BASH W TR

[Gość: iks]

[Gość: op]

tekst nudny.zagrane znakomicie.w sumie nieudane.

[Gość: kirkor]

Co to znaczy BASH? Po jakiemu to jest? Czy cala sztuka jest przetłumaczona tak
jak tytuł? Jeśli tak, to nic dziwnego, że tekst jest nudny.

[Gość: brokatisdead]

to nie jest nudna sztuka
to jest bezdnadziejna sztuka
to sa prosze ja Was wypierdzenia przeintelektualizowanego wczesnego licealisty
rzygac misie chce, jak podaja mi nie w telewizorze telewizor, ktory udaje
gleboka przewrotna i bolesna analize telewizora
oczywiscie trzeba jak najczesciej i najglosniej mowic o bezrobociu pedofilii
homofobii, a nie znajdowac zastepcze tematy w stylu mamy bombe w metrze
codziennie po osiem. tylko na boga moze troche powagi, a nie szmatlawych trikow
w stylu: pisze dramat to neich bedzie greckie slow, tylko mi pieknie
wyeksponowac prosze!
rzyg

co na szczescie nie znaczy ze spektakl sie nie broni
kosinski i stenka po raz koeljny pokazali ze znakomitymi artyst/k/ami sa
wycisnac emocje z takiego gowna to naprawde na szacunek zasluguje

ps. iks gratuluje normalnie watku i posta :> :P

[Gość: iks]

dzięki

[Gość: kirkor]

Jakie to wielkie szczęście, że mamy nieocenionego naszego znawcę wszystkiego,
co teatralne i nie tylko, Romana Pawlowskiego. Nasz wspaniały anglista dziś mi
wyjaśnił: BASH = "impreza".
Oby nigdy nie doświadczył "... Bashing" - bo miałby wątpliwą imprezę.

[Gość: brokatisdead]

Gość portalu: kirkor napisał(a):

> Oby nigdy nie doświadczył "... Bashing" - bo miałby wątpliwą imprezę.

a o co chodzi?

"zajeb/"

[henryhill]

jakby to mogło zabrzmieć po polsku... "zjeb"? "zajob"? a może, tak!, nowocześnie: "zajeb/". czytałem
tylko tekst, nie widziałem spektaklu, ale ta część, o biznesmenie, napisana dla aarona eckharta, to jest
coś! wyobraźcie sobie tę wielką szczękę sączącą wodę, opowiadającą historię bezwzględnego
piaru, hmmm...

[jasiek_natolin]

Można tylko podpisać się pod wszystkim,co napisała brokatisdead.Dzięki
pomysłowości reżysera i wspaniałym aktorom powstało ciekawe
przedstawienie.Danuta Stenka jest taką aktorką,która skupiłaby uwagę widza
zarówno czytaniem książki telefonicznej,jak i recytowaniem ulotki butnej i
żałosnej młodzieży wszechpolskiej.Jej monolog jest po prostu rewelacyjny.
Jestem ciekaw,jakie wrażenia z tego przedstawienia wyniósł widz,który w
samotności musiał się zmagać z aktorami.Ciekawe,jaka ideologia kryje się za tym
pomysłem.Może to ślad po nieszczęsnym "car project"???
Trochę mnie już nudzi to nieustanne epatowanie strasznymi strasznościami,jakimi
wciąż epatują przedstawienia w ramach TW.Co za dużo to nie zdrowo.Czy teatr
musi schodzić do poziomu menela spod budki z piwem albo ćpuna ,dla którego
szczytem marzeń jest odpowiednio naładowana strzykawka???
Nie mogę się już doczekać na nowe gombrowiczowskie przedstawienie Jerzego
Jarockiego w Narodowym.Nie muszę się przynajmniej obawiać,że Jarocki będzie w
tak żałosny sposób upraszczał niejednoznaczną rzeczywistość.

