prywata do Feline

[janou]

Nie wytrzymalam zeby to Ci nie podrzucic,bo to jakbysmy zyly?(tu
chyba jest blad) na innej planecie!

wyborcza.pl/leczyc/1,102641,7311655,Przepraszamy__ze_zyjemy.html

[felinecaline]

Zdziwisz sie moze, Janou - tak jest na calym swiecie.
I nigdy nie bedzie tak, zeby zawsze, wszyscy pacjenci byli zadowoleni.
Kazdy jest slusznie przekonany, ze jest "szczegolnym prazypadkiem, ale dla
lekarzy to tak jak w lesie: trudno odroznic pojedyncze drzewa i trzeba byc
doskonalym specjalista i Czlowiekiem wlasnie przez "C", zeby sie w tym
gaszczu umiec poruszac nie depczac i nie lamiac galezi.

[janou]

czy Ty tez tak?
www.youtube.com/watch?v=NM08N-T9sLI&NR=1

[felinecaline]

Jak? Szczerze - bardziej jak pacjentka.
Nienawidze zwracania sie do pacjenta w trzeciej osobie trybu rozkazujacego i per
: "babcia", czy "dziadek".
U nas ten sposob jest zreszta "na wymarciu" wraz z najstarszymi praktykujacymi
wciaz lekarzami.
Sama jako pacjentka takich spotkalam i wierz mi - nie bylam potulna.
Zreszta ja w ogole jako pacjentka jestem "okaz", zdarzylo mi sie nawet "pobic"
mojego pozniejszego szefa (i dotychczasowego zreszta i zreszta bardzo sie
lubimy i cenimy).
Czesto powtarzam (chyba i tu), ze kazdemu lekarzowi "dobrze zrobi" jak sobie
troche pochoruje - i to nie tylko w sensie nicnierobienia.

[janou]

Feline to byl zart bo przeciez wiem jak tu jest.
Nie wiem czy to szansa,ale zawsze mialam super kontakt z
lekarzami,czy w szpitalu,klinice czy z lekarzem rodzinnym czy
specjalista.
ps.Ostatnio zamiast "brancardier" wszedl do pokoju chirurg i mowi do
meza;to ja was podwioze na 6 pietro,bo dzis brakuje nam personelu.

[marguyu]

Mialam okazje poznac polska sluzbe zdrowia. Staralam sie jak moglam,
szperalam w pamieci i za czorta nic pozytywnego nie moge o niej
powiedziec. Najgorszy jest brak kultury u lekarzy, a wlasciwie ich
jawne chamstwo.

Na Forum Hymorum jest watek o 'smiesznych 'sytuacjach u lekarza.
Przeczytalam dokladnie caly watek i podsumowalam to tak:
"Przeczytalam caly watek, wszystkie wpisy i postuluje o
przeniesienie
watku na forum Dramatikum lub inne w tym rodzaju.
Powiedzmy, ze za smieszne mozna uznac 10-15 % opisywanych sytuacji.

Reszta to dramatyczna kronika chamstwa i niekompetencji polskich
lekarzy. Kompletny brak wychowania, zwracanie sie do pacjentow w
trzeciej osobie lub tykanie ich, pretensje do swiata o to, ze
podczas nocnych dyzurow musza wykonywac obowiazki za ktore im placa,
chamskie odzywki i komentarze godne menela spod budki z piwem,
wulgaryzmy w rozmowie z pacjentem.
Dno, dno i jeszcze raz dno!!!
Korzystalam z pomocy lekarskiej w roznych krajach i na roznych
kontynentach, ale takiego dna jak w Polsce nie widzialam.

Najgorsze jest to, ze niektorych z was chamstwo lekarzy naprawde
smieszy. Oznacza to, ze stalo sie norma. Tak jak stalo sie norma w
innych dziedzinach zycia.
Szkoda, bo demokracja nie polega na przyzwoleniu na chamstwo i
wulgarnosc.
Lamentable !!!"

