Pies kontra mały Maczo

[monkastonka]

Mieliśmy psa który wszedł w mój "majątek małżeński" razem z mężem.
Pies został uśpiony 4 lata temu ze względu na nieuleczalną chorobę.
Mój mąż bardzo to przeżył bo wychowywał się z tym psiakiem.
5 lat temu urodził się nam synek. Po śmierci tamtego psa chcieliśmy
odczekać trochę aż nasz maluch podrośnie. Kupiliśmy labladorkę 3 m-
ce temu. Zakup miał być super sprawą a okazało się że od tego
momentu jest tzw. "jazda bez trzymanki" w naszej chłupie. Mój mały
siłacz wiecznie bije psa, gonitwy itd. Ciągle ma kary przez psa.
Szkoda mi bardzo i synka i psiaka. Już nie wiem co mamy robić.
Przeprowadziliśmy z nim rozmowy czy chce tego pieska i dlaczego tak
się zachowuje. Mówi że kocha pieska chce go, ale nie wie dlaczego go
bije.
Często nas pyta czy kochamy bardziej psa czy jego, choć nigdy nie
dawaliśmy mu - naszym zdaniem - powodów do zazdrości. Już nie wiem
co robić. Dojdzie do tego że będziemy musieli psa oddać w dobre ręce.

[35lat]

Nie ma inne rady jak oddać pieska

[sun_of_the_beach]

monkastonka napisała:



> Ciągle ma kary przez psa.

> Często nas pyta czy kochamy bardziej psa czy jego,

W tych dwóch zdaniach chyba sobie odpowiedziałaś już, jaka jest przyczyna takiego zachowania syna. Prawdopodobnie zbytnio skupiliście się, na "chronieniu" psa przed synem, za bardzo przejęliście się, że dziecko może "skrzywdzić" psa. A syn poczuł się odsunięty na boczny tor. Może musicie przemyśleć, co jest dla was ważniejsze i da radę jeszcze przywrócić dziecku właściwe miejsce, a psa pozostawić na miejscu właściwym dla niego. Może nie jesteście w stanieie (na razie?) wychowywać dziecka i psa jednoczesnie i trzeba psa oddać. Tylko wtedy tragedią by było, gdyby syn odczuł, że "to jego wina".

[monkastonka]

Niestety nie da rady nie chronić psa bo to żywa istota. Od początku
pies ma swoje miejsce. Generalnie martwi mnie zachowanie synka w
stosunku do psa, a co będzie gdy w przyszłości przyjdzie na świat
rodzeństwo, jeżeli nie możemy sobie dać rady gdy to jest pies kontra
dziecko, to co będzie dziecko kontra młodsze rodzeństwo??
Chciałabym, jednak zostawić tego psa bo mimo "maltretacji" ona jest
najbardziej za synkiem i mimo wszystko chodzi za nim "krok w krok".
Może miał ktoś podobny problem i jakoś sobie z tym poradził,

[sun_of_the_beach]

Wiesz - ja bym wyluzował. Zrobić prawdziwą krzywdę psu wcale nie tak łatwo. Poza tym pies jest się w stanie naprawdę skutecznie sam obronić i lepiej żeby syn sam się dowiedział, jak daleko może się posunąć w zabawie, niż żebyście to wy - rodzice - stale karcili syna, że "krzywdzi" pieska. Poza tym (uwaga! truizm!) lepiej jest pokazywać jak _należy_ się zachowywać, niż ciągle mówić, czego robić nie wolno: wymyślcie jakieś fajne sytuacje do bycia syna z psem; spacery, zabawy z piłką, patykiem, frisbee... no nie wim co tam jeszcze. Przydziel synowi jakieś zadanie przy psie: mycie miski, nalewanie wody... i koniecznie chwal go, że tak ładnie się nim opiekuje (marudzenie, że nie zawsze mu wychodzi sobie odpuść - przynajmniej na razie... ;P)

[monkastonka]

sun_of_the_beach napisał:

> monkastonka napisała:
>
>
>
> > Ciągle ma kary przez psa.
>
> > Często nas pyta czy kochamy bardziej psa czy jego,
>
> W tych dwóch zdaniach chyba sobie odpowiedziałaś już, jaka jest
przyczyna takie
> go zachowania syna.

Bardzo ci dziękuję za uświadomienie mnie bo faktycznie
dla niego pies = kara
nie wpadłam wcześniej na to
może uda mi się to jeszcze naprawić
pozdr

[maadzik3]

Na pewno warto angażować dziecko w opiekę nad psem i... chwalić za każdy
drobiazg, żeby pies się miło kojarzył. Szczeniaka trzeba chronić, ale jak trochę
podrośnie już niełatwo będzie mu zrobić krzywdę. Natomiast rozmowy o empatii w
stosunku do zwierzaków myślę że wskazane. Syn miał 4 lata gdy wzięliśmy ze
schroniska mała, bardzo przestraszoną złymi przeżyciami sunię. Nigdy jej nie
uderzył, ona jego zaakceptowała błyskawicznie (a piesek naprawdę boi się i ma
powody) i ułożyło się super, ale delikatność wobec zwierzaków ćwiczyłam z nim od
początku.

