jak sie przekonac do teatru?

[swebe]

mam dosc nietypowy problem z teatrem, psychofizyczny chyba wrecz. nie
potrafie odgrodzic sie od nadrealnosci sztuki granej na scenie. zalewaja mnie
poty, zawstydza kazde potkniecie aktorow, czuje sie przez nich obserwowana,
mam wrazenie potwornej sztucznosci i udawania. z nerwow nie moge wytrzymac i
teatru unikam jak ognia. az wstyd sie przyznac kiedy ostatni raz
maltretowalam sie w teatrze. z czego to moze wynikac? moze za bardzo lubie
kino? mam wrazenie, ze omijaja mnie piekne historie, wielkie kreacje i madre
teksty ale po prostu powala mnie ta doslownosc, historia na wyciagniecie
reki, od ktorej nie mam jak uciec. jak sie przekonac?

[Gość: magician]

swebe napisała:

>ale po prostu powala mnie ta doslownosc, historia na wyciagniecie
> reki, od ktorej nie mam jak uciec. jak sie przekonac?

to chyba się właśnie w teatrze kocha...

[kinga!!!]

szczerze?
nie wiem o co ci chodzi
szczegolnie z ta obserwacja przez aktorów
teatr to świat, świat do którego niestety nie wszyscy zostają przyjeci...
jak sie przekonac?
poprostu idz, odłącz mysli od codziennosci, ogladaj oczami duszy wrazliwoscia...

[Gość: Jovanka]

chcesz się przekonać - więc coś Cię jednak do teatru ciągnie...a że to dużo
kosztuje...Na niektóre przedstawienia nie da się pójść bezkarnie - i całe
szczęście. Intensywność odbioru to koszt (wysoki jak dotychczas w Twoim
przypadku) i zarazem największy prezent teatru, dostępny wyłącznie tutaj.
Trzeba do tego dojrzeć, najlepiej trafiając na spektakl, który Cię zaczaruje i
zagarnie do swego świata, a potem zarazi...swoją prawdą, poszukiwaniami. Tylko
uwaga, gdy to się już stanie, może się nigdy nie skończyć!

I wówczas żadne przeszkody nie będą istnieć - po ośmiu godzinach spektaklu
będziesz gorąco pragnęła, by nigdy się nie skończył - na przykład (...z mojego
podwórka)

Radzić Ci można tylko byś uważnie dobierała teatry i przedstawienia. Mały
rekonesans - próbowanie różnych rodzajów teatru zwykle okazuje się przydatne...

A to, że żenuje/boli Cię każda pomyłka aktorska lub jakiekolwiek niedoróbki, to
tylko znak, że szukasz teatru idealnego...znajdziesz go kiedyś, jeśli zechcesz,
tylko pamiętaj, że w teatrze pracują ludzie!

Teatr, który Cię dotyka i dotyczy (tak ma być), daje Ci też inspirację do
refleksji, działań i szansę na rozwój! Jeśli nie jesteś na to gotowa - daj
sobie na razie spokój...
Pozdrawiam życząc wytrwałości, olśnień ...i pokonania trudów!
Jovanka

[Gość: Zuza]

" Są takie pytania (retoryczne), które nawet postawić jest śmiesznie. Dlaczego
człowiek zostaje reżyserem, scenografem, dramatopisarzem? Z miłości czy
niechęci do teatru, któremu w gruncie rzeczy nie jest potrzebny? Dlaczego
człowiek zostaje aktorem? Z próżności, żądzy sławy, powołania? Dlaczego
człowiek godzi się być WIDZEM TEATRALNYM???" Słowa rzeczone cytuje za wielką
Martą F.
Do całego spektrum tym podobnych pytań, z powodzeniem dodać by można to
postawione w temacie. Mam dziwne wrażenie, że są to jakieś rozważania quasi-
prowokacyjne. Nie chcę się okazać wyjątkową ignorantką, acz przyznaję, że mnie
problem odległy bardzo (stąd może mój sceptycyzm?!?)W dobie reality shows i
praktyk "wchodzenia z butami w czyjeś życie", bać się teatru?
Hm.. szlachetny to krok, by przełamać owy strach. Może warto siadać w dalszych
rzędach... skryć się za osłoną widzów, wbić się w tłum? Może warto
odczekać, "dojrzeć"? Nie wiem. Toż to o jakiś wielkiego formatu męczarniach
przeczytałam!!! może winnaś się cieszyć, iż Teatr ta przeogromny ma na ciebie
wpływ? Nie wiem.
Nawiasem.. zaprawdę powiadam wam, wielkiej zacności to uczucie, móc przeczytać
wpis Jovanki!!! Pięknie powiedziane. Pozdrawiam ;-)