Inaczej sie nie da

[fedorczyk4]

Nooo, aż tak to chyba jednak nie. Nieustannie mam do czynienia z
dwoma biegunami sprawy. Znam i miałam do czynienia w związku z
różnymi perypetiami zdrowotnymi, rodzinnymi i własnymi, ze
wspaniałymi lekarzami. Mam przyjaciół lekarzy którzy są chorzy na
Służbę Zdrowia, ale nadal walczą o jej ratowanie. Ale też miałam do
czynienia z nieludzką bezdusznością i chamstwem, ale w większości
przypadków miało to związek z koszmarnym systemem i betonem
administracyjnym. Zreszta najgorszy przypadek skurw... spotkalam nie
ramach państwowych, a prywtnych. Małej zaczął rosnąć mega garb w
rezultacie skoliozy rotacyjnej. Facet (słynny specjalista tfu....)
chciał za małe 40 000 PLN otworzyć mi dziecko prawie od obojczyka do
biodra (na skos), odsunąć narządy wewn. usztywnić 3, a może 6 kręgów
(się zobaczy, jeśli np. na pierwszy rzut pójdą 3, a jak urośnie i
okaże się że to za mało, to sie znowu otworzy i dołoży), zaszyć i
puścić w miasto. Wszysko w prywatnej klinice bez odziału
ratunkowego, bez przygotowania przed op. i rehabilitacji po op.
Powiedział ;pani przyjdzie z gotówką w poniedziałek i w czwartek
pani ja sobie zabierze.
Niech Bóg błogosławi moich przyjaciół lekarzy którzy wpadli w
histerię i nie pozwolili na barbarzyństwo! Bo ja była ogłupiała z
przrażenia.Znaleźli mi wspaniałych specjalistów i obyło sie bez
operacji i okaleczenia dziecka. Mała nosiła przez 4 lata gorset,
przerabiany co ok półtora miesiąca, na rehabilitację 2 razy w
tygodniu, na basen 3 razy i codziennie odwalała samodzielną
gimnastykę. I mało o kim tak dobrze myślę, jak o pani ordynator
oddziału rehabilitacji w Centrum Zdrowia Dziecka, dr. Łukaszewskiej.
Wszystko zrobiła żeby nie tylko wyciągnąć małą, ale i żeby odbywało
się to w miarę możliwości w systemie, a nie prywatnie. I nie dlatego
ze przysłali mnie do niej znajomi. Miałam do czynienia z innymi
rodzicami małych pacjentów i wiem że ona po prostu tak ma! Cały jej
odział składa się z kompetentnych miłych osób.Od lekarzy, poprzez
rehabilitantów, pielęgniarki i pielęgniarzy, na opiekunkach
skończywszy. Dziecinka wspomina miło (!!!!) dwutygodniowy pobyt w
szpitalu. To jest coś

[felinecaline]

Wiecie, to w duzej mierze zwiazane jest z ogolnym poziomem tzw "kultury bycia"
spolezenstwa.
czlowiek kulturalny nie naduzywa po prostu swojej pozycji spolecznej w celu
ponizania drugiego czlowieka w sytuacji, kiedy en w jakikolwiek sposob jest od
niego zalezny. Tymczasem w naturze - tu i tam - mam na mysli obydwa nasze kraje
wiele jest jeszcze takich pozornie "oszlifowanych" osob, dyplomowanych,
specjalistow, ekspertow i w ogole tralala, ktore przy pierwszej okazji okazuja
swoja wyimaginowana "lepszosc" czy "wyzszosc".
No i jest jeszcze jeden aspekt: indywidualna zdolnosc do empatii a jak z tym
bywa to okazji do przekonania sie nawet na forum jest az za wiele, czego same
bylysmy swiadkami bardzo niedawno temu.
Ja to na prywatny uzytek nazywam "empatiopenia" - niedostatkiem dobrych uczuc u
konkretnego osobnika czy w konkretnym srodowisku.
Jsli chodzi o moje srodowisko to miesza sie tu jeszcze element instynktownej
obrony przed tymi uczuciami - dla "opancerzenia sie" w obliczu ogromu
cierpienia, z ktorym mamy na codzien do czynienia.
Nie pochwalam ale ...uznaje za dzialanie "w obronie wlasnej".No i na koniec tego
"tasiemca": trzeba miec szczescie w czasie studiow trafic na takiego "seniora",
ktory potrafi w studencie czy mlodym lekarzu nie tylko zaszczepic i kultywowac
zamilowanie do wiedzy ale i chronic wrazliwosc i owa zdolnosc do empatii.