ciąża a studia

[ciezarowka79]

Czesc Dziewczyny,chciałam sie przywitac bo jestem tutaj nowa, ciąża
około 7 tc. Chciałam się zapytac czy są wsród Was jakieś mamy które
studiują i są w ciąży? albo juz mają jakieś doświadczenie w tym
kierunku? Boję się trochę, bo w tym roku czeka mnie licencjat,
termin mam około lipca, i tak się zastanawiam czy łatwo mi będzie
np. w 7 czy 8 miesiący chodzić na zajęcia , czy zdąrze ze wszystkimi
egzaminami. Podzielcie się swoim doświadczeniem, może mnie to
uspokoi POzdrawiam

[liwilla1]

dziennie. ostatni semstr. porod mam w okolicy 20 grudnia. w marcu bede pewnie
bronic mgr. to moje drugie dziecko na studiach.
z rad - zalatw sobie indywidualna organizacje studiow, bedziesz mogla w razie
zlego samopoczucia ominac 30% zajec bez przedkladania zwolnien. poniewaz termin
masz na listopad, powinnas zadbac, by pewne przedmioty zaliczyc juz w maju i
tylko nieliczne zostawic sobie na czerwcowa sesje. ja mam gorzej - sesja zaczyna
sie niespelna 4 tygodnie po porodzie, a w domu juz mam jednego dwuletniego
berbecia.
pozdrawiam i glowa do gory. 99% wykladowcow jest przychylnych kobietom w ciazy
jesli chodzi o przyznanie wczesniejszych/pozniejszych terminow lub
usprawiedliwianie nieobecnosci

[liwilla1]

liwilla1 napisała:

>poniewaz termin
> masz na listopad,

na lipiec oczywiscie, mialam na mysli lipiec

[pikka6]

Witam,ja jestem na 5 roku Uniwersytetu Medycznego...Muszę napisać prace
mgr,chodzić na zajęcia ,zaliczyć sesje itd...termin na początek
marca....wszystko się da moja droga przynajmniej mam taką nadziejeto już 3
dzidzia dzidzia w grupie dlatego jestem pozytywnie nastawiona...Głowa do góry
przecież lipiec to dobry termin,zawsze możesz sobie coś zdać wcześniej
ewntualnie we wrześniu!pozdrawiam.Monika

liwilla-pytanie?

[anik801]

Czy ciąże były planowane u Ciebie?Nie pytam z ciekawości,tylko sama
stoję teraz przed takim dylematem.Studiuję i na uniwerek mam dość
daleko(a będę miała jeszcze dalej,bo się przeprowadzam).Wolalabym
zaliczyć teraz tzw."wpadkę"i stanąć przed faktem dokonanym.Strasznie
trudno podjąć decyzję o ciąży będąc na studiach.Czy Ty świadomie się
na to zdecydowałaś?I czy nie miałaś kłopotów z ciążą typu pobyty w
szpitalu?Czy brałaś dziekankę?Ja najbardziej boję się,że ciąża
będzie zagrożona(jak za pierwszym razem)i że zamiast na zajęciach i
zaliczeniach będę leżała w szpitalu.No i pisanie pracy przy 2
dzieci,w tym jednym małym chyba też nie jest łatwe.

[liwilla1]

obie ciaze byly szczesliwa wpadka. wiesz, u mnie z pierwsza byla bardziej
skomplikowana sytuacja. w skrocie: w maju blisko 4 lata temu rzucilam studia na
1 kierunku (praktycznie pod kobiec na 8mym semestrze, wiem, glupie) bo
stwierdzilam, ze mnie nie interesuje zarzadzanie, w czerwcu dostalam sie na fil.
polska, bo zawsze marzylam o nauczycielstwie. we wrzesniu zaszlam w ciaze, o
czym dowiedzialam sie po inauguracji roku na filologii, termin mialam na
poczatek czerwca. do marca chodzilam na zajecia, ale filologia okazala sie
wielkim zawodem, wiec postanowilam wrocic na zarzadzanie. w czerwcu urodzilam, a
juz od pazdziernika (maly mial 4 miesiace) wrocilam na uczelnie (szczescie, ze
wydzial mam w moim miescie i to calkiem niedaleko), z tym problemem, ze w
miedzyczasie zlikwidowali moja poprzednia specjalizacje i z 8 spadlam na 5
semestr. no i od dwoch lat jestem na nowej specjalizacji, obecnie w trakcie 9
semestru, ostatniego. ani razu nie bralam dziekanki ani nic, teraz jestem juz
praktycznie na wylocie.
z pracy mgr mam plan i 2 strony, a obrony zaczynaja sie w marcu. obiektywnie -
nie mam kiedy pisac, choc juz od kilku miesiecy mam zgromadzone wszystkie
potrzebne materialy. w ciagu dnia w 100% pochlania mnie syn i dom, w weekendy
dodatkowo dochodzi jeszcze partner, a wieczorami (jakimi wieczorami??) padam na
twarz o 21. no i dwa dni w tygodniu mam zblokowane zajecia, od 9-19. wtedy Tut
jest u teszczow.

