma rękę na pulsie. Teraz tylko
czekać i być dobrej myśli!
Wiem Bożenko jak męczy to czekanie, bezradność i bezsilność. Chyba najbardziej.
Ale co pozostaje. Uzbroić się w cierpliwość, czekać i być dobrej myśli. A
dobrze być musi!!!
Cieszę się, że u Ciebie wszystko ok! To wspaniale!
Odezwę się znowu, a tymczasem pozdrawiam z tak sobie zachmurzonego Bielska-
Białej
Mariusz

[mario431]

Cześć
Co słychać? Jak tam teściowa i co z operacją?
U taty też się trochę pokomplikowało. Zaczął mu skakać cukier - raz ma poniżej
70, raz w okolicach 200, internista się waha. Wczoraj rozmawiałem z
Ordynatorem , powiedział, że z tym dadzą sobie radę i przewiduje zabieg na
środę, bo we wtorek jest strajk, ale jak wyjdzie to się okaże. Myślę, że te
skoki cukru mogą być spowodowane (przynajmniej częściowo) stresem taty. Jest
taki spięty, próbujemy na wszelkie sposoby czymś go zająć, ale on ciągle myśli.
Zresztą sama wiesz jak to jest.
Mimo wszystko jestem dobrej myśli, tylko to czekanie ..., wykańcza mnie już.
Pozdrawiam cieplutko, przesyłam dobre duszki dla Was :-)
Trzymaj się!!!
Mariusz

[mario431]

Cześć Bożenko!
Co u Ciebie i u teściowej??? Niepokoję się trochę, bo taka cisza, ale mam
nadzieję, że jest dobrze?
A u mnie tak. Tato jest po radykalnej elektroresekcji. Pani dr wykonująca
zabieg powiedziała, że guz był dosyć spory ok. 4-5cm, ale usunięty został
radykalnie. Wiem, co w medycynie znaczy to słowo, dlatego jestem dobrej
myśli.Tato też. Wiesz, my nic przed nim nie ukrywany, staramy sie tylko (ja i
brat) odpowiednio mu to wszystko przekazać. Widzę jakie to jest ważne i
istotne. Na moje pytanie jak głęboko guz wnikał w ścianę pęcherza Pani dr
odpowiedziała, że tak sobie, w każdym razie nie przebijał go i Jej zdaniem
wszystko zostało usunięte doszczętnie. Co do konieczności usunięcia pęcherza -
na tym etapie nie jest w stanie się wypowiedzieć jednoznacznie, należy brać
oczywiście i tę opcję pod uwagę, ale to bedzie dopiero wiadomo po szczegółowym
przebadaniu zebranego materiału (za około 2 tygodnie). No wiec narazie czekamy,
jesteśmy dobrej myśli i patrzymy na to wszystko z optymizmem.
Martwią mnie te strajki Bożenko. Na oddziale, gdzie leży Ojciec pozostało kilku
pacjentów, resztę - bez przeprowadzenia zabiegów bądź operacji wypisano do
domu, każąc czekać na telefon. Nie wygląda to wszystko dobrze, oj nie!

Pozdrawiam Cię serdecznie, jeśli możesz odezwij się, trzymam kciuki za Was!!!
Mariusz

[azra19]

Witaj Mariusz!
Faktycznie dawno się nie odzywałam. U Teściowej bez zmian, ciągle przesuwany
termin ze względu na inne dolegliwości i schorzenia. Mimo tego czuje się ona
nienajgorzej i mam nadzieję, że w końcu wszystko będzie dobrze. Na szczęście
ten guz co był został prawie w całości usunięty (oprócz części wrastającej w
mięśniówkę) i mam nadzieję, że da jej to trochę dodatkowego czasu przed
całkowitym usunięciem pęcherza.
Sama w poniedziałek miałam zabieg chirurgiczny, czekam na wyniki histo, ale bez
emocji bo nic nie wskazuje, że może być to coś groźnego:)
pozdrawiam serdecznie:)

[mario431]

Cześć
Fajnie, że się odezwałaś.
A u mnie tak. Elektroresekcja mimo, że radykalna nie spełniła oczekiwań, tzn.
bóle ustąpiły, ale krwawienie nie. I Pani Ordynator zadecydowała o cystektomii.
Operacja odbyła się w piątek i twała od momentu wyjazdu i przyjazdu na Oddział
8 godzin. Z tego co udało mi się dowiedzieć przebiegła rutyno, radykalnie, bez
niespodzianek. Usunięto oprócz pęcherza węzły chłonne, część nasieniowodów,
moczowodów, nie wiem, czy prostatę również. Narazie tyle. Czekać na
histopatologię - to słowa Pani Ordynator.
Co do ewentualnego leczenia uzupełniającego (chemia lub lampy) decyzja zapewne
zapadnie po histopatologii. Jestem dobrej myśli, teraz zastanawiam się znowu
nad tym, co wdrożyć u taty, aby zminimalizować możliwość ewentualnych
przerzutów. Zdaję sobie sprawę, że nie ma "cudownych" środków, ale jakieś chyba
są? Może dieta jakaś, może zioła, mikroelementy, sam nie wiem.
Bożenko, mam nadzieję, że i Twojej teściowej wkrótce się ruszy. To czekanie
jest najgorsze, znam to.
A za Ciebie trzymam kciuki. Wierzę, że wszystko będzie dobrze, bo MUSI BYĆ!!!
Pozdrawiam cieplutko :-)
Mariusz

Bożenko

[gontcha]

Hej,

Zabieg miałaś? Coś 'pomelkowego' profilaktycznie do usnięcia? Czy całkiem z
melką nie związane?
Daj znać jak wynik będzie. Sama miałam tydzień temu 'wycinanki'
profilaktyczne :)

Czytam też na bieżąco o Twojej Teściowej. Mam nadzieję, że w końcu ruszy
wszystko do przodu...

