Wiadomości z Holandii

[wgfc]

Holandia: eutanazja dla zmęczonych życiem
serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,34513,2526572.html
Jacek Pawlicki 03-02-2005 , ostatnia aktualizacja 02-02-2005 21:29

Czy ludzie "cierpiący z powodu życia" i niewidzący dalszego sensu istnienia
mają prawo do eutanazji? Specjalna komisja pod kierownictwem wybitnego
psychologa klinicznego orzekła, że tak.
Na razie jest to tylko propozycja rozszerzenia interpretacji i tak bardzo
liberalnego holenderskiego prawa dotyczącego eutanazji. Pomoc w umieraniu
nieuleczalnie chorym i cierpiącym, także dzieciom, jest tam tolerowana od
ponad 30 lat, a od kilku lat zgodna z prawem. Kilka tygodni temu okazało się,
że klinika pediatryczna w Groningen odłącza od respiratorów noworodki
cierpiące na rzadkie i nieuleczalne choroby, np. rozszczepienie kręgosłupa.
Niewykluczone, że podobną procedurę będą stosowały inne holenderskie kliniki.

Gdy cierpisz psychicznie...

Jednak raport o "Cierpieniach wynikających z życia" przygotowany przez
komisję kierowaną przez zasłużonego profesora psychologii klinicznej Josa
Dijkhuisa to prawdziwy przewrót w pojmowaniu eutanazji. Jego autorzy doszli
do wniosku, że "zmęczenie życiem" i "cierpienie z powodu życia" może być w
niektórych przypadkach dostatecznym powodem dla lekarza, aby zgodził się na
prośbę pacjenta o skrócenie tego stanu.
Aby dostać "ostateczny zastrzyk", nie trzeba chorować na raka, być całkowicie
sparaliżowanym i nieludzko cierpieć fizycznie, bez żadnych perspektyw powrotu
do zdrowia. Wystarczy przekonać lekarza, że cierpienie psychiczne wynikające
z życiowych przeżyć jest nie do zniesienia. - Cierpienie zbyt często łączymy
z konkretną chorobą - tłumaczy prof. Dijkhuis. Według niego osobę, która "nie
jest w stanie dłużej znieść życia i nie widzi dla siebie żadnej przyszłości",
można uznać za "cierpiącą z powodu życia".

Świat może to źle zrozumieć

Czy eutanazja takich osób stanie się praktyką? To zależy od tego, jak
środowisko lekarskie w Holandii przyjmie orzeczenie komisji Dijkhuisa. Główne
stowarzyszenie lekarskie KNMG analizuje raport i ma przedstawić rekomendacje
dla lekarzy, jak zachowywać się w konkretnych przypadkach. Nasi rozmówcy w
Holandii przyznają, że decyzja nie będzie ani szybka, ani łatwa.
Przeciwnicy rozszerzenia interpretacji eutanazji mówią, że byłaby
to "licencja na zabijanie". Przestrzegają, że wzrośnie presja na ludzi
starszych, pacjentów domów starców i hospicjów, by poddawali się eutanazji. Z
kolei holenderskie stowarzyszenia popierające eutanazję są z raportu
zadowolone. Ostrzegają jednak, że wdrożenie nowych reguł może oznaczać, że
świat opacznie zrozumie intencje Holendrów. Dlatego też ich zdaniem należy
niezwykle ostrożnie rozpatrywać konkretne przypadki. - Tzw. cierpienie z
powodu życia podobnie jak cierpienie wywołane rakiem może być nie do
zniesienia, co nie znaczy, że wszyscy ludzie zmęczeni życiem przechodzą przez
takie cierpienie - tłumaczy Rob Jonquiere z Holenderskiego Stowarzyszenia
Dobrowolnej Eutanazji NVVE.