[anik801]

Kurczę!To ile Ty już lat studiujeszNo właśnie tego się boję,że nie
będę miała czasu na pisanie pracy.Z zajęciami to można jeszcze jakoś
załatwić,zaliczać można w innym terminie.Tylko ta praca...Zresztą
potem marzy mi się jeszcze podyplomówka(no,ale to można zrobić i za
5 lat).Ja najpierw zrobiłam dyplom z pedagogiki z pracy
socjalnej.Też niestety się zawiodłam i pracownikiem socjalnym nie
chcę być za nic!Teraz robię wszesnoszkolną z przedszkolną i z
terapią pedagogiczną.Praca z małymi dziećmi,to jest to co chcę robić.
Na moim kierunku jest sporo kobitek w ciąży.Jest też taka,która ma
1,5 roczne dziecko i w styczniu rodzi drugie-totalna optymistka w
ogóle się nie przejmuje!Bardzo chcę mieć drugie dziecko,ale studia
muszę skończyć,a znam dziewczyny,które po urodzeniu dziecka nie dały
rady i zrezygnowały.Podziwiam Twój upór!Tylko rzeczywiście głupio,że
zrezygnowałaś na 8 semestrze,bo miałabyś już studia za sobą!Życzę
szybkiego napisania pracy i obrony!

[liwilla1]

nie ma tego zlego, co by na dobre...
tak po krotce mozna opisac moja przygode z wyzsza uczelnia. matura 2000, wiec
studiuje... 9 rok?? heh, no nienajlepiej to o mnie swiadczy. ale trzeba
przyznac, ze i tak ulozylo sie swietnie. teraz, na nowej specjalizacji (HR)
pierwszy raz odnalazlam sie na studiach i autentycznie nauka sprawia mi
przyjemnosc, a gdybym wowczas skonczyla nudna ekonomike regionow... no coz,
pewnie nie odnalazlabym mojego prawdziwego powolania. a poza tym kazda porazka
okazala sie pozorna, bo prowadzila mnie do punktu, w ktorym sie znajduje
obecnie: z pieknym i madrym synem, wspanialym partnerem, udanym zyciem rodzinnym
praktycznie bez wiekszych problemow (bywa ze przejsciowych finansowych, bo w
koncu ja nie generuje zadnych dochodow, a musimy robic remonty, inwestowac w
mieszkanie, samochod itd.). jestem niewierzaca, ale gdybym wierzyla, bylabym
przekonana, ze nad moim zyciem czuwa wyjatkowy aniol stroz, ktory kazda moja
glupote przekul na moja korzysc.

[rangeli]

ja też miałam dwie ciąże na studiach. pierwsza wyszła na 4 roku, w trakcie
drugiej wypadł mi egzamin magisterski i sami panowie w komisji - chyba dlatego
zdałam na 5

liwilla1 ma rację - załatw sobie indywidualny tok studiów albo przynajmniej
pogadaj z wykładowcami o swojej sytuacji. mi się udało załatwić wcześniejsze
(przed porodem) zaliczenie kilku egzaminów i potem już miałam łatwiej na 5 roku
z jednym małym dzieckiem i jak się potem okazało drugim w drodze

[grazabe]

Jestem na V roku dziennych studiów na politechnice. Termin na początek grudnia
2008. Wszystko da się pogodzić. Nie ma się czym przejmować niepotrzebnie za wczasu

[krysiia]

jestem na V roku, a właściwie czekam na ocenę pracy i się bronie,
aktualnie w ciąży z drugim dzieckiem
Uważam, że studia, to najlepszy moment na rodzenie, potem mżna
spokojne realizować się w pracy
pierwszą córą rodziłam 5 lipca (termin miałam na 24 czerwca),
zaliczyłam wszystko w sesji czerwcowej z wielkim brzuchem, chociaż
przyznam, że patrzono na mnie wtedy ulgowo
wróciłam w październiku więc obeszło się bez dziekanki
Pamiętam tylko, że na nudnych wykładach mała strasznie się
wierciła
Pozdrawiam i trzymam kciuki, napewno dasz sobie radę

[alicja.sunshine]

to różnie- zalezy od kierunku i wykładowców.Zgłoś się do prodziekana/dziekana
ds.studenckich i Ci powinien pomóc-wystosuje pismo, że wyraża zgodę na
indywidualny tok nauczania w roku akademickim...na semestr... z powodu cięzkiej
sytuacji życiowej.Pismo to nie zwalnia z uczęszczania na zajęcia obowiązkowe.
Co w moim przypadku ma się tak że na 1/4 zajęć chodzić nie muszę wystarczy że
będę przychodziła na kolokwia, kolejna 1/4 zajęć muszę chodzić bo nie ma
zaliczeń jest tylko brana pod uwagę obecność...i 1/2 zajęć musze chodzić bo:"nam
bardzo zależy aby pojechała Pani do PN na zajęcia terenowe", "a w czym to Pani
przeszkadza-godzina zła?!", "nie widzę problemu to tylko 2 godzinki raz w
tygodniu-teraz Pani jest to znaczy że Pani może"

Nie wiem na czym polega indywidualny tok nauczania...aaa przypomniałam sobie pan
prodziekan powiedział: może Pani na wykłady nie chodzić )) i tak są
nieobowiązkowe. dodam że jestem na samym finiszu ciąży, i niektóre egzaminy-np.
z praktyk mam właśnie w połowie listopada, i jeszcze jeden egzamin poprawkowy do
zaliczenia a bobo już się szykuje coraz szybciej do wyjścia...

Moja rada - weś sobie to pismo jak będziesz miała już duży brzuch, tzn jak
będziesz blisko końca ciąży bo jak Ci wypisze tak jak mi na jeden semestr, to
potem dwa razy latać.dowiaduj się czy zajęcia nie są szkodliwe,czy nie masz
kontaktu z żadnymi mikroorganizmami ( to zalezy od rodzaju studiów-ja mam
biologiczne.

