oglądajcie DDTvn w cztartek

[klarci]

"W najbliższy czwartek, 6. stycznia, w programie Dzień Dobry TVN zaprezentowana zostanie książka Jean Liedloff "W głębi kontinnum".

O koncepcji kontinuum rozmawiać będą: Reni Jusis, piosenkarka i ekomama oraz Maria Ryll, jedna z założycielek Klubu Kangura, wiceprezeska polskiej sekcji IBBY i mama trójki dzieci wychowywanych w bliskości. Zapraszamy do oglądania programu!"

[agnieszka_z-d]

Niestety obawiam się, że przez obecność Reni Jusis zostanie to w przeważającej mierze odebrane jako jakieś kolejne eko-oszołomstwo. Bo niestety tak większość osób Ją odbiera

[luliluli]

No właśnie, czy naprawdę Reni Jusis jest jedyną Polką, którą można zapraszać przy okazji jakichkolwiek AP i eko historii?? czy może TVNowi wydaje się, że obecność gwiazdy jakoś szczególnie zachęci widzów do zainteresowania się tematem?
Trochę to zaczyna się robić żałosne już uczciwiej byłoby zrobić jakiś stały cykl "Żyć jak Reni Jusis" (na wzór tego beznadziejstwa gadżeciarskiego, które prowadzi dziennikarz TVN Turbo), który niż każdy możliwy temat podpierać jej obecnością, bo - jak widzę choćby na swoim rówieśniczym forum - ciągła obecność RJ i maglowanie tematów z tego zakresu w taki sam sposób, jedynie zniechęcają i ośmieszają bądź co bądź dobre pomysły na życie z dzieckiem.

[forumowiczka.to.ja]

luliluli napisała:

ciągła obecność RJ i maglowanie tematów z tego zakresu w taki sam sposób, jedynie zniechęcają i ośmieszają bądź co bądź dobre pomysły na życie z dzieckiem.

Zgadzam się. Nie lubie jej i koniec. I w jakiejkolwiek dyskusji bierze udział - przełączam kanał. Jest mnóstwo innych osób, które stosują zasady AP - np mama z chyba 4 dzieci, chustująca itp, i ją mogliby zapraszać częściej, a nie to dziwadło.

[m_laczynska]

Oj tam rj odbierają jak oszołomkę i nie jedną z nas także (nie łudźmy się)! Dobór do grupy nie ma znaczenia. A to że będzie Maria, którą widziałam w akcji w kk, to super, bo ona fajnie o dzieciach opowiada. Nie ma się co łudzić. Szkoda, że na wsi będę tam tvn nie odbiera. Ale i tak mam plan oddać "bachory" rodzicom i spać spać spać!

[klarci]

fragmenty DDTvn są zamieszczane na ich stronce

co do Reni, to tylko mnie utwierdziłyscie w obawie
ja tam jej nigdy nie słyszałam, ale jesteście kolejnymi, które irytuje

[luliluli]

sama w sobie nie jest wcale irytująca ale irytujący jest fakt, że TVN postanowił zrobić z niej gwiazdę swojej śniadaniowej telewizji i zamiast zapraszać różnorodnych gości, przyjął formułę zapraszania Reni Jusis i jakiejś osoby towarzyszącej - przy czym osoba towarzysząca mówi zazwyczaj jedno zdanie, a Reni Jusis całą resztę... Ja wiem, że stosując się do tych wszystkich zasad pewnie doskonale zna się na pieluchowaniu wielo, na BLW, chustach i tak dalej, ale ja na przykład wolę jak mówią o tym zwykli ludzie, a przynajmniej, gdy mają szansę mówić RÓŻNI ludzie, a nie tylko wybrana gwiazda...

[klarci]

masz rację
podobnie jest z Zawitkowskim. koleś się zna na swojej działce (byliśmy u niego z młodych i chwalę), ale tvn zrobiła z niego boga w każdym temacie, nawet takim nie z jego specjalizacji i teraz autorytet pada, tym bardziej, że ma poważne wpady

[joalma]

oglądałam, bardzo mi się podobało, Reni nie dominowała nad gościem, mam nadzieję, że zachęcą ludzi do zapoznania się z książkami

a'propos, "Luśkę" czytałyście?

