Dlaczego mieszkam w tym miejscu świata ???

[Gość: Sylwia]

Zastanawiam się często: dlaczego jedni z Was mieszkają w USA,
drudzy Kanada, Australia, Dania, Szwecja itd.

Czym kierowaliście się przy wyborze miejsca dalszego, lepszego życia ???
A może ktoś inny podjął za Was decyzję ???
I tak do końca jesteście pewni, że to miejsce jest "właśnie to" ???
Czy są nadal uczucia niedosytu ???

[Gość: jojo]

Ubi tu Caius, ibi ego... Mieszkam w Norwegii z tego jedynie powodu. I
jakkolwiek nie jest mi tu w koncu zle - mam fascynujaca prace, o ktora (czy tez
bardziej: z ktora) w Polsce bylo by mi moze trudniej, poznaje ciekawych ludzi,
ucze sie nowych rzeczy, jezykow, kultur... - to jednak bez chwili wahania
wrocilabym do kraju, gdybym miala pewnosc, ze moj maz poradzi sobie w nim
rownie dobrze, jak ja tutaj.
Na pewno nie jest to "wlasnie to" miejsce na Ziemi - mieszkac tutaj nigdy nie
bylo ani moim marzeniem, ani celem. Po prostu, tu jest teraz moj dom, ktory byc
moze kiedys bedzie w innym jakims kraju. - Gdzie ty Gajusem, tam ja Gaja...

[Gość: Bini]

”...gdzie ty, Gajusie, tam i ja, Gaja” – ze mna jest tak samo. Maz pracuje,
czesto wyjezdza – lubie HK, tetni zyciem i zawsze cos nowego i ciekawego sie
dzieje. Ale to pobyt czasowy, mieszkamy w Szwecji, nudnym kraju, do ktorego
nigdy bym nie wyemigrowala z innych powodow niz milosc. Tym bardziej, ze
przedtem mieszkalam wiele lat w BRD, do ktorego to kraju przenioslam sie tez ze
wzgledow rodzinnych (syn) i bardzo go polubilam.
Kazdy podejmuje takie decyzje sam, nie zaluje zadnej z nich. Moj dom jest tam,
gdzie mieszkam i zyje, a z Polska niewiele mnie laczylo i laczy. Czasem mi sie
wydaje, ze urodzilam sie w nie-swoim kraju.....
Pozdrawiam

[optymistka]

Właśnie, dlaczego tak mało mówicie o miastach, krajach
Waszego obecnego życia ??? O Ludziach tam mieszkajacych, ich
życiu codziennym. Czyżby nie było ciekawiej, niz tylko o Polsce ???

Może czas odciąć "pępowinę" od Polski ?!

[Gość: Milene]

Zarazilam sie frankofilia od mojej nauczycielki francuskiego, a gdy pierwszy
raz przyjechalam do Paryza (znajac juz dobrze miasto z filmow, reportazy i
ksiazek) stwierdzilam, ze zycie jest zbyt krotkie, zeby je przezyc w moim
brzydkim i nudnym miescie w Polsce i postanowilam tu przyjechac na dluzej.
Zrobilam to 4 lata pozniej no i... jak na razie ciagle tu siedze.
Paryz urzekl mnie swoja piekna architektura i niepowtarzalna atmosfera.
Mimo, ze mieszkam tu juz od dawna ciagle czuje jakis niedosyt i gdy tylko mam
wolny dzien lubie wloczyc sie bez celu po miejscach jak najmniej turystycznych.
Kazda dzielnica ma swoj mikroklimat, swoja historie, swoje anegdoty.
Lubie wloczyc sie z rana, gdy Paryz budzi sie do zycia i pachnie kawa i
rogalikami.
Lubie w ogole duze miasta tetniace zyciem, ich zgielk i koloryt. Zwiedzilam ich
sporo w Europie, Azji i Afryce. Ale Paryz to miasto najblizsze mojemu sercu. Tu
przezylam najlepsze i najciekawsze lata mojego zycia. Poza tym mam tylko 1300
km do mojej rodziny w Polsce.
La vie est belle, n'est-ce pas ?

[Gość: Don]

Gość portalu: Milene napisał(a):

> Zarazilam sie frankofilia od mojej nauczycielki francuskiego, a gdy pierwszy
> raz przyjechalam do Paryza (znajac juz dobrze miasto z filmow, reportazy i
> ksiazek) stwierdzilam, ze zycie jest zbyt krotkie, zeby je przezyc w moim
> brzydkim i nudnym miescie w Polsce i postanowilam tu przyjechac na dluzej.
> Zrobilam to 4 lata pozniej no i... jak na razie ciagle tu siedze.
> Paryz urzekl mnie swoja piekna architektura i niepowtarzalna atmosfera.
> Mimo, ze mieszkam tu juz od dawna ciagle czuje jakis niedosyt i gdy tylko mam
> wolny dzien lubie wloczyc sie bez celu po miejscach jak najmniej turystycznych.
>
> Kazda dzielnica ma swoj mikroklimat, swoja historie, swoje anegdoty.
> Lubie wloczyc sie z rana, gdy Paryz budzi sie do zycia i pachnie kawa i
> rogalikami.
> Lubie w ogole duze miasta tetniace zyciem, ich zgielk i koloryt. Zwiedzilam ich
>
> sporo w Europie, Azji i Afryce. Ale Paryz to miasto najblizsze mojemu sercu. Tu
>
> przezylam najlepsze i najciekawsze lata mojego zycia. Poza tym mam tylko 1300
> km do mojej rodziny w Polsce.
> La vie est belle, n'est-ce pas ?
>
>
>
>
Bardzo pieknie opisalas Twoje uczucia di Paryza.Kazdy moja wizyta w Paryzu to
przezycie,ale Paryza pachnacego kawa i rogalikami to jeszcze nie dane bylo mi
odczuc.To romantycznie napisane i w stylu lat 50 -tych.do tego jeszcze kasztany i
sprzedawcy ksiazek !

