Oglądanie bajek - 2 latka

[jujaro]

Witam! Mój synek 26 miesiecy - jest małym maniakiem bajkowym. Od
jakeigoś czasu od kiedy mamy kanał mini mini na którym są bajki
typu Noddy, miś w niebieskim domku itp moje dziecko moze nie
odchodzić od tv...Czasami jest to wygodne bo moge spokojnie zjeśc
sniadanie, ubrać się czasami nawet zrobić obiad ale z drugiej
strony boję się ze tej telewizji oglada za dużo. Jak wyłaczam to
płacze i cały czas prosi " mama baja proszę..." Jak mu sie coś nie
podoba to sam wyłacza telewizor albo przychodzi do mnie. Natomiast
jak chcę go siłą odciagnac to jest straszna awantura...Sama nie
wiem co mam robić czy czekac az mu to przejdzie - bo podobni
przechodzi szczególnie jak dzieci ida do przedszkola (wiem to z
opowiesci mam ktore miały podobnie)czy tez kategorycznie nie
pzowalac mu ogladac...i cały czas mu organizowac jakies zajecia -
musza byc wybitnie interesujące zey po chwili mały nie
zdezerterował do pokoju telewizyjnego...Czy ktoraś z Was ma podobne
przeżycia ze swoimi dzsiecmi????

pokazac ze sa fajniejsze rzeczy niz

[krwawakornelia]

ogladanie bajek, albo wylrzucic telewizor calkiem, albo wprowadzic
regule ze np. bajka tylko raz dziennie o konkretnej porze.

[epreis]

ja gdy wprowadziliśmy się do nowego mieszkania, założyliśmy
kablówkę..puszczałam minimini ale synek przez rok nie wykazywał
zainteresowania telewizorem, lubił tylko piosenki które na minimini
lecą..ale po wakacjach coś mu się zmieniło i mały to prawdziwy 100%
tvmaniak - zna na pamięć cały program, a przynajmniej te fraghmnety
które leca gdy nie śpi - tzn znał, bo zmienili ramówke od 1
stycznia...
tez mi się to nie podoba ale jestem w ciązy, sama i niestety bardzo
często nie mam siły by uatrakcyjnić mu jakoś czaś i wolę właczyć mu
bajki niz krzyczec na niego, że marudzi bo się nudzi.
ciągle myślę - byle do wiosny, bo jak urodzę to będziemy siedzieli
znów w parku na świeżym powietrzu i telewizor odstawimy..

[jujaro]

Ha to miło ze jest ktoś kto ma podobne doświadczenia... Tez myślę o
wiosnie bo teraz jest własnie najbradziej "telewizyjny" czas.
Generalnie jak jest fajna pogoda i mały spedza czas na dworze to
jzumu sie tak do bajek nie spieszy ale program również zna prawie
na pamieć...

[epreis]

ja też gdyby nie "choroba ciążowa" biegałabym z nim na spacery lub
do dzieciatych znajomych a tak mam troszkę ograniczeń i niestety
odpuszczam, choć ostatnio zaczął mnie denerwować bo doszedł nowy
problem - tj znudzenie tymi bajkami które już zna a że spędziliśmy
ostatnio trochę czasu u moich rodziców i moja mama pozwoliła mu na
takie wybrzydzanie, tj. nie chcę tej bajki to szukamy innej to w
domu teraz też zaczyna się...i wogóle ostatnio zrobiłs ię bardzo
himeryczny ale przeczekamy...tatuś wróci niedługo a to z
doświadczenia wiem najlepsza kuracja na himery
a co do programu to hihi, w tamtym roku znały cały od 9 do 12
potem już nie bo popołudniami mniej było telewizji ale rano
wałkowanie codziennie... heh...

a nie fajniej i zdrowiej dla dziecka

[krwawakornelia]

i tego na swiecie i tego w brzuchu, pojsc jednak glowe wywiatrzyc
relaksacyjnie. klockami sie wspolnie pobawic i wspolnie tez potem
ugotowac obiad? Tak sie pytam, moj to by nawet teraz dluzej niz 30
minut nie wysiedzial przed TV.

