Nagła śmierć taty

[asia5512]

Nie mogę uwierzyć do dzisiaj w to co sie stało zaledwie dwa i pół tygodnia temu.
Mieszkam wraz z mężem od prawie 4 lat w Niemczech. Moi rodzice w tym samym
czasie przeprowadzili sie z miasta na wies, gdzie zaczeli prowadzić spokojne,
cudowne życie we dwoje. I Nagle któregoś dnia dostałam najgorszy telefon w
swoim życiu: Asiu lepiej sobie usiądz; Twój tata nie żyje" To były najgorsze
słowa jakie mogłam usłyszeć od swojej bratowej.
Tata był kierowcą Tira, jezdził w trasy po Polsce. I w jedna taka trase
swojego życia wyjechał i juz nie wrócił. Był najwiekszym optymista jakiego
kiedykolwiek znałam. Miałam z nim cudowny kontakt, koleżanki zawsze mi
zazdrosciły takiego taty. Dostał jak sie okazało zawału serca, tak nagle.
Nigdy na nic nie narzakał i to było w tym wszystkim najgorsze, ten szok! Nigdy
tego nie zrozumie co sie dokladnie w tę noc stało. Ponoc zjechal nagle na
parking o 1.30 swym Volvo i tam stało sie najgorsze. Biedny nawet nie poczuł;
jak stwierdził lekarz. "Zasnął" za kierownicą swojego kochanego auta- swojej
drugiej miłości zaraz po mamie. Umierał samotnie. Znalazł go jego szef po 15
godzinach stwierdzajac najgorsze... Nigdy w życiu sie z tym nie pogodze. Miał
tylko 50 lat i kochał życie... Tak bardzo za nim tęsknie. Kocham Cie tatusiu.

[jovita13]

Każda śmierc bliskiej osoby to chyba najgorsze co moze nam sie
przytrafic, zwłaszcza kiedy ktoś ma jeszcze przed sobą dużo lat
życie.... Wiem,że to jest dla ciebie trudne, ciężko się z tym
pogodzic, ale chyba nie my decydujemy kiedy czas zejsc z tego świata.

Może ciebie to nie pocieszy, ale ja o wiele bardziej wolałabym aby
moja mama(zmarła 5 miesięcy temu) zmarła na zawał- niespodziewanie,
niż patrzec jak rak ją wyniszcza, kiedy nie ma nadziei, ratunku,
kiedy chciała tak bardzo życ. Patrzyła ze smutkiem na nas, cięzko
jej było odchodzic-była świadoma swego stanu, a ja nie potrafiłam
rozmawiac z nią że niedługo jej juz nie będzie, cały czas wierzyłam
ze wyjdzie z tego i ona chyba też w to uwierzyła, dopiero potem juz
nie było złudzen-ok. 10 dni przed śmiercią. Ciebie ominęło patrzenie
na powolne umieranie tata. Wiele osób chorych na raka cierpi męki z
powodu bólu, moją mamę to ominęło. A skąd wiesz czy gdyby twój tata
nie umarł szybko, bezboleśnie na zawał, to może akurat umierałby na
raka w bólach? Musisz jakoś wytrwac. Pozdrawiam.

[asia5512]

Ja wiem że muszę przetrwać ten najgorszy okres i wiem że nie jestem sama na tym
świecie kto traci bardzo bliską i kochaną osobę.Bardzo dziękuję za słowa
pocieszenia, mnie tylko ciężko uwierzyć w to co się stało. Tobie również życzę
wytrwania bo tylko to nam zostało.Pozdrawiam

[margo.j]

Dobrze rozumiem co czujesz. Od smierci mojego synka minelo piec lat a jest mi tak strasznie zle. Bylam wczoraj wybrac nagrobek i czuje jak peka mi dusza.