Powodzenia- dasz radę jak nie to zostaje dziekanka (na która coraz bardziej się
decyduję)ale jeszcze poczekam

[olgakg]

Czesc ja jestem w 10tc i studiuje co prawda zaocznie,wiesz ze
kobiety w ciazy maja inne prawa,mozesz sobie wziasc indywidualny tok
nauczania i zdawania egzaminow.Co prawda pewnie to nie jest na
kazdej uczelni ale w sumie raczej powinno tak byc.Zapytaj sie w
dziekanacie i ci wszystko odpowiedza.Najwyzej bedziesz zdawac
wczesniej egzaminy niz reszta.pozdrawiam

[izka_77]

ja 30 czerwca broniłam się, byłam prawie w 4 miesiącu.. dodam,że studiowałam
zaocznie 2000km od miejsca, w którym mieszkam..
napisałam do dziekana o Indywidualny Tok Studiowania, co umożliwiło mi
skończenie studiów w taki sposób! Leciałam 2 razy na zajęcia w ciągu 2
semestrów, wszystkie egzaminy i zaliczenia zaliczałam sama po uprzednim
umówieniu się z wykładowcami, nikt nie robił mi problemów, nie obowiązywały mnie
obecności za ćwiczeniach, labolatoriach...wszystko zaliczyłam bez problemu!!
okazało się,że Ci najgroźniejsi wykładowcy to tez ludzie i bardzo pomogli mi w
materiałach dydaktycznych..dodam,że na roku miałam super kolegów i koleżanki,
którzy mailami przysyłali mi notatki i wszystko co potrzebne do późniejszych
egzaminów i zaliczeń..za co jestem im wdzięczna
wystarczy dobra organizacja

[anettchen2306]

Pierwszego syna rodzilam bedac na 4 roku studiow magisterskich
uzupelniajacych (zaoczne). Na zajecia dojezdzalam co 2 tygodnie (na
caly weekend). Syn przyszedl na swiat w styczniu. Opuscilam 3
zjazdy. Rozne egzaminy zdawalam bedac w 5 mcu i w koncowce 8 mca.
Nikt nie byl poblazliwy, uczylam sie do egzaminow normalnie jak
wszyscy. Pisalam prace magisterska, kolejne rozdzialy trzeba bylo
oddawac w miare planowo. Mimo pracy, dziecka i studiow wszystko
zaliczylam w terminach. Srednia ze studiow 4,5 wiec chyba niezle. Te
z dziewczyn, ktore dzieci i rodziny nie mialy, byly czesciej
bardziej niezorganizowane i chaotyczne niz mezatki i matki Nawet
wykladowcy to zauwazali.

[izka_77]

m traktowana pobłażliwie... zdałam wszystkie egzaminy co pozostali, wykładowcy
jedynie pomogli mi z materiałami dydaktycznymi i umawiali się na dogodne terminy
zaliczeń i egzaminów ze względu na to,że miałam na uczelnie 2000 km prawda
jest,że stwierdzali, iż byłam bardziej przygotowana niż inni czasami, ale ja tam
leciałam zaliczyć i zdac egzamin, a nie na wycieczkę

[puma-mama]

jestes dokladnie w takije samej sytuacji w jakiej ja bylam rok temu.
Termin mialam na 25.07 br. Jesli chodzi o uczelnie to koledzy z roku
jak i wykladowcy podeszli bardzo wyrozumiale. W skrocie napisze tak,
jak mi sily pozwalaly to chodzilam na zajecia, staralam sie jak
najmniej opuszczac, do 4,5 mc-a czulam sie okropnie wiec czasem to i
po 2 tygodnie mnie nie bylo. Musialam jednak przedkladac zwolnienia.
W koncu moja ginekolog sie wkurzyla ze co chwile musi wypisywac i
dala mi jedno OD... ale nie bylo juz DO. Wiec nikt sie juz nie
czepial. W marcu zdawalam sesje zimowa, bo mi ja przelduzyli a w
kwietniu letnia. Dalam rade. Pozdawalam wszystko, bez ppoprawek.
Pomimo trudow z koncentracja szlo nawet lepiej niz przed ciaza. W
kweitniu konczylismy semestr, w maju praktyki. I... praktyki ktorych
nie zdazylam juz zrobic, bo od 30tc zaczely sie problemy. Nie
zdazylam sie obronic bo Mati przyszedl na swiat miesiac wczesniej -
26.06, zalatwilam wszystko z dziekanem, obrone mam w przyszlym roku.

[syska241]

urodziłąm przez cc dokladnie 2 tygodnie po mojej obronie,bardzo
chciałam wszystko załatwić w czasie(tzn skonczyc studia przed
porodem) i udało się.Na zajęcia jezdzilam normalnie 2 godziny
autobusem w jedna strone),studiowalam dziennie.Ciąża to nie choroba,
o ile nie bedzie komplikacji (tego życzę) to wystarczy odrobinę
dobrej woli, samozaparcia i będzie dobrze.Ja wiedziałam,że chcę
wszystko zakończyć w odpowiednim czasie,obronic sie przed
narodzinami dziecka i do tego dążyłam.

[syska241]

jeszcze dodam,że wszystkie egzaminy równiez zdawałam w terminach,bez
żadnych poprawek, nie kombinowałam z indywidualną organizacją
studiów, ale prawda jest taka,że przez całą ciążę czułam sie bardzo
dobrze.

[cmikcmok]

Dla pocieszenia:
Termin porodu mam na poniedziałek czyli 17.11 a dzisiaj tj. 15.11
jechałam na uczelnie 80km na zajęcia, mam nadzieję że uda mi się
urodzic i nie opuścić zjazdu a to jest 3 sem USM, miałam
komplikacje, w sumie w szpitalu spędziłam dobre półtora miesiąca i
jakos wszystko dało sie pogodzić.
Świadomie zaszłam w ciaże, chciałam urodzic maluch jeszcze będąc na
studiach...

