Korekta autorska

[czarnaba]

Czy przed przystąpieniem do korekty autorskiej można poprosić wydawcę, by
udostępnił tekst z poprawkami poczynionymi przez korektora? Autorowi łatwiej
wtedy prześledzić je w tekście i ustosunkować się do nich.

[czarnaba]

Paweł napisał tu niedawno:
"Po poprawkach redaktorskich autor dostaje tekst do korekty autorskiej,
ustosunkowuje się do tych poprawek i nanosi jeszcze zmiany, jakie chce
wprowadzić do tekstu (to jest właśnie korekta autorska)."

Trudno ustosunkować się do "tych poprawek", kiedy ich nie widać, szczególnie w
długim i dawno temu pisanym tekście. Część wyłapuje się, ale porównywanie ich z
tekstem wysłanym do wydawnictwa jest bardzo uciążliwe.

[loisaida]

Może po prostu poproś wydawcę, żeby Ci przysłał poprawiony tekst w Wordzie.
Jeżeli masz swoją wersję tekstu (tę sprzed poprawek) również zapisaną w Wordzie,
wystarczy włączyć opcję "Porównaj dokumenty" - wszystkie poprawki będą wyróżnione.
Pozdrawiam.

[czarnaba]

Dziękuję za radę.
Też pozdrawiam :)

[myc-ha]

Czarnaba, ale po co Ci porównywanie dwóch tekstów? Jesli czytając tekst
przesłany przez wydawcę nie zauważysz różnicy ani nic Ci nie będzie
przeszkadzało, to chyba OK. Wydawca wprowadził takie poprawki, które w niczym
nie zmieniają sensu książki ani jej wymowy. Przecież nie bedziesz się kłócić o
przecinki albo zastąpienie często powtarzającego się wyrazu innym. Tak
szczerze, po co Ci to...?

[czarnaba]

Cóż, wg mnie - znacznie ułatwiłoby to korektę, szczególnie dość długiego
tekstu. Poza tym byłabym w pełni świadoma popełnionych błędów :))

[myc-ha]

OK, rozumiem, że chcesz być świadoma popełnionych błędów. Taki powód do mnie
przemawia. Wydaje mi się jednak, że czytając czysty wydruk, bez poprawek
wydawnictwa będziesz go czytać dokładniej. Widząc poprawki naniesione na
przykład jakimś kolorem możesz coś pominąć albo przeczytać niedokładnie,
zakładając, że ktoś czytał przed Tobą, więc na pewno wszystko wyłapał:).

[barbara7]

Nie dziwię się Czarnabie, że chce przejrzeć poprawki. Moim zdaniem, jest po
prostu ciekawa. Dobrze zobaczyć, co razi zewnętrznego czytelnika.
Tyle że z tym jest problem. Redaktor po naniesieniu poprawek, zatwierdza je i
potem usuwa śmieci, które pozostały, np. niepotrzebne wyrazy, litery itp.,
zgubione kropki, przecinki. Dokładne zrobienie tego za jednym razem jest
niemożliwe (no, może możliwe, ale mi się nigdy nie udało).
Trzeba więc wziąć tekst w formie proponowanej do druku i skorzystać z opcji
Worda - porównaj wersje.

[czarnaba]

Czyli, jak rozumiem, zasadą jest nieudostępnianie autorowi tekstu z poprawkami
korektora? Trudno, przeżyję to :))

[aska90]

Dobrze, ale do korekty autorskiej jest ci wysyłane to, co masz przeczytać i
zaakceptować lub przeciwko czemuś zaprotestować. Jesli, jak napisała mycha,
wydawca zmienił coś, ale sens utworu pozostał, a Ty nie jestes pewna, czego
dotyczyły zmiany, to znaczy, że zrobione to zostało bardzo umiejętnie i
porownywanie tu nic nie zmieni. Chcesz się dowiedziec, jakie błedy popełniłas,
zeby ich w przyszłości nie popełniac. Hm, przeciez nikt Ci nie broni wziąc do
ręki wydrukowanej już ksiązki i sledzić przecinki z maszynopisem, ktory masz u
siebie. O ile Ci się bedzie chciało. lepiej chyba poczytac jakieś ksiązki
dotyczące np. poprawnosci językowej czy nawet wstęp słownika ortograficznego.
Tylko bardzo proszę nie posądzać mnie o złośliwość, we wstępie każdy moze
znaleźć bardzo duzo przydatnych informacji.

