"Morfina" Twardocha

[dunant]

Ślązakowi Szczepanowi Twardochowi udało się mnie oporną zachwycić, chociaż zabierałam się do tej książki z bardzo dużą dozą nieufności.
Twardoch stworzył rodzaj antybohatera, którego nawet polubiłam, któremu kibicowałam przez całą lekturę. Morfina, to 580stron doskonałej polskiej literatury. Zachęcam Was do lektury w trakcie której będziecie śmiać się, czasem pomstować, być zniesmaczonym, otwierać oczy z niedowierzania, a ibardzo, bardzo brzydkie słowo czasami Wam się wymknie. Dodatkowo niezwykle są szybkie zwroty akcji sprawiające, że od lektury trudno się oderwać. Nie należy jednak w " Morfinie" szukać wielkich scen batalistycznych, konspiracyjnych akcji, poświęceń dla ojczyzny. Nic z tych rzeczy, "Morfina" to nie "Czas honoru". Ale może dzięki temu jest to książka naprawdę bardzo prawdziwa.

[smieszka-on-line]

Bardzo dobra pozycja. Chwilami ekstremalnie mocna. Polecam.

[dunant]

Kto ja juz zaliczyl?

[jutta_t]

Ksiazka cudo, ksiazka potwor...niezapomniana.

[jutta_t]

• Szczepan Twardoch "Morfina"

[jutta_t]

kasandra85 :

Niedawno wśród nowości wydawniczych zobaczyłam szóstą powieść Szczepana Twardocha pt. „Morfina”. Od razu przyciągnęła mnie okładka, tytuł oraz ciekawy opis, więc czyż mogłam się jej oprzeć? Raczej nie. Kilka słów o fabule... Początek II Wojny Światowej. Bohaterem jest Konstanty Willemann, syn Niemca i spolszczonej Ślązaczki. Mimo, że jest oficerem, to jednak nie rwie się do walki o ojczyznę i na dodatek próbuje uwolnić się od wojskowych obowiązków. Czas zamiast z żoną i dzieckiem woli spędzać upijając się do nieprzytomności i narkotyzując się kiedy tylko może. Babiarz, cynik, pijak, podrywacz... Wszystkie te słowa pasują do niego idealnie! Zdradza żonę, w roli ojca też nie idzie mu najlepiej a na dodatek próbuje wymigać się od opowiedzenia się po którejś ze stron konfliktu zbrojeniowego. Konstanty do końca nie wie kim jest i dlatego woli nie przywiązywać się do otaczających go osób, woli żyć chwilą i nie przejmować się konsekwencjami. Dokąd to go zaprowadzi? Nie spodziewałam się, że ta książka zrobi na mnie tak duże wrażenie. W czym tkwi jej sukces? Trudno jednoznacznie określić. Autor stworzył antybohatera, który pomimo swoich niezaprzeczalnych wad i denerwujących manier potrafi przyciągnąć do sobie czytelnika i wzbudzić również cieplejsze uczucia. Co więcej, narracja jest pierwszoosobowa, co w tym przypadku było strzałem w dziesiątkę, akcja prowadzona jest dynamicznie oraz skrywa sporo zaskakujących wydarzeń. Sylwetki poszczególnych postaci są przedstawione barwnie i często przez pryzmat ich negatywnych cech. Są trochę przerysowanie, nieco karykaturalne, co nadaje opowieści pesymistyczny wydźwięk. Okazuje się, że my jako naród wcale nie jesteśmy tacy dzielni, patriotyczni, inteligentni i prawi, jak się może wydawać. Pisarz umiejętnie przeplata watki historyczne, sensacyjne i psychologiczne, tworząc intrygującą całość. „Morfina” to przykład polskiej literatury na wysokim poziomie. Jest to wielopłaszczyznowa książka o poszukiwaniu własnej tożsamości i korzeni, wewnętrznych dylematach, skomplikowanej ludzkiej naturze, zagubieniu... Polecam serdecznie!!

[jutta_t]

krytycznymokiem.blogspot.com/2012/12/morfina-szczepan-twardoch.html

[jerzy_55]

Kupilem! Zaczynam czytac!

[jerzy_55]

Bardzo wciąga!

[jutta_t]

Niesamowite wrażenie na mnie zrobiła.

[jutta_t]

jerzy_55 napisał:

> Kupilem! Zaczynam czytac!

I Jak?

[jane_doe_hej]

Dobra pozycja

[seremine]

Wspaniala pozycja

[black_jotka]

Wspanialy

[jutta_t]

Jest super!