Solo na Pradze

[Gość: urge]

Byłem ostatnio na Solo na Pradze w wykonaniu zbyszka Kowalskiego (Studium
Teatralne) . Wrażenie ciekawe.Na sali w której byłem przyzwyczajony do tłumu
skaczych, biegających dwojacych sie i trojacych aktorów jest nagle sam
Zbyszek.Spektakl ma wyraźny rytm, rewelacyjnie jest skomponowany w warstwie
tekstowo -poetycznej. Zabrakło mi tylko jakiegos punktu
odniesienia...Pogubiłem się, nie wiedziałem do kogo gra Zbyszek, gdzie jest
punkt cięzkości...Ale to bardzo powieszechne przy monodramach.W kązdym razie
ciekaw jest jak tam Wasze opinie?był ktoś ?widział? jeśli nie to zachęcam!

[Gość: grapppa]

No ciekawa jestem co mogłoby być punktem odniesienia w solo???? byłam widziałam,
czakam na odzew...

[Gość: urge]

hmmmm punkt odnisienia...nie odwazyłbym sie "rozbierać" tego spektaklu. To zbyt
osobista struktura, w której najważniejszą role pełni doświadcznie spotkania z
drugim człowiekiem. I w tych kategoriach chyba nalezy to odczytywać. Nie ma tam
wymyslonych postaci. wszystko zaczyna sie od potwierdzenia jakby swojej
tożsamości.Na scenie stoi nie Hamlet, Makbet, czy Henryk, tylko Zbyszek
Kowalski -autor, komentator,odtwórca pewnego zdarzenia.I poprzez to
przedstawienie Zbyszek opowiada o sobie. O sobie w relacji z drugim
człowiekiem, o stwarzaniu sie w relacji, spotkaniu...Reszta to bardzo delikatne
nici tworzące całą strukturę spektaklu...i to juz trzeba odbierac
indywidualnie, samemu...Bo nie stoi przed nami aktor, tylko człowiek z krwi i
kości...Zbyszek Kowalski - który w relacji z każdym z nas stwarza sie od
początku, na nowo. I za każdym razem inaczej:)

[grapppa]

dzięki za odzew, ciekawa jestem co na to Zbysio.

[Gość: Paweł Jurek]

Pozdrowienia dla Zbyszka. wybieramy się z Basią Świąder, mam nadzieję, że uda
nam się trafić.