DYSLEKSJA

[Gość: KIKI]

MOJE DZIECKO MA DYSLEKSJĘ - IV KLASA PODSTAWÓWKI
JEŻELI KTOŚ ZNA JAKIEŚ SPRAWDZONE ĆWICZENIA DLA " OSOBNIKA NIECHĘTNEGO"

[Gość: Mama]

Dziecko - dyslektyk - to duży problem. Mój syn jest w VI klasie. Przez pierwsze
cztery lata chodził na zajęcia reedukacyjne. Mimo, że bardzo to było
czasochłonne i finansochłonne. Uważam, że warto było. Przede wszystkim dzięki
temu i mój syn i ja sama, nauczyliśmy się zaakceptować problem , omijać go -
jeśli się da i oczywiście, w miarę możliwości, pomagać synowi. Podam tylko
przykład: dyslektyk ma ogromne trudności w zapamiętaniu ciągów - np. nic nie
mówiących nazw przypadków. Wojtek opanował je w ten sposób, ze: do wypisanych
jedna pod drugą pierwszych liter, tzn. M, D, C, B, N, M, W - ułożył sobie jakąś
historyjkę ( np. Mama Dała Cioci itd.) Bardzo skuteczna metoda, daje się ją
zastosować do zapamiętania wielu rzeczy. Sposobów radzenia sobie oraz ćwiczeń
jest dużo. Uważam jednak, że chociaz przez jakiś czas powinien tym kierować
fachowiec. Zupełnie innym problemem jest wielka trudnośc ze znalezieniem
fachowców.

[.sonia.]

też uważam, że tutaj powinien zadziałać specjalista...
skoro wiesz, że dziecko ma dysleksję, to znaczy, że to zbadałaś... dziwię się
więc, że żadnych ćwiczeń ci nie zalecili...
bylam na takich badaniach z córką, niestety (albo stety) okazało się, że ona po
prostu nie zna podstawowych zasad ortografii i za mało czyta, więc najpierw
zalecili ćwiczenia przez rok, a potem znowu do kontroli...

[Gość: mennel]

ja tam, chodziłem na zajęcia z dyslekcji, tylko po to,
żeby nie mieć obniżonej oceny z takich spraedzianów. co
prawda, prowadząca zajęcia powiedziała, że nie jestem
dyslektkykiem, ale zaświadczenie nie przyszło i liczą
mi tak jakbym był. i co wy na to???
PS. HA HA HA

[Gość: Majka]

1. W szkole wolno zaakceptować wyłącznie zaświadczenie ( i badanie ) z poradni
państwowej.
2. Poradnia ma obowiązek zapewnić albo przynajmniej wskazać rodzicom materiały
do ćwiczeń. Większość takich instytucji sama prowadzi grupy terapeutyczne,
muszę przyznać, że mają dobre wyniki.Konieczna jest jednak ZAWSZE współpraca
rodziców.

[Gość: mama Ela]

Mój 13 letni syn jest dyslektykiem - dysgrafikiem i dysortografikiem. Już w
przedszkolu widziałam, że coś jest nie tak, nie rysował, szlaczki itp. go
męczyły. Wiele razy rozmawiałam z wychwawcą, po czym z pedagogiem w Poradni. I
co - nikt nam nie pomógł. Dziś męczymy się nadal sami z tym problemem, choć
mieszkamy w dość dużym mieście - w Częstochowie. Poradnia stwierdziła, że nie
ma odpowiedniej ilości dzieci aby stworzyć grupę, a ja widząc ich niechęć też
nie nalegałam. Uważam że myśłący rodzice muszą i mogą uczynić wiele sami, dużo
z dzieckiem rozmawiać, czytać, tak długo aż sam uwierzy, że są to trudności do
pokanania. Gdy po raz pierwszy odruchowo chwycił prawidłowo nożyczki, sam się
ucieszł i uwierzył w siebie. Od tej chwili zaczynamy mieć sukcesy. Gdyby
jeszcze nauczyciele zechcieli namw tym "boju" nie przszkadać byłabym
spokojniejsza o jego przyszłość. Jeśli ktoś mógłby mi podpowiedzeć jakąś
fachową literaturę, będę wdzięczna.

