Nie udało się...

[mama_idalki]

Jeszcze wczoraj przeczesywałam forum szukając nadziei..
Lekarze nie udzielali nam dokładnych informacji- miało być tylko zapalenie
trzustki. Potem się okazało, że nie pobrali z odpowiedniego miejsca..
Miało być dobrze. Wierzyłam w to. Jeszcze miesiąc temu mama cieszyła się z
moich zaręczyn, wybierałyśmy sukienkę..
Miałam nadzieję, że internet jak zawsze przesadza, że wszystko będzie dobrze.
Wczoraj mama przyjechała ze szpitala. Nad ranem do niego wróciła. Wieczorem
telefon- zeby przyjechać. Spóźniłam się 10 minut.
Wiem, że mieliśmy szczęście, że po operacji 10 miesięcy żyła normalnie.
Dopiero miesiąc temu zaczęła znowu odczuwać ból. Oszczędzono nam chemii, która
pewnie i tak by nic nie dała.
Wczoraj jeszcze była z tatą w ulubionym ośrodku wczasowym przespacerować się,
żartowała ze mną, z moją córeczką...
9 miesięcy- tyle to trwało.
Nie wiem co mam zrobić...

[szaraiwka]

współczuję.

[ada0406]

Wspolczuje bardzo. Moj tatus umarl dwa dni temu na trzustke, a
chorowal trzy tyg. Musimy byc silne...

[kosia88]

Współczuje bardzo [*]
Musisz być dzielna Pozdrawiam

[edzia400]

Wiem że to boli , wiem że to niesprawiedliwe:( że nie tak miało być 8 marca
zmarła moja mama pisząc to mysle ,i kątem oka spogladam na drzwi pokoju mojej
mamy i nie wierze , nie wierze że jej nie ma. Chcesz płakać płacz chcesz
krzyczeć krzycz kazdego boli ale każdego boli inaczej . Trzymaj sie a twojej
mamusi niech Anioły nucą do snu :([*]
Ps szkoda że zgasła nastepna jasna gwiazda na niebie .....

[sonia-3]

Bardzo Ci wpółczuję. Przechodziłam przez to 4 lata temu. Tyle tylko że ja miałam szansę przygotować się na odejście Mamy i pożegnać się z Nią. Mama chorowała 3 lata ( rak jajnika). Ale nie ma nic za nic- te trzy lata to lata spędzone w szpitalu na chemiach których było całe mnóstwo- złe samopoczucie, wyniszczenie organizmu , depresja, nadzieja która powoli " umierała", no i na koniec agonia - tygodniowa. Było tak źle że modliłam się o szybką śmierć. Tak już czasami jest- i nic nie poradzimy. A żyć trzeba dalej, choć tęsknota w naszych sercach pozostanie do końca życia. Trzymaj się.

[avi91]

Trzymaj się ciepło, *przytulam Cię* Twoja mama jest już na pewno z Bogiem i spogląda na Ciebie z nieba. Teraz to ona może znów dla Ciebie dużo zrobić. Módl się, ona wszystko usłyszy.

[gabi071984]

składam kondolencję

ze łzami w oczach czytałam twój post
trzymaj się pozdrawiam serdecznie jesteśmy z tobą

[veeto1]

Współczuję i przytulam.