Czuję że strace dziecko

[grrruu]

A co w tym dziwnego, że licealistka nie pracowała, a będzie pracować? Sporo ludzi nie pracuje w szkole średniej, a jednak nie spędzają życia na bezrobociu. Córka ma najwyraźniej przemyślane, czego chce. A studia zagraniczne to w dzisiejszych czasach nic dziwnego.

[waleria_s]

Dokładnie, studia zagraniczne nie są niczym dziwnym. Jednak większość młodych chce zakosztować życia studenckiego, wynieść się z domu- jaką masz autorko pewność, że córka będąc w PL na uniwerku odwiedzałaby dom często? Zajęcia, jakaś dorywcza praca i widujesz dziecko tylko na święta i kawałek wakacji. Ludzi pozna tam na pewno, daj jej stawać się dorosłą, budować tożsamość, co to za duma i szczęście mieć takie dziecko bezwolne cielę, które daje sobie układać życie? Radzę też od razu porzucić marzenia, że córka pójdzie schematem studia-mąż-dzieci. Raz- tzw. moratorium młodych przedłuża się. Wybory, które były dobre dziś, jutro już nie są ok, rozejrzyj się, jak dużo ludzi zmienia kierunki, uczelnie. To jest rozwojowe, nie można oczekiwać, że 20-latek nakreśli sobie już plan na życie i zrealizuje punkt po punkcie. To raczej czas, gdy ma się poczucie nieograniczonych możliwości, wyboru. W kontekście studiów zagranicznych- wypali to córce, świetnie, ale jak piszę, nie nastawiaj się od razu, że to będzie już jej ostateczny wybór. Po drugie- nie układaj jej życia po studiach. Niech poznaje siebie, nie każda kobieta chce mieć męża, zostać matką, zajmij się sobą i swoją aktywnością. Można cenić życie rodzinne, ale członkowie rodziny nie są maszynkami do spełniania twoich marzeń o wnusiach itd.

[klaramara33]

W Europie gdzieś? To niedaleko przecież. A poza tym może corka ma takie plany, gdyż czuje się osaczona przez Ciebie. Nie możes układać dzieckuv życia, niech próbuje. Szkoda, że nie wierzysz w jej zaradność. Ciężko oczerniać od nastolatki zbyt dobrego zorganizowania się przyciez to kwestia nauczenia się przez nabywanie dostarczenia.

[klaramara33]

Przez nabywanie doświadczenia miało być.

[3-mamuska]

Ja cię doskonale rozumiem.
Uważam ze takie wyjazdy są fajne, ale sporo osób nigdy nie czuje się jak u siebie w nowym kraju ,a po kilku latach już nie wyobraża sobie żyć w pl.
Na nas to się zemściło mieliśmy wrócić i tak zostaliśmy tu niby fajnie pięknie ale jednak brak rodziny tradycji z pl niektórych. Nie chce wracać wiem ze już bym się tam nie odnalazła.

Znam sporo młodych ludzie i niestety, ale częste zjawisko. Ze żyją jedna noga tu jedna tam.
Starsi tu kupują domy maja firmy dzieci szkoły, ale każde wolne cisną do pl.

[waleria_s]

Będąc w Polsce też można być jedną nogą tu, drugą tam. Mało to ludzi, którzy i co weekend odwiedzają rodzinny dom, rodziców, dziadków? U niektórych jest silny sentyment, przywiązanie do miejsc, córka autorki jest młoda, sama musi odkryć, jakim jest typem człowieka, jak znosi tęsknotę.

[snakelilith]

Acha, czyli dokładnie jak autorka wątku chcesz decydować za córkę, jej życie i jej odczucia. Ty wiesz, że będzie się źle czuła na emigracji, choć ona wybiera się tam jak na razie na studia i potem może jeszcze pięć razy zmienić zdanie, co do miejsca życia. A maturzystka, to nie babcia, by tęsknić do łan zielonych swojej młodości. Swoją drogą, wyjdź z polskiego getta, znajdziesz emigrantów, którzy nie cisną na każde wolne do pl.

[berber_rock]

3-mamuska napisała:


> Znam sporo młodych ludzie i niestety, ale częste zjawisko. Ze żyją jedna noga t
> u jedna tam.
> Starsi tu kupują domy maja firmy dzieci szkoły, ale każde wolne cisną do pl.
>

_ w dziwnym środowisku się obracasz. Nie znam NIKOGO kto by każde wolne spędzał w PL. Raz na rok owszem. Sama jeżdżę raz na dwa lata - i to głównie ze względu na dziecko. Tak nie jeździłabym w ogóle.

[ritual2019]

Ja nie bylam od 13 lat i zadnego parcia nie mam, forum mi wystarczy 🤣🤣🤣 a to glownie ze wzgledu na rozrywke i uzaleznienie, niestety ale uzaleznia.
Wiem jednak ze sporo Polakow zyje jedna noga tu, jedna w pl, ale tez sporo osiedlilo sie i przenioslo calkiem swoje zycie do kraju do ktorego wyjechali.

[klaramara33]

Ależ to nie chodzi o to czy się uda czy nie uda lecz o możliwość wyboru i zdobywanie doświadczenia , żeby córka miała dojrzeć bez projekcji mamy.

