Corka+tata+wspólny czas

[da.ria]

Witam. Jestem żoną pracoholika. Probuje od dluzszego juz czasu
wywalczyc czas dla corki. Maz uwaza ze nie ma za bardzo co z nia
robic, bo ona woli kolezanki, ksiazke, komputer. Jest 11-letnia
jedynaczka, bardzo samodzielna, ma wiele pasji, ktore akurat tate
nie interesuja.
Napisalam to wszystko w duzym skrocie. Widze ze mu dojrzewanie
naszej corki przecieka przez palce, powinnam miec to w nosie, bo to
on obudzi sie pewnego dnia (albo i nie), ale nie potrafie. Nie chce
zeby corcia miala taki obraz rodziny, ojca.....
Kazdy pomysl, rada, beda mile widziane....

[egon26]

Jak ma już 11 lat to minęło mu już dzieciństwo i przegapił już bardzo wiele w
życiu córki, trochę to późno na martwienie się o ich relacje choć jeśli obydwoje
będą chcieli to na pewno się da. Cześć kobiet izoluje swoich mężów od małych
dzieci, mam nadzieje że ty nią nie byłaś bo można by powiedzieć że sama
naważyłaś piwa. W okresie wczesnego dzieciństwa łatwiej jest nawiązywać te
kontakty bo i czasu przede wszystkim dziecko ma więcej, trudno by 11 letnia
panna miała spędzać cały swój wolny czas z rodzicami, ma koleżanki, hobby i inne
zajęcia. A żeby ich zbliżyć do siebie to najlepiej by spędzili czas ze sobą więc
albo ich gdzieś wyślij tylko we dwoje, albo sama jedź tyle że wyłącz korki w
domu by nie było komputera i telewizora- więc chyba prościej ich gdzieś wysyłać
- może nawet do rodzina, na narty, nad jezioro, do kina itd.

[da.ria]

NIe nie bylam kobieta izolujaca ojca od dziecka. Wrecz przeciwnie,
zawsze zalezalo mi na zgranej, cieplej rodzinie. Ale mam wrazenie ze
on po prostu nie potrafi, w jego dzialaniu nie ma ekspresji,
wlasnych pomyslow, bardzo kocha corke, ale mam wrazenie ze zupelnie
nie umie (i nie umial) znizyc sie do jej poziomu. TO co ona lubi
jemu wydaje sie nudne. Najgorsze ze wszystko to co ja staram sie po
cichu (tak zeby sie nie zorientowal) podsuwac (odrobienie matmy,
wypad na rowery, gra w scrable, i inne).... robi na sile. Widze ze
mu to nie sprawia radosci i robi to tylko w imie spokoju w domu.
Dziwi mnie to bardzo, bo jest czlowiekiem cieplym, nie stroniacym od
okazywania uczuc (wobec mnie).
Fakt ze od kilku lat to zatwardzialy pracoholik i kiedy jest juz w
domu to sam nie wie co chcialby robic, czy swoje hobby, czy sen, czy
film. Na szczescie nie siedzi przed kompem.
Wiecej o problemie z pracoholizmem i tym co to dla nas znaczy
opisalam na forum eksperckim forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?
f=898&w=69304163
Bede wdzieczna za opinie takze na tamten temat, ktory jest dla mnie
bardzo bardzo wazny i trudny do rozwiazania.
Chetnie poslucham punktu widzenia i rad panow.

[znikad]