[nataliam2]

Hej
Nie martw się będzie dobrze. Ja uważam, że ciąża to najlepsza jest właśnie na
studiach. Mam czas na dziecko i na naukę.
W pierwszej ciąży byłam na 3 roku a teraz jestem w 7 miesiącu (termin mam na
koniec stycznia początek lutego) i jestem na 5 roku. W czerwcu czeka mnie obrona
pracy magisterskiej.
Po studiach zamierzam trochę odchować dzieciaki i zacząć następny kierunek (i
może znów zajdę w ciążę he he) ale chyba wybiorę opcję, że poszukam pracy,
oczywiście nie od razu. Może tak po roku.
No ale to są moje plany. Jak dla mnie jest super. Czasem jest ciężko, ale daję
radę.
Uczę się, kiedy syn śpi (ma 2 lata) a jak urodzi się córka to przecież
noworodkowi do szczęścia wiele nie potrzeba, sucha pieluszka, mleczko i spanie.
Potem może być gorzej, ale mam nadzieję, że do tego czasu zdążę się obronić.
Fakt na zajęciach ciężko wysiedzieć, plecy mnie czasem bolą, ale może wykładowcy
spojrzą na Ciebie łaskawszym okiem i nie będziesz musiała na wszystkim siedzieć.
Ja na razie chodzę na wszystkie zajęcia, bo uważam że jak urodzę to może wtedy
nie zawsze będę mogła przyjechać, wiec wolę na razie nie opuszczać.
Poza tym często synka brałam ze sobą na egzaminy i z nim wchodziłam.
Jak byś miała jakieś pytania, to pisz, chętnie odpowiem.

[agooo]

Hej. Ja na studiach zaszłam w ciążę, ogromna radośc. Termin miałam na czerwiec,
ciąża przebiegała książkowo i mogłam chodzic na zajęcia, ale niestety w marcu
musiałam isc do szpitala i urodziłam przez cc, gdy wyszłam w kwietniu, nie
mialam co nawet marzyc aby wrocic na zajecia, bo powiedzieli ze nienadrobie
zaleglosci i musialam wziasc dziekanke, teraz wracam w lutym. Bardzo chcialabym
miec dzidziusia, ale niestety studia koncze za 3 lata i dopiero wtedy moge
myslec o dzidzi, nie chce aby historia sie powtorzyla Czasem jest tak, ze
ciezarne studentki chodza na zajecia az do porodu a czasem i tak ze musza zrobic
sobie przerwe i wtedy nie ma zmiluj sie

[wiu]

Trochę mnie przerażają stwierdzenia w stylu "ciąża to najlepiej na
studiach"... ale może chodzi tu o odosobnione przypadki...

Studia wspominam jako czas szalonej mlodości, którego nie
pozbawilabym się na rzecz ciąży... wyszlam za mąż dopiero po
studiach, zaczęlam się starać o dziecko dopiero po znalezieniu
zatrudnienia i kiedy już mieszkaliśmy "na swoim". Chcialam najpierw
zapewnić sobie/nam "zalegalizowany związek", utrzymanie i wlasny
kąt. Moim zdaniem prowadzenie spraw po kolei oszczędza wiele stresu.
Podejrzewam, że wypowiadające się tu dziewczyny dotknęy jakieś
szczególne koleje losu, że zdecydowaly się na dziecko jeszcze na
studiach, są wyjątkami od reguly albo bardzo znikomym procentem
populacji...

Mimo to, ciąza na studiach to nie tragedia. Będzie trudniej, ale nie
musi być gorzej. Na pewno przyda się wsparcie życzliwych ludzi - i
na uczelni, i w rodzinie.

ja wspominam super

[mycha79]

To było 3 lata temu. Po dwóch latach starań postanowiłam rozpocząć
odwlekane przez plany ciążowe studia. To były studia zaoczne
licencjackie. W połowie września miałam pierwszy zjazd a pod koniec
września okazało się, że jestem w ciąży. Starań oczywiście nie
przerywaliśmy, więc dzidziuś był dokładnie zaplanowany, ale mocno
mnie zaskoczył. Zuzia była więc ze mną od samiutkiego początku
studiów. Było czasem ciężko, ze względu na to, że były to studia
zaoczne i musiałam siedzieć w szkole od 8.30-20.30 przez 3 dni.
Ciąża jednak nie była taka ciężka. Sesję zaliczyłam bez problemu,
wiele egzaminów zdałam przed terminem więc to że urodziłąm dzidzię
25 maja nie było problemem. Ciężej było na drugim roku bo moje
dziecko było mocno cycusiowym żarłokiem. Nie łapało butelki, więc
mąż mi ją w środku zimy samochodem przywoził czasami 3-4 razy w
ciągu jednego dnia. Daliśmy jednak wszyscy radę, obroniłam się w
terminie na 5 a studia wspominam rewelacyjnie. Wszyscy wykładowcy
byli nastawieni przychylnie, w dziekanacie zawsze mogłam liczyć na
pomoc. Dziś Zuzia ma 2,5 roku a ja jestem w 5tym miesiącu drugiej
ciąży. Zyczę powodzenia. Dacie radę dziewczyny!!

[dziewczynka_bez_zapalek]

ja dowiedziałam się o ciąży zaraz na początku studiów dziennych ...
1 semestr minął bez problemów, z drugim troszke się pokomplikowało
choć miałam termin na 7 lipca a więc po sesji. jednak załatwiłam
sobie wcześniejszą sesję w maju. jednak wszystkiego nie zaliczyłam
bo wyglądowałam na 2 tyg na patologii ciąży z przedwczesnym
porodem... więc 3 zaliczenia zostały na wrzesień ...
od października normalnie wróciłam na studia dzienne.

w lutym 2008 obroniłam pracę inżynierską a Kuba miał wtedy 2 lata i
8 miesięcy. od razu od marca poszłam na studia zaoczne uzupełniające
mgr tym razem zaoczne


także powodzenia!