[Gość: [e-mail]]

Myślę, że do teatru nie można się przekonać. Teatr albo sie kocha albo nie, ja
szczerze mówiąc, mogłabym całe życie przesiedzieć w teatrze, tam czuje sie
najlepiej...

przypadek moj

[swebe]

dziekuje za odpowiedzi, za te poetyckie nawracania;) i proby wyweszenia
prowokacji. zastanawialam sie nad swoimi reakcjami i doszlam do wniosku, ze to
chyba nadmiar jakiejs zle ukierunkowanej empatii. ja reality shows tez nie moge
ogladac - wlasnie przez to zawstydzenie! ale tu akurat niczego mi nie szkoda:)
pomysl na schowanie sie w tylnim rzedzie do wyprobowania. a moze po prostu to
nie dla mnie?

[Gość: Zuza]

Swebe!
powiedz zatem, proszę, gdzie mam upatrywać źródeł, nie tyle co samej empatii do
bytności w teatrach rozmaitej maści, co tej prośby o radę, wskazówki, jak
rzeczonej przeciwdziałać? Rzecz to, jak na mój gust, bardzo na poziomie (i nie
mówię tego bynajmniej ironicznie!), bo już świadczy o jakichś "interakcjach"
zachodzących pomiędzy tobą a instytucją dzieła scenicznego. Ale.. choć chęci
wielu osób mogą być szlachetne, to i tak musisz stanąć oko w oko z wyzwaniem;-)
Dziecko wrzucone od razu na głęboką wodę też kiepsko to znosi, ale szybko uczy
się pływać, ba! nurkować nawet! ;-)
Och.. życzę ci, byś poczuła magię Teatru!!! Moment średnio odpowiedni, bo i
sezonu rychły koniec... Ale może jakieś festiwale uliczne, spektakle
plenerowe..;-) Trzymam kciuki i dopinguję do zbierania kontr-argumentów na
stwierdzenie "że to niby nie dla ciebie"!!!

[Gość: magician]

Gość portalu: Zuza napisał(a):

> Dziecko wrzucone od razu na głęboką wodę też kiepsko to znosi, ale szybko
uczy się pływać, ba! nurkować nawet! ;-)

przede wszystkim nurkować, cokolwiek oznacza to w materii widz-teatr :>>

> Och.. życzę ci, byś poczuła magię Teatru!!! Moment średnio odpowiedni, bo i
> sezonu rychły koniec... Ale może jakieś festiwale uliczne, spektakle
> plenerowe..;-) Trzymam kciuki i dopinguję do zbierania kontr-argumentów na
> stwierdzenie "że to niby nie dla ciebie"!!!

festiwale uliczne i plenerowe, to nie to samo co magiczny Teatr hmmm nazwijmy
to "w budynku" ;)

ale próbować zawsze można!

[Gość: Zuza]

Droga M.!
Cieszę się, żeś tak wnikliwie wczytała się w me treści.. "Nurkujesz" w czyjeś
treści niczym w głębiny morskie. Ironia wyczuwalna, acz ufam, że to bardziej z
sympatii niż złośliwości!
Przyznam, iż porównanie jakie popełniłam było niezbyt przemyślane.. acz teraz
widzę w nim pewną słusznośc!
"Nurkować" można w dzieło sceniczne jako takie... odgadywać symbolikę scen..
słów.. "Nurkować" w znaczeniu, jakie TY prześmiewczo mi wytknęłaś,czyli "topić
się.. iść na dno".. może widz albo doświadczony albo nie. Pierwszy wniknie w
sztukę aż do granic możliwości czy rozkochany w niej "pójdzie na dno" z tąże.
Drugi zaś "utopi" się w niej z braku elokwencji. [nawiasem to chyba nie rzecz
doświadczenia teatralnego...]Hm.. a już całkiem nie na serio pisząc.. to
można "zanurkować" w ramiona ukochanego aktora.Echhh...

