książki denerwujące

[kerry_weaver]

Może głupi tytuł
Pytanie - czy zdarzyło Wam się czytać książkę, która jednocześnie
tak Was denerwowała że miałyście ochotę ją odłożyć i więcej nie
wrócić, a z drugiej strony nie mogłyście oderwać się od czytania?

Teraz czytam powieść Leeny Lander - "Niech się rozpęta burza". Jedną
z bohaterek jest mała dziewczynka, mniej więcej w wieku mojej córki,
i od samego początku wiadomo, że dziecko umrze. Zmagam się z książką
już prawie tydzień a doszłam do połowy, nie mogę spokojnie czytać bo
wiem że gdzieś, może za chwilę a może za 200 stron to dziecko spotka
jakiś paskudny wypadek, a z drugiej strony oczywiście chcę wiedzieć
co się wydarzyło... Autorka umiejętnie dawkuje napięcie, co jakiś
czas nawet kiedy opowiada o czymś innym, wrzuca jakiś element
przypominający o nadchodzącej tragedii. Wszystkie pozostałe wątki są
średnio ciekawe, i gdyby nie ta zagadka z dzieckiem to pewnie dawno
bym odłożyła i zabrała się za coś innego. Złości mnie to, bo wiem że
autorka specjalnie gra na najprostszych emocjach, ale robi to bardzo
skutecznie. I tak czytam, wściekła, zdenerwowana ale ciekawa CO
DALEJ.

[inez21]

"Trzepot skrzydeł" Grocholi-miałam ochotę wytrzucic ja za okno,zeby
daleko poleciała...albo spuścić w toalecie Ale jakoś doczytałam do
końca...nie cierpię nie znoszę nie nawidzę takich ksiązek tym
bardziej,że to niestety samo życie((

[llidkao]

ja miałam identyczne wrażenie z tą książką. Identyczne!

to nie warto jej kupowac?bo mialam zamiar??

[jk3377]

[inez21]

A wiesz , to zależy co kto lubi Bo książka napisana jest nieźle,czyta się
szybko,tylko ta tematyka jest okropnie wkurzająca. A najgorsze jest to że kiedy
się rozejrzeć dookoła to takich kobiet niestety nie jest mało((
Ogólnie może warto ją przeczytać,żeby wiedzieć,ze zawsze warto walczyć o swoje
godne życie!!!

Tak

[skajstop]

Miewam tak, choć rzadko. Ale przy książkach sensacyjnych czy kryminałach zdarza
mi się to często (to znaczy, proporcjonalnie, bo niedużo tego czytam). Np.
wkurzał mnie i denerwował "Hannibal" Thomasa Harrisa, ale nie potrafiłem się
oderwać

Z innych rzeczy "Przegryźć dżdżownicę" Grocholi.

[jk3377]

pielgrzym coelho...wkurzał mnie ale ciekawa bylam jak sie skonczy..

[marjanna1]

jk3377 napisała:

> pielgrzym coelho...wkurzał mnie ale ciekawa bylam jak sie skonczy..

Mialam dokladnie tak samo. I nadal nie moge sie przelamac, zeby
przeczytac cos innego Coelho.

[andziaos]

miałkie biografie (a raczej nie biografie ale sposób w jaki są
napisane). To kwalifikuje sie raczej na pogawędkę z psychologiem a
nie na książkę. I chociaż pisanie książki też może byc terapią - to
jednak pytanie - dlaczego czuję się oszukana kupując taką książkę ?

[brightwitch]

"Malowany ptak" Kosińskiego - co i rusz lądował na półce, a po pięciu minutach
przerwy znów zanurzałam się w lekturze. Jednocześnie mnie odstręczał i fascynował.

Denerwował mnie też Witkacy i w zasadzie każdą z jego powieści miałam ochotę
podrzeć na strzępy, wyrzucić przez okno albo zrobić cokolwiek, żeby się tego
pozbyć, ale uparcie czytałam dalej... Nie, żeby mi się podobały, wręcz
przeciwnie, ale jako sumienna studentka starałam się przeczytać do końca. Zwykle
kończyłam po połowie, potem kartkowałam i w ten sposób mniej więcej wiedziałam o
co w tym wszystkim chodzi. Ale powieści Witkacego więcej czytać nie zamierzam!

[jk3377]

mysle,ze spokojnie moge dopisac do tej listy Marqueza"Jesien
patriarchy' ktora wlasnie czytam.zdania długie na 2 strony,tylko
przecinki,zero akapitow,mnostwo watkow naraz...oj wkurza wkurza
ale wciaga gdy juz ktos przebrnie przez pierwsze 50stron;-P