[czarnaba]

Nie posądzam tu nikogo o złośliwość :) Ale sama powiedz: po co te podchody?
Jeżeli jestem ciekawa tych poprawek, jeżeli chcę je wszystkie znać - dlaczego
wydawca miałby mi ich nie udostępnić? Chodzi o zwykłą życzliwość i sympatyczną
współpracę na linii autor - wydawca. I tylko o to!

[szwedzka.pl]

Wręcz przeciwnie. W swojej praktyce na ogół dostawałem tekst z poprawkami, a
jeśli nie, to prośba o ten tekst była spełniana bez żadnych oporów. Przecież w
ten sposób zrobi się szybciej korektę, a na ogół wydawnictwu zależy na czasie.
Zupełnie nie rozumiem głosów, że jeżeli redaktor coś poprawił, a autor tego nie
zauważył, bo się dobrze czyta, to wszystko jest fajnie i z korzyścią dla
autora. Nonsens kompletny. Wersja autora może się czytać równie dobrze i autor
ma prawo do swojej wersji. Poprawka redaktora może mu się spodobać i może ją
wprowadzić, ale poprawki redaktorskie nie mogą być wprowadzane na zasadzie
przemycania ich do tekstu. Zza tych głosów przebija też teza, że redaktor zna
lepiej zasady języka polskiego niż autor, co często nijak ma się do
rzeczywistości.

Paweł

[czarnaba]

Dzięki, Pawle. Jak zawsze jasno i klarownie wyłożyłeś sedno sprawy :)
Jak napisałam wcześniej, uważam, że współpraca autora i wydawnictwa nad
powstaniem książki powinna przebiegać w atmosferze wzajemnego zaufania.
Spodziewałam się (naiwna!), że wydawnictwo nie będzie robić żadnych problemów z
ujawnieniem poprawek swojego korektora, a tu niespodzianka: "Nie mamy w zwyczaju
zaznaczać, w tekście wysyłanym autorowi do korekty autorskiej, poprawek
poczynionych przez korektora..."
Trudno, łaski bez :) Jestem w stanie jeszcze raz czy dwa uważnie przeczytać
swoje własne "dzieło" i wyłapać w nim miejsca, w których ono zazgrzyta. Tylko
pytam się: po co to wszystko?
Pozdrawiam :)

[aska90]

"Nie mamy w zwyczaj
> u
> zaznaczać, w tekście wysyłanym autorowi do korekty autorskiej, poprawek
> poczynionych przez korektora..."

Czarnabo, w jaki spób je zaznaczać? W kolorze na komputerze? Jesli jest tych
błędów dużo, to osoba wprowadzająca poprawki ma zmieniać kolor z czarnego na
niebieski? Czy może na wydruku poprawionego już tekstu pisać, jaka zmiana
została wprowadzona? Szkoda na to czasu.
Nie wyobrażam sobie z kolei, żeby wydawnictwo przysyłało mi korektę mojej
ksiązki. Miałam kiedyś wgląd do jednej korekty, było mnóstwo zmian, poprawek,
bardzo sensownych, ale za skaraby świata nie chciałoby mi się przedzierać przez
gąszcz znaków korektorskich i uwag redaktora. Możesz to uznać za lenistwo, ale
przyjemniej i łatwiej czytało mi się czysty wydruk. Zaakceptowałam wiekszośc, w
kilku miejscach postawiłam na swoim, ale dlatego, że zmiany były niepotrzebne i
je zauważyłam. Nie pasowały mi w tym miejscu, w tym tekście. Gdyby mi
odpowiadały albo w czasie lektury nie zaauważyłabym zgrzytu, zaakceptowałabym
je od razu.
A propos, piszesz, że współpraca powinna przebiegać w atmosferze wzajemnego
zaufania. "Trudno, łaski bez" - jakoś mi do tego nie pasuje. Albo ufasz swojemu
wydawnictwu, albo uwazasz, ze chce Cię skrzywdzic i wtedy z nim nie
wspołpracujesz.