Przypadek dr. Sutoriusa

Komisję Dijkhuisa powołano trzy lata temu z inicjatywy środowiska medycznego,
by z punktu widzenia etyki medycznej i praktyki lekarskiej zbadała
precedensowe orzeczenie holenderskiego sądu najwyższego z 2002 r., że lekarze
mogą przeprowadzić eutanazję u pacjentów tylko wtedy, jeśli stwierdzi się u
nich "konkretną chorobę fizyczną, którą da się zakwalifikować". Według sądu
samo "zmęczenie życiem" u pacjenta nie może być usprawiedliwieniem dla
lekarza.
Punktem wyjścia do rozprawy był przypadek z 1998 r., kiedy to dr Philip
Sutorius - na wyraźną prośbę pacjenta - wstrzyknął śmiertelny zastrzyk
senatorowi Edwardowi Brongersmiemu. 86-letni polityk był zdrowy,
ale "wyczerpany życiem" (Brongersmie był zresztą w ogóle kontrowersyjną
postacią, występował m.in. w obronie homoseksualnej pedofilii).
Sprawa eutanazji senatora trafiła na wokandę. Sąd pierwszej instancji w
Haarlemie uznał, że dr Sutorius nie przekroczył prawa, ale w procesie
apelacyjnym uznano go za winnego. Podtrzymał to sąd najwyższy, choć lekarza
nie ukarano, gdyż jego czyn uznano za tak "nieznaczny, że nie znaleziono
właściwej kary". Wnioski płynące z raportu komisji Dijkhuisa podważają tę
interpretację.

Dr Henk Jochemsen, etyk, szef chrześcijańskiego centrum etyki medycyny
Lindeboom

Z eutanazją w ogóle się nie zgadzam, ale kluczowe są jasne i dokładne
kryteria jej wykonywania. Moim zdaniem trudno je określić w ogóle, a w
przypadku "cierpienia z powodu życia" jest to niemożliwe. Decydowanie o tym,
kto cierpi śmiertelnie z powodu życia, wykracza poza lekarskie powołanie.
Gdyby świat lekarski w Holandii przyjął interpretację prof. Dijkhuisa, co
jest możliwe, byłoby to przekroczenie istotnej granicy w medycynie.
Przeszlibyśmy z kultury życia do czegoś w rodzaju "kultury śmierci". Więcej -
śmierć trzeba by uznać za lekarstwo. To jest oczywiście do pomyślenia, jeśli
uznamy, że misja lekarza to eliminacja cierpienia za wszelką cenę, również za
cenę życia. Lekarz nie jest technikiem, który "naprawia" człowieka wszystkimi
dostępnymi środkami. Odpowiedzią na cierpienia egzystencjalne powinna być
kuracja psychologiczna bądź psychiatryczna.
Już dziesięć lat temu ostrzegałem przed legalizacją eutanazji, mówiąc, że jak
raz się na to zgodzimy, jej interpretacja będzie się rozszerzać. I oto
zbliżamy się do kolejnej granicy.

[sloggi]

Moja szefowa jest chyba zmęczona - hmmmmmm

[vitalia]

Lizał stopy z zaskoczenia..//??? przecież pod jakąś fabrykę mógł podejść i
poprosić wychodzące panie..Wystawiłyby nóżki do polizania Ummm jaki szał.

[sloggi]

vitalia napisała:

> Lizał stopy z zaskoczenia..//??? przecież pod jakąś fabrykę mógł podejść i
> poprosić wychodzące panie..Wystawiłyby nóżki do polizania Ummm jaki szał.

Chyba przestalem być głodny.