[wiu]

Dziewczynko bez zapałek,

Dowiedziałaś się o ciązy...czyli to było zaskoczenie. Wiadomo, żadne
środki antykoncepcyjne nie dają 100% pewności. Jednak
miałaś "komplikacje" na uczelni i kłopoty w związku z zagrożeniem
ciązy. Dobrze, że udało ci się wrócić w październiku. Na pewno ktoś
ci pomagał w domu i finansowo, a tryb zaoczny to nei tryb dzienny...

[wiu]

Mycho,

więc studia były niejako "zamiast" ciąży, żeby nie myślec o
niepwodzeniach, i nie były ci jakoś bardzo potrzebne (bo inaczej
zdecydowałabyś się na nie już wcześniej), a ciąża była zaskoczeniem -
sama tak piszesz. Wiem, nie odłozyliści estarań, bo po tak długim
okresie prób człowiek już zna wartość ciązy/dziecka i macha reką na
wszelkie ew.niedogodności.

Mimo, że twój tok studiowania był szczególny - zaoczny, tzn.
nie "chodziłaś do szkoły codziennie" tylko jeździłaś raz na jakiś
czas (co tydzień-dwa), jednak doświadczyłaś uciążliwości. Dobrze, że
z twoją ciążą było wszystko OK. Te dojazdy, kwestia karmienia,
uczenia sie do egzaminów itd...

Żeby było jasne: kapelusze z głów przed dziewczynami, które ciągną
jednocześnie ciążę i studia... ale świadomie człowiek nie dokłada
sobie obowiązków. W twoim przypadku owe bezskuteczne starania o
dziecko i "nie-koniecznośc" studiów (dodatkowo - zaocznych) były ww
przeze mnie "szczególną koleją losu".

Też życzę wszystkim ciężarnym studentkom powodzenia. Ale trzeba
uczciwie przyznać, który wybór był naprawde ŚWIADOMY...

wiu!

[anik801]

A nie bierzesz pod uwagę,że studiować mogą kobiety dojrzałe?
Sorry,ale ja już skończyłam 28 lat i czas szalonej młodości mam już
za sobą!Od bardzo dawna mam zalegalizowany związek(8lat)i jestem
osobą niezależną.Jak to piszesz robiłam wszystko po kolei.Są
kobiety,które prawie cały czas się dokształcają-robią podyplomówki
lub następne kierunki.Takie kobiety według tego co piszesz nie
miałyby szansy na dzieckoA dziewczyny w ciąży na studiach to nie
jest znikomy procent populaci-wierz mi!U mnie na roku i ogólnie na
uczelni kobiet z brzuszkami jest naprawdę dużo

[wiu]

Anik 801,

to pewnie jeszcze jeden przejaw obecnego bumu na brzuszki...raczej
nie świadomej decyzji...

[liwilla1]

kochana Wiu, znowu generalizujesz. Twoje priorytety to nic innego jak TYLKO
Twoje priorytety, i nietaktem jest narzucanie ich innym. mi tak w zyciu wyszlo,
ze drugi raz jestem mama studentka, moja mama konczyla drugi kierunek ze mna w
ciazy, znam kilka dziewczyn z ktorymi obecnie studiuje - maja po 23/24 lata - i
tez sa w ciazy wyobraz sobie - Z WLASNEGO WYBORU.

a tak na marginesie to zaloze sie, ze malo kobiet tutaj na forum gazetowym mialo
tak szalone studenckie lata jak ja nie chwalac sie, rzecz jasna... :p

[wiu]

Liwillo, nie zamierzam nikomu narzucać swoich priorytetów, po prostu
bardzo się dziwię. Starałam się sformułować swoją wypowiedź bardzo
ostrożnie, żeby nie rozbic sobie nosa o coś, o czym mogę po prostu
nie wiedzieć, bo taka mośliwośc też zakładam.

Nie chodziło mi o przypadek "kobiety dojrzałej i ustatkowanej",
która po prostu "ma warunki" do jednoczesnej ciąży - i studiów.
Kształcenie się to coś bardzo pozytywnego przecież.

Podobnie nie chodzi mi o przypadek "ciąży z zaskoczenia" - wiadomo -
trzeba sobie radzić jak się da, a ciąża to nie tragedia. I trzeba by
zbadać, ile z odnośnych przypadków to właśnie taka ciąża -
niespodzianka, po której i tak się mówi, że to z własnego wyboru...

Chodziło mi o przypadki świadomego planowania ciązy równolegle ze
studiami, w "normalnym" studenckim wieku. Dla mnie to po prostu
trochę za dużo do brania sobie na barki. Na studiach powinno sie
zajmowac studiami, a związek dwojga ludzi powinien rozwijac się bez
pośpiechu. No chyba, że owa jednostka i związek sa wybitne...jednak
wówczas stanowią wyjątek od reguły.

