autor szuka wydawcy!

[julsza]

jest to ksiazka naukowa, wlasciwie to przerobiony doktorat z dziedziny nauk
spolecznych. Wydawca nie wywiazal sie z umowy i juz sie nie wywiaze - musze
to rozwiazac na drodze prawnej. Bardzo mi zalezy na wydaniu tej pracy. Moze
ktos zna sposob albo jakiegos wydawce-pasjonata, ktory zdecydowalby sie...
Pozdrawiam

[millefiori]

W przypadku pracy doktorskiej to wydaje sie - przynajmniej patrzacemu z boku -
dosc proste. Sadze, ze sprawdzilas juz mozliwosci wydania pracy na uczelni lub
w instytucji naukowej, w ktorej zostala ona obroniona. Poza wydawnictwami
uczelnianymi, PANowskimi istnieje mnostwo nieduzych wydawnictw naukowych,
zajmujacych sie publikacjami prac doktorskich, habilitacji itp.,

np.
semper.rubikon.pl/wydaw.html - ktore wydaje sie byc bardzo sensowne,
chyba sie tez skontaktuje w sprawie publikacji monografii...

www.slaskwn.com.pl/onas.htm
oraz cala grupa wydawnictw uczelnianych, obecnie w
Stowarzyszeniu Wydawców Szkół Wyższych
wirtualnywydawca.pl/linki-05.11.01.4.htm
Moze wlasnie tam uda Ci sie opublikowac doktorat?

Pozdrowienia,
Millefiori

[baloo]

Witaj,

Nie jestem teraz "na biezaco" i nie chce Cie zniechecac, ale nie wydaje mi
sie , zeby bylo latwo upchnac doktorat obcemu i duzemu wydawnictwu. Chyba, ze
to jakis murowany hicior. Te wydawnictwa skupiaja sie chyba glownie na
podrecznikach i skryptach, a w wielu wypadkach za habilitacje i "dziela
fundamentalne" profesury kaza sobie placic i to chyba sporo kosztuje. Zazwyczaj
jest to finansowane z grantow czy innych Programow resortowych (jesli jeszcze
istnieje takie cos). O doktoratach to slyszalem zazwyczaj, ze drukuja je
wydawnictwa instytucji , w ktorej byly pisane lub jakiejs zaprzyjaznionej (z
Autorem lub promotorem).

Skoro to odpada (a tak to chyba wynika z Twojego postu), a przymus wydania Cie
przycisnal do tego stopnia, ze bylbys sklonny drukowac na wlasny koszt, to
zastanowilbym sie nad tzw. "drukiem elektronicznym" czyli "print on demand". Ta
technika jest idealna dla wlasnie takich malych nakladow, ksiazek bardzo
specjalistycznych rozprowadzanych w niewielkich ilosciach i przez dluzszy czas.
Chociazby dlatego, ze mozna drukowac kilkanascie-dziesiat egzemplarzy naraz (w
tempie naprawde ekspresowym - dwa-trzy dni z oprawa) a potem dodrukowywac nawet
pojedyncze egzemplarze. Cena za strone wychodzi wyzsza, niz w "normalnym" druku
offsetowym, ale nie musisz placic za np. tysiac egzemplarzy, ktore potem beda
Ci zalegaly piwnice. Np. zbierasz zamowienia, potem drukujesz te kilkadziesiat
czy sto kilkadziesiat egzemplarzy, a potem, gdy sie zglaszaja nowi chetni, to
dodrukowujesz stopniowo .

Pare slow na ten temat wymielismy na watku
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=11943&w=9214606&v=2&s=0

znajdziesz tam dwa-trzy linki do powazniejszych artykulow w Wirtualnymwydawcy.
A w "Googlach", gdy wstukasz np "print on demand", to znajdziesz calkiem sporo
firm, ktore taka usluge oferuja.

powodzenia

B.

[millefiori]

Mam jeszcze nadzieje, ze zdarzaja sie tam tez tytuly dotowane, niekoniecznie
trzeba wniesc wiano grantowe. Wieczorem porzejrzalam oferte Sempera, wypadlo mi
z niej pare nazwisk dobrze znanych osob, m.i. osoby, "dzieki ktorej" napisalam
2 prace magisterskie (o czym wspomnialam w innym watku).

Zgubila nam sie w trakcie rozmyslan, jak i gdzie wydac, druga czesc Twojej
wypowiedzi. Dlaczego wydawca najpierw sie zgodzil na publikacje a potem
odmowil? Czy mialas juz podpisana umowe i czy mozesz podac wiecej szczegolow?


