bordowy Golf mojej Agatki

[halas1961]

Od czasu do czasu otwieram szafki w ubraniami Agatki, ktore
pozostaly. Wiekszosc oddalam chrzesnicy meza. Otwieram szafki,
przekladam, wietrze , wacham...kazdy ciuch przypomina mi jakies
zdarzenie lub moment z zycia Agatki. Wczoraj wyjelam jej bordowy
golf. Golf zrobila na drutach babcia kolezanki Agatki. Golf ma swoja
historie, ktora mowi jaka byla moja Agatka. Byl okres w liceum kiedy
sluchala Hevy Metalowej muzyki(nie wiem czy dobrze to napisalam:),
Agatka ubierala sie w buty glany, ciemne swetry i spodnie. Te buty
oryginalne kosztowaly kupe pieniedzy, chyba cos okolo 400 zl.
Pamietam to, bo zbieralysmy na te buty pieniadze jakis czas. Agatka
bardzo cieszyla sie z tych butow, kupilysmy je jakos pod koniec
lata. Potem przyszla zima i Agatka odlozyla buty na polke, chodzila
juz w cieplych kozakach. Miala kolezanke i chyba ma ja do dzisiaj,
bo ta kolezanka raz na jakis czas z zagranicy do mnie pisze. Z
pewnych powodow ta kolezanka miala bardzo ciezka sytuacje finansowa.
Agata pewnego dnia przyszla do domu i spytala czy moze oddac M.
swoje glany. Spytalam dlaczego chce je oddac tak sie z nich
cieszyla, a ona na to :" mamo, jest zimno, a ona ma dziurawe buty,
ma mokre ma skarpety. Ja mam cieple buty, a ona sobie ubierze grube
skarpety i w tych glanach tez nie zmarznie. Ja sobie potem na wiosne
kupie podruby albo juz nie bede sie tak ubierac. Nie bedziesz zla
jak jej te buty dam." Oczywiscie, ze sie zgodzilam i bylam dumna ze
swojej corki...Potem za jakis czas przyszla ze szkoly w bordowym
golfie, cieplutkim, robionym ze starej wloczki, ale bardzo , bardzo
ladnym. Golf zrobila babcia M. z wdziecznosci za buty. Mowilam, ze
moze nie powinna go przyjmowac, ale Agatka byla madrzejsza ode
mnie:"Mamo jak moglam nie przyjac, M. byloby przykro, a poza tym
podoba mi sie. Golf byl ulubionym swetrem Agatki do koca. Kiedy juz
byla chora golf mial juz z 5 lat ale wciaz go zakladala. Zawsze
mowila:"To moj ulubiony sweter." I ja ten golf, choc juz zmechacony
pilegnuje i wietrze, bo to bardzo wazny bordowy golf mojej Agatki...
Halina-mama Agatki

[halas1961]

Napisalam tu o tym golfie, bo mialam potrzebe komus o tym
powiedziec, przypomniec... a niestety czuje dzis, ze nikt w realu
nie chcialby sluchac:(
Halina-mama Agatki

[kopciuszek125]

Nie masz racji Halinko że nikt ja czytam Cię i mogłabym słuchać Twoich opowieści
o córce i jej czerwonym golfie. Pozdrawiam Jagoda

[mismax]

Halinko... ja nie potrafie wyrażać swoich uczuc słowem pisanym tak
jakbym tego sobie zyczyła. Czytam jednak forum,każdy Twój post.
Ponieważ sama przeżywam żałobę, wzruszam się bardzo szybko ale też
czerpię z Twoich wpisów cos w rodzaju dodatkowej energii. Miło, ze
opisałaś historię sweterka. Upłakałam się ale inaczej. To łzy
pozytywnych wzruszeń. Pozdrawiam Cię serdecznie i przytulam.

[maretta111]

Halinko Ty wiesz ile dla mnie ma wartości marynarka mojego braciszka, czy
pomadka, która smarowałam mu usta, to takie nasze małe skarby,a ja dziś
smutniasta do kwadratu, bo kolejny piątek. W piątek mój brat się urodził i w
piątek umarł,ale usłyszałam ze szczęśliwy tam kto w piątek umiera, może i on
szczęśliwy, ja nie...Przytulam ciebie mocno. Marta

[halas1961]

