Żródło

[kubissimo]

czyli najnowszy film Aronofsky'ego
widziane i przezachwycone wczoraj

całość swietnie wpisuje sie w ksiazkowa serie MITY, bo tak naprawde bazuje na
jednym zadniu ze starego testamentu: "I usunął go Pan Bóg z raju rozkoszy,
żeby uprawiał ziemię, z której został wzięty; i wygnał Adama, a przed rajem
rozkoszy postawił cherubów i miecz płomienisty i obrotny w celu strzeżenia
drogi do drzewa żywota." (Gen 3, 23-24)*
poza tropami biblijnymi mamy tu bardzo duzo odniesien kulturowych - od basni
o wodzie zywej, przez Solaris Lema, az po Odyseje Kosmiczna Kubricka

do tego absolutnie cudowne zdjecia, piekna muzyka i aktorstwo pierwszej
proby. przede wszystkim urzeka Rachel Weisz, bo gra przede wszystkim twarza i
robi genialnie. Tą rolą pokazala, ze zeszloroczny Oscar nie byl wypadkiem
przy pracy ;)

kubu poleca, a dzis idzie zbadac Marie Antonine (choc szczerze mowiac bez
wiekszego przekonania)
______________________________
* to straszne co komputer robi z czlowiekiem. Wystarczyloby sie odwrocic i
zdjac Biblie z polki, ktora mam za plecami, ale po co, skoro mozna ja sobie
wyguglac, prawda? ;)

[noida]

Źródła nie widziałam, a recenzje miało nie najlepsze jednak... Jak wrócisz z
Marii Antoniny to napisz, jak ci się podobała, bo zdania są też podzielone i
ciekawa jestem twojego :)

[kubissimo]

no nie wiem czy takie nie najlepsze recenzje. 5 gwiazdek w wyborczej to słabo?

wydaje mi sie, ze krytycy tego filmu wybrzydzaja, bo liczyli na Requiem dla snu
2, a tu zamiast narkotycznych wizji mamy opowiesc nafaszerowana archetypami
(drzewo zycia, amor i tanatos) i rozciagnieta na 1000 lat

[daria13]

Obejrzane wczoraj. Hmmm. Mąż po seansie podsumował krótko: odlotowy bełkot. Mimo
oburzenia za tak obcesowe stwierdzenie nie do końca mogę temu zaprzeczyć. Ja
nazwałabym to nieco subtelniej: przerost formy nad treścią. Wizualnie, aktorsko,
muzycznie - najwyższe oceny, natomiast sama opowieść - niestety mocno nadęta.
Mimo najszczerszych chęci nie przekonała mnie ta historia. Moja kuzynka z
poznańskiego ma na takie zjawiska fajne określenie - przepamprowane, inni mówią
na to przefajnowane. Szkoda, bo film jest naprawdę piękny. Mimo wszystko nie
żałuję ani czasu, ani kasy wydanej na obejrzenie go. Jednakowoż do Requiem
baaaardzo mu daleko.
P:)

Marie Antoinette for Dummies

[kubissimo]

ocena koncowa: eeeeeeeeeee
rozwiniecie tematu jutro ;)

[kubissimo]

ok, rozwinięcie:

dwa plusy:
1. kapitalne kostiumy.
2. jak na Coppolównę to film całkiem gładko się ogląda (a przynajmniej bez
narstającej kurwicy, czego doswiadczalem bylem podczas ogladania Lost in
Translation). Główny sęk w tym, że nie wiadomo, po co ten film powstał, bo
jedyne co otrzymujemy to powierzchowany obrazek o zyciu Marii Antoniny. Takie
wypisy dla gimnazjalistow. Amerykanskich gimnazjalistow.

czytałem gdzies, że Coppola chciała walczyć z ponoć zafałszowanym wizerunkiem
Marii Antoniny, którą historia zapamiętała jako głupiutka i pusta gąskę, która
z braku chleba radziła biedakom, żeby jedli ciastka. Więc troche nie rozumiem,
czemu - przy takich załozeniach - pokazała ja jako głupiutką i pustą gąskę.
Jedynym odejsciem od tradycji jest to, ze to nie ona palnęła ten tekst o
ciastkach. Generalnie widzimy Marię Antoninę w świecie koronek, pantofelków,
ciasteczek oraz z nieodłącznym pieskiem pod pacha. Taka XVIII-wieczna Paris
Hilton.
Może własnie o to chodziło Coppoli? Żeby pokazać jak wygladal lans w XVIII
wieku i ze system celebrities to nie jest wymysł Amerykanow? A taka Maria
Antonina mówiąca do swoich poddanych HAJ oraz FENKS byla takim samym ziomalem
jak dzisiejsza widownia MTV?
Ale zeby nie bylo jednowymiarowo, jest tez o tym, ze M.A. byla bardzo
nieszczesliwa. A pelen wymiar jej tragedii najlepiej ilustruje koncowy kadr -
zerwany kryształowy zyrandol ;)
ehhh

innym "fantastycznym" a przede wszystkim "swiezym" pomyslem jest łączenie filmu
kostiumowego ze wspolczesna sciezka dzwiekowa. Podejrzewam, ze Coppoola
spodobalo sie Moulin Rouge i chciala tak samo, sęk w tym, ze jest tu bardzo
niekonsekwentna, wiec miesza wspolczesne gitary z kameralna muzyka z epoki oraz
ariami operowymi i efekt koncowy jest co najwyzej schizofreniczny, ale przede
wszystkim nijaki :/

Generalnie jedno wielkie E TAM. Caly czas porowywalem ten film z "Elisabeth"
Kapura, z ktorego po pierwsze bardzo duzo sie dowiedzialem, po drugie bylem
zachwycony wizualna strona filmu, a po trzecie calosc byla swietnie zagrana, a
rola Blanchett jest absolutnym arcydzielem. W przypadku "Marii Antoniny" bronią
sie tylko pastelowe krynoliny...

kiedy Marysię gra Krysia...

[paolo630]

...Nudst znaczy Dunst, toto nie może być dobre...Jedyne co ma dobre ta aktorka
to kopia kurewskiego spojrzenia Jeniffer Jason Leigh. I widocznie jakieś
umiejętności hollyłódziowe które pozwalają ją obsadzać na właściwym
producencie, tzn we włąściwej produkcji...

A amerykańscy gimnazjaliści - cóż, polska średnia nie odbiega od amerykańskiej -
jak to w gimnazjach - równanie z limesem -n

[sutekh1]

i właśnie za takie kurewskie spojrzenie mężczyźni gotowi sa zabijać
(wirtualnie), żeby posiąść posiąść posiąść to spojrzenie z cała resztą nawet
gdyby była zadżumiona.

[paolo630]

nie przeczę;-) Ale to tylko kopia...

[kubissimo]

a ja sie wlasnie zastanawialm nad Dunst, ktora generalnie lubie, ale to chyba
wszystko jest odcinaniem kupownow od swietnej roli w Wywiadzie z wampirem.
jej dorosle role sa wlasciwie na jedno kopyto :/

klasyczny uklad, kiedy dziecieca gwiazda dorasta i okazuje sie, ze talent sie
rozmyl. Przypadek Dunst nie jest moze tak bolesny jak u Anny Paquin, ktora
dostala Oscara za role w Fortepianie, a potem wyrosla na najwiesze aktorskie
drewno swiata, ktore mimo to moze sie szczycic zdobyciem nagrody Akademii,
niemniej mialem wieksze oczekiwania co do Dunst i kolejny raz sie
rozczarowalem :/