łzawe stróżki

[lira_korbowa]

W wydanej przez "Solurę" powieści U. Widmera "Ukochany Matki" - w (złym)
przekładzie Krystyny Stefańskiej-Müller - na s. 121 czytamy:
"Atrament spływał długimi łzawymi stróżkami na nagrobną ziemię".
Makabreska.

[brezly]

Auuuuuuuuuu))

[kicior99]

Nic nie pobije jakiejs powiesci dla panienek (szkoda ze zgubilem fiszke z autorem i tytulem) gdzie przeczytalem ze "bohaterka blysnela wszystkimi szescdziesiecioma czterema zebami". Rozumiem ze moglo sie to pojawic w tekscie gazetowym, ktory z reguly pisze sie na kolanie ale na ksiazke jest chyba troche wiecej czasu...

[millefiori]

To byly siostry syjamskie?

[kicior99]

chyba krokodyla

[millefiori]

Czy jest w tekscie wiecej podobnych smakolykow, Liro? Toz to opisy dziel sztuki
z Allegro bije na leb!(ulubiony tytul obrazu: "Ziemianka w salonie"

[kicior99]

"Rzucala kwiaty pod nogi, które deptała zawzięcie"
(M. Rodziewiczowna, Wrzos)

[millefiori]

O zgrozo! Od wczoraj nie moge sie pozbyc nad wyraz sugestywnej wizji zaplakanej
grupy żalobnych stróżek w strojach służbowych, z wiadrami do łapania kapiących
łez i szmatami do wycierania tychze z podlogi.

[ewa9717]

Pewnie znane, ale tak mnie ubawiły przed laty, że utrzymały się w sklerozie:
1.Waldemarowi zmysły wypełzły na usta.
2.Stefcia biegała (może był inny czasownik?) wokół dębu, unoszona własnemi
myślami.
Ach!

[mankencja]

polecam takze parodie tegoz dziela - "Na ustach grzechu" Magdaleny Samozwaniec,
gdzie podobne wygibasy stylistyczne popełniane są już celowo

wiecej "tredowatej":

"pierś margrabiny falowała gorączkowo, po ciele jej przelatywały płomienie.
gibkim ruchem odwróciła do ordynata głowę i świecąc zębami, śmiała się ciągle.
oczy jej ciskały kolące ognie"

"był to waldemar michorowski. jechał na pysznym, czarnym jak lawa wierzchowcu.
ładnie wyglądalo na nim zamszowe siodło, żółty czaprak i uzdeczka"
(ordynat w uzdeczce? musiał być piękny - przyp. ja)

[lira_korbowa]

Hmm... smakołyków... prawdę mówiąc, nie będę ich więcej poszukiwać, bo niesie
to zagrożenie dla zdrowia. Myślałam naiwnie, że znajdę tu ciekawe rozwiązania
translatorskie... oto one:
"[Matka] zostawiając za sobą mokrą drogę, pobiegła szybko do domu, rzuciła mnie
i siebie na łóżko".
[W sali koncertowej] Podczas prób Matka siedziała pomiędzy ZBROJAMI
(Rüstungen), nad którymi górowała nawet siedząc.
itd, itp. A ilość przecinków tak czy owak uniemożliwia dalszą lekturę.

[millefiori]

Strasznie mokra ta książka

[lira_korbowa]

"Zbroje" hau-hau odszczekuję - orkiestra próbowała w muzeum historycznym, więc
w sumie czemu nie...

[millefiori]

Zbroja tez miala prawo zardzewiec w takich wilgotnych warunkach

[yoric]

To są wszystko lajty.

Ja właśnie dostałem do redagowania książkę, której tłumacz nie zrozumiał 1/3
tekstu. Na takie przykłady jak ww. nawet nie zwracam uwagi, bo co akapit jest
zdanie potworek bez żadnego sensu.

Pozdrawiam

[kaj.ka]

Zatem wrzuć to do kosza i daj sobie spokój. Wszelkie konsekwencje musi ponieść
wydawca.

[uyu]

Mnie ponosi gdy slysze tlumaczenia francuskich filmow w ktorych forma 'vous'
jest tlumaczona jako 'ty'.
Skad oni biora tlumaczy, ktorzy najwyrazniej nie znaja realiow i obyczajow
kraju?
Rece opadaja a uszy odpadaja.