Dziekuje Wam bardzo, ze wysluchalyscie a raczej przeczytalyscie
opowieść o bordowym golfie... Pisalam i plakalam i teraz
placze...Wiecie wszystkie jak to juz z nami bywa, ze sa dni lepsze i
te gorsze...
A za oknem na przekór wszystkiemu słońce takie piękne,
jesienne...jakby usmiech od naszych bliskich stamtąd, tak je jakoś
dzis odbieram. Jesień jest piękna tego roku...Pojde pod wieczor
posadze na cmentarzu wrzosy biale i bordowe...
Dobrze, ze chociaz tu sa ludzie ktorzy rozumieja ile wartosci moze
byc w starym, zmechaconym golfie...
Halina-mama Agatki

[198-3mk]

ZIELONA KOSZULKA
PO SYNU MI ZOSTAŁA
ZIELONA KOSZULKA
W CHWILI ŚMIERCI
JEGO CIAŁO OTULAŁA
ZIELONA KOSZULKA
JAK RALIKWIA CZCZONA
ZIELONA KOSZULKA
W KOMODZIE ZOSTAŁA UMIESZCZONA...
W tej koszulce Marcin umierał... Od 4 lat, ani razu jej nie wyprałam...
Ale myslę, że jest czysta... Bo wyprały Ją łzy, które musiała wchłonąć...

Pozdrawiam Wszystkich cieplutko. Beata-mama Marcina.

[zaazul]

198-3mk napisała:

> ZIELONA KOSZULKA
> PO SYNU MI ZOSTAŁA
> ZIELONA KOSZULKA
> W CHWILI ŚMIERCI
> JEGO CIAŁO OTULAŁA
> ZIELONA KOSZULKA
> JAK RALIKWIA CZCZONA
> ZIELONA KOSZULKA
> W KOMODZIE ZOSTAŁA UMIESZCZONA...
> W tej koszulce Marcin umierał... Od 4 lat, ani razu jej nie
wyprałam...
> Ale myslę, że jest czysta... Bo wyprały Ją łzy, które musiała
wchłonąć...
>
> Pozdrawiam Wszystkich cieplutko. Beata-mama Marcina.


--Mamo Marcina, przytulam Cię

[jower]

Halinko kochana - jaka cudowna dziewczyna ta twoja Agatka. Marzyłam by mój Krzysiu spotkał taką osobę na swojej drodze - a potem żyli długo i szczęśliwie....
Niestety - to bajka nie dla nas.
Wrzosy rzeczywiści piękne - ale mój synek długo się nie nacieszył - komuś też się spodobały. Została pusta brudna doniczka.
Piękna jesień, smutna jesień - bo już zawsze jesteśmy takie rozdwojone - ledwo zaczyna nas coś cieszyć to za chwilę to ukłucie w serce, przypomnienie, znacie to...
Ściskam Cię - ty nasza poetko pocieszycielko. Nikt tak jak ty nie potrafi ubrać w słowa naszych myśli, uczuć, wspomnień...
Jola - mama Krzysia

[edzia764]

....bordowy golf Agatki .... ja mam bluzkę zrobioną kochanymi rękami
mojej Mamusi. Dostałam ją trzy dni przed Jej nagłą śmiercią ...
mimo, że od tamtej chwili minęło już 16 lat mam ją nadal i będę mieć
do końca. Od dwóch miesięcy również skrapiam łzami piżamę, w której
umarł nagle mój mąż ... Boże nie daj nam ... wszystkim, które
straciłyśmy kochane osoby utonąć w bezmiarze bólu ..... Irena

[xxxkarolinkax]

bordowy golf.

a ja mam czerwoną bluzę. Jego bluzę. Pachnie moim aniołek ukochanym. i ma ta
bluza specjalne miejsce w mojej szafie.

kwiaty, które dostałam na naszą rocznice też mam. uschły już całkowicie ale za
nic się ich nie pozbędę. i pałeczki z naszej chińskiej restauracji też mam. i
nawet ostatnio pod łóżkiem znalazłam papierek po jego ulubionym cukierku.

to wszystko zostanie chyba już na zawsze ze mną. nawet ten głupi papier po
cukierku. Bo to wszystko takie nasze, Jego...

(koszulka, pomarańczowa, w której odchodził też jest..zamknięta szczelnie w
plastikowym worku,nie prana.)

[halas1961]

Wrzosy zawiezlismy z mezem posadzic ...Cieszylismy sie, ze pieknie bedzie...Ale
radosc nam widac w dniu dzisiejszym nie pisana, bo ukradl zly czlowiek bukszpany
i tuje. A tak pieknie wszystko roslo...:(:(:(
Czy ludzie serca i litosci nad rodzicami nie maja, czy oni nie kochaja swoich
dzieci, czy nie moga sobie wyobrazic ze ja znow dodatkowo przez te bukszpany
placze...A tak je cale lato pielegnowalam, przycinalam, nawozilam, podlewalam,
takie byly zieloniutkie, sliczne...Glupie bukszpany, a dla mnie tak wiele
znaczyly, bo dla Agatki je sadzilam...bo co innego jej dac teraz moge oprocz
modlitwy...tylko kwiaty, rosliny, swiatlo...
Halina-mama Agatki

[198-3mk]

Tak bardzo mi przykro Halinko... :(
Ale na głupotę ludzką, nie ma lekarstwa...