[nangaparbat3]

a ja mysle, że przekazujesz synkowi podswiadomie komunikat, ze jestes dumna z
jego "meskosci".
To widac w jezyku, jakim opisujesz co sie dzieje - "mały Macho" (nie mam pojęcia
czemu niby wielka literą?, a zwłaszcza "mój mały siłacz" mowia same za siebie.
po prostu tak go programujesz - bezwiednie, nie watpie w Twoja dobra wole, ale
czasem tak wychodzi.

[majenkir]

Ani "maczo", ani "silacz" tylko zwykly maly chuligan!

[monkastonka]

Troszkę chyba przesadziłaś koleżanko z tym określeniem
pozdr
Monika

[monkastonka]

Nie mówię do niego maczo tylko po imieniu czyli Maciek.
Koncepcja dotyczyła tylko podkreślenie "siłowego" traktowania psiaka.

[wieczna-gosia]

Laby to psy spore i masywne. W dodatku bawic sie uwielbiaja, a bojki i dla
ludzkich i psich dzieci to zabawa. Przy dziecku i psie jednak bym zastosowala
ludzki zdrowy rozsadek. Pewne zachowania tepic trzeba, ale trzeba tez obserwowac
psa. Pisze to dlatego ze sama o moj Boze co ja z psem wyprawialam.... a ten jak
mial juz raka z przezutami i na siusiu nie wstawal- wstawal gdy przyjezdzalam do
rodzicow do domu- wywlekal sie z poslania bo jego milosc najwieksza przyjechala
Moje dzieci tez dokuczaly psu straszliwie (pies byl meza ale zostal u jego
rodzicow, my bywalismy tam czasami 3-4 razy w tygodniu)- czasami go chrolinismy
przed ewidentnymi atakami agresji, ale przepychanki, ciaganie itd puszczalismy
mimo uszu- pies pare razy postraszyl zebem i sie skonczylo dzieci mu
wkladaly lapy do pyska, pokladaly sie na nim (duzy byl owczarek niemiecki) itd.
A kiedy juz byl starutki i tylne nogi odmowily mu posluszenstwa- tak jakmoj
pies- wstawal TYLKO na dzwiek glosu dzieci. Bardzo je kochal

Zdecydowanie nie oddawalabym psa, skoro on sie dobrze u was czuje. Inaczej
trzeba chronic laba, a inaczej pinczerka Dziecko bym temperowala, ale
wprowadzajac gradacje- tluc,kopac itd psa nie wolno, bo nikogo nie wolno kopac
ani tluc. Ale ganiac i przepychac sie-a niech sia ganiaja i przepychaja.

[monkastonka]

Nasza Pyśka rośnie jak na drożdżach i biegając za Maćkiem poprostu
go tratuje. Jest troszku lepiej. Wymyśliłam sposób, nie wiem czy
dobry ale to działa. Maciuś występuje w pseudo "cyrku" pokaz tego co
nauczy pieska. I faktycznie dużo naszą sunię już nauczył podawania
łapki, siadania itp. i do tego bez awantur, potem daje mu smakołyk.
Pies jest happy bo dostaje łakoć a Maciej dumny że czegoś nauczył
swojego pieska.
Maciuś jest niepełnosprawny czego nie napisałam na początku. Nie
jest to duża wada ale ma troszkę problemów z poruszaniem, pies miał
być też dla niego formą rehabilitacji takiej dogoterapii, którą też
zresztą polecała nam pani psycholog. Myślę, że to okres przejściowy
i moje obawy o życie z psem pod jednym dachem będą bezpodstawne.
Dzięki za wszystkie dobre słowa.

[stypkaa]

Kurcze, właśnie mamy bardzo podobny problem, tylko u nas jest kot, a
w zasadzie kotka i to mała w dodatku, i urwisów mam dwóch (1,5 roku
i 3,5 roku).
Kot był nieplanowany (jak to brzmi ), znajda, przybłąkała się do
nas na wakacjach, maleństwo i do tego przerażone, nie mieliśmy serca
jej tam zostawić, więc chcąc nie chcąc staliśmy się posiadaczami
kociaka.
No i generalnie to chłopaki ją uwielbiają, ale niestety czasami
okazują to, w niezbyt miły dla niej sposób. Uczę ich, że głaszczemy
delikatnie, że nie ciągniemy za nic, że nie rzucamy, że podnosimy
trzymając pod brzuszkiem, a nie za głowę np. Ale mimo wszystko
czasem zdarza się np. podniesienie kota za ogon i przebiegnięcie z
nim kilku metrów zanim dogonię i uratuje biednego kociaka.
Generalnie kot nie pozostaje dłużny, bo gryzie, potrafi też udrapać,
ale mimo wszytko jednak widocznie broni się za słabo.
I co tu począć??

[hankam]

Niektóre dzieci późno dojrzewają do psa.
Moja córka (też jedynaczka) miała 4 lata, kiedy wzięłam do domu psa
(marzyła o psie). I zareagowała ogromną zazdrościa, nie lubiła go
przez co najmniej dwa, czy trzy lata. Nie biła, ale nie lubiła, no,
może czasami.
W końcu się dogadali.