A co ON lubi robic w wolnym czasie? Bo ja lubie jezdzic na nartach,
grac w brydza, patrzec na piekne kobiety, zwiedzac muzea i koscioly,
sluchac jazzu, pic wino z dziwnych miejsc, plywac na canoe, ogladac
filmy Felliniego i roznych jeszcze pare rzeczy Z powyzszej listy
moje dzieci nie probowaly jeszcze tylko wina. Wszystkie inne moje
hobby, przyjemnosci, slabostki i przyzwyczajenia probujemy z dziecmi
w roznych konfiguracjach. Ja mam corke i dwoch synkow. Corka ma 13
lat i jest swietna partnerka do wszystkich moich ulubionych zajec.
Do tych mniej ulubionych jak zmywanie naczyn czy zmiana oleju tez
jest nieczego sobie To ja Ja chyba bardziej zawodze, bo mnie
szukanie idealnej pary dzinsow przez 5 godzin interesuje srednio ale
jak juz sie dam naciagnac to przynajmniej ogladam sobie ladne panie,
ktore tez czegos szukaja w sklepach z ciuchami )) Czy ten Twoj maz
nie moze chociaz sprobowac wciagnac Waszej corki w Jego ulubione
zajecia? Moze ja mam szczescie, ale moje dzieci zawsze byly chetne
probowac wlasciwie wszystkiego lacznie z pieleniem i przepuszczaniem
miesa przez maszynke. Czy On nie ma zadnych zainteresowan procz
pracy?

[da.ria]

Ma zainteresowania, podstawowe to motocykle, stare motocykle, ich
naprawa, przerabianie, udoskonalanie i oczywiscie jazda. Ma jeden w
domu ale oczywiscie nie ma czasu na prace przy nim. To corki akurat
nie interesuje, juz probowalam im cos tam podpowiedziec. Kolejne
hobby to wędkarstwo, tez odpada, bo corke to nudzi, nie wstanie
rano Maz nie lubi zadnego sportu, tanca, zakupow, gier
planszowych.
Lubi prace w ogrodzie i tu czasem corcia mu towarzyszy, ale tez
rzadko.... no bo meza ciagle nie ma.
Ogladaja razem kabarety, bo to uwielbiaja oboje, ja zreszta tez. Ale
wiadomo.. to niezbyt czeste chwile.
Teraz ... wyjezdza na tydzien na delegacje, potem znow na tydzien
zagranice..... i znow zostajemy same. Wroci, bedzie musial nadgonic
prace tutaj........
Wiesz, moze nawet udaloby mi sie cos wyszukac, wspolnego dla nich,
dla nas. Ale czasem, po tylu latach, opadaja mi skrzydla, ze musze
sama wszystko inscenizowac, nagrywac, podsuwac.
Jezeli nie zawolam na wspolny obiad, to kazdy zje sam, jezeli nie
zaproponuje spaceru (co czesto i tak jest odrzucane z powodu
zmeczenia).... to kazdy siedzi sam.
Widze ze ostatnio wiele taki listow sie pojawilo, i tutaj i na
innych forach, ludzie maja problem z byciem razem, spedzaniem czasu.
Praca niszczy .......oczywiscie praca ponad miare.

[adellante1]

> Praca niszczy .......oczywiscie praca ponad miare.

A powiedz mi Serdeńko Pracujesz li Ty czy tylko narzekaniem sie zajmujesz?
Moze by trzeba pójść do pracy zeby mąż nie musiał byc pracoholikiem. Moze
wartałoby pomóc w utrzymaniu, wiesz w wielu rodzinach tak jest ze oboje
małżonków zajmuje się pracą zawodową.

[da.ria]

Serdeńka pracuje i pracowala, i wtedy kiedy maz studiowal, i po
urodzeniu dziecka i teraz. Mam fajna prace, jestem ceniona, a i w
domu blyszyczy (co maz ceni), bo lubie porzadek.
Nie narzekam. Roznica jest taka, ze ja nie mowie po to zeby
powiedziec i za chwile szukac kolejnego powodu do narzekania na
biednego meza. JA SZUKAM ROZWIAZANIA. Nie jest dla mnie norma praca
od 6 -23 codziennie. Odsypianie w niedziele. Brak realizacji swoich
hobby i odpuszczenie relacji rodzinnych.
Nie narzekam, tylko szukam rozwiazania.... bo mi zalezy na mezu,
rodzinie, jego zdrowiu psychicznym i fizycznym, przyszlosci corki
(tez tej emocjonalnej, psychicznej). Mam swiadomosc wplywu,
mechanizmu w ktory wpadl maz, na corke i relacje w rodzinie.

