Jak długo karmić piersią?

[dula5]

Szanowna Pani Moniko / szanowne mamy!
Moja córka skończy niedługo rok i zastanawiam się czy warto nadal ją karmic
piersią, czy jet to potrzebne małemu organizmowi, czy to już tylko ma
znaczenie emocjonalne?
Jak dotąd nigdy nie chorowała i przypuszczam, że zawdzieczamy to między
innymi karmieniu naturalnemu. Zastanawiam sie do jakiego wieku dziecku jest
potrzebne i przydatne mleko matki?
Dziękuję za wszelkie informacje i opinie.
Pozdrawiam
Monika

[mamaagi]

Z tego, co czytałam w książce "Warto karmić piersią" M. Nehring-Gugulskiej to
mleko nadal zachowuje swoje właściwości tzn. mikroelementy, przeciwciała itd.
Jasne, że nie stanowi już dla dziecka tak ważnego składnika diety jak
wcześniej, ale jest nadal cennym uzupełnieniem diety. A więc warto, oczywiście
jeśli masz ochotę (bo zakładam, że maluch ma :-))
WHO zaleca dokarmianie piersią do 2 roku życia, zatem też musi mieć powody.

Moja córeczka ma 16,5 mies. i nadal karmię, chociaż właśnie zaczynam "podchody"
do odstawiania (cały czas jestem na drakońskiej diecie antyalergicznej i mam
już dosyć). Maluszka też nie choruje, zaliczyła tylko 1 przeziębiebie w 14
mies. życia i to dlatego, że była strasznie osłabiona po szczepionce MMR.
pzdr

[szczura]

starszego karmiłam 18 miesięcy, młodszego (13 miesiąc) jeszcze trochę pokarmię.
Myśle, że też tak do 1,5 roku.
Mam świadomość, że teraz to ja mu żadnych przeciwciał nie daję, bo te są tylko
w pierwszych miesiącach. Zalecenia WHO odnoszą się do wszystkich krajów świata
i bardziej są aktualne w Afryce i Azji, aniżeli u nas w Europie...
Karmię, bo Smyk - podobnie jak starszy braciak - jest alergikiem, niech ma tą
namiastkę białka:-) Oczywiście i ja jestem na diecie, ale z tym można żyć (w
końcu w trakcie żadna diety odchudzającej nie byłą tak konsekwentna jak teraz).
Karmię, bo lubię: po całodziennej gonitwie praca-dom-zajęcia ze starszakiem
pouśmiechać się w spokoju i ciszy do młodszego;-)

[fizula]

W końcu sama wybierzesz, co uznasz za stosowne dla siebie i maleństwa.
szczura napisała:
> Mam świadomość, że teraz to ja mu żadnych przeciwciał nie daję, bo te są
tylko
> w pierwszych miesiącach. Zalecenia WHO odnoszą się do wszystkich krajów
świata
> i bardziej są aktualne w Afryce i Azji, aniżeli u nas w Europie...
> Karmię, bo Smyk - podobnie jak starszy braciak - jest alergikiem, niech ma tą
> namiastkę białka:-)
Pozwolę sobie nie zgodzić się z moją przedmówczynią, gdyż niedawno czytałam
artykuł anglojęzyczny, który twierdził wręcz co innego. Otóż niektórych
rodzajów przeciwciał jest więcej w mleku matki "starszaka" (drugi rok życia).
Natura jest mądrze pomyślana, bo to właśnie w drugim roku życia maluchy są
bardziej narażone na różne "ekscesy biegunkowe", bo wtedy właśnie wszystkiego
próbują, biorą do małych rączek (nie to, co w niemwlęctwie). A mleko mamy
uszczelnia ich przewód pokarmowy, a przez to nawet jak załapią jakąś infekcję,
to przebiega u nich lżej.
Pani Szczura niezbyt dokładnie zapoznała się z zaleceniami Światowej
Organizacji Zdrowia. Otóż zaleca ona karmienie piersią do drugiego roku lub
dłużej. A w przypadku dzieci alergicznych do TRZECIEGO ROKU ŻYCIA (a więc
dzieci mojej przedmówczyni) lub dłużej (jeśli życzą sobie tego matka i
dziecko). Dla krajów trzeciego świata zalecenie brzmi: do trzech lat lub
dłużej. To, jak dużo jest przeciwciał w moim mleku nadal widzę za każdym razem,
gdy maluch się rozchoruje: sam sobie wówczas aplikuje większą dawkę mojego
mleczka, a porzuca inne swoje przysmaki (tak samo robiła starsza córcia, gdy
była jeszcze czynnym ssakiem). Pomimo swojego przerośniętego od urodzenia
trzeciego migdała Danielek nie potrzebował do tej pory ani razu antybiotyku z
tego powodu, że nie radzi sobie z jakąś infekcją (a przechodził ich już bardzo
dużo - bo oddycha przez buzię). Mleczko mamy pomaga we własnym tempie na rozwój
układu odpornościowego.
Nie wiem ile będę karmić mojego kochanego 19-miesięczniaka, ale postaram się
dać mu możliwość, żeby dorósł do tego. Podobało mi się, gdy 3,5-letni synek
mojej koleżanki stwierdził: "Mamusiu, ja już nie chcę mojego kochanego
cycusia!" i po prostu przestał. To się nazywa niezależność. Tym mamom, które
się decydują na dłuższe niż rok karmienie proponuję moje wsparcie oraz innych
mam. Z wielu względów w drugim roku życia (czy później) karmienie piersią jest
trudniejsze: bo nie ma dlań takiej aprobaty społecznej, bo starsze dzieci
potrafią bardziej dać mamom w kość swoim zachowaniem itp. W lutowym
numerze "Dziecka" była właśnie dyskusja na ten temat: jak długo należy karmić?
Dyskusja, którą ja sama kiedyś rozpętałam. Tyle, że ja nigdy nie pisałam, że
należy karmić długo czy jak najdłużej, ale że warto (a to dla mnie zasadnicza
różnica). Warto karmić do tego drugiego czy trzeciego roku życia lub dłużej ze
względów zdrowotnych i emocjonalnych, ale nie każdy ma tę możliwość, nie każdy
też chce z tej możliwości skorzystać. W dyskusji tej przytoczono też wypowiedź
p. psycholog, która twierdzi, że oczywiście nożna długo karmić, ale powinno to
być w zgodzie z samą sobą. Tyle że dla tej pani nie istnieje ktoś taki jak
dziecko. Nie wie (albo nie zechciała o tym napisać), że karmić lub zaprzestać
karmienia warto nie tylko w zgodzie z sobą, ale i w zgodzie ze swoim dzieckiem.
Pozdrawiam serdecznie!