[klarci]

nie znam tej książki

a co do programu nie obejrzałam i nie mogę tego znaleźć w necie

Link do programu

[misior_biorn]

dziendobrytvn.plejada.pl/26,42326,wideo,,227967,biblia_dla_eko_mam,aktualnosci_detal.html
Proszę link.
Ja właśnie obejrzałam i nie było tak źle z tą Reni nawet
Szkoda, że tak krótko, ale ogólnie wypadło fajnie.

[luliluli]

Dobrze, że tym razem RJ pozostała osobą towarzyszącą i nie zdominowała dyskusji wyszło całkiem miło i konkretnie.
Mnie tylko wciąż jakoś bawi zwrot "eko-mama" i "eko-rodzice", bo nie utożsamiam bliskości z dzieckiem z dbaniem o środowisko... No ale to w końcu telewizja - niech żyje skrótowość i zapadanie w pamięć

I nareszcie mowa o jakimś cyklu specjalnie dla Reni Jusis, wyżyje się kobieta a przy okazji może powstać coś ciekawego.

Re

[klarci]

no mi się strasznie nie podoba "biblia sla eko mam". kompletnie bzdurny. raczej biblia świadomych/'normalnych' rodziców. ehhh
dzięki za linka

[aszantkaa]

Też się zastanawiam co ma wspólnego bycie eko z rodzicielstwem bliskości, niestety dla niektórych to tylko chwyt marketingowy

[klarci]

ja się właśnie bardziej boję w drugą stronę.
że wiele osób jest przejedzonych słowem eko i tak jak przejedzonych R.J., może to ich na wstępie sceptycznie nastawić.
sama segreguję, staram się dbać o środowisko, ale słowo eko już lekko przebrzmiało i zaczyna kojarzyć się z oszołomami i radykałami

[misior_biorn]

Dokładnie, Klarci, te przemyślenia też miałam, bo ja też nie widzę związku pomiędzy RB a eko.
W "Głębii kontinuum" nie ma słowa o sortowaniu śmieci czy zanieczyszczaniu środowiska czy czym tam jeszcze co się z ekologią kojarzy - a sam pomysł na czerpanie inspiracji w Indianach chyba nie jest od razu eko?

Ja sama jestem niespecjalnie eko - pieluchuję pampersami, śmieci nie sortuję, bo najbliższy "tematyczny" śmietnik mam na drugim końcu osiedla, do pracy jeżdżę samochodem, a mogłabym tramwajem, jak mi wygodnie, to wezmę w sklepie reklamówkę, choć z reguły noszę szmacianą torbę. Ale nie widzę w tym kompletnie związku z moim podejściem do dziecka, no, może jedynie, że go sama ekologii i poszanowania przyrody nie uczę, a przynajmniej nie tak bardzo, jak bym mogła.

[m_laczynska]

Reni jak reni, ale ten pan prowadzący mnie dobija. Gdzie się podział Wojciech J.?
A dla tych, co książki nie znają polecam ten fragment - chyba najbardziej znany i doniosły. Tylko uwaga - on jest wpleciony w artykuł, w taki sposób, że odnosi się do nas jako do małych istot. I do naszych uczuć i potrzeb jako niemowląt. Lektura może nieco oderwać od rzeczywistości i zaburzyć równowagę (ja osobiście to głęboko przeżyłam).
www.kidprotect.pl/forum/viewtopic.php?t=3132

[m_laczynska]

Uwaga - wstępik jest przydługi - właściwy art. zaczyna się ok 8 akapitu

[luliluli]

Tak się składa, że tę książkę przeczytałam dopiero będąc już matką i okrutnie pogłębiła mój stan permanentnego smutku z powodu odebrania mi dziecka zaraz po porodzie i umieszczenia go piętro wyżej na oddziale - dopiero następnego dnia w południe mogliśmy być razem. Nie wiem, czy na Radzika wywarze to jakikolwiek wpływ, ale ja mam ogromne trudności z tym, żeby o tych chwilach bez niego zapomnieć zwłaszcza o poranku, podczas którego dowożono inne matki po operacji - wszystkie z dziećmi przy piersi - a ja wciąż nie wiedziałam, czy z naszym malcem wszystko jest ok i kiedy nareszcie go przytulę, brrrr, na samo wspomnienie mi źle.