[d.eszcz]

Gość portalu: Don napisał(a):

> Bardzo pieknie opisalas Twoje uczucia di Paryza.Kazdy moja wizyta w Paryzu to
> przezycie,ale Paryza pachnacego kawa i rogalikami to jeszcze nie dane bylo mi
> odczuc.To romantycznie napisane i w stylu lat 50 -tych.do tego jeszcze kasztany
> i sprzedawcy ksiazek !

I psie odchody z XXI wieku.

[Gość: Milene]

Gość portalu: Don napisał(a):

do tego jeszcze kasztany i sprzedawcy ksiazek

Oczywiscie najlepsze kasztany sa..... na placu Pigalle -))))

[Gość: Pirx]

Milene, przyjedź do mnie i opisz moje miasto tak jak opisałaś Paryż!

NUDA

[Gość: NYY]

W kilku postach przewinelo sie to slowo w odniesieniu do Polski.
Wsrod niekonczacych sie dyskusji nt. Polska/ emigracja, gdzie lepiej/ gorzej
wracac/zostac etc, czesto okraszanych obelgami, jakos nie przewija sie temat
NUDY.
Czy nikt z was nie wyjechal z Polski miedzy innymi takze z tego wlasnie powodu?

[Gość: jojo]

Nie moge zgodzic sie z twierdzeniem, ze Polska jest nudna. Uwazam, ze wrecz
przeciwnie - co z kolei wcale nie znaczy, ze wszystko mi sie w Polsce podoba.
Idealnych panst, miast, czy ludzi jednak nie ma, wiec nie czuje potrzeby, by
sie wstydzic za nasze polskie niedoskonalosci. Nie jest ich ani wiecej, ani
mniej niz gdzie indziej. Sa - jak wszedzie.

Moja emigracja nie jest zadna ucieczka. To moze luksus. Szczesliwie ominely
mnie trudne decyzje i wybory w czasach komuny (wtedy zreszta trwalam w
przekonaniu, ze "ja sie stad wygryzc nie dam"). A ci z rodziny i przyjaciol,
ktorych tamte czasy wygnaly - wracaja z wolna.

Nie znajduje najmniejszego powodu dla "odciecia pepowiny"... Mam tam rodzine,
przyjaciol, groby i wspomnienia - te blogie i drogie, ale rowniez i te bardzo
bolesne. Tam sie urodzilam, wychowalam, zaczelam ksztaltowac. Tam wracalam z
moich wedrowek po swiecie (odkad tylko stalo sie mozliwe i wyjechac, i -
wyjechawszy - wrocic). To "bycie z Polski" ani mnie nie ogranicza, ani w niczym
nie umniejsza moich przezyc w kontakcie ze swiatem. Choc musze przyznac, ze
poznalam i miejsca, i ludzi niezbyt milo doswiadczonych przez moich rodakow.
Poznalam tez rozmaite uprzedzenia i dziwaczne poglady na nasz temat - zupelnie
bez podstaw. Ale przeciez zarowno przykre doswiadczenia z cudzoziemcami, jak i
przesady na ich temat, czy czysta ksenofobia nawet, nie sa niczym nowym w
Polsce.

W dalszym ciagu "wracam" do Polski, choc moj Dom jest teraz tutaj. A swiat,
coz, wciaz pociaga mnie, fascynuje, uczy, zmienia... i ciesze sie, ze moge to
wszystko dodac do mojej "polskosci", bo bez niej nie bylo by to wcale wiecej
warte.

Pozdrawiam.

[Gość: jojo]

Nie moge zgodzic sie z twierdzeniem, ze Polska jest nudna. Uwazam, ze wrecz
przeciwnie - co z kolei wcale nie znaczy, ze wszystko mi sie w Polsce podoba.
Idealnych panst, miast, czy ludzi jednak nie ma, wiec nie czuje potrzeby, by
sie wstydzic za nasze polskie niedoskonalosci. Nie jest ich ani wiecej, ani
mniej niz gdzie indziej. Sa - jak wszedzie.

Moja emigracja nie jest zadna ucieczka. To moze luksus. Szczesliwie ominely
mnie trudne decyzje i wybory w czasach komuny (wtedy zreszta trwalam w
przekonaniu, ze "ja sie stad wygryzc nie dam"). A ci z rodziny i przyjaciol,
ktorych tamte czasy wygnaly - wracaja z wolna.