[Gość: Mroovka]

Dysleksja to bardzo duży problem - wiem, chociaż sama nie muszę się o to
martwić.
W mojej szkole ponad 80% uczniów ma jakieś dysfunkcje. Niestety większość
zaświadczenia ma tylko po to, aby móc dłużej pisać sprawdzian do gimnazjum i
być łagodniej traktowanym na klasówkach. Zaświadczenia mają wystawione czasem
pomimo bardzo dobrego wyniku badań, a osoby, których nie skierowano do
psychologa, mają nieraz większe problemy niż te "normalne". Osób z prawdziwymi
problemami prawie nie ma, nie widuję ich aż tak licznie, chociaż wiem, że są i
mają duże trudności.
Niestety, u mnie w szkole jest jak jest, a jest niezbyt sprawiedliwie :( ...

[Gość: aneczka]

literatury jest dużo, polecam wszystko co napisała
któraś z tych pań: Bogdanowicz, Zakrzewska, Mickiewicz,
chętnie służę pomocą co do szczegółów,to dla mamy, a
najlepsze dla dziecka są ćwiczenia Zdzisławy Saduś,
można je dostać w ksiegarniach pedagogicznych, na pewno,

[Gość: Basia]

Polecam Specjalistyczną poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną "Edukacja" oraz
naukę w Społecznym Gimnazjum nr 21 i Liceum nr 22 przy ul. Etiudy
Rewolucyjnej,które specjalizują się w prowadzeniu młodzieży dysfunkcyjnej do
celu - przygotowują do normalnego funkcjonowanioa w społeczeństwie. Wszyscy
nauczyciele są członkami Polskiego Towarzystwa Dysleksji i stale biorą udział w
warsztatach organizowanych przez TPD.

[doral11]

Jestesm matką 20-letniego dylektyka, dysgrafika, dysortografika, z
nadpobudliwością psychoruchową, niedojrzałością emocjonalna, moczeniem nocnym,
i mimowolnym zaniczyszczaniem się kałem.
Heh, można więc powiedzieć żem zaprawiona w bojach.

1. Syn Pani to leń!
2. Syn Pani to śmierdzący leń!
3. Syn Pani jest chyba opóźniony w rozwoju!
4. Syn Pani jest napewno opóźniony w rozwoju, prosze go przenieść do szkoły
specjalnej!

Kłopoty w szkole rzecz jasna potęgowały dodatkowe przypadłości w postaci
moczenia i zaniczyszczania. W końcu sama uwierzyłam, że trafiło mi sie leniwe,
nienormalne i wredne dziecko. Nie chce się uczyć, nie odrabia lekcji, leje w
łóżko i paskudzi majty. Koszmar! Utopić bachora!

I wreszcie któraś mądra lekarka skierowała dzieciaka do poradni
psychologicznej....tam trafiłam na jeszcze lepszą!. Nareszcie ktoś mnie
zrozumiał! Nareszcie ktoś się poznał! Nareszcie ktoś mi wspólczuł!
Dzieciak dostał skierowanie do Garwolina, do szpitala dla dzieci. Pół roku w
internacie, i wreszcie diagnoza.

Tylko że co mi z tego????

No, ja panią rozumiem, że dziecko ma dysleksję i jest nadpobudliwy. Ale on się
kręci i gada i nie potrafi przeczytać czytanki i on mi całą lekcje rozbija i
rozprasza inne dzieci!

W końcu z biegiem lat coraz więcej nauczycieli zaczyna rozumiec problem.
Cwiczenia dla dyslektyków sa nudne dla dziecka i niewiele co pomagają.
Dysleksji się nie leczy, ćwiczenia jedynie pomagają w przystosowaniu się do
życia wśród "niedyslektyków". Ale też tylko dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym,
dla starszych nie ma już żadnych grup terapeutycznych. Ty już wiesz jakie to
cwiczenia, możesz sobie w domu sam poćwiczyć.

Mając zaświadczenie ze szpitala, na karcie wypisowej o dysleksji i tak dalej,
byłam święcie przekonana, że to wystaczy do matury. Nieeeeeeee..........co rok
trzeba odnawiac zaświadczenie, nie wiem po co, skoro dysleksja jest
niewyleczalna......a nuż widelec ktoś jednak wyzdrowieje???

Droga przez mękę.....mogę opisywać tak długo....ale nie chcę zanudzać....


Doral

[Gość: Majka]

Dora, kto wymaga odnawiania zaświadczeń? Nie zetknęłam się z czymś takim, nie
widziałam w przepisach. Jest tylko stwierdzenie, że orzeczenie nie może być
dostarczone później niż w październiku roku egzaminacyjnego i musi być z
poradni państwowej.