Dodaj do ulubionych

pobyt dziecka w szpitalu

25.12.07, 21:10
Witam.
Rozpoczynam wątek ponieważ chciałbym porównać doświadczenia.
3 dni temu moją 8 miesięczną córke dopadł paskudny wirus- biegunka, wymioty,
nie chciała pić ... i trafilismy do szpitala.
Na izbie przyjęć było nawet bardzo przyjemnie . Jednak cały cyrk rozpoczął sie
póżniej w zabiegowym- córeczce pobierano krew i zakładano wenflon- niestety
pielęgniarka nie pozwoliła mi być razem z corką, nakrzyczała co sobie myśle i
że to jest zabiegowy a nie kawiarnia...sad Córka była więc przez ok 5 minut
sama, strasznie płakała i krzyczała. Od tego momentu strasznie sie boi, ma
lęki nocne, jest niespokojna i najchętniej nie spuszczałaby mnie z oczu. Na
pozostałych badaniach byłam razem z nią i wszystko przebiegało w spokoju. Nie
wiem czy trafiłam na wyjątkową zołzę czy to standardowa procedura, że
wyporaszają mamę w gabinetu zabiegowego. Jak było u was?
Pozdrawiam wszystkie mamy które przeżyły chorobę dziecka w szpitalu
Obserwuj wątek
    • agatar-m Re: pobyt dziecka w szpitalu 25.12.07, 21:37
      ja byłam z małym dwa razy, raz to w sumie inna historia, bo urodził
      sie z wytrzewianiem jelit i lezał od urodzenia przez miesiąc.
      wszystkie piguły były fajne oprócz jednej zołzy. jak ona była to nie
      mogłam być z meżem przy nim tylko albo jedno albo drugie, w ogóle
      rzucała nim jak kartoflami, ale wypindrzona była jak królewna! drugi
      raz to miał 5 miesiecy i byłam z nim na zapalenie płuc. wiesz raz mi
      pozwolili byc przy tym weflonie ,le ryczałam strasznie, chyba nawet
      bardziej od niego. potem mi zabierali i przynosili i szybko sie
      uspokajał u mnie. ale ogólnie wszystkim zabierali. tam były w miare
      fajne pielegniarki. zawsze jakaś sie trafi. mogłabym pisac o tym i
      pisac...
    • oktomvre Re: pobyt dziecka w szpitalu 25.12.07, 21:39
      Przykre. Nie znam się na procedurach, jednakże będąc z dzieckiem w
      szpitalu wręcz zalecane było, bym przy wszystkich badaniach była
      obecna. Przy wkłuciach trzymałam dziecko na kolanach, do badań sama
      rozbierałam, personel wykazywał się olbrzymią cierpliwością i
      delikatnością. Zwrócono mi nawet uwagę, że w rączkę nie wbija się
      igły, tylko zakłada motylka, którego potem się karmi. Mój syn /miał
      wtedy 2,5 roku/ powiedział, że w szpitalu jest fajnie wink
    • araszka26 Re: pobyt dziecka w szpitalu 25.12.07, 21:53
      ja byłam z córeczka jak miała 5 miesięcy na ostre zapalenie
      oskrzeli. Miałam podobnie, na pierwsze założenie welfrona i pobranie
      krwi nie poszłam z nia bo mi nie pozwolili, ale siedziałam w sali i
      płakałam bo słyszałam jej rozpaczsad potem pielegniarka bardzio
      spokojnie wytłumaczyła mi że dzieci przy mammach bardzo się
      denerwują a mamy jeszcze bardziej panikuja i dlatego nie pozwolili
      mi iść z nią, ale na nastepne badania w innych dniach już mogłam iść
      z nia i trzymać ja za rączkę. Ja byłam już troszkę spokojniejsza.