Nie znajduje najmniejszego powodu dla "odciecia pepowiny"... Mam tam rodzine,
przyjaciol, groby i wspomnienia - te blogie i drogie, ale rowniez i te bardzo
bolesne. Tam sie urodzilam, wychowalam, zaczelam ksztaltowac. Tam wracalam z
moich wedrowek po swiecie (odkad tylko stalo sie mozliwe i wyjechac, i -
wyjechawszy - wrocic). To "bycie z Polski" ani mnie nie ogranicza, ani w niczym
nie umniejsza moich przezyc w kontakcie ze swiatem. Choc musze przyznac, ze
poznalam i miejsca, i ludzi niezbyt milo doswiadczonych przez moich rodakow.
Poznalam tez rozmaite uprzedzenia i dziwaczne poglady na nasz temat - zupelnie
bez podstaw. Ale przeciez zarowno przykre doswiadczenia z cudzoziemcami, jak i
przesady na ich temat, czy czysta ksenofobia nawet, nie sa niczym nowym w
Polsce.

W dalszym ciagu "wracam" do Polski, choc moj Dom jest teraz tutaj. A swiat,
coz, wciaz pociaga mnie, fascynuje, uczy, zmienia... i ciesze sie, ze moge to
wszystko dodac do mojej "polskosci", bo bez niej nie bylo by to wcale wiecej
warte.

Pozdrawiam.

[Gość: Milene]

Gość portalu: Pirx napisał(a):

> Milene, przyjedź do mnie i opisz moje miasto tak jak opisałaś Paryż!

Pewnie, tylko sie wylecze z mojej przewleklej anginy.
Gdzie mieszkasz ?

[Gość: Nemo]

Gość portalu: Sylwia napisał(a):

> Czym kierowaliście się przy wyborze miejsca dalszego, lepszego życia ???
W czasie mojej emigracji latwiej bylo sie dostac do Kanady niz Australii (moj #2 wybor).
Niskie oplaty za studia i pomoc rzadu w formie pozyczek na studia.

> A może ktoś inny podjął za Was decyzję ???
Do emigracji zmusila mnie idotyczna sytuacja w Polsce czytaj komuna.
Sam wybor miasta kanadyjskiego w ktorym spedzilem pierwsze 10 lat to byl
wybor urzednika imigracyjnego. Choc moglem sie zaraz po przyjezdzie przeniesc do innego miasta.

> I tak do końca jesteście pewni, że to miejsce jest "właśnie to" ???
Miejsce w sensie panstwa TAK!. Choc ze wzgledu na cieply klimat moze przenioslbym sie do Australii.

> Czy są nadal uczucia niedosytu ???
Nie.

[Gość: Sylwia]

jestem pod wrażeniem!!! Proszę o jeszcze, zapraszam innych do
opowiadania.

[Gość: Nemo]

Sylwia,
Zadaj pytania a dostaniesz odpowiedzi.
Z ciekawosci pytasz czy piszesz artykul dla gazety?

Dlaczego mieszkam w tym miejscu świata ???

[Gość: Arek]

Hej Sylwia!
Coz, po wielu rozmowach z zona, ktora jest Meksykanka, stwierdzilismy ze
latwiej bedzie mi przystosowac do zycia tutaj, niz jej w Polsce. Dlatego tu
jestem. Te decyzje podjelismy wylacznie my dwoje, nasi rodzice w to nie
ingerowali.
Chociaz wiedzie nam sie niezle, nie sadze ze Ciudad de México to wlasnie "to" -
najpiekniejsze miejsce do zycia. Z tego co mi sie tu podoba to przede wszystkim
bogactwo kulturalne - wspaniale zabytki, pozostalosci kultur
prekolumbijskich... Oprocz tego dostepnosc wszystkich uslug - trudno czegos
nie dostac w najwiekszym miescie swiata. No i bliskosc wspanialych plaz!
Nie podoba mi sie wlasnie to, ze miasto jest za duze. Wszedzie jest daleko,
poza tym korki sa ogromne! Poziom smogu tez chyba nalezy do najwiekszych na
swiecie... czasami ciezko zobaczyc cokolwiek oddalone o wiecej niz 500 metrow.
No i co najbardziej tu wszystkich przeraza, to poziom przestepczosci.
Z checia wrocilbym do Polski, i nawet rozmawialismy z zona o takiej mozliwosci.
Ale im dluzej tu mieszkamy, tym bardziej sie przyzwyczajam. A jak wszystko
potoczy sie w przyszlosci - czas pokaze.
Pozdrawiam!
Arek

Ciudad de México

[Gość: MalMal]

... prawdopodobnie Ciudad de México, Arek, nie jest najpekniejszym miastem na
swiecie (ale czy jest takie?), ale przynajmniej macie najlepsza polska
restauracje - "Mazurka" - w jakiej jadlam poza granicami Polski ... polskie
restauracje w NY do piet sie jej nie umywaja ...