Pozdrowienia,
Millefiori

[jottka]

ale baloo ma rację - b ciężko wydać pracę naukową bez poparcia, a niemal
niemożliwe bez grantu/ dotacji itp.

zazwyczaj wydawnictwa - i większe, i mniejsze - uzależniają publikację nie
tylko od uzyskania finansów z zewnątrz (choć to podst warunek), ale i od
rezygnacji z jakiegokolwiek honorarium :) a za to trzeba sie zobowiązać do
kupienia po normalnej cenie określonej ilości egzemplarzy dzieła. no i druk
jest typu broszurka riso, a nie papier czerpany w półskórku

dlatego dobrze jest dopaść kogoś, kto nie tylko zarekomenduje nas choćby
malutkiemu wydawnictwu, ale i zna kilka odp osób, które zgodzą sie napisać
entuzjastyczne recenzje naszego dzieła do kbn czy gdzie tam, by dali dotację na
druk

a umowa to tylko papier :(( dochodzić po sądach można, ale z reguły
czasochłonne i w sumie nieopłacalne, chyba że już jakieś straszne rzeczy sie
działy.

[baloo]

Nie ma sie czemu dziwic. Wydawnictwa to nie Caritas ani WOŚP, a ponadto te
naukowe groszem nie smierdza ,wiec po prostu nie moga sobie pozwolic na ryzyko
tak niepewnej inwestycji ,jak druk nieznanego doktora za wlasne ciezko uciulane
pieniadze. Dlatego tez istniej system rekomendacji. Przeciez w zalozeniu te
rekomendacje, opinie i recenzje, wewnetrzne, zewnetrze, jawne , tajne i
dwuplciowe - to mial byc mechanizm obrony przed rozpowszechnianiem bzdetow i
miernoty. A ze w rzeczywistosci staly sie elementem wojen miedzyplemiennych,
ukladzikow i nepotyzmu , to juz insza inszosc.

Jesli wiec Twoj uklad sie zmienil (jak wynika z pierwszego postu) na gorszy-niz-
taki-sobie i ktos milaby Ci i tak zaproponowac druk na warunkach opisanych
przez Jottke (czyli wykup czesci nakladu po cenie rynkowej oraz taka sobie
jakosc), to moze rzeczywiscie lepiej spytac sie wokol ile osob chcialoby kupic
to "cos" i tyle wydrukowac w technice POD (znaczy tej cyfrowej) na wlasny
koszt. Argumenty za juz wymienialem , wiec teraz odpuszcze.

klaniam nisko

B.

PS : ja wiem, ze ja z tym "print on demand" to mam jak Katon z Kartagina, ale
naprawde, gdybym mial wolne kilkaset tysiecy, to bym od razu taka maszynke
kupil i zostal drobnym wydawca-wybawca i nadzieja mloddych naukowcow ...

[jottka]

wiesz co, ale zalety druku własnym sumptem bledną w chwili, gdy trzeba zadbać o
dystrybucję

tzn. o ile nie jesteśmy geniuszem marketingu, to zaprzyjaźnione wydawnictwo,
choćby i najmniejsze, ma większe szanse upchać nasze dzieło do bibliotek,
zaprezentować na różnych targach vel konferencjach itp.itd.

[baloo]

masz slusznom racje, ale w przypadku doktoratow , ktorych zasieg jest reguly
ograniczony, wlasnie sporzadzenie takiej listy adresowej zadeklarowanych
chetnych (czyli cos w rodzaju listy subskrybentow) moze wykazac, ze "w
pierwszym rzucie" trzeba wydrukowac kilkadziesiat lub sto kilkadziesiat
egzemplarzy, a potem dodrukowywac reszte. W tym tkwi urok POD.

B.

--
aha,a ten znow swoje, westchnela Stara Katonowa i poszla czytac na
taras. "Historia Kartaginy" pochlonela ja calkowicie ...

ba

[jottka]

luuu, ale to niezupełnie działa w ten sposób :)


tzn. nawet jeśli masz setkę chętnych do kupna znajomych - a to raczej rzadkość -
to twoi główni odbiorcy, czyli biblioteki wszelkiego typu i ambitne księgarnie
w miastach uniwersyteckich są najłatwiejsze do wzięcia wtedy, kiedy stoi za
tobą pan/i profesur albo inna silna jednostka. to oni mają a/ znajomych, b/
przekonujące nazwisko.


znajomym z reguły i tak musisz wręczyć dzieło za darmo, więc tylko zwiększasz
koszty, no a do szerszej sprzedaży trzeba mieć wyżwzmiankowany talent
marketingowca + dużo czasu. nie wątpię, że takie jednostki istnieją i bujnie
działają, ale regułą jest raczej zainteresowany działalnością na niwie uczony,
a nie rzutki handlowiec :)

E-e.