[epreis]

pewnie,że fajniej-ja uwielbiam spacerować z nim, przez pierwszy rok
jest życia wychodziliśmy po śniadanku i wracaliśmy na
kolację...tylko jak pisałam czuję się źle i po 30 minutowym spacerku
nie jestem już w stanie przejść z kanapy do kuchni (kilka metrów bo
to aneks) żeby herbatkę zrobić, jestem zmeczona i nie mam siły by
wykąpać bąbla i położyć spac, owszem mały jest generalnie grzeczny
ale to tylko dziecko a ja nie daję rady znieść po takim spacerku
jakiekogolwiek sprzeciwu bo od razu mam ochote usiąść i ryczeć...a
zabawa klockami? heh niestety takie "statyczne" zabawy trochę mnie
zamulają..po 30 minutach jestem totalnie śpiąca..
a obiad gotuję jak mały śpi..choć też ledwo daję radę...
ale może to dlatego, że planując zmężem drugie dziecko mieliśmy
wszystko ustabilizowane i ja czułam się bezpiecznie, jak już zaszłam
w ciąże wszystko się posypało i teraz mam totalną huśtawkę
nastrojów...a dzisiaj to już mi się żyć nie chce (((( jeszcze
miesiąc temu wszystko było wielką niewiadomą, kiedy wraca, kiedy
wyjeżdża, czy będzie gdy będę rodzić i jeśli go nie będzie to kiedy
będzie mógł do nas wrócić, potem błysła nadzieja i miał wrócić
pojutrze, tylko na tydzień ale przynajmniej później sytuacja znów
zajaśniała bo wiedziałam, że jeśli nie bedzie gdy urodze to szybko
wróci a właśnie się dowiedziała, że znów stoję nad urwiskiem i jak
wróci to może za tydzień i potem ciemność, niewiadomo nic-kiedy
wyjedzie i na ile wyjedzie i kiedy potem wróci... ((( mam już dość
i nie daję rady..nienawidze tego, że wszystko ciągle jest pod
górkę...i nic nie moge zaplanowac- przepraszam za odbiegnięcie od
tematu ale jestem bardzo rozżalona i musiałam z siebie choć trochę
tego żalu wyrzucić...

Nie masz mozliwosci tak wyjsc na spacer

[krwawakornelia]

zeby dziecko moglo biegac a ty np. na laweczce siedzisz? Z herbatka
w termosiku?
Albo moze jakis plac zabaw cieplo sie wszyscy ubrac nieprzemakalnie
nastawic na koszmarnie duzo blota psychicznie? I wziac goraca
herbate ze soba?

Ja nie mam wymowki maz pracuje do 20 a mamy 2 psy wiec czy chcemy,
czy nie chcemy runda do parku obowiazkowa. tez jestem w ciazy, i
zauwazylam ze mi osobiscie swieze powietrze na bol brzucha pomaga.
Wywoze dziecko autem do lasu. Ja sobie drepsze powoli, on szaleje...

Masz pelne prawo miec hormonalne hustawki nastrojow, ja tez mam i
rzucam k... z rana.
Ale moze malowanie, wycinanie, klejenie, takie kreatywne zabawy.
One mniej przymulaja. I dobra dieta tez pomaga. Zeby sie trzymac.

[epreis]

bierz poprawkę na to,że każde dziecko jest inne, mó taki pieszczoch
przytulanek i on nie lubi takie bigeania bez celu...błota się nie
boję i kałuż, wzbudzamy powszechną sensację gdy po deszczu na
spacerze mały leci w gumiakach i skacze w największe
kałuże...mieliśmy iść dziś lepić bałwana, bo od piątku byliśmy u
znajomych w innym województwie, wczoraj wracamy - pełno śniegu ale
moje szczęście jest takie, że dziś już tylko chlapa..owszem
zamierzam iść znim, żeby sobie poskakał bo i tak muszę zrobić
zakupy - ale nie ma u nas takiego parku który w taką pogodę byłby
odpowiedni...