Tak wiec, Twoja teoria, ze siedze w domu, nudze sie, marudze i
narzekam jest chybiona

[adellante1]

> Tak wiec, Twoja teoria, ze siedze w domu, nudze sie, marudze i
> narzekam jest chybiona

Cieszę sie.
Nie przypieprzam się dla zasady ale sama dobrze wiesz że to co się dzieje na
e-mamciach wywołuje bardzo często pełne politowania kiwanie naszymi głowami.
Rozwiazania na taka sytuacje nie znajdziesz bo nikt z nas nie jest w twojej
sytuacji a prawdziwe sytuacje zawsze są indywidualne.
Nie chcę być wredny ale zadam kilka pytań bez odpowiedzi na nie nic nadal nie
rozjaśnia mi się w główce.
1. Charakter pracy małzonka?
2. Ilość nadgodzin jest niezgodna z prawem. Jak ma je rozliczane?
3. Czy ta ilość nadgodzin niesie za sobą oczywiste profity finansowe?
4.Czy dla pracy poświęca hobby zainteresowania, kolegów znajomych?
5. Czy inni jego znajomi z pracy spedzają w niej równie duzo czasu?
6. Czy znasz środowisko w którym pracuje (kolegów, koleżanki szefostwo etc)?

Może tak byc ale nie musi , że "pracoholizm" jest kamuflażem jakiegoś większego
smrodu.

[da.ria]

Rozumiem ze was moze denerwowac takie narzekanie, ciagle pretensje i
naprawde jestem daleka od stosowania takiej metody w domu, bo wiem
ze szybko moze to sie odwrocic przeciwko mnie. Tym bardziej, kiedy
maz uwaza ze ma racje i ze nie popelnia zadnych bledow.

Odpowiadam na Twoje pytania.
Otoz on pracuje od rana 8 godzin na etacie, w bardzo dobrej duzej
firmie, na odpowiedzialnym stanowisku, za dobra pensje
(wystarczajaca na normalne zycie bez zaciskania pasa). W tej pracy
nie ma nadgodzin, wszyscy koncza o 16 i ida do domu. Znam jego
kolegow, kolezanki i bezposredniego szefa. To normalni, fajni
ludzie.
Potem maz zajmuje sie swoja firma, jednoosobowa. Ma mnostwo kliento
(uslugi) i nie moze nikogo zatrudnic bo w szybkim tempie stracilby
klientow, taki rynek. Poza tym uwaza ze tylko on dobrze to zrobi,
klienci go cenia, wracaja do niego i w ten sposob przez te kilka lat
powstala olbrzymia baza.
Maz ma swoje hobby i to kilka ale nie ma czasu nimi sie zajmowac.
Lubi tez dom, przebywanie w nim, bo sam go wybudowal i jest jego
wielka duma. Ale oczywiscie z braku czasu nie ma kiedy tu byc, nie
ma kiedy poswiecic sie hobby czy rodzinie. Oczywiscie praca te
przeklada sie na finanse, codziennie oddaje mi zarobione w danym
dniu pieniadze. Sam nie ma zadnych potrzeb, na nic nie zbiera, ma
ukochane auto, ktorego nie zamierza zmieniac. Uwaza ze ja najlepiej
gospodaruje tymi pieniedzmi dlatego mi je oddaje. Ja tez jestem dosc
oszczedna i nie roztrwaniam tego co on przyniesie.

Ostatnio coraz czesciej czuje nie zlosc, czy smutek.... ale troske.
Zal mi meza, ze nie potrafi inaczej zyc, przystopowac....
Pytalam czy nie lubi byc w domu i dlatego pracuje tyle. Zaprzeczyl,
powiedzial, ze wrecz przeciwnie, uwielbia nasz dom, ale praca jest
wazna i jak jest to nie nalezy jej odrzucac, bo kiedys moze jej nie
byc.

Walcze o jego zdrowie, czas na hobby, jego relacje z corka, ze mna.
O rodzine. O to co bedzie mial we wspomnieniach za kilkanascie lat.
Walcze o to zeby nie obudzil sie pewnego dnia kiedy nas juz nie
bedzie, albo po zawale, wypadku..... A to wszystko z notorycznego
zmecznienia. O seksie juz nie wspomne, bo przy takim trybie zycia
jest on na szarym koncu...