[halas1961]

Beatko dziekuje Ci
Bardzo mnie wzruszyl Twoj wierszyk o zielonej koszulce syna:(
dobranoc Beatko
Halina-mama Agatki

[edzia764]

Halinko ... wiem co czujesz po kradziezy bukszpanów. Ja mojemu
mężowi kupiłam piękne róże (sztuczne), wstawiłam do ładnego
wazonu ... bo jak nie mogę być często na grobie, to niech ma chociaz
ładne kwiatki... niestety nawet w takiej małej miejscowosci nie brak
złodziei ... Nie dość, ze w tej chwili nie mogę Mu zrobić tablicy na
urnę, to jeszcze bedzie prawie pusta płyta. Zadna ozdoba się nie
utrzyma .... przykre to dla mnie, ale jak widze i Was też dotyka ta
dodakowa "zgryzota" .... Pozdrawiam Irena

[annmaria]

Golfy koszule niebieskie w paseczki zamkniete w pudelku. W pudelku z
lisciem czerwonym. Glaskane wachane przekladane. Relikwie. Halinko!
Dobrze corcie wychowalas. Dobra Mama jestes. Dekalog. Rodzice
przekazuja nam dekalog. I tak staramy sie zyc. Staramy sie mowie bo
nie zawsze wychodzi. Ot marnosc nasza. Tez dostalam w spadku poza
koszula i lupka do czytania ze zlamana raczka dekalog. Ojczyzne
kochac ludzi szanowac o rodzine dbac. Dzielnym i silnym byc. Nie
poddawac sie. Do celu dazyc ale nie po trupach. Innosci nie oceniac
dzielic sie. Dobrym dla zwierzat byc pasje miec ciekawym swiata byc.
Szczescia szukac w milosc wierzyc. Ksiazki czytac w gwiazdy patrzec.
Padac ale sie podnosic. Historie znac i groby odwiedzac.
Kiedy glaszcze koszule ktos mi to do ucha gada. Wiem ze nie podolam.
Gwiazdy zblaky . Kiedy glaszcze koszule wraca wszystko lzy leca i
znow to uczucie jakby ktos cie dusil. Tchu zlapac nie mozna. Jakby
mozna tak dostac piec minut rozmowy dotyku zapachu. Albo minute.
Dekalog.

[grazyna1965]

Tak Halinko, to jest okrutne, że jeszcze nam ,,dokłada się". U
Patryni też często giną kwiaty. Ja jestem codziennie na cmentarzu i
zawsze idąc zastanawiam się czy znów nie okradziono nas. Zawsze
staram się kupować piękne białe kwiaty, wybieram najpiękniejsze,
takie które podobałyby się Patryni. Dla mnie to coś więcej niż
kwiaty, to są kwiaty dla mojej Patryni, wyjątkowe bo Ona jest
wyjątkowa. Nie wiem czym się kieruja ci co kradną, przezież widzą,
że to młodziutka dziewczyna, widzą nas od 19 miesięcy jak cierpimy z
mężem..czy mało jeszcze mamy do uźwignięcia? Dla nich to zwykłe
kwiaty, dla nas to coś więcej..tak jak napisałaś Halinko,
pielęgnujemy, dbamy, wkładamy to nasze serce bo to dla naszych
dzieci. Teraz już nie możemy robić prezentów naszym dziewczynkom,
kupować ciuchy czy inne rzeczy. Teraz kupujemy kwiaty, znicze..tylko
tyle możemy zrobić.To takie przykre, że ludzie nie rozumieją tego.
Staram się już nie przejmować tymi kradzieżami ale chciałabym
spojrzeć w oczy takiej osobie i powiedzieć..zabierasz kwiaty mojego
dziecka, dlaczego to robisz?
No i rozpisałam się..a miało być o czymś innym. Ja mam wszystkie
rzeczy Patryni, nie potrafię i nie chcę się z nimi rozstać. I wiem,
że będą ze mną do końca moich dni. Jak wracam wieczorem do domu to
zawsze przebieram się, wkładam spodnie dresowe Patryni, Jej
kapcie.Jak Patrynia żyła to zawsze pożyczałyśmy sobie rzeczy. Jak
gdzieś wychodziłam to zawsze wpadałam w panikę w co się
ubrać..wystarczyło zawołać PATRAAAA.. i Patrynia już wiedziała o co
chodzi, wyszukała coś w swojej szafie, połączyła z jakimś paskiem i
byłam gotowa. Patrynia miała ogromne wyczucie w ubieraniu, sama
ubierała sie dosyć ekstrawagancko, ja natomiast bardzo stonowanie.I
wychodziła z tego niezła kompozycja. W ten sposób miałyśmy dwie
szafy, było z czego wybierać. Teraz każda rzecz ma swoją historię .
jak mówiła Agatka/, trudno rozstac się z nimi.Ja od śmierci Patryni
chodzę tylko w czerni, nakupowałam sobie masę rzeczy czarnych..ale
często wyjmuję z szafy rzeczy kolorowe, oglądam i mam w oczach
Patrę, przypominam sobie różne sytuacje..może kiedyś znów założę
któryś z naszych ciuchów, ale nie jestem na to jeszcz gotowa.Nie
wiem czy kiedykolwiek będę gotowa..Dla ludzi wokół to może nie jest
zrozumiałe, już tyle razy słyszałam, ze powinnam je komus dać, że
powinnam pozbyć się ich. Nie mogę tego słuchać, dlatego już
przestałam z kimkolwiek o tym rozmawiać. Ale Wam mogłam o tym
powiedzieć.
Grażyna,mama Patryni