mi świeże powietrze może pomaga ale ruch nie bardzo, w ciąży z
kapcerem 2 tygodnie przed jego urodzeniem rock and rolla tańczyłam,
zresztą wtedy 3 wesele obskoczyłam i problemów z ruszaniem nie
miałam a teraz na 4 piętro nie mogę wleźć - jestem typową zosią
samosią ale niestety ostatnio muszę prosić o pomoc choc tego
nienawidzę, to nie są wymówki tylko autentycznie syt.
podbramkowa..pocieszam się tylko, ze to max 2 miesiące i potem
będziemy znów szalec na spacerach i w parku...
to nie sa huśtawki nastrojów tylko autentyczne może odrobinę
wyolbrzymione problemy- drugi rok z rzędu święta bez męża, o
porodzie pierwszego dziecka mąż dowiedział się heh..ostatni...,
zobaczył małego tydzień później...mało tego,że święta bez niego..to
święta huśtawka nastrojów- wyjechał tydzień wczesniej by zastąpić
kolegę, potem się okazało, ze ma szansę na awans i jak wróci
wczesniej i zrobi papiery to będzie ekstra- kolega robi sobie jaja i
trzyma przez kilka dni w niepewności, potem dobra wiadomość ..3 dni
radochy i znów dół (( ja mam od 2 tygodni skurcze, jestem
osłabiona i ledwo żyję-mam wrażenie, że gdybym się położyła to
mogłabym spać 2 dni, wczoraj chyba odszedł mi czop śluzowy a nie mam
nawet jak iść do lekarza... i jestem straaaaaaaaasznie zirytowana
już tym wszystkim i nie mam na kim odreagowac bo nie wiem kto jest
winny.. dzięi za wysłuchanie i dobre rady...mam ochotę wyjść z małym
na spacer i połazić cały dzień, ale on na nóżkach nie da rady..w
wózku już tez tak długo nie wysiedzi, a pozatym niestety gdy pcham
wózek to potem skurcze się nasilają..i jestem przynajmniej narazie
uziemiona..

[epreis]

a co do wycinania itp zabaw - odpadają, bo niestety nie interesują
mojego bąbla..no chyba że w sensie - ty to rób a ja dalej chodze i
marudzę...
a co do diety - to te wszystkie problemy odbierają mi apetyt ;/
i do jedzenia czegokolwiek się zmuszam

Wiecej slonca wpusc do mieszkania i zadbaj o siebi

[krwawakornelia]

i jeszcze mi wpadlo do glowy. BASEN jest idealny bo ty sie relaksujesz
w wodzie a dziecko ma szanse wyszalec, dzien z glowy.
my chodzimy ostatnio co najmniej raz w tygodniu.

[mama_kotula]

krwawakornelia napisał:

> i jeszcze mi wpadlo do glowy. BASEN jest idealny bo ty sie relaksujesz
> w wodzie a dziecko ma szanse wyszalec, dzien z glowy.

Hmm... dla mnie pobyt z 2-latkiem na basenie to nie relaks, to megazmęczenie
psychiczne ciągłą wzmożoną obserwacją dziecka w wodzie.

[aluc]

pozostaje mi tylko podpisać się
i to nawet w przypadku trzylatka

nie wiem dla mnie plywanie to jedno z najbardziej

[krwawakornelia]

relaksujacych i wyluzowujacych przedsiewziec z dzieckiem od momentu
jak skonczyl 3 miesiace.
Potem czuje sie tylko zdrowo zmeczona, duzo szczuplejsza i jakas taka
odnowiona. Dziecko szaleje z pilka i bez. Ja dryfuje obok. I jest git.

[mama_kotula]

krwawakornelia napisał:

> relaksujacych i wyluzowujacych przedsiewziec z dzieckiem od momentu
> jak skonczyl 3 miesiace.

Tak, i to ma zdaje się decydujące znaczenie - że dziecko jest oswojone z basenem
od 3 miesiąca życia
Dziecko autorki wątku nie jest, i będzie się zapewne zachowywało na basenie jak
moje się tam zachowują - czyli jak dzikie rozszalałe małpiątka.