Kocham go od 18 lat, nieprzerwanie.... i nie chce zeby kiedys
zalowal... tego co mu nieublaganie umyka. Na razie mam jeszcze
sile... nie wiem jak dlugo...

[egon26]

Ciężko ci coś doradzić bo jeśli ten facet nie ma w ogóle czasu na nic to jak ma
mieć czas na dziecko. Czasem jest tak że dopiero wstrząs zmienia człowieka,
czasem jest to już za późno. Ja myślę że na początek powinnaś wywalczyć
jeden-dwa popołudnia wolne dla was. Jak to zrobić nie za bardzo wiem, z tego co
piszesz dodatkowa praca męża nie jest wam niezbędna finansowo, więc mógłby
spróbować jednak kogoś zatrudnić może się zdarzyć że podwykonawca odbierze część
zleceń ale nie koniecznie wszystkie. Mąż mówi że prace trzeba szanować bo kiedyś
może jej nie być, spróbuj uświadomić mu trochę inną sytuacje, nad wieloma
rzeczami w naszym życiu nie mamy kontro. Zdrowia, życie może zabraknąć każdemu z
nas w każdej chwile a wtedy co zostaje?! tylko wspomnienia i żal że czasu z tą
osobą spędzało się tak mało. Musisz mu to jakoś uświadomić.

[znikad]

Sam nie wedkuje ale mam kumpla, ktory zycie by oddal za wedkowanie.
I dlugo jezdzil na ryby sam i innymi takimi jak On. W koncu sie Mu
slubna zbuntowala i zaczeli jezdzic razem rodzinnie a Ona jeszcze
wciagnela takich jak ja z rodzina. To znaczy wedkarz sobie wedkuje a
my sobie jestesmy w lesie, na plazy, ogolnie w okolicy na jakims
sympatycznym campingu. Wieczorem jest wspolne ognisko, gawedzenie,
przechwalki wedkarskie. Dzieci sa szczesliwe, bo maja starych i
rowiesnikow pod reka, starzy sa szczesliwi, bo dzieci sie soba
zajmuja, wedkarze sa szczesliwi, bo nikt Im nie broni wedkowac a nie-
wedkarze sa szczesliwi, bo chociaz troche czasu z wedkarzami
spedzaja. To tylko przyklad z mojego wlasnego podworka. Z tymi
motocyklami to ja tez nie wiem dlaczego On by nie mogl Waszej corki
w to wciagnac. Moja dziewuszka jest np. swietna jesli chodzi o
computer technical support Sama sobie radzi i widac, ze Ja to
bardzo bierze. Z obecnym partnerem Jej mamy naprawia i piesci tez
Jego vintage autko (piekny Ford z 1942 roku) i z tego co wiem to
wspolne naprawianie bardzo Ich zbliza. Moje dzieci ze mna
remontowaly nasz basement i jak juz mowilem sa "zmuszane do
niewolniczej pracy" przy pieleniu razem ze mna w ogrodzie ) Mnie
to sie zdaje, ze nie trzeba specjalnie szukac wspolnych zajec,
raczej robic wspolnie jak najwiecej z tego, co i tak jest do
zrobienia w domu. Moze Ty za duzo robisz w domu w ogole? Czy Twoj
maz i Twoja corka maja jakies domowe obowiazki, ktore mogliby robic
razem narzekajac przy tym zgodnie na Twoj "terror"? Wspolny wrog
zawsze bardzo laczy ) Znam to z autopsji - pamietam trzepanie
dywanow z moim ojcem i nasze zgodne skargi na pedantycznosc mojej
mamy. To nas polaczylo jak malo co

[adellante1]

znikad

[adellante1]

Znikad - jesteś debesciak i jak zawsze jesteś niedoścignionym dla
nas wzorem ;P

A na poważnie. Twój stary się po prostu zgubił. Jest dumny i
szczęśliwy z tego ze w wyscigu szczurów jest liderem.
Zapomniał co jest w życiu ważne a co nie. Mam kilka pomysłów jak
mozesz go wystudzić. Jeśli go nie wyhamujesz strzeli ci kopytami na
zawał.