[czarnaba]

Technicznie widzę to bardzo prosto: wydawca przysyła autorowi tekst z
poprawkami korektora (na jego życzenie - do wglądu) i tekst czysty, poprawiony -
do korekty :)
W przeciwieństwie do Ciebie, ja gotowa jestem "przedzierać się przez gąszcz
znaków korektorskich i uwag redaktora". Chociaż - czemu od razu aż "gąszcz"?
Piszesz, że jednak dostrzegłaś w swoim tekście "zmiany niepotrzebne",
które "nie pasowały Ci w tym miejscu, w tym tekście".
Po co autor ma je "dostrzegać", "wyłapywać", skoro (przy odrobinie dobrej woli
wydawnictwa) może je po prostu "widzieć"?
Zwrot "trudno, łaski bez" jest żartobliwy i nikomu nie urąga :)

[aska90]

Dostrzegłam, ponieważ tam nie pasowały!!!:) Gdyby były OK, jak wiele innych,
zaakceptowałabym je. Dlatego nie widzę ensu przedzierania się przez gąszcz
(gąszcz, nie ma tekstów bezbłędnych, rzadko z nielicznymi błędami, nie mowię o
swoich)poprawek. Jesli zmiana bedzie niepotrzebna, zauwazysz ją z pewnością.

[autumna]

> Technicznie widzę to bardzo prosto: wydawca przysyła autorowi tekst z
> poprawkami korektora (na jego życzenie - do wglądu) i tekst czysty, poprawiony

Mój zleceniodawca wymaga takiej postaci korekty i w ogóle nie widzę, w czym problem. Używam modułu "rejestruj zmiany" i wysyłam autorowi 2 pliki: jeden, gdzie poprawki są zaznaczone na czerwono, a drugi na czysto.
Operacja "porównaj dokumenty" często się nie sprawdza, przy dłuższych tekstach nieraz wyskakuje komunikat, że zmian jest za dużo i Word nie może...

[myc-ha]

Być może, Pawle (pozwolę sobie mówić per ty), w swojej praktyce spotkałeś się z
sytuacją, że autor zna lepiej język polski od redaktora. Wydaje mi się jednak,
że na stu redaktorów 99 bedzie znało lepiej język polski od autorów. Chocby z
tego powodu, że pracują na większej liczbie tekstów niż autor. Nawet jeżeli
redagowanie tekstu jest czasochłonne.

[czarnaba]

Myślę, że nikt nie podważa tu kwalifikacji redaktorów.
Głównie chodzi tu o prawo autora do poznania WSZELKICH działań, jakie były
czynione na jego tekście. Mnie interesują nawet poprzesuwane w nim przecinki :))

[szwedzka.pl]

No i bardzo słusznie, przecinkiem można wiele powiedzieć, a redaktorzy mają to
do siebie, że popadają w rutynę i sztywno trzymają się zasad, mimo że akurat w
przypadku interpunkcji jest dość spory zakres swobody.
Poza tym poprawki redaktorskie to nie tylko poprawianie błędów, ale też
proponowanie lepszych rozwiązań. A to już jest całkowicie kwestia gustu i autor
może woleć swoje. Zauważyłem też, że redaktorzy, jak nie mają co poprawiać,
wprowadzają poprawki na siłę, najwyraźniej żeby pokazać naczelnemu, że wykonali
jakąś pracę.

