biją się...

[moomoo]

Powiedzcie mi czy wasze koty się biją?
Moje tak i nie wiem już po prostu co z tym robić, bo ostatnio te bójki
przybrały już taką postać, że boję się, że one sobie coś zrobią.
Aśkę mamy już 10 lat. Chyba myślała, że jest jedynym kotem na świecie ( nie
wychodzi ), więc jak przynieśliśmy 3 lata temu małego Maksa to była wielka
obraza i agresja w stosunku do Małego, który początkowo do niej się rwał -
może chciał ekwiwalentu mamusi. Póki Mały był mały to izolowałam je od
siebie - bałam się, że Stara ( waga lekkopółciężka )) coś mu zrobi. Jak
Maksio podrósł to się zaczęło niestety - no, w skrócie to nie można ich
nazwać przyjaciółmi - on ma bardzo dobry charakter, choć lubi czasem coś
zbroić albo pogonić Aśkę. Biły się czasami a jakże, ale zwykle wystarczyło na
nie huknąć. Ostatnio jednak tak się tłukły, że się wystraszyliśmy, nie można
było ich rozdzielić, a Młody pogryzł moją Mamę, która go odciągała.
Zaznaczam, że oba są wysterylizowane, więc te walki nie mają chyba żadnych
podtekstów

[umfana]

Moje Kociepanny też się biją, jak wariatki :o) Są siostrami z jednego miotu. W
dzieciństwie się przyjaźniły i dlatego zostały razem.
Wet mówi, że najlepiej jak w domu jest kotka i kocurek... Hm dziwe ;o)))

[wiorka_mrau]

Moje też się piorą, gryzą, aż futro fruwa. Zazwyczaj nie reaguję, bo to chyba
taka zabawa, dopóki któraś nie miauknie przerażliwiej- wtedy rzucam coś w tamtą
stronę - nieważne w którą kotę trafi - kapcia, miśka, gazetę, jaśka ... i spokój)

[groha]

Mooomoo, mam prawie identyczną sytuację - w jednym mieszkaniu starsza, 6-letnia
kotka-Frotka i 2-letni Frycek, adoptowany jako 10-dniowe maleństwo. Leją się,
aż pęczki sierści lecą. Spokój był dotąd, dopóki Frotka miała przewagę i
pacyfikowała Fryckowe zapędy jednym prychnięciem. Wydawało się, że będzie
dobrze, bo po pierwszych dąsach i strachu, zaczęła wykazywać opiekuńczość i
delikatnie mu matkować. Niestety, po sterylizacji z Frycka szybko zrobił się
kolos, a chuligański charakterek wcale się nie zmienił. No i teraz Frotka,
spokojne i bezkonfliktowe stworzenie, ma zupełnie przekichane. Frycek
bezczelnie trenuje na niej wszystkie sztuki kociej walki, dając upust
nadmiarowi energii, a także zabijając nudę. Biedna, ciągle napastowana kocina
musi się jakoś bronić, choć widać, że jakiekolwiek przejawy agresji są
sprzeczne z jej upodobaniami. Czasem chodzi pod ścianami i udaje, że jej nie
ma... Oczywiście Frycek jest karcony za każdą napaść i teraz wystarczy podnieść
głos, by się nieco opamiętał, ale za to wykorzystuje każdy moment, gdy nie
widzimy całej akcji. Konsultowałam ten problem z wetem i okazuje się, że trafił
nam się silny samiec o wyjątkowo wybujałej osobowości i niespożytej energii,
który mimo kastracji, zachował wszelkie cechy dominanta. Ma zbyt małą
przestrzeń życiową, by się wyszaleć, a koty europejskie ponoć potrzebują jej
dużo więcej, niż np. persy. Mamy czekać, aż kot się z wiekiem uspokoi Więc
czekamy, tłumacząc Frotce, żeby też jakoś to wszystko wytrzymała. Jeszcze
trochę, może w końcu Frycek się postarzeje i już mu się nie będzie chciało
walczyć

[barba50]

Ooooo - widzę temat jakby nasz domowy na tapecie.
Do 2 i pół letniej /sterylizowanej/ Ksiki dołączyły trzy miesiące temu dwa
małe kociaki.
Na początku było syczenie, unikanie wszelkich kontaktów z małymi, wreszcie
atakowanie łapą, ale tak żeby nie zrobić krzywdy. A małe coraz większe /teraz
4-ro miesięczne/ nic sobie z tego nie robiły, łaziły za kocicą w celach można
by rzec towarzyskich. Jeśli atakowała zbyt agresywnie stawały zjeżone /widok
pocieszny/ lub po prostu uciekały. Miałam w skrytości nadzieję, że w końcu
kociczka "przetrzepie małym skórę" i przestanie ich się bać. Bo niestety sprawa
ma się tak, że ona ich się chyba boi No i sytuacja uległa zmianie, ale poszła
jakby w innym kierunku - to małe /bądź średnie?/ atakują Ksikę, sporo w tym
zabawy, nie doszło jak na razie do łapoczynów, futra jeszcze nie fruwały, ale
nie tak miało być!!! Na dodatek ich jest dwoje! Bardziej zaczepny wydaje się
chłopaczek Pepe, jest chyba ruchliwy i weselszy od siostry Lolki, która jest
łagodnego usposobienia i bardzo ukierunkowana na zaspokojenie swojego
łaknienia /mały woreczek bez dna/. Teren gonitw jest rozległy - mają do
dyspozycji oprócz domu spory ogród.
Ale jakie zapanują stosunki trudno wyczuć. Jak do tej pory kocica jest mocno
zdominowana przez te dwa buro-rude sierściuchy Niby krzywda jej się nie
dzieje - jest kochana i hołubiona na równi z małymi, ale widać smutek w jej
ślepiach

[foxie777]

Musimy pamietac jakimi wielkimi indywidualistami sa nasze koty.
Moje dwie kotki tez sie leja, ale to nie jest grozne mimo, ze
kazda wrzeszczy jakby ja ze skory obzierano, a potem milosc ,
wzajemne lizanie , spanie na tej samej kanapie itp.
Natomiast mojej kolezanki dwa koty po prostu sie nie widza.
Jeden wchodzi do pokoju to drugi wychodzi. To juz trwa 5 czy 6 lat i nic ni
nie wskazuje na zadna zmiane.
Nie wiem na jak serio wasze koty sie tluka, ale ja nigdy nie ingeruje.
Na razie po wydartych klakach i lekkim zadrapaniu nic innego
sie nie stalo.

pozdrawiam