1. Daj mu powody do zazdrości. Niech cos zacznie czaszkować ze
pozostawiana samopas żona moze dac powody do zazdrości.
2. postaw mu poprzeczke diablo wysoko. Zacznij stawiać fanaberie
finansowe np ze nowy samochgód za 50 tys na gwiazdke dla ciebie,
luxusowe wakacje itp.. Faceci lubią działać na przekór.
3.Szczera i otwarta rozmowa jakich miałaś setki pewnie nie da
zadnego rezultatu to juz wiesz, więc zacznij krecić, motać, zrób tak
zeby odczuł ze wieczór który jest w domu jest ci troche nie naręke
bo cośtam...

NIe lituj się i nie współczuj. Ten osioł odbiera to jako dodatkowy
doping!! Zawał przed 45 rokiem zycia przeżywa tylko niecałe 8%
trafionych...

[da.ria]

Dziekuje wam bardzo, dwie ostatnie wypowiedzi wrecz mnie rozbawily.
Oczywiscie nie w znaczeniu ze mowicie glupoty, ale prawdy oczywiste
napisane zostaly z dowcipem i humorem a tego chyba mi najbardziej
brakuje. Realizm mnie dobija.
Fakt, ze w domu robie wszystko sama, w wiekoszosci, nie liczac
koszenia trawnika i mycia jego auta, bo swoje to juz sama.
Praktycznie zawsze jest czysto, ciuszki w szafach, zwierzaki (a jest
ich troche) nakarmione, dziecko zadbane, lekcje odrobione. Corcia ma
obowiazki codzienne i tzw sobotnie. Pomaga mi i nie wymiguje sie.
Jednak moj maz .... on wymaga tylko jednego: zebym byla usmiechnieta
i szczesliwa. Tylko nie dociera.... ze szczescie nie bierze sie
znikad. NIe dociera ze my corcia nie potrzebujemy tej kasy na
koncie, bo i tak jej nie zuzywamy.

Metode nr 3. Czyli ze przeszkadza mi jak przychodzi wczesniej,
stosowalam. NIe powiem, czul sie fatalnie z tym, bo mialam swoje
sprawy, wyjscia z corka na zajecia, areobik, albo po prostu szlam
spac (bo pora pozna). NO ale ile mozna. Na koncu to ja wysiadlam z
tego zajmowania sie..... a on dalej to samo.
Metoda mowienia wprost, pisania listow, maili, punktow ipt.....
wykorzystywana wielokrotnie i bez skutku.
Uwaza ze taki jest, ceni prace, nie zamierza sie zmienic i ze
ogolnie ludzie TAK ZYJA.
Metoda na kochanka...odpada. Po pierwsze mam luz totalny i moge
wychodzic i jezdzic gdzie chce i kiedy chce. Oczywiscie musze sie
liczyc z corka, jej zajeciami. Ale nie musze sie specjalnie
tlumaczyc, wiec on nawet nie zauwazy ze dostaje kilkanascie smsow
wiecej, albo ze chodze bardziej zadbana (bo kurcze juz bardziej nie
mozna, hi,hi, zawsze pachne, nie laze w barchanach ani
rozciagnietych dresach).
W sumie jak to pisze teraz, to juz sama sie smieje.... Bo trzeba by
byc glupcem zeby nie chciec byc z taka zona i corka.
Oczywiscie mam wady a podstawowa jest to ze chce miec dobrze w
zyciu, chce miec prawdziwa ciepla rodzine wiec WYMAGAM. A on pewnie
odbiera to jako kontrole, nadzor. Sama juz nie wiem. W sumie czesto
powtarza ze jestem super gospodarna, ze swietnie sobie radze z
domem, ze dbam o niego i corke. Jak tu sie polapac.
Probowalam tez metody... takiej ze zawsze bylam usmiechnieta,
zadowolona jak wracal. Nic nie mowilam, nie prosilam o nic, nie
narzekalam, nie probowalam przeprowadzac rozmow pouczajacych, bo
uznalam ze moze dlateog nie wraca do domu.
A tu nic. Przyjal ten stan jak normalny, a ja dlugo z tym udawaniem
nie wytrzymalam.
Kolo sie zamyka. Ja mam byc szczesliwa, ale nie jestem bo nie mam z
kim i moje priorytety i wizja rodziny jest zupelnie spychana przez
jego prace. Jak nie jestem szczesliwa.. to dupka, bo on moze
(teoretycznie) miec powod do uciekania w prace. I badz tu czlowieku
madry.
Oczywiscie informacje o chorobach, mozliwosci zawalu, o tym ze ja
tez moge nie dozyc tych szczesliwych dni kiedy bedzie mniej pracowal
(jestem przewlekle chora, ale nie uciazliwie dla otoczenia).... nie
docieraja.
Wiec to wszystko dla mnie oznacza jedno - choroba zwana
pracoholizmem.

