problem z 17 latkiem proszę o pomoc

[gtuptus]

Mój 17letni syn nigdy nie uczył się chętnie (jest dyslektykiem), natomiast
teraz II kl LO odmówił całkowicie uczenia. Twierdzi że sobie załatwi
przejście do następnej klasy?!?! Prosiłam groziłam obiecywałam - nic nie
wskurałam. Będzie cud jak zda, ale przed nim matura. Bardzo chciałabym, żeby
ja MIAŁ. Co zrobić, jakich użyć argumentów, żeby zmotywować Go do pracy???

[asia.sthm]

Witaj,
nic tak nie motywuje do nauki jak praca, chociazby przez pol roku. Jesli syn
jest zmeczony szkola to jest nia naprawde zmeczony. Lawirowac bym mu nie
pozwolila. Niech zdecyduje czy chce sprobowac pracy i wytlumaczyc rzeczowo na
jakich warunkach nieuczacy sie 17-letni czlowiek ma prawo mieszkac i korzystac
z dobrodziejstw rodzinnych pieleszy. Musi dokladac sie do kosztow. Czyli praca.
Syn jest nadal niepelnoletni , wiec mozesz mu przedstawic wizje : do
pelnoletnosci powinien sie uczyc...pozniej zdecyduje jako pelnoletni i zacznie
realizowac pomysly na doroslosc. Niech ci opowie co planuje. Sluchaj co ma do
powiedzenia . To ze sobie zalatwi przejscie do nastepnej klasy jest
wyjasnieniem metnym i nie do przyjecia. Dyslektykom jest trudniej sie uczyc.
Moze syn potrzebuje korepetycji. Uwazam ze 17-latek powinien sam sprecyzowac
jak mu pomoc.
Trzymaj sie.

[iwucha]

Jeśli jest dyslektykiem, nie uczęszcza na zajęcia korekcyjne to niestety,
dysleksja może być poważnym "zniechęcaczem" do nauki. Warto by sie tym
problemem zająć (zajęcia wyrównawcze) oraz załatwić mu zaświadczenie o
dysleksji z poradni, co ułatwiłoby mu naukę (nauczyciele muszą liczyć się z
tym, że pracują z dyslektykiem). Nie warto odpuszczać do ukończenia 18 roku
życia - tym bardziej, że dyslektycy to często osoby o inteligencji powyżej
przeciętnej. Postaraj mu się pomóc bo prawdopodobnie tu tez może leżec
przyczyna - on ma iles razy trudniej niż jego koledzy i należy to zrozumieć, bo
najwyraźniej nie jest to kwestia lenistwa czy złej woli. W Liceum trzeba bardzo
duzo czytać z różnych przedmiotów i syn rzeczywiście może czuć się zmęczony i
przytłoczony. Jak nie da rady, to wówczas,, w ostateczności pomyślcie o szkole
dla dorosłych (po ukończeniu 18 stki). Postaraj się też dowiedzieć czy np. w
Twoim mieście nie są organizowane kursy szybkiego czytania dla dyslektyków -
byc może taki kurs by mu bardzo pomógł teraz i w późniejszym etapie edukacji.
Jak jest inteligentnym, zdolnym chłopakiem to warto próbować uporać się z tym
problemem.

[justyna_dabrowska]

Od siebie dodałabym jeszcze kilka rzeczy.
1. Druga klasa LO jest często dla wielu ludzi kryzysowa. Zaczyna się relanie
mówić i myśleć o maturze, wielu młodych ludzi boi sie jej i nie wierzy we własne
siły.
2. W wielu szkołach nawet w drugiej klasie nie poziomuje sie przedmiotów na te
wazniejsze (maturalne) i mniej wazne (dodatkowe). Uczniowie musza sie nadal
wszystkiego uczyć bardzo szczegółowo co dla wielu jest bariera nie do
pokonania...Dlatego tak wazne jest by spróbować właczyć szkołę w wypracowanie
planu strategicznego który pozwoli młodemu człowiekowi wydostac się z kłopotów.
3. Kluczowe jest tu zaangażowanie się samego zainteresowanego, to nie może sie
odbywać "na energii" rodziców. To jego szkoła, jego matura i jego życie. Jeśli
zawali na własne życzenie to nic nie nauczy go lepiej niż koniecznośc
poniesienia konsekwencji...to dla rodziców trudne ale chyba jedyne rozwiązanie.
4. Dysleksja, dysgrafia zniechęcaja do czytania i pisania - a tego w II kl. LO
jest sporo. Może jakies lektury sa nagrane na płytach? Może mógłby pisać na
komputerze? Warto jego samego zachecać do szukania dobrych dla niego rozwiazań.
Zycze powodzenia,
Justyna Dabrowska

matka drugoklasisty, osiemnastolatka