witam sie z wami jestem tu nowa

[3-mamuska]

wiem mam wirusa c typ 1, o wirusie wiem od grudnia 2007 z tego wlasnie powodu
moj synek urodzil sie przedwczesnie (4 tygodnie)przy 2 poprzednich ciazach
miala cholestaze i w 3 tez i dlatego lekarka zrobila testy , bilirubina
bardzo podskoczyla i to bylo powodem wywolania porobu,jestem po 1 zastrzyku,we
wtorek nastepny,zobaczymy bo goraczka byla okropna trwala cala noc mimo 3
tabletek paracetamolu,bol kosci zwlaszcza kregoslupa ,drugiego dni wieczorem
goraczka wrocila moze to z powodu niewyspania( synek 15 miesiecy od sobity ma
biegunke,a tez mialam sytlacje bardzo stresowa) i moze dlatego tak silnie
organizm zareagowal pozdrawiam trzymam za wszystkich kciuki

[joahal]

Oj.... to ciężki rok cię czeka... troje dzieciaków i leczenie....
dzielna jesteś i będę trzymała za ciebie kciuki! Będzie minus!!!

[jan-w]

Witamy w klubie :-) To nie takie straszne.
Dużo zdrowia dla ciebie i syna!

Witamy w drużynie!

[fast-usypiacz]

Tym nie mnie szkoda psiakość że poznajemy się w takich okolicznościach.

[pfajfka]

Czesc 3-mamuska, wlasciwie tez jestem tu niedlugo, mam rowniez 1. O swojej
chorobie wiem od pol roku, leczenie mialo zaczac sie teraz, ale zabraklo mi
jednego kilograma. Wpawdzie niby jestem optymalnym obiektem badan, bo jestem
mloda, nie mam innych chorob, nie pije alkoholu, ale wymagane jest ode mnie BMI
przynajmniej 19. Powiedzialam, zeby mi dali kilka dni na przytycie, kilogram to
przeciez nie problem, ale wymagania sa takie a nie inne, a termin zapisow
uplynal. Teraz czekam na kolejne studia, chce podwyzszyc swoja szanse na
wyleczenie poprzez trzeci lek GS-9190, te 50% to dla mnie za malo. Szczerze
mowiac, dyspresja odstepu QT brzmi dla mnie tak abstrakcyjnie, ze ten "mozliwy
objaw uboczny" ignoruje. Ale ja nie mam dzieci...


Kiedy otrzyma sie wynik, swiat sie zawala, niewiedza na temat intruza
promieniuje wrecz, ale z biegiem czasu umysl sie oswaja, informuje. Wiedza
powieksza sie, gotowosc do walki wzrasta. Teraz czekam tylko na szanse zarznac
intruza, wyplewic go z mojego ciala. Nie chce go w sobie miec.

Zycze Tobie powodzenia w terapii, masz szanse, wierze ze Ci sie uda.

[bananarama-live]

Tylko nie bądź rura i nie pękaj.
Nie takie zmartwienia ludzie mają - ale kto to mówi :]
Juz teraz bedzie ,tylko lepiej.

[mala.mi2]

witam, ja miałam podobna sytuację...tyle,ze u mnie dwie pociechy...musisz teraz
uzbroić się w anielska cierpliwość i nabrać sił....moje maluchy czasem dawały mi
tak do pieca,że myślałam ze nie dam rady..wprawdzie moja terapia trwała tylko 6
miesięcy, ale i tak została po mnie ściera fizyczna i psychiczna ...teraz powoli
odżywam....aha...moje maluchy sa w wieku 3 lata i 1,5 roku...nie ma wybacz...źle
się czujesz ale się nie położysz;)...a i w nocy czasem też dają czadu...taki life:)

[dimitri23]

Witaj i glowa do gòry, nie taki diabel straszny! Po nastepnym zastrzyku powinno byc lepiej, poczytaj na forum.

[00-sylwia75]

Witaj.Byłam w podobnej sytuacji.Kiedy zaczęłam terapię moje bliźniaczki miały
rok,mąż na robocie za granicą i chodziłam do pracy.Ta makabra trwała rok i dałam
radę.Teraz mam minusa.Głowa do góry i przetrwasz.