Pozdrawiam ciepło :)
Anka

[azra19]

Witaj Anko:)
Jakoś rzadziej się odzywam, bo tak ogólnie się trochę pobabrało i nie mam serca
do pisania. Cały czas trzymam mocno kciuki za Twoje zdrowie i żeby biedronki
poszły precz.
Od jakiegoś czasu robią mi się dziwne stany zapalne, podobno od gruczołów
potowych. Jeden z nich w pachwinie rozrósł się do dużych rozmiarów (ponad 5 cm)
w przeciągu miesiąca. I został zakwalifikowany do wycięcia. Wcześniejsze usg
pokazało, że jest powierzchowny (ale z silnymi stanami zapalnymi), węzły
czyste. W zeszły poniedziałek wycieli, zabrali do histo.
Nikt tego nie łączy z melką, dlatego staram się być spokojna:)
pozdrawiam gorąco
Bożena

[azra19]

Witaj Mariusz!
Cieszę się, ze u Ciebie tak to szybko przebiegło. Zobaczysz teraz będzie tylko
lepiej. Musi być! A jak Tata sobie radzi ze sztucznym pęcherzem? Mam nadzieję,
że dobrze.
A u nas niestety bez zmian, choć muszę przyznać, że po tamtej operacji
Teściowej ustąpiły dolegliwości (bóle, krwawienie) i to na szczęście nie wraca:)
pozdrawiam ze słonecznej dziś Warszawki:)

[mario431]

No witaj :-)
Narazie niewiele się rusza. Max - to siadanie. Ma 7 worków i tyleż rurek.
Wygląd powiem Ci, nieciekawy. Ale opieka jest ok. Przez pierwsze 24h miał pełny
monitoring, co 6h USG, czyli 4razy, 1xRTG. Obecnie odpływ ze sztucznego
pęcherza jest na stałe podłączony do worka, tak, że nie musi się nim zajmować.
Ale myślę, że szybko to opanuje. Nie jest to zbyt skomplikowane z tego co udało
mi się zaobserwować. Znajomy mojej sąsiadki ma taki worek od 3 lat i normalnie
funkcjonuje - pracuje, jeździ samochodem, rekreacyjnie uprawia sport, itp.
Też wierzę, że z dnia na dzień będzie lepiej, bo musi być i koniec!!!
Myślę, że po pełnej diagnozie (po wyniku - za ok. 2tyg.) skontaktuje się z dr
Rogowskim i ustalimy co dalej? Zresztą On sam to wtedy zaproponował.
Bożenko, mam nadzieję, że i u Was ruszy w końcu do przodu i będzie dobrze!
A co u Ciebie?, nie martw się za bardzo, będzie dobrze, zobaczysz!
Pozdrawiam z pochmurnego i deszczowego dziś Bielska Białej :-)

[azra19]

To co u mnie napisałam powyżej w odpowiedzi dla Ani. Staram się być dobrej
myśli i nie łączyć tych dwóch spraw, ale gdzieś tam głęboko czai się potworek
zwany strachem. Wierzę jednak, ze będzie super:)
A w sobotę jadę sobie na wesele przyjaciółki i mam nadzieję świetnie się bawić,
mimo szwów w niemiłej okolicy:)
pozdrawiam
Bożena

[mario431]

Cześć Bożenko
Mam nadzieję, że dobrze się bawiłaś i trochę od tego wszystkiego odpoczęłaś:-)
Troszkę się nie odzywałem, bo naprawdę nie miałem sił. Codziennie praca, potem
szpital, kilka godzin snu i wszystko od początku. Od wczoraj Ojciec jest w
domu. Czuje się dobrze fizycznie, natomiast psychicznie nie jest najlepiej.
Potwierdziło się rozpoznanie pooperacyjne z tym wcześniejszym z tą jedną
różnicą, że jest to G-2, a nie G-1. Staram się jak mogę, ale i mnie już
momentami brakuje sił. Jestem sam do tego wszystkiego, dodatkowo matka też od
dawna choruje. Nie jest łatwo, ale kto mówił, że będzie ...Od przyszłego
tygodnia rozpoczynamy kolejną batalię, tym razem na Onkologii. Nie wiem jak to
będzie, trudno mi się z Ojcem rozmawia, jest taki zniechęcony do wszystkiego.
Ale nie poddaję się!
Bożenko, nie masz przypadkiem maila do dr Rogowskiego, bo nie mogę Go złapać na
telefon? Wysłałbym mu opis ze Szpitala do konsultacji. Możesz podać na tego
gazetowego, będę niezmiernie wdzięczny!
Ja jutro uderzam na 2-dniowy wypad w góry, żeby choć troszkę odpocząć i
zregenerować siły.
Tobie również życzę miłego weekendu, trzymaj się!, będzie dobrze!, nie
zapominaj o tym!!!
Mariusz