[ylisse]

"ze ona juz nigdy tu nie wroci"
nalezy miec taka nadzieje, szczegolnie w obecnej sytuacji

[sunflowerin]

A ja mam ogromną nadzieję, że moje dzieciaki wyjadą za granicę na studia, do pracy, jeśli jednak nie wyjedziemy ponownie wszyscy razem. Taki wyjazd to najlepsze co może twoje dziecko spotkać. Wspieraj ją.

[conena]

lata mijają, nauka, psychologia, technika rozwijają się w tempie geometrycznym do kwadratu, a matkom od zawsze odpiepapier.

dziecko podejmuje właśnie najmądrzejszą decyzję w życiu, wspieraj z całych sił! a nie mamlocz o tym, że jej pomożesz z mieszkaniem. może jeszcze kredyt jej załatw i nudną pracę w biurze rachunkowym u znajomej. a nie zapomnij jej tych wszystkich kamieni u szyi pokolorować na różowo, bo ty masz taki piękny plan.

[blokersowa]

Pieknie napisane. Mialam taka mamusie - dramat i nieodpepowione dziecko, emocjonalnie niedojrzale, ktore dorasta dopiero kolo 40stki. Corki niestety czesto sa tak wychowywane, dla siebie, na starosc, zeby sluzyc, wpierac, realizowac plany matki.

[pani_tau]

Fajny, clickbaitowy tytuł wątku 😆.
Nie wiem czy jesteś czy nie jesteś trollem, ale wampiryczne mamusie nie są zjawiskiem rzadkim.
Jakby spojrzeć obiektywnie to nakręcają gospodarkę, bo ich dzieci sporo kasy wydają na uzależnienia typu zakupy a potem na psychoterapeutów.

[ritual2019]

Autorki watku, powinnas odciac pepowine mentalnie, dzieci dorastaja i maja swoje zycie, planuja je jak chca i maja do tego absolutnie prawo. Zacznij jak najszybciej oswajac sie z ewentaulnoscia ze corka jak I syn moga wyjechac i zyc daleko, kontaktowac sie rzadko, ze nie beda miec meza/zony/dzieci, albo ze kiedy wnuki sie pojawia moga zyc daleko od ciebie itd. Nie namawiaj ani nie cisnij corki na zmiane planow bo moze kiedys byc nieszczesliwa, miec ci to za zle. Nie namawiaj do swojej wizji jej zycia, nie kazdy chce zyc blisko domu rodzinnego, rodziny, miec meza i dziecko oraz pomoc babci. To jest jej zycie a nie twoje.

[majenkir]

A ja Cie rozumiem - tez nie chcialam, zeby dzieci poszly daleko na studia, bo to wiadomo - potem praktyki, oferta pracy, miejscowa dziewczyna/chlopak i dzieciak juz nie wroci . I nie rozumiem czemu rodzina (rodzice, dziadkowie, itp) postrzegana jest na tym forum jako cos niepotrzebnego.

[alin9]

Ja nie rozumiem tej potrzeby życia czyimś życiem. Dziecko to wolny człowiek i samodecyzyjny.Po co dorabiać teksty,których nie ma?

[majenkir]

alin9 napisała:
> Ja nie rozumiem tej potrzeby życia czyimś życiem.


A gdzie Ty tu widzisz "zycie czyims zyciem"?? Fajnie jest miec rodzine blisko po prostu. I dla rodzica, i dla doroslego dziecka.

[daniela34]

majenkir napisała:

> i dla doroslego dziecka.
>
Chyba, że dziecko wcale tego nie chce.

[majenkir]

Wtedy jako matka zastanawialabym sie co zrobilam zle .

[snakelilith]

Najwidoczniej lubisz tresować bliskich i umartwiać się, gdy nie wykazują posłuszeństwa. A wystarczyłoby pomyśleć, że dzieci są odrębnym bytem i mają swoje własne wyobrażenia o życiu rodzinnym. Z jakiej racji twoje są jedynie słuszne? Jesteś kandydatką do wiecznie sfochowanej matki/teściowej, o której tworzy się kolejne zdesperowane przedświąteczne wątki.

[trillian]

majenkir napisała:

> Wtedy jako matka zastanawialabym sie co zrobilam zle .
>

Ja bym w pierwszej kolejności obstawiała blokowanie wszystkich odruchów dziecka w stronę niezależności

[daniela34]

A może dziecko potrzebuje po prostu na chwilę odejść, żeby potem wrócić. Akurat studia to jest na to świetny czas. Studenci mają wakacje, mają przerwy świąteczne, mogą wtedy przyjeżdżać do domu. Mogą się przekonać gdzie lepiej im się żyje.

[ritual2019]

majenkir napisała:

> Wtedy jako matka zastanawialabym sie co zrobilam zle .
>

Dlaczego szukalabys u siebie bledow? Nie kazdy ma silna potrzebe zycia blisko rodzicow w zyciu doroslym co nie znaczy ze nie kochaja rodzicow i/lub ci popelnili jakies bledy czy nie okazali dzieciom wystarczajaco pozytywnych uczuc.