[wgfc]

Holandia: eutanazja chorych noworodków
serwisy.gazeta.pl/swiat/1,34213,2507915.html
Jacek Pawlicki, AP 23-01-2005, ostatnia aktualizacja 23-01-2005 18:59

Litość czy przekroczenie prawa boskiego? Holenderscy lekarze przyznali się, że
od 1997 r. pomogli umrzeć 22 nieuleczalnie chorym noworodkom. Prokuratura nie
dopatrzyła się jednak przestępstwa. Papież ostro potępia taką praktykę.
Z sobotniej publikacji w piśmie medycznym "Nederlands Tijdschrift voor
Geneeskunde" wynika, że eutanazji dokonywano na noworodkach, które miały
rozszczepienie kręgosłupa, braki w mózgu oraz niefunkcjonujące nerki, przewód
pokarmowy i pęcherz. Zdaniem lekarzy nie było żadnej nadziei, że dzieci
przeżyją. Co więcej, nieludzko cierpiały. Wszystko odbywało się zgodnie z
procedurą wypracowaną przez samych lekarzy, zwaną Protokołem z Groningen (od
miasta, gdzie znajduje się klinika).

Prokuratura: prawa nie złamano

Właściwie nie była to eutanazja, ale "niedobrowolne zakończenie życia pacjenta
po konsultacji między lekarzami i jego rodziną". Tak nazwała w rozmowie
z "Gazetą" praktykę holenderskich pediatrów Walburg de Jong z holenderskiej
organizacji Prawo do Śmierci NL, wspierającej eutanazję. O wszystkich
przypadkach informowano prokuraturę, która po wnikliwej analizie uznała, że
choć eutanazja dzieci poniżej 12. roku życia jest w Holandii karalna, lekarze
nie popełnili przestępstwa, wstrzykując noworodkom niebezpieczną dawkę środków
przeciwbólowych lub odłączając je od aparatury podtrzymującej życie.
Prokuratura tym samym zaakceptowała wewnętrzne wytyczne szpitala.
Autorem raportu o dziecięcej eutanazji w "Nederlands Tijdschrift voor
Geneeskunde" jest Eduard Verhagen, dyrektor akademickiej kliniki pediatrycznej
w Groningen. To on doprowadził rok temu do ustalenia i wprowadzenia w życie
kontrowersyjnego protokołu. - Uważaliśmy, że w bardzo rzadkich przypadkach
nieuleczalnych chorób noworodków bardziej humanitarnie jest pozwolić im umrzeć
lub im w tym pomóc, niż utrzymywać je przy życiu - mówił Verhagen w jednym z
serwisów internetowych. Zdaniem lekarza chodzi o to, by ujawnić i ująć w ramy
prawne proceder, który i tak ma miejsce. Szpitale w innych krajach, również w
USA, robią to samo, ale nie mówią tego głośno - argumentuje lekarz. Z raportu
wynika że w samej Holandii co roku uśmierca się "poza protokołem" 15-20 dzieci.
Holenderskie środowiska medyczne chcą pójść jeszcze dalej i rozszerzyć protokół
z Groningen na całą Holandię. Stowarzyszenie lekarzy KNMB zwróciło się z taką
prośbą do rządu premiera Jana Petera-Balkenendego. Decyzja miała zapaść już w
grudniu, ale tworzony przez koalicję chadeków, liberałów i demokratów rząd
zwleka, najwyraźniej obawiając się międzynarodowych reperkusji.

