obraziliśmy się

[tosia_4]

za to, że podczas radosnej gonitwy niechcacy nadepnełam na kocią łapkę.
Wrzask, płacz, nie pomogło przepraszanie, łapka demonstracyjnie wylizywana.
Za chwilę - pędzi galopem przez mieszknie, jednak na mój widok hamuje i
zaczyna strasznie kuleć, no okropnie biedny kotek! Pogłaskac się nie da,
zagadywany patrzy przeze mnie gdzieś w dal. Chodzi obok, ale tak żeby broń
Boże ani koniuszkiem ogona nie musnąć, żeby ta niedobra ludzia nie myslała,
że kot się łasi.
Na szczęście jak ze sklepu wróciłam już mu przeszło.

[benia30]

tosia_4 napisała:

>
> Na szczęście jak ze sklepu wróciłam już mu przeszło.
>
Pewnie zrozumiał, że przyniosłaś ze sklepu coś pysznego, należącego się w ramach
przeprosin za wyrzadzoną krzywdę ))))

[basia553]

oj nie pytajcie sie jak czesto lezac na brzuchu kolo lözka przepraszam i
tlumacze kolejnemu nadepnietemu, co to lezy obrazony pod lözkiem. Nie smialabym
mu/jej powiedziec, ze stale wchodzi pod nogi bo wiadomo: wina jest moja,
powinnam uwazac. Wiec leze tak plaska, skruszona i przepraszam obiecujac
poprawe...

[azazela]

moje kocie jak jest obrazone to siada tylem na stole i z uwaga obserwuje
sciane, nic wiecej go nie interesuje tylko bila sciana....
jak sie go wola to oczywiscie zero reakcji, tylko uszky kocie-radary podazaja
za glosem ale tego biedna obrazona kicia chyba juz nie jest w stanie
kontrolowacP

[kawka74]

a co przyniosłaś fajnego ze sklepu? kiedy Mariolka, moja staruszka kicia się
obrażała, wyglądała jak kamienne bóstwo. Zero zainteresowania, wzrok wbity w
jakiś punkt w przestrzeni, daleko, zimny, obojętny. Młodsza się nie obraża,
robi awanturę, krzyczy, biega, piszczy, a potem spokój.

[abranova]

I jak niektórzy ludzie moga mówić, że koty nie są intelegentne, że nie mają
charakteru...

Sorry za taką uwagę nie respektującą kociego bólu i zranionych uczuć po ciężkim
przeżyciu Ale gdy czytam o takich scenkach to podziwiam wszystkie koty
świata za ta "krolewskość"

[rynki]

Oj, cudne te nasze futrzaki. Za to je kocham.

[mirmunn]

mój jak się obraża, to strząsa demonstracyjnie na człowieka tylną nogą, po czym
odchodzi w siną dal i dalej - jak opisano - kamienny posązek. Jak kogoś nie
lubi (np.naszego administratora, który roznosi rachunki) to strząsa jeszcze
zanim ta osoba drzwi otworzy )))) (węch??? intuicja???)Tak!!!

[beali]

U nas często zdarza się nadepnąć kotom
na łapkę,choćby ze względu na ich ilość.
Już nawet łażę w miękkich pantoflach
po domu.Kiedy jednak to się stanie,
natychmiast wyrywa mi się już niekontrolowane;
sorry Bąbelku,Kacperku itd. pancia nie chciała,
podchodzę i głaszczę i jest ok,koty mimo bólu
mruczą i nie obrażają się.Gdybym jednak nie
przeprosiła natychmiast,obrażone wychodzą,
jeśli tylko mogą na podwórko,albo choć
z tego pomieszczenia.
Nie wiem skąd ,ale zawsze wiedzą,że gdy zadam im ból,
to jest to zawsze nichcący,albo jest koniecznością
jak np.przymywanie ran.

beali

[wiesia.and.company]

Ja już nie depczę. Jeśli może grozić mi taki niecny czyn, chodzę po domu lub
tym "niebezpiecznym odcinku" szurając nogami.
Raz się spieszyłam, jakoś niezbyt szybko usunął się z drogi Gucio, a szedł
przede mną, no i nadepnęłam na lewą łapkę. Wrzask, obraza, przeprosiłam go
natychmiast, przymilnym głosem obiecałam, że już nigdy i postąpiłam krok do
przodu, no i wtedy nadepnęłam na prawą łapkę, bo lewą trzymał obrażony w górze.
Wrzask! Uciekł (całe jego szczęście) bo zabrałam się znów do przeprosin.
Przyjął je z daleka ode mnie. Po powrocie z pracy chciałam go pogłaskać. Aha,
no pewnie. Urażony ostentacyjnie uciekał. Przeszło mu po dwóch dniach.
Ukochaliśmy się, wycałowali i już nigdy się nie spieszyłam idąc za kotem.
Proszę, jacy to mądrzy nauczyciele z tych kotów (a i ja w końcu pojętna
uczennica).
Pozdrawiam