mój mąż chce testów DNA

[ellizabeta]

jesteśmy kochającym się ....tak mi się przynajmniej wydawało
małżeństwem, nigdy nie daliśmy sobie powodów do tego żeby stracić do
siebie zaufanie nigdy, byłam taka szczęśliwa bo staramy się o
maluszka, mamy z tym problemy ale jestem dobrej myśli, dzisiaj
usłyszałam od niego, że w przyszłości chciałby zrobić testy DNA...bo
chce mieć pewność czy to będzie jego dziecko, nie dlatego żeby nie
miał do mnie zaufania ale mogą przecież w szpitalu np. podmienić
dziecko i przecież on nie będzie kochał nie swoje....wpadłam w szał
i histerię po tym co usłyszałam, czuję się tak jakby ktoś wbił mi
nóż w serce, mój mąż oczywiśćie nie rozumie dlaczego tak reaguję
przecież to normalne, po prostu się czepiam i chyba uznał że jestem
wariatką, przecież to normalne, dla mnie nie jest to normalne, a
może się mylę, chyba nie chce mi się żyć...może rzeczywiście
zwariowałam

[lady_sphinx]

Hmmm porozmawiaj z nim na spokojnie. Przecież może być z Tobą przy porodzie, zawsze po urodzeniu dziecka proszą o sprawdzenie danych, które przypną na rączkę (może to zrobić dumny Tatuś). A po za tym jak zobaczy dziecko wychodzące z Ciebie to wierz mi nigdy sobie tej chwili i tej małej buzi nie zapomni i nie ma mozliwości, żeby potem ktoś podmienił wam dziecko a mąż by tego nie zauważył. Nie ma dwóch takich samych dzieci różnych matek na porodówce przecież.
Pozdrawiam

[anamabe]

Elizabetta, mysle ze Twojmaz wpadl na taki pomysl wlasnie dlatego ze ostatnio
bardzo byly glosne dwa przapadki "zamiany" dzieci w szpitalu. Bardzo duzo bylo
wokol nich kontrowersji...i stad pewnie ten pomysl. Nie znam Was, ale tak mi sie
wydaje, ze do glowy mu nie przyszlo jak to dla Ciebie moze zabrzmiec.
Porozmawiaj z nim na spokojnie, powiedz jak sie poczulas po takiej sugestii.
Moze to troche przewrotne co napisze...ale skoro ufa Ci i chodzi mu tylko o to
zeby nie podmieniona dziecka, to rownie dobrze mozecie zrobic porownanie DNA
twojego i dziecka. Mozesz zapytac czy to wystarczy zeby go uspokoic...Ale
bylabym bardzo ostrozna, bo to strasznie delikatny temat. Ja wiem, ze tak
apropozycja moze strasznie zabolec, al emoze najlepiej jest powiedziec "ok.
jezeli chcesz to zrobimy, bo ja nie mam nic do ukrycia...ale boli mnie ze
proponujesz cos takiego" . To moze byc taki start do rozmowy na ten temat.
Prosze nie zalamuj sie bo jak pisze on mogl po prostu byc pod wplywem informacji
na temat takich przypadkow i nie pomyslal jak Ty to mozesz odebrac...

Pozdrawiam

[kasiadamianka]

ja bym nie dyskutowała tylko zgodziła się na te testy. Na pewno
byłoby mi przykro, może nawet popłakałabym sobie. Ale jeżeli to dla
niego ważne...

[lejla81]

To na pewno nie jest przyjemne, Elizabetto, ale ja bym machnęła na to ręką. U
mnie też taki temat się pojawił, chociaż tak raczej w żartach i chociaż trochę
mnie to ukuło, to powiedziałam "a rób sobie co chcesz, ja tam wiem z kim mam
dziecko i żadnych testów się nie boję". Przyznam się jednak, że podmienienie
dziecka w szpitalu w ogóle nie przyszło nam do głowy... To chyba się zdarza
niewyobrażalnie rzadko. Pozwól mu na te testy, jeśli będzie się upierał (chociaż
wydaje mi się, że za miesiąc zapomni o sprawie), a potem daj mu do zrozumienia,
jak wielką przykrość Ci to prawiło i ile to pomiędzy Wami zepsuło. Bo tak
szczerze to normalne całkiem to to nie jest... Mój miał nawet może więcej
powodów, żeby coś takiego wymyśleć, bo nie jesteśmy małżeństwem i na dodatek
zaszłam w ciążę prawie od razu po powrocie ze stypendium, kiedy to przez 3
miesiące się nie widzieliśmy, a wiem, że o tych testach to nie mówił na serio.
Pozdrawiam i nie przejmuj się.