Kościół i etycy: opamiętajcie się

Sobotnia publikacja potwierdziła to, o czym holenderskie i światowe media, w
tym "Gazeta", pisały kilka tygodni temu. W debacie na temat uśmiercania
noworodków w Holandii jej najostrzejsi przeciwnicy porównywali Protokół z
Groningen do nazistowskich praktyk zabijania niepełnosprawnych dzieci czy rzezi
niewiniątek króla Heroda. Inni przestrzegali przed przekraczaniem
niebezpiecznej granicy. - Jeśli dopuścimy eutanazję wobec tych, za których to
my decydujemy, wchodzimy na bardzo niebezpieczne terytorium - mówił
holenderskim mediom Henk Jochemsen ze zrzeszającego lekarzy i etyków medycyny
Lindeboom Instituut. Zdaniem Jochemsena "z rozwiązywania ciężkich przypadków
nie ma co robić prawa". - Jeśli zostanie uchwalone prawo w sprawie decydowania
o uśmiercaniu dzieci nierokujących, natychmiast okaże się, że przypadków jest
więcej, niż się spodziewamy.
W sobotę przeciw eutanazji ostro zaprotestował papież Jan Paweł II. Przyjmując
listy uwierzytelniające od nowej ambasador Holandii przy Watykanie, potępił
legalizację eutanazji. Papież zwrócił się do władz holenderskich, do tamtejszej
służby zdrowia i wszystkich zajmujących się wychowaniem i edukacją,
aby "zastanowić się nad powagą tego tematu".
Kilka miesięcy temu holenderski eksperyment potępił biskup Elio Sgreccia z
Papieskiej Akademii Życia. W artykule dla "L'Osservatore Romano" biskup
napisał: "Nikt nie może brać odpowiedzialności za zabójstwo czy to siebie, czy
innej osoby. Żadna władza nie może prawnie pozwolić na zabijanie niewinnej
istoty ludzkiej niezależnie od tego, czy to zarodek, embrion, dziecko, dorosły,
osoba starsza - chora czy pozostająca w agonii". Zdaniem biskupa "jest to
pogwałcenie prawa boskiego, przestępstwo wobec godności ludzkiej, zbrodnia
przeciw życiu i atak na człowieczeństwo".

Co mówi Protokół z Groningen

Eutanazja noworodków jest dopuszczalna wówczas, gdy: • zgadzają się na nią
lekarze prowadzący i zapytani o dodatkową opinię niezależni lekarze, • nie ma
nadziei na wyleczenie i złagodzenie bólu; • wyrażają na to zgodę rodzice; •
życie powinno być zakończone w odpowiedni sposób, zgodnie z medycznymi
standardami.

[wgfc]

Holendrzy zaostrzą prawo dotyczące dewiacji?
serwisy.gazeta.pl/swiat/1,34213,2480809.html
Jacek Pawlicki 06-01-2005, ostatnia aktualizacja 06-01-2005 16:19

Wybryki fetyszysty parkowego sprowokowały w Holandii debatę na temat lizania
damskich stóp bez pozwolenia. W kwietniu z kolei głośno było o bezkarności
zoofilii. Te dwa kuriozalne przypadki z ostatnich miesięcy uzmysłowiły
holenderskim legislatorom jakie luki prześwitują w prawie królestwa.
O schwytaniu 35-latka, który jak się okazało dawał upust swoim dziwacznym
żądzom od trzech lat poinformowało nawet CNN. Być może dlatego, że historia
fetyszysty liżącego z zaskoczenia stopy kobiet wylegujących się na bosaka w
parkach Rotterdamu przez trafiła do mediów w samym środku sezonu ogórkowego.
Holenderska policja musiała wypuścić go z aresztu, gdyż na lizanie stóp z
zaskoczenia nie ma paragrafu. Inspektorzy uznali, że w takim postępowaniu "nie
ma nic kryminalnego". Przyświecający lizaniu podtekst seksualny to za mało by
wsadzić kogoś za kratki, choć można by się zastanawiać nad naruszeniem
prywatności.
Oburzyło to opozycyjnych deputowanych z partii pracy Pvd. Deputowany z tej
partii Peter van Hemst skierował interpelację do wywodzącego się z chadecji
ministra sprawiedliwości Pieta Heina Donnera. "Jak możemy usprawiedliwić fakt,
że w Holandii można kogoś ścigać za rzucenie niedopałka na podłogę czy
śmiecenie w parku, ale sprawcy takich wybryków?" Hemst zażądał zmiany w prawie,
tak aby agresywnych fetyszystów można było karać. Minister przyjął to do
wiadomości, ale niczego nie obiecał.