[klymenystra]

nie no, bez przesady. vous bywa posrednie miedzy "ty" i "pani", zalezy od
sytuacji. jesli do matki czy (czesciej) babci mowi sie przez "vous", to
przeciez nie bedzie tlumaczone jako "pani matko/pani babciu", ale raczej "mamo,
niech mama/babcia".
podobnie jest z portugalskim "voce"- w pol drogi miedzy "tu" i "a senhora".

klymenystro

[uyu]

Niezupelnie sie z toba zgodze, bo uzycie formy 'vous' zamiast 'tu' w ukladach
rodzinnych informuje nas o stosunkach panujacych w owej rodzinie,
przynaleznosci do okreslonej grupy spolecznej i kilku innych rzeczach.
Ja do tesciowej mowie "maman" - po polsku. Moi szwagrowie uzywali
formy 'vous'. Poniewaz tesciowa jest wyjatkowo przez nas 'przyczepki' lubiana,
szwagrowie wykorzystali sytuacje i dla podkreslenia sympatii ktora ja darza
spolonizowali panujace formy i zwracaja sie teraz do niej per 'maman, pouvez-
VOUS ...'
Jednak doskonale wiesz, ze nie to mam na mysli. Widzialas kogos 'tykajacego'
policjanta, kelnera, ekspedientke czy przechodnia na ulicy? Bo ja nigdy.
I wlasnie to mialam na mysli.

[klymenystra]

widzialam, czesto mi sie to przytrafia znaczy, ze tykam. jak ktos jest w moim
wieku, albo w ramach odwetu, jak mnie tykaja bez pozwolenia
ale powiem Ci, ze w filamch nie zauwazylam, zeby w takich sytuacjach
tlumaczono "vous" jako "ty". co nie zmienia faktu, ze moze tak byc.
pozdrawiam

[kadarkaa]

Uyu, poczekaj z tym o(d)padaniem
Niekoniecznie upatrywałabym w tym niekompetencji tłumacza. Może nawet
przeciwnie: tłumacz słusznie wziął pod uwagę różny "zasięg" oficjalnych form w
obu kulturach.
Zauważ, że we Francji krąg osób objętych "vouvoiement" jest szerszy niż w
Polsce: per "vous" mówią reklamy i instrukcje obsługi, per "vous" zwracają się
czasem do swoich uczniów nauczyciele (5 klasa collège, na własne uszy
słyszałam), per "vous" mówią do siebie koledzy w pracy znający się jak łyse
konie (to spostrzegam jak czasem oglądam stłumaczone na francuski seriale
amerykańskie: po polsku bohaterowie by się "tykali", a francuski przeważnie daje
"vous")etc....
W Polsce w tych - i wielu innych - sytuacjach jesteśmy raczej "tykani".

A tłumacz ma zgryz: napisać ty? pani? pani Mario? I wybiera taką formę, która w
kontekście kulturowym odbiorcy wydaje mu się najbardziej naturalna. Co
oczywiście nie znaczy, że nie może przesadzić np. "nakazując" pracownikowi tykać
prezesa firmy

[yoric]

"Mój" tłumacz uważa że:

- w Londynie płaciło się kiedyś solidami i denarami (chodziło o szylingi i pensy)
- podmiot domyślny może wystąpić w co drugim zdaniu, w tym w tych zaczynających
nowy akapit
- jedna czy dwie litery przestawione w nazwisku to nie zbrodnia (np. Fisher bez
krępacji "Fiszer") - i tak w co trzecim nazwisku

a

- "heads and tails" są czasem jako "orły i reszki", a czasem jako "głowy i ogony"
- "had little patience for..." to "miał trochę cierpliwości"
- "once" znaczy "raz", również w zdaniach typu "once you get there, you..."
- "variance", "variation" i "variable" to mniej więcej to samo
- itd., itp., etc.


Pozdrawiam

[ewa9717]

Nie trzeba aż innego kraju i obyczaju, żeby ogłupić tłumacza. W niemieckim
filmie "OSTATNIA POLKA" toczącym się na Górnym Śląsku bohater mówi, ze idzie do
Waleski (niegdyś często spotykane na tymże Górnym Śląsku imię żeńskie), co
tłumacz, a za nim lektor oddają: Idę do Walewskiej, a widz głupieje na moment,
bo sadzi, że zaraz pojawi się Napoleon, a Marynia W. szepnie: A Polska, sir?

[lira_korbowa]

Yoric, to co piszesz jest straszne. Kto zaakceptował takie tłumoczenie? Nikt
tego przed Tobą nie widział?
A czy sam masz "takom waadzem", żeby to w czorty odesłać?

[millefiori]

Yoric, to tłumaczenie wygląda na dzieło automatycznego translatora z outsourcingu

[brezly]

Kupionego od Tadżyków na bazarze w Tyraspolu, tego translatora.