[epreis]

w moim mieście jedyny basen jaki jest to sportowy mocno chlorowany
(mały ma AZS io odpada)w dodatku niepodgrzewany, czasem rodzice
zabierają go do laguny do gryfic, a mieszkanie mam aż nazbyt
słoneczne choć ostatnio żeby mieć słońce to musiałabym je
namalować..

próbowałam ;/

[epreis]

pomyślałam, że może jednak przesadzam i rozczulam się nad sobą co
jest do mnie niepodobne i pierwszą próbę zrobiłam wczoraj, pakując
małego do wózka i poszłam do kolezanki ( bo mieszka całkiem daleko a
pogoda była heh koszmarna) owszem minął mi psychiczny dół, ale jak
wróciłam byłam tak fizycznie zmęczona że moja irytacja sięgała
zenitu ( a odwoził mnie mąż koleżanki)...w miarę bezbolesnie
przebrnęliśmy przez kolacyjkę i babel poszedł spac bez kąpania bo
obawiałam się czy dam radę...
dziś poszłam do lekarza zapytać czy to normalne, to moje zmęczenie i
kilka innych objawów - lekarza mam beznadzejnego (nie mówcie zmień,
bo nie ma lepszych zmieniałam na tego) a położna które przyjmuje
u niego to taka jędza że w duecie doprowadzili mnie do szału prawie..
wróciłam do domku, spakowałam bąbla znów bo musiałam iść zapisać się
na usg...wzięłam wózek bo była pora spania ale myślałam, że będzie
chciał iść na nóżkach bo szłam razem z kuzynka i jej córeczką...i tu
zaczęły się schody - chcem jechać-chcem iść-chcem jechać-chcem iść...
potem trochę pozytywów bo pielęgniarka na usg była sympatyczna i
zapisała mnie do lekarza do którego chciałam ale heh okazało się, że
jakimś cudem (bo wszystkie "ciążowe" papiery trzymam razem) zniknęło
mi skierowanie na usg...potem jeszcze chciałyśmy trochę pospacerować
z bąblami..ale mój mały jęczący non stop - chcę do wózka, nie chcę
na nózki ( ma taki etap ostatni : chcę jeść zupkę, a jak przyniosę
to już nie chcę zupki, cvhcę się ubrać - nie nie chcę się ubrać..itp
itd i to też doprowadza mnie pomału do szału) sprawił, że spacer
stał się tak koszmarny, że wróciłyśmy do domu, mały poszedł spać..a
ja dochodziłąm do siebie na kanapie..w domu totalny sajgon-jutro
ksiądz na kolędzie..a ja ledwo żyję po 2 dniach wietrzenia...
NIE MOGĘ SIĘ DOCZEKAĆ kiedy będzie ciepło a ja z jednym bąblem w
wózku a drugim na nóżkach pójdziemy do parku...
w ciąży z kacperkiem na każdą propozycję pomocy odpowiadałam, że nie
jestem chora ani niepełnosprawna tylko w ciązy - czułam się
rewelacyjnie..a teraz sama o sobie myślę jakbym była
niepełnosprawna ;/// i odechciało mi się spacerków i wychodzenia z
domu

nie nastawiaj sie!

[krwawakornelia]

wiesz potem moze byc jeden w wozku i na nozkach i na glowie a drugi na
rekach.
Nie czekaj co bedzie w lecie tylko zrob cos teraz bo do lata nie
dozyjesz!
Masz prawo jazdy?
Jezu zadbaj dziewczyno o siebie to i dzieciom lepiej bedzie.
Co z dziadkami?
Stac cie na opiekunke 3 razy w tygodniu albo masz szanse znalezc fajne
przedszkole?

P.S.

[krwawakornelia]

jak ty przestaniesz jeczec dziecko tez przestanie. Gwarantuje !
Glowa do gory.

[epreis]

to wiem i staram się ale dopóki mąż nie wróci i nie da mi odsapnąć
jest ciężko

[epreis]