      lezałysmy w Centrum Zdrowia Dziecka w Mędzylesiu.pozdrawiam
      • ana5695 Re: pobyt dziecka w szpitalu 25.12.07, 22:27
        Ja bylam z 4 letnim dzieckiem w szpi.Tez bylam jako dziecko w
        szpitalu sama.Bardzo zle wspominam tamte czasy,mam troche uraz do
        pielegn.Jedna nie umiala sie wbic wzyle corce ,na wrzeszczalam na
        nia.Po tym incydencie wbijaly igly za pierwszym razem i o dziwo
        zaczely nas szanowac.Ja taka jeste jesli dzieje sie krzywda moim
        dziecia to wpadam w szal i nie licze sie z nikim .Gdy wyhcodzilysmy
        ze szpitala to dalam prezet tej pieleg.w ramach przeprosin.Chodz
        uwazam ze gdyby nie ta klotnia to by tak szybko z gabinetu moja
        corka nie wyszla.
        • sylwiales Re: pobyt dziecka w szpitalu 26.12.07, 00:06
          Ja byłam z moim dzidziusiem już 2 razy w szpitalu.(miał wtedy 5 i 7
          miesięcy-zabieg usunięcia przepuklin pachwinowych).W mojej
          miejscowości są 2 szpitale-ale tylko w jednym jest oddział chirurgi
          dziecięcej i to w tym którego się strasznie obawiałam i zle mi się
          kojarzył - ze względu na to rodziłam w tym drugim i byłam bardzo
          zadowolona.No ale nie miałam wyboru bo trafiliśmy ma izbę przyjęć z
          uwięzniętą przepukliną.Byłam po prostu zaskoczona miłą "obsługą" ,
          delikatnością i czułością z jaką do nas podchodzili.Po przyjęciu na
          oddział w zabiegowym(pobieranie krwi,itp)byliśmy przy dziecku razem
          z mężem przy obu razach.Nie wspomnę że za pierwszym razem był
          straszny problem ze znalezieniem żyły-mały był kuty wiele razy(albo
          się zapychały albo pękały)Dziecko płakało strasznie ja razem z
          dzieckiem i prawie pielęgniarki.Pytały się nas czy mogą spróbować
          np.w nóżkę,główkę.Cały personel bardzo miły i życzliwy przyjażnie
          nastawiony do rodziców.Całą dobę można być przy dziecku.Na noc można
          sobie rozłożyć materac i spać przy dziecku.A teraz nawet jak spotkam
          którąś z pielęgniarek np. w sklepie to dopytuje się o małego.
    • epreis Re: pobyt dziecka w szpitalu 26.12.07, 00:20
      ja byłam z synkiem gdy miał 6 tyg, 2 tygodnie w dwóch
      szpitalach..tak pod rząd..w pierwszym nikt mi nie zaproponował,że
      mogę z nim być a ja byłam w zbyt wielkim szoku,że to się dzieje
      naprawdę i nie dowiadywałam się..ale pielęgniarki były naprawdę w
      porządku i nie mam im nic do zarzucenia (w przeciwieństwie do
      lekarzy w pierwszym szpitalu), natomiast do drugiego trafiliśmy bo
      po tygodniu pobytu w pierwszym nie tylko mu się nie poprawiło (miał
      żółtaczkę) ale wręcz pogorszyło, więc napisali-podejrzenie sepsy i
      do wojewódzkiego zakaźnego nas wysłali, tam zkolei lekarze byli
      bardzo mili ale pielęgniarki straszne i owszem tam gdybym chciała
      mogłabym być przy zakłądanaiu wenfolonu i badaniach ale sama nie
      chciałam, raz,że psychicznie byłam strasznie zdołowana stanem synka
      i jego płacz wzmagał to uczucie, dwa brak profesjonalizmu tych
      pielęgniarek doprowadzał mnie do szału i obawiałam się, że stres w
      jakim żyłam mógł wywołać we mnie zachowania skrajnie agresywne i
      wolałam nieryzykować tego że któejś przywalę - zwłaszcza
      raz..wymądrzały się ciągle, ze one takie wykfalifikowane a te z
      powiatowego szpitala (gdzie byłam pierwszy tydzień) to nic nie
      umieją..a jak zabrały synka na zmianę wenfolnu(zmieniały mu
      codziennie luib co drugi dzień bo zawsze był źle założóny, albo
      wychodził i lekarstwo wylatyuwało albo inne cuda się działy) to
      trwało to godzinę..przez godzinę słyszałam jego krzyki, uspokajały
      mnie salowe bo miałam wrażenie,że to jakiś horror,po godzinie
      odniosły mi białe z wycieńczenia dziecko, z gazikiem nasączonym
      glukozą w ustach- co by się nie darło bo je rozpraszał,mój maleńki
      wtedy 7 tyg synek miał na sobie prawie 15 prób wkłócia- WSZĘDZIE a
      czasem po kilka razy, gdzie tylko się dało...w zgięciach rączek
      (widziałyście te igły?w taką rączkę?), w piętach...w
      główce...myślałąm,że zwariuję..naszczęście to był ostatni raz bo 2
      dni później już nas wypisali...nie wiem jak zniosłabym kolejne
      badanie- napewno nie pozwoliłabym im zabrać synka tylko tym razem
      poszłabym już z nim...