[tilia7]

Koleżance tak z grobu ojca ciągle kradli aż w końcu zaczęła zostawiać przypięte
do bukietu kartki z przekleństwem, że jak ktoś weźmie to go taka sama tragedia
spotka.Pomogło, jednak się widocznie wystraszyli.Obrzydliwe to jest,żeby kraść z
cmentarza, naprawdę obrzydliwe.Wydawałoby się, że przy tym rozwoju cywilizacji
to chociaż dla takiego miejsca, dla tego bólu żywych i spokoju zmarłych ludzie
będą mieć szacunek.Ale nie.Dlatego zawsze wolałam zwierzęta.Nie są nigdy
bezinteresownie okrutne.

[hanka_m]

A ja ostatnio znalazłam przypadkiem w zapomnianym kufrze spódnicę
mamy, którą sama zrobiła na szydełku jak była młoda. Bardzo ładnie
zrobiła chociaż nie wiem jak sie jej to udało bo na szydełku ani na
drutach nie lubiła za bardzo robic. Ucieszyłam sie, że nie wyrzuciła
tylko gdzieś schowała i teraz mogłam znaleźć. Ja wogóle nie
wyrzuciłam ani nie oddałam rzeczy mamy i chyba nigdy nie oddam. A
teraz Agatke chyba zawsze bedę sobie wyobrazać w tym bordowym
golfie, tak jak tatę Ani w kraciastej koszuli.

[maretta111]

Mojemu tacie kiedyś z grobu zabrano zdjęcie, to już paranoja, kwaity to
nagminnie, ale zdjęcie, na co komu zdjęcie mojego taty?

[zaazul]

halas1961 napisała:

> Wrzosy zawiezlismy z mezem posadzic ...Cieszylismy sie, ze pieknie
bedzie...Ale
> radosc nam widac w dniu dzisiejszym nie pisana, bo ukradl zly
czlowiek bukszpan
> y
> i tuje. A tak pieknie wszystko roslo...:(:(:(
> Czy ludzie serca i litosci nad rodzicami nie maja, czy oni nie
kochaja swoich
> dzieci, czy nie moga sobie wyobrazic ze ja znow dodatkowo przez
te bukszpany
> placze...A tak je cale lato pielegnowalam, przycinalam, nawozilam,
podlewalam,
> takie byly zieloniutkie, sliczne...Glupie bukszpany, a dla mnie
tak wiele
> znaczyly, bo dla Agatki je sadzilam...bo co innego jej dac teraz
moge oprocz
> modlitwy...tylko kwiaty, rosliny, swiatlo...
> Halina-mama Agatki


-Halinko, to był zły człowiek. Bardzo zły, a takim ludziom nie jest
dobrze. Twoje bukszpany dla Agatki nadal rosną. A ile serc obudziłaś
dla Niej, tu na forum, ile modlitw. Dałaś Jej bardzo dużo i Ona to
wie

[annubis74]

przedmioty które noszą na sobie ślady naszych ukochanych zostają z
nam gdy ich zabraknie, przypominają o tym co było
dobrze,że są, ale te wspomnienia tak strasznie bolą
ja po śmierci Mamy przytulałam się do jej swetra, który wciąż
jeszcze pachniał jej perfumami, jej ciałem
dotykam książek które czytała krótko przed smiercią -rozmawiałyśmy o
nich w szpitalu
mam wrażenie że są na nich ciepłe ślady jej dłoni

[jucha32]

Halas, piękna historia.