potem to damy radę..mogę się zajeździć "fizycznie" bo tego mi
brakuje..teraz musze uważać, żeby dzidzi nic się nie stało i nie
mogę spacerować... a póxniej jeśli idzie o mnie to wiem, że kilka
dni będzie cieżko aż odzyskam kondycję a później mogę biegać nawet
trzymając starszaka na rękach...
brakuje mi świeżego powietrza to pewne..a do lata nie czekam, do
wiosny..a narazie do powrotu męża, bo czuję że mi baterię totalnie
padły i jak nie odsapnę to padnę na ryj...
co do dziadków to heh pomagają jak mogą..tylko pomoc teściowej to
dla mnie nie pomoc- nie jedźcie po mnie, wiem,że to dobra kobieta,
że chce dobrze itp itd ale nie umiem się przemóc i jej zaufać po
roku meiszkania z nią i koszmarze jaki przezyłam..
a moi rodzice - martwią się i pomagają mi, tylko do ich pomocy
a "dyrygowaniu mną i rządzeniu moim życiem" niedaleka droga dlatego
muszę stawiac pewne granice pozatym..wiecie jak wygląda pomoc
dziadków? hihi jak jestem u nich i moge leżeć to jest fajnie ale
potem wracam do domu z rozbestwionym do granic możliwości 2latkiem
który wyczerpuje moje "zregenerowane" siły w 1 dzień

a co do prawojazdy - hehe, planowałam zrobić teraz na jesień jak
dowiedziałam się że jestem w ciąży, żeby potem było łatwo a wtedy
ciąża jeszcze wczesna.czekałam na męża aż wróci żeby zbąblem
siedział ale nie przewidziałam, że ciąża powali mnie na kolana i
miałam siły by robić kurs od 5 miesiaca ale wtedy z brzuchem już
raczej nie chcą zapisywać ;///

na przedszkole za mały, pozatym z tego co się orientuje nie bardzo u
nas miejsca są, a opiekunka? nie ufam obcym zbliżającym się do
mojego dziecka a tak serio to nie umiałabym leżeć spokojnie na
kanapie i odpoczywać i patrzec jak ktoś inny bawi się z moim
synkiem..taki sam jest odpoczynek jakby rodzicer wzięli małego do
siebie, nie umiem odpoczywać gdy wiem, ze oni mają swoje zajęcia a
pomagają mi - zżera mnie poczucie winy
odpoczywam gdy małym zajmuje się mąż- to jego dziecko i wtedy czuję
się całkowicie usprawiedliwiona, że ja się byczę a on zapiernicza

już mi trochę przeszło - najgorszy był psychiczny dół i
rozczarowanie tym, że mąż jednak nie wraca..teraz tylko fizyczne
zmeczenie..ale jeszcze tylko tydzień (mam nadzieję) chyba dam radę..

zapisuja z brzuchem ja mialam jazdy jak bylam w

[krwawakornelia]

8-9 miesiacu.
A opiekunka moze ci dziecko na spacer zabrac a ty nogi do gory
wywalisz. Dobra niania zajmie sie Twoim synkiem jak swoim.
Najlepiej jakby to byla matka z rowiesnikiem twojego.

[epreis]

do opiekunek nie jestem przekonana..nie to żebym miała jakieś takie
konkretne zastrzeżenia czy doświadczyła czegoś złego...
ale taki mam charakterek, że serce by mi pękło gdyby się opiekowała
moim bąblem..

a jeśli idzie o prawko to heh okłamali mnie a ja naiwniaczka
uwierzyłam ;///
teraz już za późno bo znów kryzys ciążowy..ale mogłam iść wtedy
popytać a ja odpuściłam...
teraz będę strasznie żałować bo zamierzam na jesień pójść teraz
dopiero..mam nadzieję, że tym razem się w tych planach nie
przeliczę...

ja mam kusynkę która ofiarowywała się, że przyjedzie do mnie i
zajmie się żebym ja mogła wyjść na spacer w swoim tępie bez marudy
mojego ukochanego, pobuszować po sklepach..lub odprężyć jak chcę..
ale ja jestem typem który jak tylko zawraca komuś tyłek to ma
wyrzuty sumienia a siebie daje wykorzystywać jak nie wiem...
pewnie gdybym płaciła opiekunce łatwiej by mi było ale ciężko mi się
przemóc..
pozatym zostały mi tylko 2 miesiące..zanim znalazłabym kogoś kto
wzbudziłby moje zaufanie to może już byłby koniec? męczą mnie tylko
wyrzuty sumienia bo nastawiałam się i w duchu przyrzekałam, ze cały
okres ciązy poświęce synkowi, żeby na maxa mógł się nacieszyć tym że
jestem tylko dla niego a tu heh ciagle pod górkę ...