[dula5]

Drogie panie, dziekuje za cenne informacje i podzielenie się swoimi
przemyśleniami!!!!

[fizula]

W końcu sama wybierzesz, co uznasz za stosowne dla siebie i maleństwa.
szczura napisała:
> Mam świadomość, że teraz to ja mu żadnych przeciwciał nie daję, bo te są
tylko
> w pierwszych miesiącach. Zalecenia WHO odnoszą się do wszystkich krajów
świata
> i bardziej są aktualne w Afryce i Azji, aniżeli u nas w Europie...
> Karmię, bo Smyk - podobnie jak starszy braciak - jest alergikiem, niech ma tą
> namiastkę białka:-)
Pozwolę sobie nie zgodzić się z moją przedmówczynią, gdyż niedawno czytałam
artykuł anglojęzyczny, który twierdził wręcz co innego. Otóż niektórych
rodzajów przeciwciał jest więcej w mleku matki "starszaka" (drugi rok życia).
Natura jest mądrze pomyślana, bo to właśnie w drugim roku życia maluchy są
bardziej narażone na różne "ekscesy biegunkowe", bo wtedy właśnie wszystkiego
próbują, biorą do małych rączek (nie to, co w niemwlęctwie). A mleko mamy
uszczelnia ich przewód pokarmowy, a przez to nawet jak załapią jakąś infekcję,
to przebiega u nich lżej.
Pani Szczura niezbyt dokładnie zapoznała się z zaleceniami Światowej
Organizacji Zdrowia. Otóż zaleca ona karmienie piersią do drugiego roku lub
dłużej. A w przypadku dzieci alergicznych do TRZECIEGO ROKU ŻYCIA (a więc
dzieci mojej przedmówczyni) lub dłużej (jeśli życzą sobie tego matka i
dziecko). Dla krajów trzeciego świata zalecenie brzmi: do trzech lat lub
dłużej. To, jak dużo jest przeciwciał w moim mleku nadal widzę za każdym razem,
gdy maluch się rozchoruje: sam sobie wówczas aplikuje większą dawkę mojego
mleczka, a porzuca inne swoje przysmaki (tak samo robiła starsza córcia, gdy
była jeszcze czynnym ssakiem). Pomimo swojego przerośniętego od urodzenia
trzeciego migdała Danielek nie potrzebował do tej pory ani razu antybiotyku z
tego powodu, że nie radzi sobie z jakąś infekcją (a przechodził ich już bardzo
dużo - bo oddycha przez buzię). Mleczko mamy pomaga we własnym tempie na rozwój
układu odpornościowego.
Nie wiem ile będę karmić mojego kochanego 19-miesięczniaka, ale postaram się
dać mu możliwość, żeby dorósł do tego. Podobało mi się, gdy 3,5-letni synek
mojej koleżanki stwierdził: "Mamusiu, ja już nie chcę mojego kochanego
cycusia!" i po prostu przestał. To się nazywa niezależność. Tym mamom, które
się decydują na dłuższe niż rok karmienie proponuję moje wsparcie oraz innych
mam. Z wielu względów w drugim roku życia (czy później) karmienie piersią jest
trudniejsze: bo nie ma dlań takiej aprobaty społecznej, bo starsze dzieci
potrafią bardziej dać mamom w kość swoim zachowaniem itp. W lutowym
numerze "Dziecka" była właśnie dyskusja na ten temat: jak długo należy karmić?
Dyskusja, którą ja sama kiedyś rozpętałam. Tyle, że ja nigdy nie pisałam, że
należy karmić długo czy jak najdłużej, ale że warto (a to dla mnie zasadnicza
różnica). Warto karmić do tego drugiego czy trzeciego roku życia lub dłużej ze
względów zdrowotnych i emocjonalnych, ale nie każdy ma tę możliwość, nie każdy
też chce z tej możliwości skorzystać. W dyskusji tej przytoczono też wypowiedź
p. psycholog, która twierdzi, że oczywiście nożna długo karmić, ale powinno to
być w zgodzie z samą sobą. Tyle że dla tej pani nie istnieje ktoś taki jak
dziecko. Nie wie (albo nie zechciała o tym napisać), że karmić lub zaprzestać
karmienia warto nie tylko w zgodzie z sobą, ale i w zgodzie ze swoim dzieckiem.
Bywajcie zdrowi! Ciekawa dyskusja się zaczyna, a ja nie wiem dlaczego nie chce
mi wysłać tego postu.

[asia-ch]

Ja karmię trzecie moje dziecko już dwa lata i bardzo się z tego cieszę. Ważne
jest wspieranie mam dłużej karmiących, gdyż pomimo lansowania karmienia piersią
jestem często krytykowana, że moja mała jeszcze ssie pierś. A to przecież oprócz
mleka też miłość i sczęście dla dziecka.