[broucek]

Ja nie straciłem Córki, ale równie kogoś bliskiego. Jestem
mężczyzną, ale staram się nosić rzeczy, które pasują na mnie po
osobie zmarłej. Np. polar. To mi pomaga, bo czuje Jej ciepło i
bliskość. Mam też coś czego nikt nie ma. Kawałek ciała osoby mi
bliskiej. To kosmyk włosów.Kiedy już mnie bardzo boli , to wyjmuje
go i gładze. I czuję ze jest obok mnie. Mam też poduszki na któych
spała i jest tam stale Jej zapach. ZAsypiac na tych poduszkach to
ulga. Może starajcie się nosić rzeczy swoich dzieci, moze to pomoże..

[halas1961]

Ja równeiz staram się nosic rzeczy córki, które na mnie pasują, albo
nosic jej bizuterie...Mama równiez wlosy zdjęte ze szczotki i
pozbierane z odziezy...w pudełeczku ozdobnym metalowym...
Kiedys taki wiersz napisałam:
"I będę zawsze o Tobie myśleć
I zawsze będę o Tobie marzyć
I Twoje włosy z pudełeczka
Będę przytulać do swej twarzy
I będę gładzić Twoje bluzki
Pachnące Tobą, perfumami
Będę ubierać Twoje korale
Będę malować się szminkami
I zawsze będę Ciebei kochać
tak bardzo, bardzo ponad życie
I bedę wciąż za Tobą tęsknić
I będę płakać za Toba skrycie"
Halina-mama Agatki

[dorrita79]

I ja Halinko noszę pierścionek Twojej Córki i nigdy go nie zdejmuję. A ponieważ
jest ciut za duży, to za nim mam nałożoną srebrną 10tkę różańca. I tak delfinki
sobie sąsiadują z Jezuskiem:-)
Codziennie mu się przyglądam....
Ja za to mam troszkę róznych rzeczy zrobionych z gliny przez dzieciaczki, które
stoją w widocznym miejscu: domek na świeczkę kubusia puchatka, które zostały
zrobione w przedszkolu przez Grzesia, serduszko zrobione przez Kasię i zdjęcia z
moim rodzeństwem i moją mamą mam przed nosem gdy siedzę przy biurku.....a
między zdjęciami ustawione są aniołki... i miś od Kasi stojący na biurku....
to są najcenniejsze dla mnie Skarby, których nie oddałabym za żadne pieniiądze.
sciskam mocno
Dora

[halas1961]

Dorotko, dziekjue Ci, ze nosisz ten pierścionek. Bardzo to mnie wzrusza,
bardzo... I mysle,że Agatka będzie Cię chronic choc nie znałyscie się wczesniej.
To był jej ulubiony pierścionek...
A serduszko od Darrena na razie lezy obok zdjęcia Agatki na honorowym miejscu:)
W watku "łzy w niebie" wstawiłam tekst i link do piosenki, która spiewała
dziewczyna na spotkaniu poswiecony m Agatceprzed Swietami.
Ta piosenka wywoluje wciaz moje łzy...bo tez bym mogła swojej córce
powiedziec..."nie umiem zyc bez Ciebie, teraz dobrze to wiem"

Halina-mama Agatki

[dorrita79]

Nie masz Halinko za co dziękować, to dla mnie przyjemność i duże wyróżnienie móc
nosić ten pierścionek, który był tak ważny dla Agatki:-)
Też mam taką piosenkę, która momentalnie wywołuje we mnie łzy:
www.youtube.com/watch?v=cX6m1xNwmgY
przytulam do serca
Dora

[zaazul]

Mamo Agatki, dzięki Twoim wspomnieniom, Agatka jest z nami, w
naszych sercach, mówimy za Nią modlitwę. Bo takie wspaniałe
Dziewczyny pozostają przykladem dla innych, na zawsze. Jestem
myślami przy Tobie i Agatce w Czerwonym Sweterku.A Ona patrzy na nas
z góry i wie, że Ją pamietamy.Gdziekollwiek teraz jest, w Niebie,
czy w Przestrzeni czy w Sercach.

[halas1961]

Dziekuję, bardzo dziękuję za te słowa i pamieć o mojej Agatce.
Dziękuję za modlitwę. Dla mnie to bardzo, bardzo wiele znaczy
Halina-mama Agatki