[alin9]

Takie trzymanie pelnoletniego dziecka przy sobie,bo się na swoje wyobrażenie to brak własnego życia.

[alin9]

Tylko za obopolna zgoda. Narzucanie swojego zadania (obojetnie przez kogo) jest niedopuszczalne.

[trillian]

majenkir napisała:

> alin9 napisała:
> > Ja nie rozumiem tej potrzeby życia czyimś życiem.
>
>
> A gdzie Ty tu widzisz "zycie czyims zyciem"?? Fajnie jest miec rodzine blisko p
> o prostu. I dla rodzica, i dla doroslego dziecka.
>

Fajnie jak wszyscy tego chcą i nie odbywa się to kosztem rezygnacji z czyichś marzeń np. studiowania za granicą

[daniela34]

trillian napisała:

> majenkir napisała:

> Fajnie jak wszyscy tego chcą i nie odbywa się to kosztem rezygnacji z czyichś m
> arzeń np. studiowania za granicą

Otóż to. Znajomy 18-latek ma szansę studiować na jednym z najlepszych uniwersytetów w Europie. Nie wyobrażam sobie, żeby rodzice próbowali bo namawiać d0 rezygnacji i wysyłali na polską uczelnię. Nawet najlepsza polska uczelnia (jeśli chodzi o wybrany kierunek) jest daleko w tyle. Nie ma to jak dziecku ograniczać szanse na rozwój zawodowy i naukowy.

[majenkir]

daniela34 napisała:
> Otóż to. Znajomy 18-latek ma szansę studiować na jednym z najlepszych uniwersy
> tetów w Europie. Nie wyobrażam sobie, żeby rodzice próbowali bo namawiać d0 rez
> ygnacji i wysyłali na polską uczelnię. Nawet najlepsza polska uczelnia (jeśli
> chodzi o wybrany kierunek) jest daleko w tyle. Nie ma to jak dziecku ogranicza
> ć szanse na rozwój zawodowy i naukowy.

Ale my nie o tym mowimy, bo skoro ktos dostal sie na super uczelnie/dostal scholarship gdzies daleko/studiuje kierunek, ktorego nie ma blizej, to jest oczywiste, ze wyjezdza. Moja corka chciala kiedys studiowac w Kaliforni (i nie, nie na Stanford ). Bo tak .
Wybrala uczelnie pol godziny drogi od domu i niezliczona ilosc razy mowila, jak sie cieszy, ze jest blisko.

[daniela34]

majenkir napisała:

> niezliczona ilosc razy mowila, jak
> sie cieszy, ze jest blisko.

No to Twoja córka jednak nie chciała studiować daleko. To jakby zmienia postać rzeczy. A córka autorki może zawsze wrócić do domu z tej Skandynawii, jeśli się okaże, że nie pasuje jej życie z dala od domu- zanim wyjedzie to pandemia się skończy, serio, samoloty będą latać, promy będą pływać. To nie jest bilet w jedną stroną

[rosapulchra-0]

majenkir napisała:

> alin9 napisała:
> > Ja nie rozumiem tej potrzeby życia czyimś życiem.
>
>
> A gdzie Ty tu widzisz "zycie czyims zyciem"?? Fajnie jest miec rodzine blisko p
> o prostu. I dla rodzica, i dla doroslego dziecka.
>

A ty jak daleko żyjesz od swoich rodziców, rodzeństwa?

[majenkir]

Rodzenstwa nie mam, a rodzicow mam bardzo daleko. Dlatego wiem, ze to nie taki miod.

[daniela34]

majenkir napisała:

> Dlatego wiem, ze to nie taki
> miod.

A ktoś twierdzi, że to sam miód? Jak wszystko ma plusy i minusy. Ale wyjazd na studia to nie jest droga bez powrotu. Łatwiej wrócić niż po emigracji zarobkowej.

[snakelilith]

majenkir napisała:

> Rodzenstwa nie mam, a rodzicow mam bardzo daleko. Dlatego wiem, ze to nie taki
> miod.
>

I tęsknisz za rodzicami, chcesz z nimi żyć, czy tylko masz wyrzuty sumienia, że nie spełniasz społecznych oczekiwań co do rodzinnych obowiązków? Skoro tęsknisz, to czemu nie zorganizowałaś życia tak, by być bliżej nich?

[kropkacom]

Czyli sama jesteś daleko od rodziców, ale dzieci jednak chciałabyś mieć blisko siebie.Kiepski przykład dajesz a przynajmniej jesteś mało wiarygodna Coś jak palacz, który tłumaczy dzieciom, że nie wolno palić.

[majenkir]

Moim rodzicom nie zalezalo, zebym byla blisko, a mnie zalezy, zebym dzieci i ich rodziny widywala czesciej niz raz do roku. W ogole nie rozumiem po co ja sie wam tlumacze...