dziękuję za rady i dobre słowo kornelko, dobra z ciebie kobitka -
mimo, że na jeden temat mamy troszkę odmienne zdanie
ale wydaje mi się, że nie tylko troszkę ale wręcz bardzo odbiegłyśmy
od tematu wątku i to trochę nie fair w stosunku do autorki dlatego
może odpuścmy już...
jeszcze raz dzięki, ściskam za dobre słowa

[justyna.bia]

klocki parę minut. Mam bliźniaków 27 m-cy i po chwili jest wszystko
rozwalone, zabierają sobie wszystko, biją sie itp. Wejść z nimi do
kuchni - wolę o tym nie myśleć!

[justyna.bia]

Nawet na sanki z nimi nie mogę iść bo mi uciekają.

A od czego oni uciekaja?

[krwawakornelia]

od ciebie?
czy od wiezienia w domu?

[mera73]

Hej, mam synka który ma 2 latka i 5 miesięcy. Minimini mamy i bajki oglądamy, to
nic złego. Ale nie cały czas. Na ogół ok. 30 minut przed południem, i 30 minut
wieczorem. On też oczywiście protestuje i prosi jeszcze, ale na ogół nie ulegam.
Zawsze podkreślam, po ilu filmach wyłączę, i przypominam, kiedy jest ostatni.
Poza tym opowiadam mu, jakie mamy plany na dany dzień, i co będziemy robić po
wyłączeniu TV. Albo zwyczajnie mówię: to za dużo. Nie można za dużo filmów. I on
to jakoś łyka. Niania ma postępować podobnie, i mam nadzieję, że tak jest

P.S.

[krwawakornelia]

Poprostu zauwazylam ze dziecko nieznudzone tv, jest na dluzsza sprawe
latwiejsze w obsludze.

[marghe_72]

a może pilot się gdzies zawieruszy?
Tv nie powinna być nianią.
Zacznij syba uczyć samodzielnej zabawy.

[marghe_72]

miało być syNa

moje dziecię jest raczej niespacerowe, nie bawią ją place zabaw itp
a jakoś od lat dajemy sobie radę bez ciągłego oglądania TV.

[aluc]

kilka miesięcy temu mój wtedy dwuipółlatek miał zapalenie biodra z
zaleceniem "leżeć, a najwyżej półsiedzieć bez obciążania stawu",
jedyną możliwością faktycznego u nieruchomienia zbója było
posadzenie go przed telewizorem, bo nawet w czasie zabawy, czytania
etc. wyprawiał swawole

telewizja wobec groźby unieruchomienia w szpitalnym łóżku na wyciągu
wydawała się pikusiem, jednakowoż po tych czterech tygodniach przed
telewizorem młody nadal ma trwałe zmiany w mózgu na tym punkcie i w
dalszym ciągu odwyk przechodzi ciężko i boleśnie

no chyba, że wolisz mieć święty spokój i dziecko wpatrzone w ekran
jak sroka w gnat

ale raczej doradzam trzymanie pilota w miejscu dla młodzieży
niedostępnym

[mmala6]

nie bardzo rozumiem, wyłączasz tv i już. Niech krzyczy i wrzeszczy,
jakby chciał pić tylko pepsi z lodówki to też byś mu dała 'bo
chce'?. Niech sobie chce
Rozumiem trochę mamę w ciąży uziemioną w domu ale w innym przypadku?
dziecko w kurtkę i na dwór, jak nie to inne zabawy w domu; auta,
klocki, miseczki plastykowe do tego makaron i dziecko zajęte. TV
maks 30min/dziennie w tym wieku. Jak nie masz pomysłu co zrobić z
dzieckiem a dziecko się nudzi, to może warto pomyśleć o jakimś
klubie malucha czy przedszkolu?

[copy77]

A moi mają 23 miesiące i chciałabym, żeby od czasu do czasu obejrzeli coś przez
10 min. na mini, ale zapomnij - wszystko inne poza telewizorem (chyba, że "Jaka
to melodia") A tak bym niepedagogicznie chciała odpocząć od nich...