[Gość: Arek]

Czesc MalMal!
Masz racje, rzeczywiscie miejsca idealnego nie ma, i kazdemu podoba sie co
innego. A co do restauracji "Mazurka", to jest swietna!! Wspaniale jedzenie,
atmosfera... Poszlismy tam raz z zona na kolacje walentynkowa, podobalo sie jej
tak, ze pozniej jej siostra wyprawila tam swoje urodziny.
Jest tez inna restauracja, "Rincon Polaco". Tez jedzenie dobre, muzyka na zywo -
fortepian i klarnet. Minus - bledy w pisowni w menu. Widac, ze nie pisal tego
Polak... 25 stycznia swietujemy tam moje urodziny - zapraszam!
Pozdrowienia!
Arek

[Gość: MalMal]

... oki doki ... dzieki za zaproszenie ... to o ktorej zaczyna sie impreza na
Providencia 806 w 'Rincon Polaco', tak zebym sie nie spoznila ...?... ...

[Gość: Arek]

Jak to sie tu mowi - "ORALE!!!" Ale mnie zaskoczylas z tym adresem! Impreza
zaczyna sie o 18:00, ale moze sie troche przesunac, bo przyjezdzaja rodzice z
Polski... o 19:00 najpozniej! I rzeczywiscie bedzie na Providencia, bo mam tam
blizej niz na Darwin 119..
Czesto bywasz w DF?
Arek

[Gość: MalMal]

Gość portalu: Arek napisał(a):
> Czesto bywasz w DF?

... niestety nie ... ale mam dobrych znajomych tam mieszkajacych ... ostatni raz
bylam na weselu, kilka lat temu ... glowna ceremonia (drugiego dnia) odbyla sie w
dawnym zakonie, ktorego czesc budynku teraz sluzy jako sala przyjec ... tak wiec
od oltarza przechodzi sie na impreze ... zapomnialam nazwy ... moze dlatego, ze
nie poszlam spac nad ranem po sniadaniu, do ktorego przygrywali Mariachi ... a
szampan nie wywietrzal ...

[Gość: Arek]

Na weselu bylem ostatni raz 1,5 roku temu - swoim, he, he. Oczywiscie tequila,
Mariachi... Ale nie bylo imprezy drugiego dnia, o ktorej piszesz. Zamiast tego -
o 7 rano musielismy byc na lotnisku, i o 9 juz zaczelismy miesiac (a raczej
tydzien) miodowy, na pieknej plazy.
A co porabiasz w NY?

[Gość: MalMal]

Gość portalu: Arek napisał(a):

> A co porabiasz w NY?

... mieszkam ...!... jem tapas ... i pije margaritas ... ...

[Gość: Arek]

Powoli robimy sobie z tego watku nasz prywatny. Daj e-mail, tam bedziemy pisac!
Arek

[Gość: Szybki]

Ja natomiast mieszkam w tej chwili 30 km. na wschod od San Francisco.Ja
wyjechalem z Polski w 1963 roku (jako dziecko) z rodzina,wiec mialem malo do
powiedzenia czy chcialem wyjechac czy nie.Ukonczylem gimnazjum w Chicago,wyzsza
uczelnie w Pennsylwani,sluzylem w wojsku(bylem w Wietnamie i w Niemczech w
wojsku).Pracowalem w swoim zawodzie przez ostatnie 30 lat w jednej firmie i
mieszkalem w Chicago,Nowym Jorku,Orlando,Dallas,Oklahoma City,Seattle i teraz
przy San Francisco.

Jednym slowem czasem jest taki los czlowieka(lecz nie narzekam)... Pozd. z
Kaliforni.

[optymistka]

Ej, ja nie mówiłam o nudzie w Polsce !!!
Nuda, tutaj? Gdy mamy Samoobronę i Lige Polskich Rodzin ?!

Kiedy poraz pierwszy zajrzałam na Wasze Forum, spodziewałam się
dowiedzieć więcej o zyciu w innych krajach, miejscach obecnego,
Waszego pobytu.
A najczęściej występuje: Polska i jej problemy.
Tak jakby inne kraje żyły bez afer, korupcji itp.

"Odciąć pępowinę" - żyć życiem kraju w którym jesteście.
Liczyłam, że z rozmów między Wami, dowiem się; z czym się "tam"
borykacie a z czego cieszycie się.
Jaką macie największą radość, że mieszkacie "gdzieś tam", a co
utradnia wam zycie. Ot i cała tajemnica.
I tak Was wszystkich lubię, bo tworzycie fajna grupkę "gadaczy".

[Gość: Szybki]

Gratulacje dla Optimistki,naprawde napisalas szczeze i poprawnie.My niestety
musimy sie szanowac jako polacy, czy w Polsce czy za granica.Pozd. z Kaliforni

[Gość: renka]

Ja mieszkam tu przez przypadek. Tak sobie palcem pokazalam i przyjechalam. W
watkach kanadyjskich jest wszystko, co chcesz wiedziec. Poszukaj ich na forum.

[Gość: jojo]

Droga Optymistko!

Rzeczywiscie, nie Ty mowilas o nudzie w Polsce, wiec i nie Tobie odpowiadalam,
ze sie nie zgadzam. Do Ciebie skierowane byly raczej slowa o "pepowinie".