[snakelilith]

majenkir napisała:

> Moim rodzicom nie zalezalo, zebym byla blisko, a mnie zalezy, zebym dzieci i ic
> h rodziny widywala czesciej niz raz do roku. W ogole nie rozumiem po co ja sie
> wam tlumacze...
>

Nie chodzi o tłumaczenie się, a o przedstawienie własnej pozycji. Nasze potrzeby nie biorą się bowiem znikąd, a są determinowane także naszymi osobistymi doświadczeniami z przeszłości. Nikiedy próbuje się też wyrównać deficyty z rodzinnego domu, zrobić inaczej niż rodzice, bo ma się wrażenie, że wybory rodziców były dla nas krzywdzące, albo przynajmniej nie do końca korzystne. Nie piszę, że tak jest u ciebie, ale nie ma słusznych, czy lepszych wyborów na życie. I tak jak ty chcesz mieć dzieci wokół siebie, tak twoje dorosłe dzieci mogą potrzebować więcej dystansu i twoje przesadne "matkowanie" odczuwać nie jako wyraz pozytywnych więzi, a nadgorliwości i próby kontroli. Swoją drogą, pomiędzy raz w roku z obowiązku, a stałym siedzeniem sobie na głowie, jest mnóstwo stanów przejściowych do wypracowania satysfakcjonującego kompromisu dla obu stron.

[kropkacom]

Skąd pewność, że nie zależało? I tak, nie musisz tu się nikomu z niczego tłumaczyć.

[ritual2019]

majenkir napisała:

> Moim rodzicom nie zalezalo, zebym byla blisko,


Czyli zawiedli cie bo powinno im zalezec i powinni wybic ci z glowy przeniesienie sie za ocean?

[ritual2019]

majenkir napisała:

> Rodzenstwa nie mam, a rodzicow mam bardzo daleko. Dlatego wiem, ze to nie taki
> miod.
>
A rodzice blisko to miod?

[ritual2019]

majenkir napisała:

> A gdzie Ty tu widzisz "zycie czyims zyciem"?? Fajnie jest miec rodzine blisko p
> o prostu. I dla rodzica, i dla doroslego dziecka.
>

Co masz na mysli piszac 'fajnie'?

[daniela34]

majenkir napisała:

>I nie rozumiem czemu rodzina (rodzice, dziadkowie, itp) po
> strzegana jest na tym forum jako cos niepotrzebnego.

A kto tak twierdzi, że jest niepotrzebna? Ale na siłę nie wolno dziecka (dorosłego, ale zawsze dziecka) zatrzymywać przy sobie. Akurat lata studenckie to jest bardzo dobry czas na to, żeby wyjechać za granicę, spróbować innego życia.

[simply_z]

tylko, ze dyskutejecie z kobieta, ktora o tym nie ma pewnie zielonego pojecia. Babka ledwo po 40-tce, a myslenie jak 80-latka. Dla niej studia zagraniczne brzmia jak otchlan piekel. mysle, ze ona nadal nie rozumie I nie zrozumie, bo dla niej zycie oznacza jedne okreslony schematyczny model.

[daniela34]

simply_z napisała:

> tylko, ze dyskutejecie z kobieta, ktora o tym nie ma pewnie zielonego pojecia.
> Babka ledwo po 40-tce, a myslenie jak 80-latka.

A ja głupia myślałam, że chodzi o to, żeby dziecko było w życiu szczęśliwe. Dla jednych szczęście to wielopokoleniowa rodzina, a dla drugich-poszukiwanie rzadkich gatunków w lasach amazońskich (wstaw dowolne). I myślałam, że to oczywistość, a tu niespodzianka 🤔

[simply_z]

oczywiscie, ze nie. Zreszta moja matka jest dosc podobna wynika to m.in. z braku pewnych doswiadczen I zycia w swoim malym zascianku.

[alin9]

I to jest sedno problemu-podejscie/zrozumienie tematu.

[majenkir]

simply_z napisała:
> tylko, ze dyskutejecie z kobieta, ktora o tym nie ma pewnie zielonego pojecia.
> Babka ledwo po 40-tce, a myslenie jak 80-latka


Zaraz, to o mnie?

[simply_z]

o autorce watku. pani taboretowej

[snakelilith]

majenkir napisała:

> I nie rozumiem czemu rodzina (rodzice, dziadkowie, itp) po
> strzegana jest na tym forum jako cos niepotrzebnego.
>

Nikt nie twierdzi, że rodzina jest niepotrzebna, ale rodzina na odległość nie przestaje być rodziną. Często gęsto nawet stosunki międzyrodzinne się wtedy poprawiają, bo każdy może żyć jak chce, a druga strona nie musi tego na co dzień znosić. A podczas spotkań celebruje się szczególność sytuacji, co sprawia, że ludzie są dla siebie milsi i bardziej serdeczni. Odpadają codzienne nieporozumienia, konflikty dotyczące pierdół i przepychanki, kto ma rację i kto wie lepiej, co dla drugiego jest lepsze. Nikt mi bowiem nie powie, że rodzice i dzieci są zawsze tego samego zdania i spijają sobie na okrągło miód z dzióbka. I czasem lepiej jest nawet, gdy rodzicie wszystkiego nie widzą i nie wiedzą o dzieciach oraz ich stylu życia, bo pewnych rzeczy nie przeskoczą i się ciągle martwią/wtrącają, co stawia dzieci w głupiej sytuacji - albo robią po swojemu i irytują tym rodziców, albo ustępują i rezygnują przy tym ze swoich wyobrażeń i potrzeb.