[baloo]

Tu nie chodzi tylko o "krewnych i znajomych Krolika". Coraz wiecej jest ludzi,
ktorzy swoje dziela sprzedaja w trakcie roznych konferencji. Albo
wlasnie "rozsylaja wici" , czasami po calym swiecie. Jesli praca jest naprawde
wazna, to moze przyjsc opor zamowien. Sam kupilem w ten sposob juz ze dwie -
trzy ksiazki. Nie trzeba wcale byc rzutkim biznesmenem - ten etap inwestycji to
koperty , papier i znaczki.

Rozdawanie za darmo znajomym to juz niestety melodia przeszlosci, nawet jesli
wydaje to Stzacowna Instytucja , a nie sam zainteresowany. Nie wiem, jak jest w
Twojej dzialce, ale u mnie zdarza sie coraz czesciej, ze dostaje sie 1
egzemplarz autorski, a jesli sa to np. materialy z sesji, to kilkanacie
nadbitek swojego artykulu , a jesli chodzi o caly tom to se pan kupi. Ech, nie
tak drzewiej bywalo, nie tak .. no, ale odbiegamy od tematu. Caly te slowotok
po to, zeby stwierdzic, ze znajomi zaczynaja rozumiec potrzebe sprzedawania za
pieniadze (albo wymiany rytualnej a owocnej, co czasami tez jest wazne).

A do ambitnej ksiegarni mozna ewentualnie dac w komis (??? - no nie wiem, moze
bredze, ale o czyms takim slyszalem)

Klaniam

B.

[szwedzka]

jottka napisała:
> a umowa to tylko papier :(( dochodzić po sądach można, ale z reguły
> czasochłonne i w sumie nieopłacalne, chyba że już jakieś straszne rzeczy sie
> działy.

Wybacz, ale takie właśnie podejście powoduje, że dla wydawców umowy są
świstkiem papieru. Sprawy w sądach ciagną się długo w tym sensie, że przez parę
miesięcy czy lat, ale w tym czasie mało się dzieje, więc czasochłonne wcale nie
są. Jeżeli masz rację, strona przegrywająca pokrywa koszty procesu, więc
dlaczego nieopłacalne? A na dłuższą metę korzyść będzie taka, że wydawcy będą
obawiali się pozwania do sądu. W tej chwili zamierzam oddać sprawę do sądu,
termin wydania książki czerwiec 2002, po wielu próbach negocjacji i dogadania
się wyznaczony dodatkowy na grudzień 2003, teraz wypowiedziałem umowę i
zażądałem odszkodowania. Wydawca ma sprawę przegraną, ale on mi po prostu nie
wierzy, że do tego sądu pójdę, w efekcie ja będę czekał na pieniądze dwa lata,
a on za te dwa lata będzie bulił z odsetkami + koszty procesu.

Paweł

[jottka]

mam przykre doświadczenia, znajomi mają przykre doświadczenia, z tym że oni
dużo kosztowniejsze niż ja :(((

duża firma, reprezentanci międzynarodowi, potwierdzone faktury i w efekcie
znajomym przyznano 1/3 kwot faktycznych, co nie starczyło nawet na opłatę
adwokata (bo był musiał być zaangażowany).

ogólnie, niestety, wierzę w zasadę ograniczonego ryzyka i współpracy ze znanymi
ludźmi

[szwedzka]

jottka napisała:
> duża firma, reprezentanci międzynarodowi, potwierdzone faktury i w efekcie
> znajomym przyznano 1/3 kwot faktycznych, co nie starczyło nawet na opłatę
> adwokata (bo był musiał być zaangażowany).

Ten opis nie wydaje mi się pełen. Od potwierdzonych faktur jest tryb nakazowy,
do tego adwokat niepotrzebny. A skoro była rozprawa, oznacza to, że były
dodatkowe okoliczności, które widocznie wpłynęły na wydanie takiego a nie
innego wyroku.

> ogólnie, niestety, wierzę w zasadę ograniczonego ryzyka i współpracy ze
znanymi
>
> ludźmi

Znanymi osobiście czy powszechnie? W pierwszym przypadku musisz poznać, w
drugim "znaność" wcale niczego nie gwarantuje. Współpracowałem z dwoma małymi
wydawnictwami i współpraca była wręcz modelowa: nieźle płacili, terminowo,
tłumacz decydował o swoim tekście. Potem trafiłem do "renomowanego" dużego
wydawnictwa. Arogancja, chamstwo, nieliczenie się z tłumaczem, lekceważenie
własnych zobowiązań itede, itepe. Ale nie chcę przez to powiedzieć, że małe
wydawnictwa są cacy, a duże be. Po prostu tak trafiłem, mogłem trafić
odwrotnie.