[purple75]

Jeśli faktycznie chodzi mu tylko o to, żeby upewnić się czy w
szpitalu nie podmienili maluchów to według mnie nie ma się o co
denerwować. No chyba, że między wierszami wyczuwasz, że chodzi mu
coś innego. Szczerze mówiąc kilka tygodni po porodzie też
przychodziło mi do głowy czy mogło się zdarzyć, że np położne coś
pomyliły i może to nie jest mój maluszek? Miałam cesarkę i widziałam
go dosłownie przez moment i to w mazi płodowej, więc na pewno nie
pozanałabym go na 100% po umyciu. Był zupełenie niepodobny do
nikogo. I to przez kilka tygodni. No dosłownie nie można było
dopatrzeć się jakiegokolwiek podobieństwa do mnie lub męża. Po kilku
dniach to nie miało juz znaczenia, bo tak go kocham, że nawet gdyby
nie był mój to już bym go nie oddała. A po kilku tygodniach zaczęły
krystalizować się pewne cechy charakterystyczne - więc nie ma już
teraz wątpliwości. Wiem, że to trochę głupio brzmi i że 'matka
zawsze wie'. Ale ja miałam takie myśli, a po porodzie to już w ogóle
różne dziwne rzeczy człowiekowi się roją. Dlatego nie wg mnie zgódź
się na testy - też będziesz spokojna.

[ellizabeta]

dziękuję za słowa otuchy ale nie potrafię przejść ot tak obojętnie
po tym co usłyszałam...może gdyby nie to że rozmowa zaczęła się od
tego, no bo facet nie ma pewności że to jego dziecko..."troska" o
podmianę w szpitalu pojawiła się później....ale oczywiście to on
jest obrażony (jest strasznym uparciuchem) i to chyba ja mam go
przpraszać że nie zrozumiałam jego intencji, to ja się czepiam jego
słów i on ma gdzieś i zupełnie nie potrafi zrozumieć że coś takiego
może mnie zranić....dla mnie to co usłyszałam jest czymś strasznie
okrutnym

[z_lasu]

Zapytaj go jaki sens ma w takim razie Wasze małżeństwo, skoro on tak
dalece (i w tak kluczowej sprawie) Ci nie ufa. Może wtedy zrozumie
powagę sytuacji.

[gato.domestico]

jesli uwazasz ze testy sa Tobie do niczego nie potrzebne ...to
potrzasnic mezem raz a dobrze
to Ty sie na niego obraz i czekaj do skutku az zrozumie swoj blad
co to wogole za zadanie testow??

[memphis90]

może gdyby nie to że rozmowa zaczęła się od
> tego, no bo facet nie ma pewności że to jego dziecko...

Świnia- po prostu. Czy Ty mu w drzwiach wejściowych robisz testy na wiernosć?
Oglądasz kołnierzyk koszuli (ślady szminki)? Wąchasz, czy nie ma zapachu obcych
perfum? Robisz wymazy z penisa na obecnosc cudzego (kobiecego, rzecz jasna) DNA?
Może mu to zaproponuj, zebyś "miała pewnosć, że jest Ci wierny i niczym się nie
zaraziła"? Ale, oczywiście, "ufasz mu całkowicie, to tylko taka przezorność".
Zobaczymy, jak zareaguje... Jak dla mnie to totalny palant i tyle.

Popieram!!!!!!!!

[jola427]

memphis90 napisała:

> może gdyby nie to że rozmowa zaczęła się od
> > tego, no bo facet nie ma pewności że to jego dziecko...
>
> Świnia- po prostu. Czy Ty mu w drzwiach wejściowych robisz testy
na wiernosć?
> Oglądasz kołnierzyk koszuli (ślady szminki)? Wąchasz, czy nie ma
zapachu obcych
> perfum? Robisz wymazy z penisa na obecnosc cudzego (kobiecego,
rzecz jasna) DNA
> ?
> Może mu to zaproponuj, zebyś "miała pewnosć, że jest Ci wierny i
niczym się nie
> zaraziła"? Ale, oczywiście, "ufasz mu całkowicie, to tylko taka
przezorność".
> Zobaczymy, jak zareaguje... Jak dla mnie to totalny palant i tyle.

Memphis ma rację, to co zrobił Twój mąż to wielkie świństwo. I ja
myślę, że nie ma co go tłumaczyć obawą o podmianę dziecka.
Ewidentnie chodzi mu o to, że nie jest pewny, czy go nie zdradzisz i
dziecko które urodzisz nie będzie jego. Zapytaj go czy mówił
poważnie, bo jeżeli tak, to chyba coś nie tak z waszym małżeństwem.
Ja rozumiem, że ktoś może być zazdrosny, ale żeby sobie odrazu takie
rzeczy wyobrażać, to jest nie do pomyślenia. On Ci poprostu nie ufa.
Jeszcze sobie tak myślę, na razie nie jesteś w ciąży a on już o tym
wspomina, to jak Cię będzie traktował jak będziesz w ciąży? A po
porodzie? Będzie sprawdzał, czy ma jego oczy, nos,buzię? A jeżeli
nie? To co ? Oskarży Cię o zdradę i nie pokocha dziecka, bo nie jego?
Booooooże...., skąd tacy ludzie się biorą?

[lilith76]

Być może nasłuchał się "urban stories" jak to badania w Anglii wykazały, że 10% mężczyzn wychowuje nie swoje dzieci.
Ja bym się zgodziła na te badania dla świętego spokoju, a potem kartkę z wynikiem dała mu do dokładnego przeczytania, podarła na strzepki, wrzuciła do kibla, nasikała na nią i spuściła wodę. Na jego oczach.