[Gość: Wojtaszek]

A co powiesz o "Disco Pigs"? Przyjechalo ostatnio do Krakowa, więc poszedłem.
Mnóstwo ludzi - wypadało być, bo to przecierz z Rozmaitości. Mimo starań
reżysera (nawiasem mówiąc - student krakowskiej PWST) i Rafała Maćkowiaka
(niestety jego partnerka niczym się nie wykazała), wyszło bardzo kiepsko.
Myślę, że na podstawie beznadziejnego tekstu nie można zrobić dobrego
spektaklu. Niestety nasz wielki polski teatr o tym nie wie. I mam już narawdę
dość przedstawień, w których ktoś "rozjebuje" komuś głowę o podłogę, a
publiczność ryczy ze śmiechu.

[Gość: Makro]

Co do "Disco Pigs" to zgadzam się, że takst był słabiuchny..ale chę bronić
reżysera- który dwoił i troił się, żeby zrobić z tą materią coś
sensownego...oprócz wątków brutalnych były też i liryczne- co pozowliło na
zachowanie zdrowego złotego środka..zresztą "ciężkie" momenty zostały tak
pomyślane żeby brzmiały raczej na chore fantazje niż "szarą
rzeczywwistość"...przy braku scenografii aktorzy mieli bardzo trudne zadanie-
od dziewczyny bije jeszcze amatorszczyzna..a Maćkowiak po prostu świetny!!!
Zastanawiam się tylko po co ogłądać taki tekst w teatrze- z pewnoscia
znalazłoby się kilka lepszych dramatów do wystawwienia ww projekcie teren
Warszawa.

[Gość: Wojtaszek]

Tak, moja droga, właśnie staram się wymyślić, co to mogłyby być za teksty i
gdzie je wystawić. Przypomniałem sobie piękne zdanie mojego ukochanego krytyka,
Piotra Gruszczyńskiego ;-) "Jeżeli sztukę o więźniach wystawia się w więzieniu,
to już prawdziwiej być nie może" i wymyśliłem: można by wystawić regulamin
korzystania z pojazdów Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacji, oczywiście
wystawić nie w budynku teatru, a w zajezdni tramwajowej - osiągniemy wówczas
prawdę absolutną!!!!!!!!! Teatr wreszcie opowie nam coś o naszej rzeczywistości
i stanie się życiem! Ach, panie Jarzyna, zostanę pana niewolnikiem, jeżeli
tylko pan mnie posłucha!

[Gość: abc]

Wlasne! czy ktos z was ogladal bash w malej salce, gdzie aktor byl 2 m od was i
czasem az sie chcialo zareagowac, odpowiedziec na ich pytania... To bylo na
prawde mocne. Chetnie sie dowiem jak to wygladalo w tej duzej sali z kanapa nad
przepascia. Byla jeszcze trzecia sala? Bede wdzieczny za opisik.

[jasiek_natolin]

"Disco Pigs" jest dla mnie najlepszym przedstawieniem w ramach tego
projektu.Dużą zaletą tego tekstu jest narastająca intensywność dramatyczna oraz
nie tak przecież częsta autentyczność.No i ten złoty środek.Owszem.
A poza tym nie wiem,dlaczego nie doceniacie Gąsiorowskiej.Moim zdaniem ani
trochę nie odstawała od Maćkowiaka.
Dobry tekst to taki,który sprawdza się na scenie,żaden inny.Często czytałem
rzeczy,które niezbyt mi się podobały (Czy to znaczy,że były złe?),a potem na
ich podstawie powstawały znakomite przedstawienia.Pierwszym przykładem,jaki mi
przychodzi do głowy jest "Przypadek Klary" Loher.Może w tym akurat przypadku
(ha,ha)dzieje się tak dlatego,że dobra aktorka potrafi z Klary zbudować
interesującą postać? A przecież i Kinga Preiss,i Maja Ostaszewska są takimi
aktorkami.
Pewnie nie oglądałeś "Porucznika z Inishmore" w warszawskim Współczesnym?
Tam "rozjebywanie głowy" jest na porządku dziennym,a naprawdę jest z czego
ryczeć ze śmiechu.

