Samotna śmierć dziecka :((

[owysokamegi]

Jakiś czas temu poruszyła mnie śmierć małego chłopczyka (3,5 roku),
który przez 3 dni był okrutnie bity przez konkubenta matki. Gorsza
od śmierci była jednak jego samotność i bezradność. Mimo, że był
b.obolały (nie chodził, majaczył, miał rozwolnienie) kazali mu spać
na podłodze, żeby nie zaplamił łóżka) matka ani sąsiedzi nie
udzielili mu pomocy. Ten brak empatii zabolał mnie najbardziej. Sama
mam synka w podobnym wieku. Wcześniej w ogóle nie myślałam o sensie
naszego życia i o śmierci. Od kiedy usłyszałam tą informację
zaczęłam zadawać pytanie – Jaki sens ma cierpienie niewinnych
dzieci? Do tej pory nie znalazłam dobrej odpowiedzi. Niestety nie
wierzę w sens naszego cierpienia tu na ziemi. Uważam, że życie ma
wielki sens właśnie dlatego, że jest jedyne i drugie nie będzie nam
dane. Dlatego jest mi trudno pogodzić się z takimi sytuacjami. W
mojej ocenie nasz mózg prowadzi wszystkie procesy myślowe, jest
naszym dyskiem pamięci, analizuje bodźce zewnętrzne, kształtuje
naszą osobowość i postawy. Dlatego też śmierć mózgu jest śmiercią
nie tylko ciała, ale i świadomości =duszy. Natomiast wiara jest
jedynie lekiem uśmierzającym ból, który chroni nasz umysł w obliczu
tragicznych zdarzeń.

[sebyzbarma]

Jesli wierzymy, ze mamy jedno jedyne zycie to cierpienie jest
faktycznie bez sensu. Bo dlaczego jeden cierpi inny nie? Dlaczego
jeden ma rodzicow prawie cale zycie, a inny traci ich jako malenkie
dziecko? Dlaczego jedna matka ma 7 dzieci, a inna traci swe jedyne w
wypadku? Patrzac na to z perspektywy jednego zycia, smierci i
nastepnie pustki - to nie ma zadnego sensu.

Ja wierze, ze nie przychodzimy na ziemie tylko raz. Musimy przezyc
WSZYSTKO, aby stac sie jak najlepszymi istotami. A to znaczy, ze
musimy zaznac i szczescia i cierpienia.

Sama zauwazylas, ze zwrocilas uwage na cierpienie tego dziecka, bo
sama jestes matka chlopca w podobnym wieku. Moze nie zrobiloby to na
Tobie az takiego wrazenie, gdybys byla bezdzietna i znala z autopsji
relacji matka-dziecko?
Ja od malego jestem wrecz chorobliwie uczulona na cierpienie
zwierzat. Moze zabrzmi to dziwnie, ale gdybym miala wybierac miedzy
placzacym dzieckiem a wyjacym psem, bez zastanowienia podbieglabym
najpierw do psa. Nie mam pojecia dlaczego... To jest silniejsze ode
mnie.

[sebyzbarma]

Nie dokonczylam swojej mysli. Wierze, ze takie przezycia zabieramy
ze soba do kolejnego zycia. np. Ty dlatego, ze w dzisiejszym zyciu
masz dziecko, w przyszlym mozesz byc bezdzietna, ale bedziesz miala
zakodowane to uczucie i inaczej bedziesz patrzec na dzieci niz osoba
ktora faktycznie nigdy nie doswiadczyla uczucia macierzynstwa.

Moze pisze jak wariatka, ale ja naprawde wierze, ze to dzieje sie
mniej wiecej w ten sposob :)

[aga-wiewiora]

Zazdroszcze Ci tego optynizmu.Ja tam wierze, ze mamy jedno zycie to
tu i teraz.Osobiscie nie rozumiem dlaczego ludzie doszukuja sie
glebszego sensu w cierpieniu.Takie jest zycie.Raz jest lepiej a raz
gorzej.Roznie sie ludziom uklada zycie i roznie reaguja na podobne
sytuacje.A juz wersja, ze znowu po smierci wrocimy na ziemie do
mnie nie przemawia.Kazde nastepne pokolenie to jak dla mnie nowi
ludzie , stworzeni przez swoich rodzicow, a nie w kolko Ci sami w
nowych wcieleniach.Obym sie mylila, ale tak czuje.

[owysokamegi]

Również nie wierze w reinkarnację. Jest mi to całkowicie obce. Każdy
z nas ma oczywiście bagaż poprzednich pokoleń. Jest to jednak nic
innego jak nasz kod genetyczny, w którym są zapisane podstawowe
cechy odziedziczone po przodkach. Kod genetyczny i środowisko w
którym żyjemy wpływają na naszą osobowość, umysł i ciało. Nie
doszukiwałabym się w tym doświadczeń z poprzednich wcieleń.

[owysokamegi]

Korzystając z okazji zapraszam na stronę o Bartusieu.
bartus.eu.
Jesteśmy w trakcie sporządzania petycji do sądu o wysoki wymiar kary
dla oprawców.
Zapraszam również na stronę
www.petycje.pl/petycja/3196/stop_przemocy_wobec_dzieci!.html
Tam można podpisać się pod petycją przeciwko krzywdzeniu dzieci