[anita_zu]

Ja bym sie chyba nie zdenerwowala gdyby Maz mi cos takiego
zaproponowal. Tylko my kobiety wiemy w 100% kto jest ojcem naszego
dzidziusia (a i to nie zawsze) a facet niestety nigdy na 100% pewny
byc nie moze (no chyba ze zrobi test wlasnie). Nie wiem, pewnie
naogladalam sie za duzo telewizji w ktorej pokazuja jak kobiety
placza, przysiegaja i zaklinaja ze Tatus jest wlasnie Tatusiem,
jedynym najprawdziwszym- a potem testy pokazuja cos innego (opisuje
tutaj zagraniczne programy). Wiem ze telewizja jest glupia, jednak
zycie tez czasem bywa zakrecone. Znam czlowieka- faceta, ktory
dopiero po 3 latach udanego malzenstwa polaczonego z rodzicielstwem
dowiedzial sie ze nie jest prawdziwym tatusiem- wczesniej nic na to
nie wskazywalo. A wiec takie rzeczy sie zdarzaja i naukowcy
wymyslili sposob, aby zniwelowac wszelkie watpliwosci wiec
korzystajmy z nich. Jezeli nie mialabym nic do ukrycia to
zareagowalabym spokojnie na taka prosbe. Kurcze, gdyby to faceci w
ciaze zachodzili to tez nie warto by bylo im zawsze ufac na slowo.

[zabcia35]

A ja mysle kochana że z Toba jest wszystko jak najbardziej w
porządku a zwariował Twój mąż.Wybacz za szczerość, ale jego schizy
są gorsze niż moje na punkcie ciąży.pobił mnie na głowę w tej
konkurencji.Porozmawiaj z nim spokojnie jesli masz na to sile.Mnie
napewno tez coś takiego zwaliłoby z nóg. Ściskam

[memphis90]

A ja odwrócę sytuację- na razie tylko się staracie, macie z tym problemy. A
jeśli problemy okażą się poważne? Jeśli- czego nie życzę- nie będziecie mogli
mieć swoich dzieci- to co wtedy? Adopcja, dawca- a "przecież on nie będzie
kochał nie swoje...."

We mnie takie teksty i takie pomysły budzą po prostu obrzydzenie.

[zabcia35]

Memphis masz rację.To jest chyba jakiś szczególny rodzaj egoizmu i
narcyzmu.Sama niewiem

[monica188]

zatkało mnie

[madziuchna23]

A ja bym się poważnie zastanowiła czy chciałąbym z takim facetem
miec dziecko

[marg75]

Ja po przeczytaniu nie wiedziałam czy się śmiać czy płakać. Dla mnie
to zupełna abstrakcja. Jeżeli faktycznie chodzi mu tylko o to, że
boi się ewentualnej zamiany dziecka, to polecam poród rodzinny. Mój
mąż był przy porodzie naszego synka, własnoręcznie przecinał
pępowinę, był przy maluszku, kiedy go myto, ważono i mierzono a po
tych wszystkich zabiegach wciśnięto mu go na ręce i stał tak
trzymając go przez prawie godzinę (aż ze mną skończyli). Po tym
wszystkim chyba nie sądzę żeby nie był w stanie rozpoznać własnego
dziecka.

[kakuba]

ja na Twoim miejscu zgodziłabym sie na testy (mając 100% wynik facet
już nie będzie miał żadnych wątpliwości, a wiadomo że niepewność
jest najgorsza...) w końcu Ty będziesz pewna na 200% kto jest ojcem,
wiec wyniku bać sie nie musisz
ALE w zamian zarządałabym od niego testu płodności...czy jak to się
tam nazywa... chodzi o badanie czy w spermie są żywe i zdrowe
plemniki... to badanie, którego faceci się zwykle obawiają... ale
przecież Ty musisz mieć pewnosć czy on jest 100% meżczyzną no nie?

a swoja drogą to faceci miewają czasami zadziwiajace teorie, które
się potem w praktyce nie sprawdzaja.. mój np sie zastanawiał jak to
będzie jak urodze... kogo będzie kochał? mnie czy dziecko? bo (wg
jego ówczesnej teorii) nie można przecież kochac 2 osób na raz ))
hehehe
jako ciekawostke napisze, ze zanim zaczęlismy z meżem współżycie
wysłałam go na testy wykrywajace hiv... (sama zreszta też sie im
poddałam)

[ellizabeta]

dziękuję wam wszystkim za słowa otuchy, są rzeczy, które można
wybaczyć ale zapomniec trudno i trudno mi będzie zapomniec o tym co
usłyszałam. przekonałam się dzięki wam, że nie zwariowałam i mam
prawo czuć się bardzo źle po takich słowach. szkoda, że naszym
najbliższym nie przyjdzie do głowy jak ich słowa mogą ranić. nie mam
niczego do ukrycia i napewno, gdyby w innej formie wyartykułował
swoje obawy to na pewno nie wzbudziły by we mnie takich emocji. raz
jeszcze wam dziękuję