Świeżo upieczona mama i studentka doświadczy (zapewne) problemów z
utrzymaniem się. Będzie chciała przecież znaleźć zatrudnienie...ale
jak tu wystartować z takim "obciażeniem" jakim jest małe dziecko?
Nawet jeśli pomoże rodzina, to przeciez ten pierwszy okres "mania"
dziecka jest bardzo wyczerpujący... a gdzie zakuwanie, stres
egzaminacyjny, częste wizyty na uczelni? Gdyby istniało coś takiego
jak uczelniane żłobki, pracodawcy nie bali się zatrudniac młodych
matek, a młodzi ludzie byli już "od razu" dojrzali psychicznie -
było by łatwiej. Ale podejrzewam, że tak nie jest. Dlatego pisałam
o "szczególnych kolejach losu". Żeby decydować sie na dziecko będąc
na studiach (w opisywanym przeze mnie standartowym wieku), trzeba
miec do tego warunki:

- poza-pracowe źródła utrzymania w trakcie ciązy (wydatki!) i w
ciągu pierwszych kilku m-cy po porodzie (ogólnei raczej się
oczekuje, że świezo upieczony student będzie się już dalej sam
utrzymywał, bo i tak rodzina go dotowała przez te kilka lat studiów),

- dojrzały związek z partnerem (ile % związków w tym wieku spełnia
to kryterium? a nie chodzi o szczęśliwy traf, tylko PEWNOŚĆ że to
ten właściwy związek),

- widoki na zatrudnienie mimo bycia młodą mamą bez doświadczenia
zawodowego i z ubogim CV,

Jestem bardzo ciekawa, jakie to "szczególne koleje losu"
forumowiczek z tego wątku sprawiają, że zdecydowały się świadomie, z
własnego wyboru, na dziecko na studiach. Życzę im dobrze, jednak
dalej uważam, że są wyjątkami od reguły )

[lubie_gazete]

Wiu-100% racji.Ale na tym forum nawet 18-latki piszą,że ciąża zaplanowana i
wcale nie żałują młodości,a zarabia na nie mąż .

[grazabe]

Trochę chyba przesadzasz...Dlaczego decydując się na dziecko na studiach miałyby
mnie dotknąć szczególne koleje losu ???? Czy dziecko można mieć tylko w
"zalegalizowanym związku" ?? Czy będąc na studiach nie można mieć własnego kąta
i środków aby się utrzymać ?? Szczerze mówiąc nie rozumiem...

[wiu]

Grazabe,

inaczej: najpierw szczególne koleje losu, a potem ciąża na studiach.
W tej kolejności. I nie odmawiam "niezalegalizowanym" prawa do
ciązy. Przynaj jednak, że posiadanie włąsnego kąta i środków na
studiach to wyjątek... studenci przeważnie "wiszą na kieszeni"
rodziny, mieszkają w akademikach albo wynajmuję gdzieś pokój/łóżko w
mieszkaniu studenckim. Taka sytuacj anei sprzyja powiększaniu
rodziny. DLatego pisze o szczególnych kolejach losu, bo przecież i
wśród młodych zdarzają się i dojrzałe związki
i ...hm...hm...sprzyjająca sytuacja finansowa.

wiu

[gos85]

ja jestem w szóstym miesiącu, mam termin na poczatek marca. powtarzam ostatni semestr moich studiów( pod koniec stycznia mam sesje) a w lipcu bede bronic prace inzynierska.

na dodatek po wakacjach chce zaczac drugi kierunek, tym razem zaocznie ale uznalam ze studia ktore podjelam to nie moja bajka i chce pojsc na te wymarzone. I tak zrobie. Chcialabym tez za ok 3 lata postarac sie o drugie dziecko. planowane, tak jak i obecna ciąża.

mam kolezanki ktore godzą studia(dzienne) z ciążą i dziećmi i są to ich świadome decyzje.

więc nie sądzę żeby to były same wpadki... można studiowac i mieć dzieci. Natomiast boje sie czekać na tzw.ustatkowanie bo nie wierze w NAPRAWDE stabilną sytuacje życiową. Nigdy nie wiadomo co nam los przyniesie. Mysle że warto cieszyc sie z tego co sie ma TERAZ

pozdrawiam!

[wiu]

Gos85,

liczy się nastawienie. I to głównie mnie poruszyło w tutejszych
wypowiedziach. Decydując się na dziecko, trzbea coś mu zaoferować,
bo inaczej się je krzywdzi. A do tych "rzeczy do zaoferowania"
należy np.: dojrzały związek, środki do utrzymania i widoki na prace
w przyszłości...

Nie przeczę, że może być tak, że związek jest dojrzały mimo młodego
wieku, rodzina zasobna finansowo i wspierająca albo młody ojciec
gotowy do utrzymywania "domowej" żony z dzieckiem (która skutkiem
tego nie musi się martwić o pracę itd.)...ale to są WYJĄTKI.

[nancy_m]

A ja myślę, że ciąża na studiach to dorby pomysł. Sama wyszłam za
mąż na 3 roku, a rok później urodził się Staś. Narodziny malucha w
czasie studiów były zaplanowane. Spokojnie chodziłam na zajecia na
uczelnię. Ostatni raz poszłam tydzien przed porodem, wiec
praktycznie do konca chodziłam na uczelnię. Na studiach nie siedzi
się dzien w dzien po 8 godzin tak jak w pracy, wiec jest troszke
lzej. Poza tym mozna wziąć dziekankę, a doliczając do tego wakacje,
wychodzi, że bardzo duzo czasu możesz spędzić z maluchem w domu, o
wiele więcej niż 20 tygodni macierzyńskiego. Poza tym ja właśnie
dzieki dziekance znalazłam pracę. Najpierw dostałam się na praktyki
i dzięki temu po zakończeniu studiów od razu dostałam pracę na pełny
etat, a maluch już był w takim wieku ze spokojnie moglam isc do
pracy. Cieszę się, że synek urodził sie na studiach. Gdyby nie
decyzja o dziecku na studiach to po ich ukończeniu byłoby trudniej
się zdecydowac. Bo najpierw byłoby szukanie pracy, pozniej wiadomo
nie od razu ciąża, bo co to za pracownik, który po miesiącu
przychodzi z nowiną o ciąży. Więc może tak przynajmniej z rok
popracować ... a czas płynie. A tak mam już prawie 3 letniego synka,
dobrą pracę i teraz jestem w drugiej ciąży

[wiu]

Nancy-m,

Zapewniam cię, że nie każda ciąża i nie na każdych studiach...