Wlasciwie, jesli chwile dluzej sie nad tym zastanowic, to musze sie niemal
sprostowac... Przeciez mysmy te pepowine odcieli wyprowadzajac sie z Polski,
czyz nie? Ale ja od reszty odcinac sie nie mam zamiaru. Co jednak w niczym nie
zmienia faktu, ze zyje zyciem kraju, w ktorym mieszkam. Wiecej, mam w pewnym
sensie wplyw na to, co staje sie jego historia.
To nie jest jednak tematem tego watku, tylko powody, dla ktorych zanioslo nas
tu, gdzie zyjemy i, czy to "wlasnie to"...

Jesli nie interesowaloby mnie to, co w i o Polsce, to nie czytalabym polskich
gazet i nie zagladala do polskich, czy polonijnych forow. Nigdy nie doszlo by
tez do tej, moze zbytecznej, wymiany zdan. Ale skoro tu jestem... (na naszym
forum, Optymistko, bo od kiedy sie tu pojawilas, to forum jest rowniez Twoje!)
"Czyzby nie bylo ciekawiej, niz tylko o Polsce?"
Jak slusznie zauwazasz, problemy sa wszedzie. Powiem wiec raczej - jest rownie
ciekawie. Moze to temat na osobny watek.

Serdecznie pozdrawiam

[Gość: Fasolka]

Bo sie zakochalam!!! Na umor i na zaboj! Mialam juz dosc tego wiecznego
siedzenia w autobusach, pociagach, odliczania dni do kolejnego spotkania itp.
Wyjezdzajac bylam przerazona, myslalam, ze konczac z jedna tesknota, rozpocznie
sie moja walka z kolejna. A tu nic! Zaden ze mnie nadwrazliwy wieszcz, no coz.
Moje rachunki telefoniczne sie nie zmniejszyly (a mialam taka nadzieje), bo
zamiast dzwonic stale do Milego, wisze na kablu i wydzwaniam do mamy, ale...
No , to nie tak strasznie daleko, mieszkam w Niemczech, zawsze mozna starych
przyjaciol odwiedzic. Ale na stale wrocic? Nie chce. W Niemczech czuje sie
dobrze, tu urodzily sie moje dzieci, tu jest moj maz i nowe znajomosci. Czuje
sie OK, jako Niemiecka Polka.

Fasolka

[Gość: Kata]

Ja tez wyjechalam z milosci. I nie byla to latwa decyzja. Czasem nawet zaluje,
ze nie bylam twardsza i nie nalegalam na Jego przyjazd do Polski, ale gdziez On
by sie nauczyl tego jezyka...
Po 5 latach (wiem, nie jest to dlugo) przyzwyczailam sie do tego kraju
(mieszkam w Holandii) i do ludzi. Mam tu swoje male miejsce, prace, przyjaciol
i jaki-taki status (nie narzekam). Nie czuje sie specjalnie wyalienowana, choc
bardzo brakuje mi np. przyjaciol, ktorych zostawilam w Polsce. Na szczescie
moge utrzymywac z nimi czesty kontakt telefoniczno-e-mailowy.
Nie wiem, gdzie los rzuci mnie w przyszlosci - nie wykluczam powrotu do
Ojczyzny. Nie czuje sie tez specjalnie uprzywilejowana tym, ze mieszkam za
granica - ot, zycie. Traktuje to bardziej jako jedno z tzw. doswiadczen
zyciowych - inna kultura, mentalnosc, itp. - a takze jako swego rodzaju probe
dla siebie. Wiem tez jedno (i ciekawa jestem, czy inni emigranci podzielaja
moja obserwacje), ze mieszkanie za granica nauczylo mnie z jednej strony pokory
w stosunku do Polski a z drugiej dystansu do polskiej megalomanii i
zasciankowosci.
Pozdrawiam wszystkich

[Gość: Arek]

Gość portalu: Kata napisał(a):

> Wiem tez jedno (i ciekawa jestem, czy inni emigranci podzielaja
> moja obserwacje), ze mieszkanie za granica nauczylo mnie z jednej strony pokory
>
> w stosunku do Polski a z drugiej dystansu do polskiej megalomanii i
> zasciankowosci.
> Pozdrawiam wszystkich

Dokladnie tak, Kata. Widzi sie dobre i zle strony, a nie tak jak poprzednio,
tylko zle.
Pozdrawiam!
Arek

[Gość: baloo]

Wyjelas mi to, za przeproszeniem, z ust.
Taka pozna reakcja glupio wyglada, ale dopiero teraz tu "wdepnalem"
Przyjemnie widziec, ze za granica nie siedza sami frustraci, mesjasze czy
tez "ludzie bezwzglednego sukcesu"
Pozdrowienia

[caza]

Mieszkam tutaj-w Polsce i nic nie mogę już poradzić na to.Bardzo bym nie chciał
a czas ucieka mam 40 lat ale od 12 lat nie moge nigdzie wyjechać.Nie
uwierzycie ,jak zaklety jest dla mnie wyjazd.Nic ani USA,ani Hiszpania,ani
Norwegia -próbowałem ale zawsze ktos kto mi to zaproponował był w ciązy albo
dom mu sie spalił.Już ostatni czas -wiem ale już i sił brak - a nie cierpie
tego kraju -dał mi tylko przedsmak czegos i zdjęcia pięknych pejzaży.

