Rak szyjki macicy

[oazowiczka2]

Kochani już od dłuższego czasu przeglądam to forum, ale piszę dopiero teraz.
Otóż jest taka sytuacja, moja babcia (78 lat) choruje na raka szyjki macicy -
wiemy o nim od sierpnia ale musiał być już wcześniej bo gdy się dowiedzieliśmy
był już w III stadium zaawansowania. Babcia nie chce się leczyć, a z resztą z
jej leczeniem byłby kłopot ponieważ jest po dwóch wylewach, ma nadciśnienie,
cukrzycę i słabe serce, lekarze powiedzieli, że do operacji się nie
klasyfikuje, w grę wchodzą tylko lampy ale babcia nawet nie bierze tego pod
uwagę. Jakieś 3 tygodnie temu karetka zawiozła ja do szpitala, ze względu na
to, że miała duszności, jak się okazało w nodze ( sparaliżowanej ) zrobił się
skrzep, który doszedł aż do płuc i stąd były te problemy z oddychaniem, leżała
dwa tygodnie w szpitalu i od tamtego momentu jest koszmar, babcia jest
strasznie osłabiona, nie ma siły nawet sama się podnieść z łóżka, przez kilka
dni wszystko co zjadła to zaraz zwracała... Chciałabym się spytać ile zostało
jej jeszcze życia... Może lepiej namówić ją na leczenie? Tylko czy to nie
zwiększy jej cierpienia?

[oazowiczka2]

nikt nic nie wie na ten temat?!?!

[jedruch]

Pytania o długość życia, jaka chorej została są nie na miejscu - szczególnie ze
strony osoby z takim nickiem. Nikt tu na forum nie jest Bogiem.
Cała sytuacja wygląda źle, zakrzepica może być wtórna do nowotworu i w tej
chwili, w tym stanie, raczej nikt się nie podejmie leczenia babci. Poza tym,
może warto uszanować jej decyzję?
Samodzielna radioterapia ma bardzo ograniczoną skuteczność w zaawansowanym raku
szyjki macicy, zatem bilans potencjalnych korzyści i skutków ubocznych wydaje
się być na "minus" (wziąwszy pod uwagę choroby współistniejące).
W tej chwili, w tym stanie ogólnym babcia nie nadaje się do leczenia, na które
niestety, raczej jest za późno.

[oazowiczka2]

wiesz... nie chodziło mi raczej o to aby się dowiedzieć ile życia zostało babci,
może wcześniej źle skonstruowałam pytanie - przepraszam. Chciałam się dowiedzieć
czy ktoś kiedyś był w podobnym stanie... Chociaż wiem, że choroba chorobie nie
równa bo sama jestem niepełnosprawna od urodzenia...

Ale mimo wszystko dziękuję za odpowiedź

[jedruch]

Biorąc pod uwagę skalę występowania raka szyjki, to zapewne wiele chorych było w
podobnej sytuacji. Ja sam pracując w hospicjum, a obecnie w CO widzę, jak
niespodziewane scenariusze pisze życie. Można by o możliwych dalszych losach
babci dywagować przez kilka dni pod rząd, a choroba nowotworowa i tak okaże się
nieprzewidywalna.

Jeśli jest jakaś szansa na poprawę stanu internistycznego babci, to kwalifikacja
do radioterapii jest możliwa - jeśli nie, to nikt się nie podejmie skrzywdzić
chorej w imię ratowania za wszelką cenę. Osobiście leczyłem kilka starszych pań
z RSM, ale naprawdę, nie zawsze jest to dobry pomysł.
Sztuką w onkologii jest właściwie zakwalifikować pacjenta do metody, która ma
szansę go wyleczyć, ale też którą ten człowiek musi jakoś znieść.
Pozdrawiam, powodzenia.