Casus Belli

Na problem bezkarności zoofilii Holandia zwróciła uwagę wiosną ubr.. Stosunki
seksualne ze zwierzętami dalej wymykałaby się niezauważalnie systemowi
sprawiedliwości, gdyby nie gwałt na trzyletniej Belli, klaczy kucyka. W
kwietniu holenderski minister rolnictwa Cees Veerman przyznał w parlamencie,
że "rozważa zmianę obowiązującego prawa i zakazanie wszelkich form zoofilii".
Kiedy kilka tygodni wcześniej Fred Herzkowicz wzywał weterynarza do zgwałconej
Belli, nie spodziewał się, że minister rolnictwa zapowie w parlamencie chęć
zakazania stosunków seksualnych ze zwierzętami. Nie wiadomo jednak dokładnie
kiedy miało by wejść w życie nowe prawo.
Wszystko zaczęło się pewnego marcowego ranka, kiedy państwo Fred i Rita
Herzkowicz weszli do stajni, by oporządzić klacz kuca. Mowę odebrało im, kiedy
zobaczyli przytulonego do niej od tyłu starszego mężczyznę ze spodniami
opuszczonymi do kostek. Sprawca zbiegł z miejsca występku, ale kilka dni
później został złapany przez policję. Cała okolica huczała na ten temat i nie
brakowało też takich, którzy połączyli fakt złapania zboczeńca z tajemniczymi
atakami seksualnymi na klacze w okolicy holenderskiego miasta Eschede w ciągu
ostatnich kilku lat.
Nie tylko państwo Herzkowicz spodziewali się, że na 65-letniego mężczyznę
znajdzie się jakiś paragraf. Niestety, nie znalazł się. W Holandii karalne jest
np. używanie psa do pracy przymusowej czy wykastrowanie czyjegoś kota bez zgody
właściciela, ale o seksie ze zwierzętami nie ma w przepisach karnych mowy.
Holenderskie prawo mówi wyraźnie, że zoofilia nie jest przestępstwem, dopóki
zwierzęta nie doznały wyraźnych obrażeń. Weterynarz, który został wezwany na
miejsce przestępstwa, choć potwierdził badając DNA, że gwałtu na kucu dokonał
podejrzany, to nie zauważył żadnych ran ani obrażeń u Belli. Gdy zapytał
właściciela, jak zachowuje się zwierzę, ten oparł tylko, że "jest od tego czasu
nieco zdenerwowana".
Do akcji ruszyli przedstawiciele różnych partii, rozpoczynając licytację żądań
i propozycji. Jak donosiła holenderska agencja prasowa ANP, będące w opozycji
partie socjaldemokratów, populiści z Listy Pima Fortuyna (LPF) i lewicujący
zieloni GroenLinks zażądali wprowadzenia całkowitego zakazu zoofilii. Partie
będące w koalicji, czyli chadecy, liberałowie i demokraci, mówiły ostrożnie o
konieczności zaostrzenia prawa o traktowaniu zwierząt. Również w ich szeregach
dało się usłyszeć bardziej radykalne głosy. I tak deputowany chadeckiej partii
CDA Henk Jan Omel, z zawodu weterynarz, zaproponował, by przy okazji pójść o
krok dalej i zakazać sprzedaży pornograficznych zdjęć i filmów
przedstawiających seks ze zwierzętami i zalegających masowo w holenderskich sex-
shopach.

[zettrzy]

jechac do Holandii? nie jechac do Holandii? tak tak to prawda - spie z kotem (a
on mi czesto lize stopy)

[goonia]

przerazajace to wszystko bardzo, najpierw postep medycyny umozliwia zajscie w
ciaze, zrobienie badan prenatalnych, urodzenie dziecka a potem wracamy do
punktu wyjscia i je usmiercamy bo nam cos po drodze nie wyszlo. Albo dajmy
naturze szanse na eliminacje a jak juz ingerujemy to konsekwentnie. Przeciez
lekarze wiedzieli, ze te dzieci urodz sia z tak ogromnymi wadami.
Strach starosci dozyc i byc niedoleznym. Za 40 lat juz sie mnie pewnie nie
bedzie trzeba pytac czy zmeczona jestem zyciem. Dzieci sie zajma - nie,
pieniadze na opieke w domu sa - nie , a to tej pani juz podziekujemy, sistro
igle prosze brrrr