[bi_scotti]

Wiecie, ze mam 3 dzieci. Jedno mieszka w moim miescie, drugie niecale 500 km ode mnie, trzecie prawie 4500 km ode mnie. Oczywiscie, nikt ani Najstarszej, ani Najmlodszego nigdy nie zatrzymywal gdy wybierali szkoly, zawody, addresses … Mieli/maja wsparcie i poparcie, zadnego marudzenia, ze maja zostac blisko, ukladaja sobie zycie wedlug wlasnych dreams and plans Ale czy to umniejsza nas, rodzicow, chec zeby byli blizej? No nie umniejsza. To sie odczuwa szczegolnie w takich czasach/momentach jak ten. No i z wiekiem tez sie to mocniej odczuwa. Dzis dostalam email od przyjaciolki, ktora zawiozla noca meza na ICU - facet ma serious problems z nerkami, jest spore prawdopodobienstwo, ze to moze byc the end. Jeden syn w Boston, drugi w Kamloops, zaden nie przyleci ani zeby byc z matka, ani zeby (potencjalnie) z ojcem sie pozegnac. Sucks Moj Najmlodszy narazie deklaruje, ze gdy sie to wszystko skonczy, to on sie przeniesie do Laurentians zeby byc blizej nas - ja tam w to za bardzo nie wierze, bo to jednak nie takie same gory i mozliwosci jakie on ma tam, gdzie teraz jest no ale moze … moze …
Oczywiscie, wychowujemy dzieci dla swiata i rola nas, rodzicow, jest przygotowac je do wylotu z gniazda i lotu jak najdalej, jak najwyzej, jak najbardziej szczesciwie. Co przeciez nie zmienia faktu, ze po prostu fajnie jest miec dzieci blisko siebie. Just because … Mozna sie nauczyc zycia na odleglosc i milosci na odleglosc, ale w duszy skuczno jest, bo czas mija i zwyczajnie chce sie go spedzac choc czesciowo razem. Ja bardzo lubie moje dzieci - to sa naprawde fajni dorosli ludzie. I mysle, ze oni nas, mame i tate, tez lubia "just as people" A ludzi, ktorych sie lubi po prostu dobrze jest widywac jak najczesciej. Co zreszta w zadnym wypadku nie znaczy, ze trzeba dzieci powstrzymywac przed wylotem z domu. Nie, nie, niech leca … Warto tylko byc w pelni swiadomym, ze wszystko ma swoja cene. Life.

[snakelilith]

bi_scotti napisała:

> Dzis dostalam email od przyjaciolki, ktora zawiozla noca meza na ICU - facet ma se
> rious problems z nerkami, jest spore prawdopodobienstwo, ze to moze byc the end
> . Jeden syn w Boston, drugi w Kamloops, zaden nie przyleci ani zeby byc z matka
> , ani zeby (potencjalnie) z ojcem sie pozegnac. Sucks


Melodramatyzujesz. Akurat sytuacja teraz jest wyjątkowa i jedyna w swoim rodzaju. Nigdy wcześniej tego nie było, że wszystko stoi i nie można przylecieć/przyjechać. To tragiczne dla tych osób, tak samo jak tragiczna była samotna śmierć włoskich staruszków zamkniętych w szpitalach. Nikt tego nie przewidział i nawet wielka rodzina mieszkająca pod jednym dachem nikomu wtedy nie pomogła. Nie można jednak ciągle żyć w obawie przed wielką katastrofą i rychłym końcem, choć niewątpliwie są ludzie robiący z tego cel swojego życia, zdaje się że za oceanem nazywa się ich preppers.

[bi_scotti]

Dlaczego moje westchnienie, ze "life sucks" interpretujesz jako melodramat? Cos chyba sobie dopisalas. Ja po prostu uwazam, ze nothing is perfect. Kazda decyzja laczy sie z jakas "ciemna strona Ksiezyca" i zwyczajnie nalezy byc tego swiadomym. Ze na cos sie nie zdazy. W czyms sie nie bedzie uczestniczylo. Czegos sie nie doswiadczy. Cokolwiek bysmy nie wybrali - czy zycie z rodzicami na tym samym pietrze w bloku, czy wyjazd na antypody.
Watek, w znacznym stopniu, skupil sie na prezentowaniu pozytywnych stron wspierania corki zalozycielki w realizacji jej marzen o studiach za granica. Tak jakby ewentualne spelnienie tych marzen mialo wylacznie (!!!) pozytywne strony. No tak nie ma w zyciu. Something has to give, eh.
Zasadnicze pytanie jest z jakimi negatywami jest nam latwiej zyc. Bo, ze negatywne strony kazdej decyzji istnieja, no to jest jakby given … I teraz tylko od dojrzalosci i swiadomosci kazdego wybierajacego zalezy, na jakie minusy bedzie jej/jemu latwiej przystac. W tym naprawde nie ma ani dramatu, ani melodramatu. Tylko szara rzeczywistosc. Life.