Paweł

[jottka]

1. opis z założenia nie jest pełen, bo zdarzenie długie i wielowątkowe - a od
nakazu można sie odwołać i oświadczyć np. że pani tłumaczka (ok.156cm) pobiła
mnie, klienta (rosły facet pod 40tkę) i w ten sposób zmusiła do podpisania
faktury..

to nie jest dowcip, natomiast mimo braku jakichkolwiek świadków + obdukcji
lekarskiej sąd poważnie rozpatrywał zarzuty

inny dowcip z rzeczywistości polegał za to na 'nieuznaniu' koleżance porodu
jako usprawiedliwienia, dlaczego to nie stawiła się (mimo uprzedzenia sądu i
podań do niego) na kolejną rozprawę, gdzie była zresztą stroną pokrzywdzoną.
nieuznanie kosztowało koleżanke 1000 zł.


ogólnie zresztą rozumiem o co ci idzie, ale w praktyce przeliczenie
potencjalnych strat i zysków może okazać się przygnębiające.


co do reszty - ty piszesz o współpracy na linii wydawnictwo - tłumacz, ja
miałam na myśli również kontakt biuro tł - tłumacz. w skrócie może wyglądać to
tak, że mimo zalegania ci z forsą tłumaczysz dalej, bo bywa to jedyna realna
szansa na odzyskanie całej/ części zapłaty. wielu tłumaczy nie rozlicza sie z
każdej kartki na bieżąco, tylko w ustalonym cyklu (umowę zawierasz ogólnie na
tłumaczenia dla biura) - i w razie trafienia na oszusta albo po prostu szefa
ze 'słabą pamięcią' nagle się orientujesz, że płacą ci dużo mniej niż powinni
itp. itd.


2. znani = poleceni przez innych ludzi, do których mam jakie takie zaufanie. w
wypadku większych zlecen albo rekomendacja, albo sensowna zaliczka, inaczej za
duże ryzyko

[millefiori]

jottka napisała:

> 2. znani = poleceni przez innych ludzi, do których mam jakie takie zaufanie.
w
> wypadku większych zlecen albo rekomendacja, albo sensowna zaliczka, inaczej
za
> duże ryzyko

Nawet jak dluzej powspolpracujes, to tez nie masz gwarancji:(
To, co opisane w linku zdarzylo mi sie po wieloletniej wspolpracy - od konca
lat 80., a opisywana ksiazke dodrukowano jeszcze w 2002.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=11943&w=6487765

[szwedzka]

Mam spore wątpliwości co do tej historii, ale nie będę ich wyłuszczał, bo
zupełnie zejdziemy z tematu. A zasadnicza kwestia jest taka: czy ten
jednostkowy przypadek świadczy o tym, że tak przebiegają wszystkie rozprawy?
Przecież nie. Jeżeli to ma być dowód, że do sądu iść nie warto, to równie
dobrze mogę przytoczyć choćby własną sprawę, która dowodzi czegoś przeciwnego.
Twierdzenie, że lepiej dać sobie skakać po głowie niż oddać sprawę do sądu, bo
tam będzie jeszcze gorzej, jest bezpodstawne i stanowi właśnie wodę na młym
wszystkich nierzetelnych kontrahentów.

Paweł

[baloo]

Zgadzam sie. Poczucie bezkarnosci jest najlepsza zacheta do "drobnych"
przewalek i calkiem sporych oszustw. I swiadomosc, ze za autorem / tlumaczem /
grafikiem / etc. nikt nie stoi.

Wielkie dzieki

[julsza]

Bardzo serdecznie dziekuje za tak duzo wskazowek. Zajrzalam tez oczywiscie do
innych Waszych watkow. Musze to wszystko zebrac, usiasc w domu i opracowac plan
dzialania.
Chodzi o to, ze Pan Wydawca do pewnego momentu dzialal, a potem przestal sie
odzywac, mimo telefonow, maili, obietnic, ze przyjdzie na rozmowe. Moze bym i
to "olala", ale chodzi o to, o czym ktos z Was pisal, zeby tacy panowie nie
czuli sie bezkarni.
Jak cos zdzialam to dam Wam znac.
Jeszcze raz dziekuje i pozdrawiam :)