B*E*R*L*I*N*

[alexbln]

Uwielbiam to miasto! Tu sie wychowalem,mieszkam
i pracuje,jest wspaniale,wciaga jak narkotyk,
10 lat temu moje ukochane miasto sie
powiekszylo i ubostwiam je z calym jego
wdziekiem i zakurzonymi zakatkami
Kreuzberg lub Prenzlauer Berg!!!

gdzie mieszkam?

[Gość: gallate]

o 300 km na zachod od Mileny, w Dolinie Loary, wg ostatnich sondazy 7 miasto
z "najprzyjemniejszych do zycia" we Francji. rzeczywiscie, jest przyjemne -
lagodny klimat, ciagle jest zielono, ostatni snieg byl w 97 roku, mnostwo
zabytkow, swietne wina, smaczna kuchnia. przyjechalam za moim Gajusem niebawem
bedzie 18 lat i szybko zapuscilam korzenie. Wznoilam przerwane w kraju studia,
skonczylam, mam pasjonujaca prace i doskonale uklady tak w zyciu osobistym jak
i w mojej ukochanej "robocie". Sa i cienie: Gaius sprzed 18 lat to
rozczarowanie, ale "natura nie znosi pustki". Z drugiej strony coraz mniej mnie
laczy z krajem, kiedy przyjezdzam na wakacje z trudem moge sie odnalezc w
dawnym srodowisku a co gorsza rowniez i w rodzinie - nie wchodzi sie 2 razy do
tej samej rzeki - i Wy sie zmieniliscie i ja nie jestem juz ta sama. Mimo to
pzyjezdzam, bo sa miejsca, ktore ciagle mnie wzruszaja i ludzie, ktorzy wciaz
mnie rozumieja i ja ich rowniez.

[gregmi]

gallate!!!
Jakie to miasto?? Gdzie mieszkasz?? Chyba czegoś
takiego szukam na "po emeryturze". Smieszne? Może i
śmieszne, ale nie za bardzo. Obecnie mieszkam w
Kanadzie, w Toronto. Mieszkałem i Niemczech. Wszędzie
czuję się dobrze. Jeździmy dużo po całym świecie, nie
mamy żadnych trudności, preferecji, ani zahamowań. W
Kanadzie mieszka nam się wspaniale, tym bardziej, że
wykonujemy swoje polskie zawody, tyle że wielokrotnie
lepiej płatne. Te nasze skomniutkie nauczycielskie
pensyjki wystarczają na wszystko, czego nam potrzeba.
Uważam, że Kanadyjczycy są ogromnie otwarci na inne
myślenie, bardzo tolerancyjni (warto się tego nauczyć,
szczególnie jak pół albo więcej klasy jest kolorowe),
ciekawi świata i ludzi. Osobiście nie tęsknię do
Polski, choć odwiedzam regularnie. Nie czuję się tam
specjalnie źle, ale nie mam powodu do radości. Zle mi
tam jeździ, robi zakupy, chodzi na ulicach. Znajduję za
to satysfakcję w odwiedzaniu rodziny (nielicznej,
niemal wszyscy wyjechali) i przyjaciół (ciągle dość
licznych). "Szukam" (cudzysłów, bo nie jestem pewien)
miejsca na dokończenie życia (choć daleko do tego).
Dlaczego? Jedyne czego nie lubię w Kanadzie, to ostre
zimy. Nie lubiłem ich i w Polsce, dlaczego miałbym tu
polubić. Byliśmy kilkakrotnie we Francji. Strasbourg
zrobił na nas ogromne wrażenie. Paryż oczywiście też,
ale chyba wolę coś mniejszego. To gdzie to jest? Pozdr

[Gość: gallate]

Gre! Milo mi, ze cie zainteresowalam. Wyczerpujaca odpowiedz znajdziesz w
swojej skrzynce.

[Gość: WC]

Gość portalu: Sylwia napisał(a):

>
> Zastanawiam się często: dlaczego jedni z Was mieszkają w USA,
> drudzy Kanada, Australia, Dania, Szwecja itd.
>
> Czym kierowaliście się przy wyborze miejsca dalszego, lepszego życia ???
> A może ktoś inny podjął za Was decyzję ???
> I tak do końca jesteście pewni, że to miejsce jest "właśnie to" ???
> Czy są nadal uczucia niedosytu ???

Nie wiem i nie chce wiedziec, i niech cie reka boska broni mi powiedziec

[Gość: Marta]

Mieszkam w Québecu od 8 lat. Czy jest tu szczesliwa? Z trudem odnajduje sie w
tej rzeczywistosci, jakze obcej i dalekiej od europejskiej. Wolalam moj
poprzedni kraj imigracyjny - Szwajcarie i zaluje, ze stamtad wyjechalam. Ale
los wyrzucil mnie tak daleko od ojczyzny, za ktora tesknie ogromnie. Niestety,
nie moge nic na razie zmienic. Jestesmy mieszanka narodowosciowa, polsko-
szwajcarska. Do tego - dochodza dzieci, ktore tu zapuscily swe korzenie i czuja
sie swietnie. To wieczna rozterka, ale przyzwyczailam sie. Wkrotce jade do
Polski. I tak juz to bedzie do konca zycia.