[alin9]

Jeżeli tak to odebrałeś to przepraszam. Obojętnie jaki nie będzie wybór będę plusy i minusy.Kazdy sam musi zadecydować o swoim wyborze.

[simply_z]

co nie przeszkadza ci w dosc niesmaczny sposob podkreslac, jak to wolalabys miec tylko jedno dziecko zamiast trzech….

[bi_scotti]

Dlaczego niesmacznym? Wolalabym miec wylacznie jedno dziecko - wiele razy pisalam dlaczego tak mysle - odnosze to do motherhood/parenthood experience - trzeba miec w sobie wiele zlej woli i zaslepienia zeby to uznac za "niesmaczne".
BTW, ten moj osobisty regret jak najbardziej wpisuje sie w ogolny temat watku: decydujac sie na kolejnych 2 dzieci bylam przekonana, ze to madra/dobra decyzja, dopiero juz bedac matka trojki uswiadomilam sobie, ze to byl moj prywatny/osobisty blad. Moze … moze gdybym zyla blizej rodzicow, gdybym odbyla jakies rozmowy, gdyby to czy tamto - byloby inaczej, who knows? nie da sie wrocic. Dlatego warto rozmawiac i dyskutowac, a nie zakladac z gory, ze np. (jak w tym watku) jest tylko jedna sluszna decyzja: wyjazd na studia za granice Take care.

[daniela34]

bi_scotti napisała:

. (jak w tym watku) j
> est tylko jedna sluszna decyzja: wyjazd na studia za granice

Ale tu jest tylko jedna słuszna decyzja- żeby dorosła dziewczyna spróbowała zrobić ze swoim życiem to, co chce. Nie planuje wszak niczego nielegalnego, szkodliwego, szczególnie niebezpiecznego ani nieodwracalnego. Nie twierdzę, że wyjazd ma sama plusy, że studia zagraniczne to jedyny słuszny wybór. Ale to ona musi się o tym przekonać. A autorka nie przedstawia córce plusów i minusów, ona jej to "wybija z głowy "

[alin9]

Dokładnie to najlepszy moment by dowiedziała się co jest dla niej istotne teraz.Potraktujmy to jak kolejna lekcje od życia a nie tragedię. Pozwólcie młodym ludziom brać odpowiedzialność za swoje decyzje.

[bi_scotti]

daniela34 napisała:

> A autorka nie przedstawia córce plusów i minusów, ona jejto "wybija z głowy "

Ja to widze inaczej. Zakladamy, ze watek jest honest, ze to nie troll, OK Jesli tak, to rozmowy matka-corka, czy rodzice-corka dopiero sie rozpoczely. Matka swoje watpliwosci, leki ma - werbalizuje je na forum. Co mowi a czego nie mowi corce tak naprawde nie wiemy. Ale nawet zakladajac, ze w pierwszym odruchu zawolala wielkim glosem "po moim trupie", oczywistym jest, ze ciag dalszy nastapi. I stanowiska beda ulegac zmianie. Zarowno corki jak i matki/rodzicow. I to nie wylacznie do autorki nalezy szukanie plusow i minusow. Uwazam, ze homework wykonac musi przede wszystkim sama zainteresowana. To ona powinna zrobic swoj research (jak juz pisalam) dokad chce jechac, dlaczego tam, na jaki kierunek, na jaka uczelnie, za ile pieniazkow, gdzie bedzie mieszkac, jak moze sobie dorabiac etc. etc. etc. Szukajac info, sama bedzie natrafiac na details, ktore albo ja beda coraz bardziej utwierdzac w decyzji/marzeniu, albo beda ja jakos tam niepokoic. Kolejny material do rozmowy z rodzicami Chce jechac - niech szuka, niech argumentuje, niech sama zdefiniuje ten wyjazd. Matka nie musi byc do niego przekonana acz powinna byc sklonna dac sie przekonac! I dla mnie zalozenie przez te matke watku na forum to jakas czesc tego "dawania sie przekonac". A czas pokaze, co bedzie … Za miesiac rzeczona 18tka moze spotkac "milosc swojego zycia" i plany wyjazdu dokadkolwiek przestana istniec trzasku-prasku. Albo jej najlepsza przyjaciolka wymysli wspolne studiowanie w … bo ja wiem … Szczecinie, i to sie stanie the best plan. Rozne sa 18tki My tej nie znamy. Pozostaje nam zakladac, ze rodzice bardzo ja kochaja, chca dla niej jak najlepiej a im wiecej wszyscy beda ze soba rozmawiac, tym wieksza szansa, ze nikt nie zostanie skrzywdzony. Life.

[daniela34]

bi_scotti napisała:

> daniela34 napisała:
>
> > A autorka nie przedstawia córce plusów i minusów, ona jejto "wybija z gł
> owy "
>
> Ja to widze inaczej. Zakladamy, ze watek jest honest, ze to nie troll, OK

A ja czytam to, co autorka pisze. A pisze, że robi co może, żeby to córce wybić z głowy. No to przyjmuję, że robi to, co pisze. I uważam to za błąd. Co do reszty twohego wpisu - po części się zgadzam. To powinno wyglądać tak, jak opisujesz, przede wszystkim corka powinna szukać informacji, to ona powinna się przekonać, czy to jest tak naprawdę to, czego chce.