W kwestii drugiej.. Owszem letnie imprezy teatralne zwykły być duszne i mdłe
(nie wszystkie!!!) ale dla widza początkującego/czy przypadku Swebe, na jaki
próbujemy zaradzić! - pomysł to może niegłupi. Byle tylo nie zraził.. ulicznym
zabawom i działaniom parateatralnym ww brak zazwyczaj głębi. Ot plebejskie
rozkosze!!! ;-)))) (nie wszystkie!!!) ale bardziej dostępne.. nie aż tak
niszowe.
ps. temat-rzeka
pzdr

[Gość: magician]

Gość portalu: Zuza napisał(a):

> Droga M.!
> Cieszę się, żeś tak wnikliwie wczytała się w me treści.. "Nurkujesz" w czyjeś
> treści niczym w głębiny morskie. Ironia wyczuwalna, acz ufam, że to bardziej
>z sympatii niż złośliwości!


muszę popracować nad przesyłaniem między zdaniem tonacji głosu - oczywiście,
że z sympatii !!!!!!!


> Przyznam, iż porównanie jakie popełniłam było niezbyt przemyślane.. acz teraz
> widzę w nim pewną słusznośc!
> "Nurkować" można w dzieło sceniczne jako takie... odgadywać symbolikę scen..
> słów.. "Nurkować" w znaczeniu, jakie TY prześmiewczo mi
>wytknęłaś,czyli "topić się.. iść na dno".. może widz albo doświadczony albo
>nie.

prześmiewczo? Nie żartuj - podobało mi się to porównanie właśnie dlatego, że
dziecko rzucone na głęboką wodę raczej nurkuje niż pływa - i tak jest z widzem
w Teatrze! <przecież...>


>Hm.. a już całkiem nie na serio pisząc.. to
> można "zanurkować" w ramiona ukochanego aktora.Echhh...

no tak.. to może ja przejdę do dalszej części... ;)))


> Ot plebejskie rozkosze!!! ;-)))) (nie wszystkie!!!) ale bardziej dostępne..
nie aż tak niszowe.

w sumie to często są plebejskie... ale dla relaksu - akurat!

m.
(bez złośliwość ani kiedys ani nigdy!)

[Gość: Zuza]

"Przypadek Klary"!!! no ba! a i "Stosunki Klary" też były;-) Pozdrawiam
serdecznie.

[swebe]

Gość portalu: magician napisał(a):

> Gość portalu: Zuza napisał(a):
>
> > Dziecko wrzucone od razu na głęboką wodę też kiepsko to znosi, ale szybko
> uczy się pływać, ba! nurkować nawet! ;-)
>
> przede wszystkim nurkować, cokolwiek oznacza to w materii widz-teatr :>>
>
> > Och.. życzę ci, byś poczuła magię Teatru!!! Moment średnio odpowiedni, bo
> i
> > sezonu rychły koniec... Ale może jakieś festiwale uliczne, spektakle
> > plenerowe..;-) Trzymam kciuki i dopinguję do zbierania kontr-argumentów na
>
> > stwierdzenie "że to niby nie dla ciebie"!!!
>
> festiwale uliczne i plenerowe, to nie to samo co magiczny Teatr hmmm
nazwijmy
> to "w budynku" ;)
>
> ale próbować zawsze można!
>
>
nie traktujcie mnie jak przedszkolaka co jest na czwartej stronie elementarza i
nie polecajcie teatru ulicznego jako zaczatku. bylam ci ja kiedy pilotka trup
na warszawskim festiwalu, kurka juz nawet nie pamietam jaka pelna nazwa jego...
nic to, moze na jesieni zajze tu i zapytam na co warto isc, wezme 10 aviomarin,
walne dwie sety i jakos wysiedze:)
jeszcze raz wielkie dzieki.
a i kochal sie kiedys we mnie dosc znany krytyk teatralny - paskudny jednakze z
fejsu i namolny - moze od tego mi sie tak porobilo?

[Gość: magician]

właściwie jak mówi Krystian Lupa - "jeśli ktoś zna odpowiedź niech nie wchodzi
do teatru."
czy po dawce aviomarinu jest sens poszukiwania odpowiedzi?
nie chodź w miejsca, w których cierpisz...

m

[Gość: matint]

Pójść na Metro w Buffo :):):):):):)