Przepraszam za odejście od tematu - tak mnie naszło po tym cytacie, który zawsze będzie u mnie wywoływał mokrość oczu

luliluli

[misior_biorn]

luliluli, ja byłam w podobnej sytuacji (a nawet nieco gorszej, bo dłużej byłam rozdzielona z synkiem, prawie dwa dni. I to w dodatku tylko i wyłącznie ze względu na problemy z miejscem - a więc medycznie wszystko było ok.
Też długo to przeżywałam, też cierpiałam po przeczytaniu rzeczonego fragmentu książki. Ale przecież nawet w samej książce autorka pisze, jak wiele można nadrobić, skompensować późniejszą bliskością. Wiesz, teraz, po półtorej roku, te kilkadziesiąt godzin potrafię traktować już jako nieistotny epizod. Czego i tobie życzę

[jul-kaa]

Luliluli, wybacz, ze tak wprost, ale... mało jest matek, które nosiły dziecko tak dużo, długo i często jak Ty. Więc naprawdę nie powinnaś już rozpamiętywać tej pierwszej doby, bo nadrobiłaś to ze stukrotną nawiązką!

[klarci]

wiem co czujesz - ja miałam syna przy sobie od razu, ale poród nie był przyjazny dla małego

no i stan depresyjny bardzo pogłębiała przeszywająca świadomość co przeżył w szpitalu na niekłańskiej i że pozwalałam zabierać go samego na wenflon
do dzisiaj dnia mam wyrzuty, chociaż z kazdym miesiącem bardziej skupiam się na teraźniejszości, to wyrzuty pozostają

[luliluli]

Dziewczyny, jeśli chodzi o mój przypadek, to już nie są żadne wyrzuty sumienia, czy cokolwiek podobnego. Po prostu raz na jakiś czas przy różnych okazjach coś przywołuje wspomnienie tamtych strasznie długich godzin, podczas których czekałam aż ktoś w końcu powie, co się dzieje z naszym dzieckiem, widziałam go tylko przez krótką chwilę, na leżąco, otumaniona lekami, więc jak go zabrali, czułam się, jakbym nigdy nie urodziła, a cały mój przedługi poród był jakąś iluzją, operacją wyrostka czy cuś gdzieś (może tu?) czytałam, jakie zmiany chemiczne zachodzą w organizmie matki, której po porodzie nie oddaje się dziecka - swoim przypadkiem potwierdzam tę teorię - tamtej nocy i poranka czułam się jak w jakieś dziwacznej żałobie, nie wiem, czy kiedykolwiek było mi bardziej smutno, samotnie, pusto i czarno. To pewnie jakaś hormonalna reakcja.

Samą mnie dziwi rozmiar moich psychicznych zniszczeń spowodowanych jedynie (no przecież ostatecznie kompletnie NIC się nie stało) nieobecnością dziecka blisko mnie, ale wtedy byłam na nią tak gotowa i wydawać by się mogło, że w tamtym momencie tylko po to stworzona a tymczasem zostałam na sali sam na sam ze szpitalną aparaturą i konikiem polnym, którego bałam się okrutnie i którego na moje błagania unicestwiła klapkiem jakaś sympatyczna położna

Z wyrzutów i chęci rekompensowania czegokolwiek dziecku już się wydostałam, można sobie przecież wszystko racjonalnie wyjaśnić. Ale wspomnienie uczuć, jakie mi wtedy towarzyszyły chyba zostanie ze mną na bardzo długo

[jul-kaa]

Ja już rozumiem... To są po prostu wyrzuty sumienia z powodu unicestwienia nieszczęsnego konika!

A tak serio: mnie dziecko zabrali w czwartej dobie (a nie tuż po porodzie - to pewnie robi wielką różnicę), dostałam takiej histerii, że położna podała mi lek uspokajający. I moze to też miało wpływ, bo w ogóle nie pamiętam traumy zabrania dziecka, za to doskonale pamiętam, jak mąż dzień później zupełnie niespodziewanie przywiózł synka z patologii.

[luliluli]

to zupełnie inaczej niż ja, bo jakby nie mąż, to ja bym nie pamiętała, kiedy i jak synek trafił do mnie z powrotem

[klarci]

wrzuciłam artykuł na wychowanie bez porażek - mam nadzieję, że mnie nie ochrzanią