[alin9]

Nie odebrałam tego postu ,jak od zatroskanej mamusi chcacej zmienić zdanie.Raczej nawet jak puści córkę to z obciazajscym fochem na lata.

[daniela34]

alin9 napisała:

> Nie odebrałam tego postu ,jak od zatroskanej mamusi chcacej zmienić zdanie.

Autorka pisze, że córka widzi jej reakcje, pisze też, że dziewczyna ma sprecyzowane zainteresowania od I klasy LO. Czyli to prawdopodobnie nie jest jakaś tam nagła i nieprzemyślana decyzja. I córka widzi reakcję jak poniżej (cytat):

 "cos jej sie tam stanie, ktos ja wykorzysta, skrzywdzi, ze ona juz nigdy tu nie wroci. Zupelnie inaczej sobie to wszystko wyobrazalam. Czyli tradycyjnie, studia, maz ,dziecko, nasza pomoc z mieszkaniem, pomoc przy dzieciach"

[alin9]

A za kilka lat córka napiszę post o zaborczej mamusi. Będzie miała uczucie niesmak a mamusia będzie wypierac rzeczywistość.

[daniela34]

alin9 napisała:

> A za kilka lat córka napiszę post o zaborczej mamusi. Będzie miała uczucie nie
> smak a mamusia będzie wypierac rzeczywistość.

Jest takie ryzyko. Dlatego dla dobra tej relacji warto zmienić podejście. Niekoniecznie na entuzjastyczne, ale przynajmniej rozmawiać o plusach i minusach. Jakbym jako 19-latka usłyszała "ślub, mieszkanie, dzieci" to bym wiała gdzie pieprz rośnie. To nie znaczy, że matka nie ma prawa o tym marzyć, tyle że to córka ma decydować. A to nie muszą być jej marzenia.

[alin9]

Właśnie matka ma prawo marzyć. Córka nie ma obowiązku spełniania Jej marzeń

[simply_z]

dlaczego zlej woli? podkreslasz to na tyle czesto, ze zdarzylam zapamietac, bez przegrzebywania sie przez polingliszowy belkot niekiedy. Tym bardziej, ze dzieciaki sa juz dorosle. BTW nik nie twierdzi, ze jedyna sluszna opcja jest wtjazd na studia zagraniczne, po prostu w wiekszosci uwazamy to za niezly pomysl.

[snakelilith]

bi_scotti napisała:

> Dlaczego moje westchnienie, ze "life sucks" interpretujesz jako melodramat? Cos
> chyba sobie dopisalas. Ja po prostu uwazam, ze nothing is perfect. Kazda decyz
> ja laczy sie z jakas "ciemna strona Ksiezyca" i zwyczajnie nalezy byc tego swia
> domym.


Melodramatyzowaniem jest nazywaniem tego "ciemną stroną księżyca", to są bowiem normalne kompromisy, z których składa się każde życie. Nie da się go spędzić bowiem spędzając tylko potrzeby emocjonalne innych, czasem trzeba pomyśleć też o sobie. Ja też lubię bowiem moich rodziców, ale nie chciałabym z nimi żyć i dzielić codzienność, z różnych względów. Od czasu do czasu spędzamy razem kilka dni i tak jest dla wszystkich dobrze.
A co do dramatycznych sytuacji pożegania itd, to tego się po prostu nigdy nie wie i nie można żyć z myślą, że starsi rodzice zaraz umrą, więc trzeba przeprowadzić się gdzieś blisko. Po co? By uspokoić swoje własne sumienie? I chcesz by twój syn spędził resztą życia ze strachem, że niedługo cię straci? I tak w ogóle, to jak to ma się do autorki wątki i jej nastoletniej córki, która ledwo przestała być dzieckiem i chciałaby popróbować ciut dorosłości bez opiekuńczych skrzydełek mamy?


Andrà tutto bene

[daniela34]

No ale nikt przecież nie mówi, że to źle, że rodzic chce mieć dzieci blisko. Ale sama piszesz, że nie wolno dzieci powstrzymywać przed wylotem z domu. No i to jakby kończy dyskusję. Sama lubię być blisko moich rodziców. Wyjazd na stałe gdzieś daleko? Tak, ale z perspektywą, że ich do siebie sprowadzę. Bo to fajni ludzie są i lubię z nimi być. Ale jednocześnie, jak po studiach dostałam propozycję zawodową za granicą, to oni pierwsi powiedzieli: "Jeśli chcesz, to jedź." A jestem wyczekaną, wychuchaną jedynaczką, a rodzice już wtedy nie byli młodzi i gdybym zdecydowała się wyjechać i zostać na stałe to by znaczyło, że zostaną tu sami.

[majenkir]

daniela34 napisała:
> No ale nikt przecież nie mówi, że to źle, że rodzic chce mieć dzieci blisko.


Jak to nie? Zobacz wyzej co mi napisaly: ze mam potrzebe życia czyims życiem, bo brak mi wlasnego, ze tresuje bliskich i umartwiam sie, gdy nie wykazuja posłuszenstwa oraz ze jestem zlym przykladem, bo sama wyjechalam

[daniela34]

> Jak to nie?