      • agatar-m Re: pobyt dziecka w szpitalu 26.12.07, 00:26
        ah, zapomniałabym, byłam jeszcze 3 raz w norwegii, jak mały miał
        przepuklinę pachwinową (tak nagle). wcisnęli mu tylko (zabieg miał w
        polsce). tam to moje drogie jest szpital w oslo gdzie szukali
        specjalnie tłumacza dla nas. dostaliśmy pokój z dvd, nowiutka
        posciel, szlafroczki, całodobowy bufet dosłownie ze wszystkim,
        sprzęt jak z ostrego dyżuru, a rano jak po małego poszliśmy to
        pielęgniarka usmiechnieta i przemiła bawiła się z nim w najlepsze.
        nie chcieli nas bez sniadania wypuścić, a lekarz to w ogóle do nas
        dzień dobry!!! znalezli takiego co we wrocławiu operował. nie ma
        porównania...sadszkoda,że pzry takiej przykrej sytuacji wspomnienia
        jak z bajki.
        • azza4 Re: pobyt dziecka w szpitalu 26.12.07, 11:19
          Ja z corka przechodzilam i jestem w trakcie "przygod" szpitalnych w
          Holandii i przekonalam sie,ze piekne szpitale,nowoczesny sprzet,mily
          personel to jest nic a wlasciwie przykrywka do braku kompetencji i z
          totalnej olewki pacjenta.Ja to tak widze majac jakies tam
          doswiadczenie w Polsce.Pozwalaja tu ludziom miesiacami czekac w bolu
          na operacje i to z usmiechem na ustach.Moja 9 ciomiesieczna corka
          chodzi z otwarta rana,ktora wciaz sie powieksza i czeka na swoja
          kolejke na laser.Barbarzynstwo,tym bardziej,ze Holandia jest
          wielkosci 2 wojewodztw a ma ponad 100 szpitali.Nie
          rozumiem.Konsultuje sie z polskim lekarzem i on jest w szoku,ze
          czekamy tygodniami w sytuacji gdy jest potrzebna natychmiastowa
          interwencja!!!!!I co z tego,ze zylysmy w szpitalu jak krolowe jak
          niewiele nam pomogli i za 2 tygodnie znowu tam trafilismy w takim
          stanie,ze potrzebna byla transfuzja krwi bo nie wiedzieli jak
          poraktowac problem.Do domu i z glowy.Oczywiscie z zyczeniami
          zdrowia,usciskami rak i usmiechami od ucha do ucha.Ale w karetce za
          to lezalam ja i na mnie corka.Przy wszystkich zabiegach,wenflonach i
          innych naklociach nikt mnie nie wypraszal!!!!jedynie jak mala
          dostawala ostatnio zastrzyki sterydowe (kilka obok siebie)to
          zalecili wyjscie bo widok to nieprzyjemny.
          Wydaje mi sie,ze zwykly polski lekarz specjalista posiada
          kompetencje takie jak holenderski profesor.I teraz widze,ze to wcale
          nie bujdy o cenionych polskich czy,wogole lekarzach ze wschodu.