Paweł

[myc-ha]

Współczuję radaktorom roboty głupiego. Ale, Pawle, znasz wszystkich redaktórów
we wszystkich wydawnictwach? Czy oceniasz na podtawie iluś Ci tam znanych. W
ten sposób jakiś redaktor moze powiedzieć, że wszyscy autorzy są genialni, bo
tylko z takimi ma do czynienia, albo że wszyscy autorzy to grafomani itd.
Owszem, zgodze się, ze w przypadku interpunkcji jest bardzo duży zakres
swobody, ale jeszcze więcej zasad, ktorych przeskoczyć po prostu się nie da.
Zastanawia mnie jeszcze jedno, jesli autor napisał załóżmy zdanie "Siedząc w
fotelu czytała książkę" i nie postawił przecinka, redaktor owszem i w ten
sposób mamy zdanie "Siedząc w fotelu, czytała książkę". Autor widzi, że
przecinek jest i co? Dzwoni do wydawnictwa z pytaniem, dlaczego on jest, a
wydawnictwo ma mu to cierpliwie tłumaczyć? Załózmy, ze nie autor zna wszystkich
reguł ortografii. Albo w tekście cały czas powtarza się spójnik "i", chcoiaż
mamy w polszczyźnie "oraz, a także", używane jednak w innych miejscach. I też
wydawnictwo ma tłumaczyć, kiedy "i", kiedy "oraz" i "także"?
Że nie wspomnę o nagminnym używaniu mianownika zamiast wołacz, kiedy zwracamy
się do rozmówcy, a więc Karol, Jurek, zamiast Karolu, Jurku. Tłumaczenia, ze
sporo Polakow tak mowi, do mnie nie przemawiają. To również wydawnictwo ma
wyjaśniać.
Przy okazji, ilu ludzi pióra zna ustawę o języku polskim. Czytając ksiązki,
prasę, obawiam się, że niewielu.
Pozdrawiam

[czarnaba]

Zaraz, zaraz! Jeszcze słowo odnośnie tego:
"...więc Karol, Jurek, zamiast Karolu, Jurku. Tłumaczenia, ze sporo Polakow tak
mowi, do mnie nie przemawiają."
Więc niezależnie od tego, czy będzie wołał pięciolatek, czy młody człowiek
wzywający w slangu młodzieżowym swojego kolegę, poprawisz w tekście
tego "Karol!" na "Karolu!"? I jeszcze nie będziesz miała
cierpliwości "tłumaczyć się" z tej zmiany autorowi?

[myc-ha]

Hm, nie przypominam sobie, żebym wspominała coś o pięciolatku. Poza tym nie ja
zmieniam:)
Ale owszem, zmieniłaby. Uważam, że słowo pisane (ksiązki, gazety, Internet)
wpływają na język ludzi czytających. Jeśli więc zdarzy się, że pięciolatek od
pięciolęctwa bedzie czytał Jurku, jest sznasa, że opanuje poprawną pisownię i
wymowę. Jeśli błędne, przyswoi błędne. Znam pięciolatki, które mówią Aniu,
Basiu, Zosiu i pięćdziesięciolatków, dla ktorych Jurku i Jurek to to samo...
Dlatego na autorach, dziennikarzach, redakcjach, wydanictwach spoczywa duża
odpowiedzialność.
czy młody człowiek
> wzywający w slangu młodzieżowym swojego kolegę, poprawisz w tekście
> tego "Karol!" na "Karolu!"?
Na tej samej zasadzie mozna by napisać (hm, nawet została napisana...) ksiązkę
składającą się z k..., ch..., pier... Niech pięciolatek czyta i się uczy, w
końcu tak mówią młodzi ludzie. Pytanie, jakie wartości sobie przyswoi po
lekturze takiego "dzieła".