[Gość: Wojtaszek]

W pewnym sesnsie przyznam Ci rację. Są niezłe teksty, które w teatrze się nie
sprawdzają (na przykład "Samotność pól bawełnianych" Koltesa), i z pozoru
kiepskie, które stają się prawdziwymi teatralnymi samograjami. "Disco pigs" nie
należy, moim zdaniem do żadnej z tych kategorii. O czym właściwie jest ten
tekst? O życiu? O nie-życiu? Tak czy owak jest banalny, czytałem i oglądałem
mnóstwo podobnych rzeczy. Człowiek w końcu ma prawo kiedyś się znudzić. Może
gdybym to oglądał dziesięć lat temu, coś bym poczuł, doznałbym jakiegoś
wstrząsu. W tej chwili, dzięki skutcznej akcji uniewrażliwiania mnie poprzez
film i teatr, nie poczułem zupełnie nic. Rozrywka porównywalna z siedzeniem na
ławce w parku, zajadaniem orzeszków ziemnych i przyglądaniem się jak blokersi
biją staruszka.

[Gość: Makro]

Kochany Wojtaszku- nie przesadzaj...to już o jeden krok za daleko:)- oboje
wiemy, że przyjemność ogladania "Disco pigs" raczej równała się
ciekawej "rekalmówce" lub "Filmikowi"..widziałeś, pomyslałes, zapomniałeś...a
szkoda...bo powinieneś pamietac..może i ten tekst był nowatorski w 1996
roku...teraz wpisuje sie w norme..ale i tak go bronie i tego
biednego "rozjeżdżonego" reżysera:)(mimo że znalazłoby się KILKA powodów, dla
których możnaby było dać upust swoim napadom złośliwości:)
You know what I mean:)

[Gość: pas]

zgadzam się z przedmówcą: disko jest najlepszym spektaklem terenowym a RomaG.
to dla mnie objawienie - niezadowoleni niech wezmą poprawkę, że oglądali rzecz
na rozjeździe, co wpływ pewien mieć mogło na kształt całości...

[voytashek]

Roma G., Sandra K. - tak tak, to wszystko są świetne aktorki. Jasne. Po raz
kolejny przkonuję się, że ja chba jestem jakiś nienormalny. Co do tego, że
grali na wyjeździe - czy wiesz, że kiepskiej baletnicy przeszkadza nawet rąbek
spódnicy? Argumenty, że spektakl był gorszy, bo to czy tamto (powiedzmy, któryś
z aktorów zawiódł, bo zadzwoniła komórka i się rozstroił albo obicia foteli
były zielone a nie czerwone i przez to co pięć minut wyskakiwał z roli) w ogóle
do mnie nie trafiają na szczęście. W kwestii "Disco Pigs" dodam może jeszcze
tyle: może nie był to taki najgorszy spektakl, bo wpuścili mnie za 5 złotych.
Wierzę, że nawet Żukowi mogło się podobać, bo najpewniej wszedł za darmo.
Gdybym jednak był, powiedzmy, wrażliwym i inteligentym licealistą z bardzo
biednej rodziny, który uzbierał sobie jakimś cudem 25 złotych, żeby pójść do
teatru i obejrzałbym coś takiego - to wybaczcie, ale kląłbym ile się da. Za tą
kasę można dwa razy pójść do kina na dobry film albo kupić sobie świetną
książkę. Uważam, że w dwudziestym pierwszym wieku teatr powinien dawać
człowiekowi trochę więcej niż to, co mogliśmy obejrzeć pod nazwą "Disco Pigs"

[Gość: Jan Kott Muzykant]

Niby się zgadzam, ale z drugiej strony, jak ktoś ma akurat ochotę wydać kasę na
teatr taki a nie inny, dlaczego odbierać mu tę możliwość? Im większa
różnorodność, tym lepiej. A ten hipotetyczny biedny licealista, o którym
piszesz, nie miałby tego problemu, gdyby przeczytał wcześniej jakąś kompetentną
recenzję

[Gość: mina]

Gdyby istniały kompetentne recenzje