[Gość: aniutek]

Gos´c´ portalu: Marta napisa?(a):

> Mieszkam w Québecu od 8 lat. Czy jest tu szczesliwa? Z trudem odnajduje
sie w
> tej rzeczywistosci, jakze obcej i dalekiej od europejskiej. Wolalam moj
> poprzedni kraj imigracyjny - Szwajcarie i zaluje, ze stamtad wyjechalam.
Ale
> los wyrzucil mnie tak daleko od ojczyzny, za ktora tesknie ogromnie.
Niestety,
> nie moge nic na razie zmienic. Jestesmy mieszanka narodowosciowa,
polsko-
> szwajcarska. Do tego - dochodza dzieci, ktore tu zapuscily swe korzenie i
czuja
>
> sie swietnie. To wieczna rozterka, ale przyzwyczailam sie. Wkrotce jade do
> Polski. I tak juz to bedzie do konca zycia.

och Marta jakiz niepopularny poglad przedstawilas...... szczerze i
naprawde... milo czytac : )
ja nazywam to - zycie okrakiem.......
pozdrowki
[e-mail]

[Gość: Marta]

Gość portalu: aniutek napisał(a):

> Gos´c´ portalu: Marta napisa?(a):
>
> > Mieszkam w Québecu od 8 lat. Czy jest tu szczesliwa? Z trudem odnajduje
> sie w
> > tej rzeczywistosci, jakze obcej i dalekiej od europejskiej. Wolalam moj
> > poprzedni kraj imigracyjny - Szwajcarie i zaluje, ze stamtad wyjechalam.
> Ale
> > los wyrzucil mnie tak daleko od ojczyzny, za ktora tesknie ogromnie.
> Niestety,
> > nie moge nic na razie zmienic. Jestesmy mieszanka narodowosciowa,
> polsko-
> > szwajcarska. Do tego - dochodza dzieci, ktore tu zapuscily swe korzenie i
> czuja
> >
> > sie swietnie. To wieczna rozterka, ale przyzwyczailam sie. Wkrotce jade do
>
> > Polski. I tak juz to bedzie do konca zycia.
>
> och Marta jakiz niepopularny poglad przedstawilas...... szczerze i
> naprawde... milo czytac : )
> ja nazywam to - zycie okrakiem.......
> pozdrowki
> [e-mail]

[Gość: aniutek]

?????????
Marta, pusty post

[Gość: zygi]

Jak juz dojedziesz do tej Polski to wyleczysz sie na zawsze z milosci do tego
kraju.
To co tam sie teraz dzieje i ostatnie lata rzadow debili spowodowalo tylko to,
ze jak mysle o Polsce to mi sie robi niedobrze.
Pomyslec tylko, ze przez 7 lat wozilem moja corke do polskiej szkoly by
nauczyla sie jezyka, historii Polski i byla dumna z kraju swoich rodzicow
i ta banda zlodziei i debili zmarnowala wszystko przez ostatnie kilka lat.
A jesli chodzi o Kanade to jest tam miasto, ktore jest nieprawdopodobnie piekne
i klimat jest w miare cieply choc czesto pada ale znacznie to lepsze niz snieg
i ciagle zimno. Mowie tu o Vancouver

[Gość: Mirek]

Gość portalu: Sylwia napisał(a):

>
> Zastanawiam się często: dlaczego jedni z Was mieszkają w USA,
> drudzy Kanada, Australia, Dania, Szwecja itd.


Kanada. Osiem lat w Montrealu, teraz szosty w Toronto. Ten kraj dlatego, ze z
racji konstytucujnej wielonarodowosci, nikt nigdy nie zmusi mnie do naturakizacji
i zawsze z duma bede mogl napisac "Polish-Canadian". Poza tym lubie w sumie
klimat, a juz na pewno zdrowy rozsadek i logike zycia w tym kraju.


> Czym kierowaliście się przy wyborze miejsca dalszego, lepszego życia ???

jak wyzej


> A może ktoś inny podjął za Was decyzję ???

Nie, ale jestem w stanie zrozumiec Marte; nie piszesz gdzie w Quebec, ale mysle
ze w "Malej Szwajcarii", miedzy Montrealem a Ville de Quebec. Wiem dokladnie co
czujesz i co masz na mysli; znam te okolice - tez trudno by mi bylo.


> I tak do końca jesteście pewni, że to miejsce jest "właśnie to" ???

tak, coraz bardziej

> Czy są nadal uczucia niedosytu ???