[czarnaba]

Język postaci w książce przede wszystkim musi być wiarygodny, droga Myszo :)
Prawidłowej polszczyzny dziecko uczy się w domu i w szkole, literatura
popularna nie musi aż tak edukować, chociaż dobrze, gdy to robi (i zwykle robi -
dzięki niej czytelnik poznaje różne środowiska, w kórych żyją bohaterowie,
różne sposoby ich wypowiadania się).
Jeżeli napiszę, że jakiś lump zawoła kolegę, prawidłowo odmieniając jego imię
(czego zwykle nie robi, np. "Karolu!", zabrzmi to śmiesznie i pretensjonalnie.
To samo dotyczy małych dzieci, które zazwyczaj tego nie czynią (podpatrz je na
podwórku czy w przedszkolu).
:)

[myc-ha]

Czarnabo, słucham i podpatruję dzieci:) Są takie, ktore mówią Karolu, i takie,
które Karol. Znamienne jest jednak to, co słyszą z ust rodziców. I tu pytanie:
Co jeśli rodzice czytają li tylko literaturę popularną?

[szwedzka.pl]

Z Twojego postu, a także z dalszej dyskusji z Czarnabą widać wyraźnie, że
wchodzisz w kompetencje autora, co w przypadku redaktora jest niedopuszczalne.
Masz swoje poglądy, że nie wolno używać mianownika w formie wołacza, ale do
tych poglądów nie masz prawa jako redaktor, bo to autor decyduje, jak mówią
jego bohaterowie. Tak samo, jeżeli autor zechce konsekwentnie używać w swojej
powieści spójnika "i", pomijając "oraz" i "a także". Może ma swoje powody albo
po prostu ubogi język. Ale to jest jego język, a nie Twój. Masz prawo
zaproponować mu zmianę, ale nie masz prawa wymagać, by ją wprowadził. Jak sama
napiszesz książkę, wtedy do woli możesz używać sobie tych spójników wymiennie.
Rola redaktora jest wyłącznie pomocnicza, o czym redaktorzy zapominają i chcą
pisać książki za autorów.
Co do interpunkcji, podałaś przykład błędu. A ja piszę o sytuacji, gdy
przecinek może być, ale nie musi, a redaktor chce przeforsować swoją wersję.
Nie ma do tego prawa, bo o ostatecznym kształcie tekstu, co do przecinka,
decyduje autor.

Paweł

[barbara7]

Jeśli chodzi o beletrystykę, zgadzam się z tymi, którzy na pierwszym miejscu
stawiają autora. Moim zdaniem, redaktor-korektor ma prawo do poprawienia błędów,
a nie do napisania lepiej. Każdy ma jakieś przyzwyczajenia językowe i używanie
ich w w obcym tekście mogłoby spowodować, że ujednolicilibyśmy całą literaturę.
Przecież w przypadku chęci zmiany "na lepsze", a nie na poprawne, można
skonsultować się z autorem, takową zmianę mu proponując, jeśli jest rzeczywiście
istotna.
Współpracuję na stałe z tłumaczką (a więc też po części autorką) i właśnie w
taki sposób pracujemy. Nieraz są przy tym emocje, ale zyskuje na tym tekst, i
chyba o to chodzi. To naprawdę nie takie trudne swoje "wiem lepiej" trzymać w
ryzach.
A jeśli chodzi o pięciolatka. Skoro taki bohater mówi: Jurek, Robert a nie
Jurku, Robercie, to tak mówi i już. Przecież gdyby nasz wyimaginowany bohater
(jak mały to chyba bohaterek) mówił Jułek, Łobełt (też niepoprawnie), także
byśmy to zapisali, tak jak mówi.
Bohaterowie muszą mieć swobodę, żeby żyć, bo inaczej będą sztuczni jak nakręcane
lalki.

[hanna26]

W Wordzie w zakładce "wstaw" jest coś takiego jak "komentarz". Wydawnictwo,
z którym ja współpracuje zaznacza na kolorowo każdą, najmniejszą nawet
poprawkę. Większość z nich jest opatrzona komentarzem, który wyskakuje w
osobnym okienku (nie na tekście). Redaktorzy używają tej opcji do porozumienia
z autorem, właśnie skomentowania takiej a nie innej swojej poprawki, zadania
pytania autorowi, prośby o wyjaśnienie jakiegoś mniej zrozumiałego
sformułowania.
Prawdę mówiąc, Czarnabo, jestem zdziwiona. Myślałam, że wszystkie wydawnictwa
stosują tę praktykę. Nie sądziłam, że jakieś wydawnictwo może w ogóle nie
zaznaczyć swoich poprawek i nie zadać w związku z nimi ani jednego pytania,
prośby o jakieś rozwinięcie czy uzupełnienie.