W twoim przypadku ciąża na studiach przedłużyła tok studiowania.
Brałąś dziekankę - czy ni ebyło ci potem trudno wrócić? Szacunek,
jeśli ci się udało, ciesze się. Ale przyznaj, że jest to jakieś
utrudnienie...tak samo fakt znalezienia pracy w tej sytuacji jest
raczej jak FUKS a nie prawidłowość. Mam jednak pytanie, kto was
utrzymywął w tym czasie? Jak sobie radziliście? Nie musisz
odpowiadać..

dla chcacego nic trudnego-jak to sie mowi

[agava00]

ja zaciazylam na pierwszym roku, na drugim urodzilam, sesje zaliczalam, od 3
roku mialam stypke naukowa, dyplom zaliczylam bez najmniejszej obsuwy,
imprezowalam... zyc nie umierac

na moim piatym roku bylo juz calkiem sporo lasek z brzuchami albo malymi dziecmi...

z perspektywy, moge smialo stwierdzic, ze urodzenia dziecka na studiach ma wiele
plusow... paradoksalnie, ma sie dla niego znacznie wiecej czasu niz wtedy, kiedy
juz sie pracuje

zaluje, ze sobie nie narobilam wiecej dzieci na studiach...

aha, studia techniczne, z duza iloscia laborek, praca dyplomowa wykonywana w
laboratorium - co oznacza, ze chodzic i robic trzeba bylo do samego konca
piatego roku

---------

[wiu]

Agava,

gratuluję samozaparcia i pomyślnego ukończenai studiów. Nie
twierdziłam, że to niemożłiwe, tylko że po prostu TRUDNIEJSZE niż w
sytuacji bez ciązy/dziecka.

Argument finansowy i zatrudnieniowy dalej pozostaje...

[viewiorka]

W ciążę zaszłam na IV roku studiów. Całą ciążę codziłam (raczej dojeżdżałam) normalnie na uczelnię (studia dzienne), egzaminy pozdawałam w terminie pomimo okropnych mdłości, ospy w ciąży (w trakcie sesji na dodatek na szczęście nie wysypało mnie na twarzy. Ubrałam golf i nikt się nie połapał
Urodziłam w sierpniu a na uczelnię wróciłam w październiku. Dałam radę napisać pracę magisterską i obronić się w pierwszym terminie mimo małego, wiszącego non stop przy piersi i prawie nie śpiącego w dzień dziecka. Córka sypiała po pół godziny dziennie i to było moje pół godziny na pisanie pracy...
Ciężko było, ale dałam radę. Po prostu nie brałam pod uwagę takiej opcji, że dziecko przeszkodzi mi w studiach.
Ciąża była zaplanowana
Aha, nie miałam indywidualnego toku nauczania.
Pozdrawiam

[wiu]

Viewiórko,

jednak było trudno, widzisz. Tobie się udało, i innym tez tego
życzę, ale apeluję o odrobinę realizmu. Stwierdzenia "ciąża na
studiach to świetny pomysł" sa trochę na wyrost...

Mdłości i choroby w ciązy, "dałąs radę napisać pracę mgr", "wiszące
non stop i nie-śpiące dziecko", "ciężko było"....

Ciąza była zapewne OGÓLNIE zaplanowana, ale ...czy na pewno w tym
momencie..??

[lubie_gazete]

Ciąża była zaplanowana "po tym jak na teście zobaczyłam dwie mieniące się
delikatną teczową poświatą kreseczki " .
Wierzysz,we wszystkie bzdury które tu piszą?
"Brałam regularnie tabletki,ale mimo to zaszłam"
"Zaszłam w ciążę mając 18-lat.Ciąża była zaplanowa przez nas oboje"
"Nie żal mi imprez i studenckiego życia,wystarczy,że mi dwójka moich dzieciątek"
itp. bzdety.

[aguu17]

Widzę, jesteśmy w podobnej sytuacji (jesteśmy na 3 roku) Tyle, że
ja mam mgr i 4-5 rok zapewne przeniose na zaoczne... 6tc, też termin
na lipiec.

Pozdrawiam!

[ciezarowka79]

dzieki Dziewczyny za Wasze wsparcie, ja juz taka młoda nie jestem
więc z dzieckiem nie chciałam za długo czekać, wszystko było
zaplanowane tylko nie myślałam że starania skończa sie na 1
miesiącu, myślałam że będziemy sie dłużej starać. A jak sobie
pomyślałam że termin na lipiec, to trochę sie wystraszyłam że moge
nie dać rady. Ale po tych wszystkich Waszych postach jestem pełna
optymizmu, a jak by sie coś nie powiodło to wkońcu szkołe moge
skończyc rok później. Nic wielkiego się nie stanie. Mam nadzieję że
będę wstanie pogodzić pracę i naukę

[gos85]

no właśnie...najtrudniej pogodzić SZkołe+dzieci+praca.

ale damy rade.
trzymajcie sie dziewczyny!

[narvill]

he he wcale nie ja mam już córkę (4 lata) , pracuję i mam zamiar przed porodem
się obronić ( teraz jestem w 8 miesiącu ) pozdrawiam wszystkie studentki
dzieciate

[aguu17]

Damy redę

Pozdrawiam

[wiu]

Ciężarówko79,

Nie myśl, że moim celem jest zdołowanie cię. Raczej świadomosc tego
co cię czeka pozowli ci lepiej się przygotować. Nastaw się, że nie
będzie łatwo, ale że nie jest to tragedia, że da się to wszystko
poskłądać i to z bardzo pozytywnym efektem, o czym świadczą
przykłądy niektórych wypowiadających się tutaj dziewczyn. Skoro
jestes w ciązy i na studiach, sytuacja wymaga od ciebie większej
mobilizacji i odpowiedzialności. Zbadaj możliwości pomocowe.
Paradoksalnie, kiedy musismy sie mobilizowac, jestesmy zdolni zrobić
więcej niż normalnie...pewnie o to chodzi.