Z zona i rocznym synem, wyjechalem w '86-tym, jeszcze za Jaruzelskiego z zamiarem
emigracji, a nie kolejnych saksow. Powod? Uwazam ze umiem i lubie uczciwie
pracowac, a nie mam w sobie nic z cwaniactwa; cechy z ktorymi trudno bylo znalesc
przyszlosc w Polsce, gdzie w owych czasach alternatywa komuny, byla rozwydrzona
Solidarnosc. O ile mialem jakies watpliwosci co do mojej decyzji, to wiadomosc ze
Walesa zostal Prezydentem RP, calkowicie je rozwialy. Nie bylem w kraju od dnia
wyjazdu. O polityce Polski, nie mam zielonego pojecia (patrz Walesa), a bardziej
istotne dla mnie sa wiadomosci o recesji gospodarczej w USA (witaj MalMal) niz
stan Polskiej ekonomii. W koncu to tutaj place podatki i tutaj zyje. Nie czytam
prasy polonijnej (czasami "pozycze" od zony "Twoj Styl"), chodze do kosciola
katolickiego - angielskiego, bo jest po prostu blizej, OK; kupuje Polskie wedliny
i pieczywo, bo mi po prostu smakuja, ostatni polski film jaki ogladalem,
to "Czerwone" Kieslowskiego w wersji francuskiej i to nie dlatego ze Polski, a
dlatego ze dobry...nawet na to forum zagladam bardzo rzadko. Jak wiec widac nie
stoje okrakiem przez ocean. Jest to moj swiadomy wybor i jest mi z tym dobrze.
Prosze mnie jednak zle nie zrozumiec; jestem dumny z mojego pochodzenia, moje
dzieci znaja bardzo dobrze cala Polske i mowia swietnie po Polsku (zasluga wielu
wakacji spedzonych u babci). Przez wiele lat nauki zdobylem swietny zawod, ktory
lubie wykonywac (IT), jestem w nim dobry i daje mi satysfakcje; zyciowa i
finansowa. Podobnie jest z zona. Lubie ten kraj za to zdrowe podejscie do
wszystkiego i na pewno nie mam uczucia niedosytu.
Uwazam, ze kazdy powiniem byc odpowiedzialny za swoje decyzje; ci co nie moga dac
sobie z tym rady, zasilaja juz i tak liczna grupe sfrustrowanych. Nie twierdze
tutaj ze moj sposob jest uniwersalny, ale dla mnie to dziala; nie mam bolu w
kroczu!!

[gregmi]

Mirku, świetnie napisane!! Swietnie, nic dodać, nic
ująć. Możesz, proszę, skontaktować się ze mną na moję
skrzynkę. Będę wdzieęczny. Ciepło pozdrawiam Greg

[optymistka]

gregmi napisał(a):
> Mirku, świetnie napisane!! Swietnie, nic dodać, nic
> ująć. >

Tez tak uważam.

[optymistka]

Dziekuję za miłe słowa.
Uważam, że miałeś ( i masz) bardzo ciekawe życie.
Sporo zwiedziłeś !!! Byłeś nawet w Wietnamie !
Chyba Ty jeden, z tych którzy zabierają tutaj głos.
Pozdrawiam cieplutko.

[optymistka]

Wybacz, że dopiero tu zajrzałam.

Więcej takich jak Ty a świat będzie weselszy i przyjemniejszy.

"Gdzie ty Gajusie tam i ja Gaja". Jakiez to romantyczne !!
Jak widzę to wielu z Was wyjechało z kraju za swą Miłością.
Zrobiło mi sie tak jakoś radosniej, że nie tylko pieniadz
kierował losem ludzi.
Ja wiem, że bez pieniędzy trudno żyć, ale bez miłości jeszcze
trudniej. Czyż nie ?!

Pozdrawiam cieplutko.

Ubi to Caia....................................

[Gość: JoeK]

....., ego Caius.
Przyjechalismy tu na trzy miesiace odwiedzic Cai Rodzine. Caia zaszle w ciaze,
przyszedl Janus. Caius dostal prace w swoimm zawodzie. The rest is silence....
Czy to romantyzm czy zwykla proza?

[Gość: JoeK]

Gość portalu: JoeK napisał(a):

> ....., ego Caius.
> Przyjechalismy tu na trzy miesiace odwiedzic Cai Rodzine. Caia zaszle w ciaze,
> przyszedl Janus. Caius dostal prace w swoimm zawodzie. The rest is silence....
> Czy to romantyzm czy zwykla proza?

vvvvvvvvvvvvvvvvv
...oops, typo w tytule

[optymistka]

Gość portalu: JoeK napisał(a):
> ....., ego Caius.
> Przyjechalismy tu na trzy miesiace odwiedzic Cai Rodzine. Caia zaszle w ciaze,
> przyszedl Janus. Caius dostal prace w swoimm zawodzie. The rest is silence....
> Czy to romantyzm czy zwykla proza? >


Proza życia z pięknym romantyzmem. Brzmi dobrze,

[Gość: jojo]

Dzieki za cieple pozdrowienia.

Sadze, ze powodow, dla ktorych ludzie wyjezdzaja ze swych krajow jest duuuzo
wiecej: nauka, rozwoj zawodowy, tesknota za nieznanym,...
Czyzbys rzeczywiscie myslala kiedys, ze tylko "pieniadz kierowal losem ludzi"?

A skad Ty pisujesz do forum? I dlaczego tam jestes?

Pozdrawiam

[Gość: Mirek]

optymistka napisał(a):

> gregmi napisał(a):
> > Mirku, świetnie napisane!! Swietnie, nic dodać, nic
> > ująć. >
>
> Tez tak uważam.



Dziekuje Wam bardzo ) BTW; tez jestem optymista