    • arnika15 Re: pobyt dziecka w szpitalu 26.12.07, 11:11
      Ja byłam w klinice z 4-tygodniową córeczką. Również nie pozwolono mi
      być z nią przy pobieraniu krwi. Strasznie długo to trwało, krzyczała
      bardzo. Nie wytrzymałam i weszłam, objechano mnie równo. Nie
      rozumiem tego...
      • ana5695 Re: pobyt dziecka w szpitalu 26.12.07, 12:30
        Ja ci odpowiem,dla tego ze z twoim wejsciem pieleg. uwaza ze
        skonczyl jej sie czas i powinna ci oddac dziecko.Niestety czesto
        taka pani pieleg.nie jest nawet jeszcze w polowie,uwazam jednak ze
        postapilas jak prawdziwa matka.
        • ma15 Re: pobyt dziecka w szpitalu 26.12.07, 13:23
          hej, ja takze co chwile laduje z 2,5 miesiecznym synkiem w szpitalu.
          synek sie urodzil chory i dlatego tak jest. do tego musze mu co 2
          tyg robic morfologie w przychodni. po urodzeniu robili mu transfuzje
          ale w szpitalu w ktorym lezal bylo bardzo przyjemnie ( ale tylko na
          tym oddziale na ktorym byl) pielegniarki fachowo podchodzily do
          dzieci wkluwaly sie za pierwszym razem i pytaly czy chce byc przy
          tym. lekarze tez mili tylko na zabieg nie moglam wejsc ale to tak
          jak przy operacji tylko lekarze. po 1 i 2 miesiacu bylismy w innym
          szpitalu i tam jest roznie jak pobieraja krew albo zakladaja welfron
          to rzadko sie zdaza ze za pierwszym razem sie wkluja i tak jest
          pokluty wszedzie gdzie sie da ale on jest grubiutki i mu wogole zyl
          nie widac. przewaznie bylam przy kluciach ale ostatnio mi nie
          pozwlili i co chwile mi go odnosili mowiac ze nie udalo im sie
          zalozyc welfronu. biedny plakal ze go bylo slychac na caly oddzial.
          a ja mialam ochote pozabijac te pielegniary. wkoncu wezwali
          pielegniarke z noworodkow i ona nie miala problemu z wkluciem sie.
          uwazam ze tamte nie umialy tego zrobic. i za ostatnim podejsciem
          weszlam do zabiegowego i czekalm az skoncza mimo ze mnie wypraszaly.
          zato w porzychodni potrafi mu sie wkluc za pieerwszym razem i sama
          nawet kaze mi byc przy nim a potem go nakarmic. w szpitalach to
          zalezy na jaki dyzur sie trafi.
    • agni71 Re: pobyt dziecka w szpitalu 26.12.07, 23:44
      Matka powinna byc z dzieckiem. Ale powinna tez umieć opanować swój
      strach, zdenerwowanie - na pewno matka rycząca z dzieckiem temu
      dziecku otuchy nie doda.
      Przerabiałam szpital z dziećmi dwa razy (dłuższe pobyty) i po prostu
      wspierałam dziecko, uspokajałam podczas przykrych zabiegów -
      pozwalano mi byc przy dzieciach. jednak gdybym zaczęła histeryzować,
      pewnie by mnie wyprosili, i słusznie.
      • katka74 Re: pobyt dziecka w szpitalu 27.12.07, 19:20
        Ja byłam z synkiem dwa razy w szpitalu jak miał 6 mies. W-wa Szaser
        ów i Niekłańska. W obu przypadakach we wszystkich zabiegach
        towarzyszyłam dziecku i było to dla mnie naturalnie, choć oczywiście
        przeżywałam to strasznie za każdym razem a wkłucie wenflonu to była
        prawdziwa trauma dla wszystkich bo mały ma słabe i pękające żyłki...
        Ale szpital dziecięcy to koszmar pod każdym względem i generalnie
        nie życzę nikomu.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka