warszawa

[ags-1]

To ja zakladam watek dla warszawiakow:))

[decort]

Ciekawy watek :-)
zapisuję się jako Warszawiak. Czekam w kolejce na INF na Wolskiej.
Pozdrawiam

[krzyspp1]

czekasz na wizyte czy na rozpoczecie leczenia?

[decort]

na rozpoczęcie leczenia.

[krzyspp1]

dolaczam w imienu zony. jak masz zamiar prowadzic ten watek?
wyodrednic na zewnatrz czy bedziemy sie szukac na tym forum? ale
jakby cos to moja propozycja jesta taka, zeby sie szukac na tym
forum. szkoda sie zamykac w swojej "warszawie" , "poznaniu" czy
np "krakowie". za duzo fajnych ludzi tu jest...

[ags-1]

zostajemy wiec na tym forum:)tez czekam na leczenie

[chlopak2005]

Nie zamykać się:D Nie robić reżimu :D. Pzdr z Kraka!

[decort]

pozdrowienia dla Krakowa :-)

[leon-0908]

Też Warszawa.

Dowiedziałem się, że genotyp 1B.
Im dalej to jest prowadzone, dowiaduję się co raz gorszych rzeczy.
Wszystko jest do dupy.
Nie mogę sie z tym pogodzić !!!
Dlaczego ja ?

-nie da się z tym pogodzić, jeśli ktoś mówi, że się już pogodził, to
kłamie.

[jan-w]

leon-0908 napisał:
> Nie mogę sie z tym pogodzić !!!
> Dlaczego ja ?
>
A dlaczego nie ty masz raka, paraliż, ślepotę, zanik mięśni? Jest wiele gorszych chorób. Ta wcale nie jest taka tragiczna. Możesz być zadowolony, że masz tylko taką chorobę, a nie jak wielu innych coś gorszego.

> -nie da się z tym pogodzić, jeśli ktoś mówi, że się już pogodził, to
> kłamie.
Sam się będziesz wkrótce śmiał z tego co napisałeś. To zupełna nieprawda. Głowa do góry :-) A jeżeli nie możesz się wyluzować, wypij piwko, lub dwa. Z pewnością mniej ci zaszkodzą niż dołowanie się.

[qeenie]

Witam:-)

[decort]

Witaj :-)
Leczysz się, czekasz, dopiero badasz? I gdzie?

[leon-0908]

jan-w napisał:

> A dlaczego nie ty masz raka, paraliż, ślepotę, zanik mięśni? Jest
wiele gorszyc
> h chorób. Ta wcale nie jest taka tragiczna. Możesz być zadowolony,
że masz tylk
> o taką chorobę, a nie jak wielu innych coś gorszego.

ok, jan-w masz rację.
Zgadzam się z Tobą, ale nie mów mi, że się z tym pogodziłeś, że nie
masz chwil które nasuwają ci pytanie, chwilę zamyślenia i czasami
zwątpienia.
Obecnie poznałem genotyp i teraz czekam na biopsję.
Będę się leczył w Warszawie.
Jedna wiadomość która mnie ucieszyła to pozostałe wyniki mam w
normie, jeśli chodzi o Alaty, Aspaty, GGTP i fosfatazy.
Jednakże nie jest to radość, ponieważ mogą one być fałszywie w
normie, albo podskoczyć za 3 dni.
Dziwi mnie fakt, że w Warszawie czeka się pół roku na leczenie, a w
innych miastach od razu podejmują leczenie.

Jan-W możesz powiedzieć mi coś więcej o tej terapii.
Z tego co wiem, to bierze się raz w tygodniu interferon i dodatkowo
rybawiryne. U każdego tak jest ? Czy niektórzy przyjmują to
częściej ?
Ile czekałeś na wynik biopsji ?

[jan-w]

Z pełnym przekonaniem oświadczam: Żyję ze świadomością że mam HCV, tak jak inni żyją ze świadomością że mają siwe włosy, krzywe nogi albo skłonność do łupieżu. Nie mam w związku z tym większych kompleksów niż np łysi ;-) (dokładniej - żadnych). Biopsji ani interferonu nie używałem i nie planuję. Ponieważ jednak znaczna większość piszących na tym forum lubi takie formy "rozrywki" z pewnością ci to opiszą. Przejrzyj jednak najpierw wcześniejsze wątki, ponieważ tam jest już wszystko co można na ten temat napisać. Miłej lektury :-) i trzymaj się!

[decort]

witaj, na biopsję czekałam miesiąc a na jej wynik 3 tygodnie (ale był sezon
urlopowy; normalnie to o ile pamiętam 2 tygodnie powinno trwać - te wyniki). Co
do czasu oczekiwania na leczenie - zależy od liczby zakwalifikowanych do
leczenia w danej placówce i ilości kasy jaką ona posiada na leczenie. Są miejsca
gdzie czeka się krócej niż w W-wie, ale są i takie gdzie o wiele dłużej (nawet
kilka lat).
A z tym pogodzeniem się to nie wiem; na pewno fatalne są pierwsze tygodnie,
miesiące od momentu dowiedzenia się. Właśnie minął rok od kiedy ja wiem i coraz
mniej o tym myślę. Możliwe, że całkiem zapomnę. Po prostu normalnie żyję, mam
nowe ambitne plany. Załamywanie się tylko pogrąża coraz bardziej. Nosimy w sobie
różne rzeczy, być może nawet groźne, o HCV akurat wiemy, a skoro wiemy to cóż
... pozostaje się przystosować i ewentualnie coś z tym robić by jak najmniej nam
szkodziło. Zanim dowiedziałam się, o tym gadzie, choć czułam się od jakiegoś
czasu dziwnie to nawet przez moment nie przyszło mi do głowy żeby się załamywać
(z powodu jakichś chorób, w każdym razie). Co się zmieniło? Tylko to, że wiem,
nic więcej :-)

[jan-w]

To jak z więzieniem. Najgorszych jest pierwszych 15 lat. Potem człowiek się
przyzwyczaja ;-)

[decort]

a że się tak spytam, wszyscy Warszawiacy z tego wątku to na Wolskiej się leczą
lub próbują?

[jan-w]

Tego nikt nie wie. Pytanie należy sformułować: Kto z Warszawy, a nie z Wolskiej,
niech się przyzna. ;-)

[decort]

szczególarz :-)

[leon-0908]

Jan-w dlaczego nie miałeś biopsji ?
Wiesz jaki masz genotyp ?

[jan-w]

Nie robiłem biopsji, ponieważ jej do niczego nie potrzebuję. W tej sytuacji, nie
ma sensu ryzykować i narażać się na dolegliwości. Wiedza o tym jaki mam genotyp
ma jeden z wielu wirusów współżyjących ze mną (jak z każdym) jest mi zupełnie do
niczego nie potrzebna.

[jan-w]

Osobiście to mam genotyp nordycki ;-)

[kapitandragan]

Dlaczego uważasz,że jak ktoś sie pogodził to kłamie? Ja się
pogodziłem bardzo szybko, a właściwie przyjałem ten fakt do
wiadomości i dzięki temu nie męczę się, tylko staram sie działać w
sposób konstruktywny. Ty też sie pogodzisz albo wylądujesz u
lekarza, który nie będzie Cie bynajmniej leczył na wątrobę. Opisuję
przebieg mojego leczenia (listy z podróży) - poczytaj sobie i
zobaczysz, że nie ma się czego bać. Cesz sie że wiesz o chorobie-
dzięki temu masz szansę ją pokonać. Trzymam kciuki i pamiętaj - myśl
pozytywnie.

[painu]

ekhem, to i ja się przywitam...
niebawem napiszę coś bardziej konstruktywnego ;)

[jan-w]

Dzień dobry :-)

[decort]

i co z tą Warszawą? "Zdechła"? :-)

[cogito24]

warszawa- jestem bardziej obserwatorem i tym szczęśliwcem któremu udało się
wygrac z HCV bez ingerencji medycznej. Trzymam za wszystkich kciuki

[bastics]

Witam, w takim razie i ja się przedstawię, dopiero co zarejestrowałam się na tym
forum :)

Ania,leczę się na Wołoskiej - w zasadzie dopiero zaczynam 9.02 i niesamowicie
się boję. Mam genotyp 1a, 2 stopień włóknienia i w zasadzie... wole walki. Nie
wiem tylko na ile mi starczy.

Pozdrawiam ciepło w te zimowe dni

[kapitandragan]

Mogę się zapisać - tutaj od dawna mieszkam i pracuję, ale leczę się
w innym mieście.

[hed-wig]

To i ja się zapiszę:)

W tej chwili czekam na leczenie na Wolskiej, najwcześniej dostanę Interferon w
kwietniu. Genotyp 1b, zwłóknienie 1

Pozdrawiam

[krzyspp1]

chyba wszyscy sa z wolskiej. a sa jakies inne miejsca w wawie?

[decort]

Wołoska i Szaserów; ale ja też z Wolskiej :-)

[krzyspp1]

a gdzie jestes? mam na mysli oczywiscie stan leczenia. miales/mialas
biopsje? jestes przed czy w trakcie leczenia? u jakiego lekarza?
tez cie wszyscy zlewali i nie mieli ochoty na jakiekolwiek rozmwoy i
wyjasnienia co, gdzie, jak, kiedy?

[jan-w]

Na Wolskiej wszyscy zlewali i nie mieli ochoty na wyjaśnienia? Potwierdza to
moja opinię że do lekarzy trzeba mieć odpowiednie podejście.

[decort]

z tym zlewaniem i w ogóle to różnie bywało; ale zasadniczo nie
najgorzej. Z pewnością informacji jest za mało, zwłaszcza
dla "początkującego" chorego, który jest nieco jak dziecko we mgle i
jeszcze nie umie zadawać właściwych pytań; a niecierpliwi się bo
wiadomo ... a oni zachowują się tak jakby wszystko było oczywiste.
No, i dla nich jest. Na początku, i właściwie na każdym nowym etapie
czuję się trochę zagubiona, ale potem widzę, że wszystko się dzieje
według schematu, procedur, w tempie możliwym do uzyskania i chyba we
właściwym kierunku :-). Lekarze i pielęgniarki sa mniej lub bardziej
przyjaźni i skłonni do wyjaśnień, ale generalnie życzliwi. Momentami
mam wrażenie, że jestem trybikiem w jakiejś maszynie, ale konserwują
mnie, dbają itp. Najgorsze było pierwsze zetknęcie się z poradnią i
pierwszą w niej lekarką, ale poprosiłam o zmianę lekarza na kolejną
wizytę i jest OK. W Poradni jestem od opieką dr Opoki - bardzo w
porządku babka. Natomiast w szpitalu - jak dotąd anonimowość. W
trakcie badań na oddzialne dziennym za każdym razem inny lekarz, co
potęgowało uczucie zagubienia; ale teraz to rozumiem. Miałam z nimi
kontakt przez jakieś 4 m-ce, ich rolą było sprawdzić czy kwalifikuję
się do terapii i nic więcej; kolejne wizyty były wyznaczane zgodnie
z kalendarzem wedle schematu i możliwości, a nie zgodnie z datą
dyżuru konkretnego lekarza, co mogłoby opóźniać terminy badań.
Oczywiście, gdybym to rozumiała przed a nie po - czułabym się
bardziej komfortowo, ale teraz dzielę się tym z Tobą i może
podniesie to Twoje poczucie komfortu :-).
Jak będzie w trakcie terapii - nie wiem; nie wiem czy będę miała
jakiegoś lekarza prowadzącego; czy też za każdym razem będzie to
inna osoba.
Obecnie jestem po biopsji (sierpień) i czekam na terapię; jak na
szpilkach w zasadzie, bo w grudniu mi powiedziano, że zacznie się na
początku roku i żeby czekać na telefon.