Pogodzić naukę z dzieckiem i pracą SIĘ DA, jest to trudniejsze, al
enie niemożliwe.

Apelowałam jedynie o uznanie tego właśnie wiekszego stopnia
trudności.

[klarci]

Ja studiuję, ale zaocznie. No i jestem w 5 miesiący, ale miałam w
grupie koleżankę, która z zaawansowaną ciążą chodziła na wszystkie
zajęcia i zaliczyła sesję. Więc wydaje mi się, że jak nie ma
przeciwskazań to spokojnie możesz chodzić, tylko uważaj na stres.

[makbecik]

Widzę, że głównie ostatnie semestry się "zaopatrują" w potomstwo. Ja mam trochę
bardziej skomplikowany problem. Otóż jestem 2 raz na pierwszym roku studiów i
obecnie jestem już w 7 miesiącu ciąży. Mój problem polega jednak na tym, iż w
listopadzie skończę 26 lat i przywilej bezpłatnego studiowania przestanie mnie
obowiązywać. Chciałabym skończyć studia jednak nie będzie mnie stać na tu by za
nie płacić gdyż szykuje się mi i mojemu narzeczonemu budowa domu co pochłonie i
tak sporo pieniędzy. Właściwie to nie wiem, czy uda mi się zaliczyć 2 semestr
(termin mam na walentynki) z racji tego, iż nie wiem czy logicznym będzie
zostawianie noworodka w domu by szaleńczo lecieć na zajęcia. Z drugiej strony
jak nie zaliczę semestru - będzie to znaczyło koniec studiów. Tak więc może ktoś
się orientuje czy w takim przypadku mogę wziąść urlop macierzyński (czy coś w
tym stylu) nie tracąc przywileju studiowania bezpłatnie?

Nie wiem czy wyjaśniłam dokładnie o co mi chodzi...

[agooo]

A mam pytanie, czyli po 26 roku zycia mialabys juz placic za studia? Ja mam 25
studiuje dziennie a jestem na 4 roku, to tez mam placic od 26 roku ? Chyba nie kumam

[makbecik]

do 26 roku życia możesz bezplatnie rozpocząć dzienne studia. Jeśli 26 lat
stuknie ci w trakcie studiów to do ich końca nauka jest bezpłatna. Jednak w moim
przypadku jest to problem drugiego semetru pierwszego roku dlatego nie wiem jak
to rozwiązać proceduralnie.

trzeba isc do dziekanatu

[agava00]

i zapytac

---------

[iberka]

U mnie też wyjdzie 2 dziecko w czasie studiów. Piewsze urodziłam w
2001 roku, na studia poszłam w 2004, skończyłam licencjat i teraz
kończę mgr. Termin mam na przełom kwietnia i maja, akurat sesja,
niezbyt fortunnie ale mam nadzieję,że sie wszystko uda. Mam
indywidualny tok, nie muszę być na zajęciach ale mam zaliczac razem
z grupą kolokwia i egzaminy.
Poradzisz sobie na pewno

Pozdrawiam
Iza

[anna_loyse]

Witam wszytskie mamy;D
Ja swoje maleństwo urodzę w połowie maja i studiuję dwa kierunki
studiów, na szczęście na uzupełniającyh, na jednym wydziale więc
zajęć mam mało (wiele przedmiotów przepisałam ze studiów pierwszego
stopnia, bo na moje szczęście zmienił się plan studiów). Jestem w
trakcie sesji, zaraz lecę na kolokwium z wnioskowania
statystycznego, ale podzielę się z wami moim skapym doświadczeniem.
Kilka dnie temu odwiedziłam władze mojego wydziału i nagle okazało
się że moje wszelkie obawy były bezpodstawne. Na jednym kierunku
dziekan zaproponował mi indywidualny tok nauki a na drugim
dziekankę , na której na moje życzenie będę mogła zdawać wszystkie
egzaminy i zaliczać przedmioty. Nie wiem jakim cudem ale doliczyłam
się na jednym kierunku jednych ćwiczeń i 2 wykładów a na drugim
został mi jeden wykład do zaliczenia. To była wersja optymistyczna-
jedyna jaką mam prawdę mówiąc;D Następna wersja optymistyczna
dotyczy powrotu już na drugim(ostatnim) roku. Do kwietnia napiszę
jedną magisterkę, a od września planuję rozpocząć drugą, tylko nie
wiem jak bardzo pomogą moje pieluszkowe plany.
Pozdrawiam

[...]

[lubie_gazete]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[ulala.v]

MOja pierwsza ciąża przypadła na ostatni rok studiów licencjackich.
Termin miałam na początku maja, ale uroidziłam 29 kwietnia. Przez
cały rok jedyne zajęcia jakie opuściłam to jak rodziłam W dzień
porodu jeszcze latałam po bibliotekach i w bibliotecznej toalecie
odkryłam, że wypadł mi czop ślu8zowy i chyba pora gnać do domu Na
zajęcia poszłam tydzień po wyjściu ze szpitala ale wysiedziałam
tylko na 1 ćwiczeniach bo tyłek bolał Sesję miała wczęsnie jak
nigdy bo zaczęła się już w maju-wszystko pozdawałam bez żadnych
poprawek jedynie pisanie licencjatu mi nie wyszło i obroniłam się
rok później.
Generalnie da się zrobić
pozdrawiam