Spojrzenia innych

[kasienka_84]

Jak sobie radzicie?U mnie w mieście nikt nie chodzi w chuście...

[bonkreta]

Ostatnio byliśmy całą rodziną w centrum handlowym, ja zamotana. Tak
idziemy, rozmawiamy, widzę, że niemąż jakby nieco nieobecny duchem.
I w pewnym momencie wyskakuje "A! To TY to robisz!!!" Ja -
wytrzeszcz oczu, no bo co niby robię. A niemąż "no bo co chwila ktoś
się za nami ogląda, spogląda porozumiewawczo, usmiecha się, juz się
dwóm osobom ukłoniłem na wszelki wypadek chociaż chyba ich nie znam -
a oni na chuste sie gapią" :-))))

[andziulindzia]

Ja już nie widzę czy ktoś się na mnie patrzy czy nie. Sensację budzę
od półtora roku: podwójnym, trójkołowym wózkiem, wózkiem z dostawką
dla starszaka, chustami. Można się przyzwyczaić do spojrzeń i
komentarzy. A czasem jest po prostu wesoło: raz pewna pani mało się
nie przewróciła tak się za nami oglądała :)

Zarażamy :)

[starogardzka_mama]

Doszły mnie słuchy, że w moim mieście panie idą za przykładem, dopytują się albo
opowiadają, bo już wiedzą o co chodzi. Może nareszcie będzie wysyp :D

[lidkamamakuby]

Na uśmiech odpowiadam uśmiechem, na miłe zagadnięcie podejmuję rozmowę, z
innymi reakcjami raczej się nie spotykam... krzywe spojrzenia staram się ignorować.
W mieście to w ogóle nie zauważam spojrzeń...
bardzo rzucały się w oczy na szlakach górskich gdzie mijało się wiele osób
(niestety :(). Były różne komentarze, które najlepiej słyszało sie gdy się z
mężem rozdzielaliśmy i niosący dziecko szedł przodem a drugie z nas kilka kroków
za nim. No... reakcje ludzi są rzeczywiście czasem komiczne... łącznie z
podbieganiem, żeby TO zobaczyć.
Pewien pan minął nas, odwrócił się i wpatrywał idąc, aż mu powiedziałam, żeby
uważał, bo sie przewróci (z uśmiechem oczywiście) i wtedy się ocknął;)
Zaczynało mnie to już męczyć, ja w ogóle nie lubię zwracać na siebie uwagi.
Dziwiło mnie to , jak ludzie nie wstydzą się GAPIĆ...

[iwona_chm]

świeża jestem ;) witam Was serdecznie! od niedwna fanka chusty i szczęśliwa posiadaczka florencji!!!
jakoże mój 3miesięczny syn jest przeszczęśliwy w chuście i po 3 minutach spi słodko, wybraliśmy się na zakupy bez wózka...w ikei ja szłam z młodym w chuście przodem a mąż zazwyczaj z tyłu próbował opanować starszego... w końcu podszedł do mnie i mówi: wiesz co, ludzie Cię palcami wytykają...nie spodziewałam się, że chusta robi aż takie zamieszanie! ale szczerze mówiąc niewiele mnie to obchodzi - kręgosłup nie boli, dziecko szczęśliwe, 2 wolne ręce...nic więcej do szczęścia mi nie trzeba...no chyba że opanowania tych wszyskich wiązań ;)