I dlatego mi smutno, bo to bardzo dobry czlowiek, czuly, mily, nie
szczedzi mi przytulenia, mysle ze mnie kocha, bo czesto o tym mowi i
czuje sie to cieplo w glosie. Wiec dlatego mi smutno.... bo taka
fajna rodzina by z nas mogla byc.... gdyby tylko dal nam szanse i
gydyb tylko chociaz kilka godzin w tygodniu nam poswiecil......

[znikad]

To moze zachoruj? Najlepiej zlam obie rece naraz. Powaznie mowie,
jesli facet jest faktycznie przyzwoity, przejmie sie i sie wszystkim
zajmie. Beda z corka o Ciebie dbac i beda sie musieli jakos dogadac.
Do tych zlamanych rak mazesz jeszcze podlapac larengitis taki, co
bys nie mogla mowic chociaz ze 3 tygodnie. Powinno podzialac. W
ostatecznosci niech Cie wysla w delegacje na jakies 6 tygodni,
najlepiej gdzies gdzie nie ma telefonow a poczta dochodzi
sporadycznie. Spitzbergen? Patagonia? Suwalki?

[adellante1]

Znikad ... Ty znowu swoje. zaczynasz gadac jak nawiedzona e-mamcia...
Przecież kobicie tu chodzi o cos zupełnie innego. No weź ty chłopie przeczytaj
ze problemem nie jest jego brak troski czy zaangazowania w rodzinę. Problem to
PRACOHOLIZM który zniszczy tego osiołka i rozwali całkiem fajną rodzinkę.
Jesli juz komuś trzeba byłoby łamać w tym związku łapy to właśnie facetowi żeby
zwolnił, odpoczął, zaczął żyć .
Co z tego że ma wspaniały dom jak on nawet nie ma kiedy zobaczyć jak on wygląda
w dzień..

[da.ria]

Relacja z pola doświadczalnego...

Nastapila znaczna poprawa relacji miedzy tata a corka. Chyba jednak
moje, dosc drastyczne opisy przyszlosci, gorzkie slowa trafily w
czuly punkt. Kierowalam sie instynktem i chyba nie zawiodl mnie.
Symptomy poprawy to zagladanie do corci kazdego wieczora (nawet jak
juz jest w lozku i spi), pytania do corci lub do mnie o jej dzien,
szkole, plany na kolejny dzien, pomoc w lekcjach w niedzielny ranek,
wyjazd na basen z cala rodzinka, wspolny film z przytulaniem nas obu.
Hi,hi, brzmi to moze obcesowo, ale bylo milo i od razu moj pozimo
agresji (wewnetrznie tlumionej) zmniejszyl sie.
Na razie daje sobie (i mezowi) czas na okrzepniecie, na obserwacje
czy to nie jest jednorazowy zryw. Uslyszalam tez ze......... nie
robi tego na sile i ze to calkiem mile .....
Jak pewnie podejrzewacie.... pyszczek mi sie usmiecha, z tzw... duza
doza nieufnosci, ale jednak
Pozdrawiam serdecznie.
Zona czlowieka pracujacego 16 h dziennie

[adellante1]

"Chyba jednak
moje, dosc drastyczne opisy przyszlosci, gorzkie slowa trafily w
czuly punkt."


Nie darmo madrzy tego swiata mówia ze na wszelkie uzależnienia najlepszy jest
detox czyli terapia wstrzasowa.

[znikad]

To sie chyba nazywa "kropla drazy skale" ))
Powodzenia!