Odpowiadałam Bi- Scotti. Bi-scotti chciałaby (a chcieć można), ale jednocześnie dzieci puściła z domu i mieszkają daleko. No to chyba żadna z powyżej komentujących nie miałaby jej postawie (w tym kontekście- czyli reakcji na wyjazd dzieci) nic do zarzucenia.

[bi_scotti]

Well, ja ich nie tylko "puscilam", ja ich do tego od pierwszego oddechu przygotowalam, bo tak rozumiem responsible parenting. Ale to przeciez nie znaczy, ze nie wolalabym tego czy tamtego ... I gdy moja Najstarsza powrocila byla z PL, Switzerland, US, i zamieszkala w drivable odleglosci od nas, to poczulam sie wybitnie szczesliwsza choc przeciez w zyciu jej tego nie powiem, bo gdyby znow chciala gdzies wyruszyc w swiat, nie powinna miec kuli u nogi w postaci maminych feelings However, jako madra i wrazliwa kobieta zapewne tych feelings jest swiadoma i kto wie, moze nawet je docenia A o Najmlodszym juz pisalam - sam teraz teskni. Co ciekawe, w ostatnich latach bardzo duzo podrozowal ze swoja muzyka, tygodniami grywal glownie w Azji i … wtedy nie tesknil A teraz, gdy siedzi na pupie (well wciaz korzystajac z tego, co mu gory daja) "glupich" 4500 km od nas, teskni i planuje przeprowadzke blizej. Humans to takie nieprzewidywalne zwierzaki sa Never fully satisfied
Odnoszac te doswiadczenia do matki i corki, o ktorych ten watek, ja naprawde mysle, ze nie ma sie co nakrecac na potepianie owej matki w czambul. Matka tez czlowiek - ma prawo watpic, marzyc, tesknic ... Gdzies sie z ta corka musza spotkac w pol drogi - my mozemy miec tylko nadzieje, ze obu wystarczy wzajemnej cierpliwosci zeby sie wysluchac i dogadac. Cheers.

[daniela34]

bi_scotti napisała:

> Well, ja ich nie tylko "puscilam", ja ich do tego od pierwszego oddechu przy
> gotowalam, bo tak rozumiem responsible parenting. Ale to przeciez nie znaczy, z
> e nie wolalabym tego czy tamtego ...

No właśnie- dokładnie o to mi chodziło. Chcieć, woleć, ale przygotowywać do wylotu w świat.

> Odnoszac te doswiadczenia do matki i corki, o ktorych ten watek, ja naprawde my
> sle, ze nie ma sie co nakrecac na potepianie owej matki w czambul. Matka tez cz
> lowiek - ma prawo watpic, marzyc, tesknic ...

Nie chodzi o potępienie w czambuł, tylko o pokazanie, że marzyć, tęsknić czy wątpić - jak najbardziej. Natomiast wybijać z głowy- nie. Bo to najlepszy sposób, żeby córkę stracić, albo żeby mieć później nieszczęśliwego człowieka. Nawet jakby ona do tej Skandynawii na studia chciała jechać tylko dlatego, że całę życie chciała studiować w pobliżu fiordów, to 20+ lat to jest najlepszy wiek na spełnianie swoich marzeń, a nie marzeń mamy

[alin9]

Wiadomo ,że fajnie się widzieć. Tylko jak się czuje matka,która na codzień widzi swoje niespełnione dziecko?Lepiej rzadziej ale szczęśliwie. Ja wszędzie wole jakość od ilości. Żyć wiecznie czyimis wyobrażeniami to rezygnacja z własnego życia .Wtedy można o wiele więcej stracić bo siebie.

[simply_z]

tylko, ze matka polka tak tego nie bedzie postrzegac. Sensem jej zycia jest rodzina, maz I dzieci. Zreszta moze dlatego dziewczyna mysli o zagranicy..i to nie na studiach, gdzie organizuje sie takie wyjazdy, tylko juz teraz. Ciekawe dlaczego..?jak myslicie

[ritual2019]

majenkir napisała:

I nie rozumiem czemu rodzina (rodzice, dziadkowie, itp) postrzegana jest na tym forum jako cos niepotrzebnego.
>

Raczej nie jest tak postrzegana, wiekszosc ematek korzysta z pomocy rodzicow i dziadkow, w watkach emogracyjnych kontakt czesty i bliski z dziadkami jest argumentem przeciw emigracji.

[skarolina]

Zatrzymaj na siłę, wtedy na pewno stracisz

[daniela34]

O tak. Rodzice mojej koleżanki zrobili tak z młodszą córką- podjęli wbrew niej pewną decyzję, kiedy nie była jeszcze pełnoletnia (decyzja też dotyczyła wykształcenia) . W dniu, kiedy skończyła 18 lat, wyszła z domu, mimo że nie miała jeszcze skończonej szkoły i tyle ją widzieli. Teraz mieszkają od siebie jakieś 2 km i nie utrzymują kontaktów.. Podręcznikowy przykład "Jak stracić dziecko w 3 prostych krokach"