[myc-ha]

Hanno, załóżmy, że redaktorzy dbają o swoje oczy i poprawki robią na papierze,
nie komputerze?

[myc-ha]

Szwedzka, nie zajumuję się radagowaniem na złość autorowi, nie wprowadzam zmian
na siłę, a jeśli już, wyjasniam autorowi zmiany, o które zapyta. Nie widzę
powodu do tłumaczenia się z każdego przecinka. Zgadzam się, że rola redaktora
jest pomocnicza. Dlaczego od razu zakładasz, że redaktor chce pisać za autora.
Jeśli masz takie doświadczenia, współczuję.
Owszem, podałam przykład błędu, ale spotykają mnie pytania, dlaczego wstawiłam
przecinek, "bo mi wydaje się, że nie powinno go tam być!!!" - tak, rzadko kiedy
jest to pytanie lub wyjaśnienie, często wielka pretensja w głosie. Swobodnych
przecinków się nie czepiam, jesli naprawdę są swobodne.
Jesli ma ubogi język, zdarza się w przypadku spójników, określeń nagminnie,
staram mu się wyjaśnić, że na urozmaiceniu tekst zyska. Jeśli bohater skonczył
na przykład podstawówkę, albo i nie, nie upieram się przy zmianie ciągłego "i"
na "oraz". Jeśli jednak mowa jest o profesorze, to jednak ubogość spójnikow
kłuje mnie w oczy.

[skajstop]

Nie rozumiem. W zasadzie, czy ty nie mylisz redakcji z korektą? Bo jeśli
redakcja - to nikt ci łaski nie robi, musisz zobaczyć sugestie naniesione w
czasie redakcji i się do nich ustosunkować. Korekta, no nie musisz jej widzieć,
ale to zmiany na poziomie przecinków oraz ewentualnie powtórzeń.
Boże, z kim ty współpracujesz, że chce cię pozbawić elementarnych praw...
Standard to albo wydruk z naniesionymi uwagami albo plik w Wordzie, z
rejestracją zmian.
Domagaj się tego, zapewne masz w umowie zapis o redakcji tekstu.

[malaga33]

Skajstop, uważam, że autor musi widzieć tekst po redakcji, zanim zostanie on
wydrukowany, ale czy koniecznie mysi to być papier, po ktorym mazał redaktor?!
Na stwierdzenie "Boże, z kim ty współpracujesz", ciśnie mi się tylko jedno na
usta, "Boże, kto z nią współpracuje"...

[skajstop]

Fakt, ale znajdziesz w moim poście alternatywę: wydruk albo plik Worda. Ja
dostaje to drugie :)
Co do drugiej części... nie wiem, w jakim wydawnictwie tak ją traktują, więc
trudno mi oceniać.

[senseeko]

Pewne wydawnictwo zastrzega sobie w umowie sposób wydania, w tym szatę
graficzną i parametry techniczne, oraz prawo dokonania zmian utworu,
wynikających z opracowania redakcyjnego, bez konieczności uzyskania akceptacji
Autora.
I nie obchodzi ich, że to niezgodne z ustawą o prawie autorskim, ani, ze autor
mógłby mieć jakąś własną wizję czy to okładki, czy szaty graficznej czy innych
tego typu niuansów. Problem nie w tym, czy wizja autora jest dobra, czy zła,
tylko w tym, że stanowisko wydawnictwa w tej kwestii jest "nie do negocjacji" i
nie są zainteresowani nie tylko zasięgnięciem opinii autora, lecz a priori
zakładają, że jedynie słuszna wizja, to wizja wydawnictwa.

[skajstop]

Okładka to inna sprawa. Ale tekst - w życiu bym nie pozwolił na utratę nad nim
kontroli, a rezygnacja z obejrzenia redakcji jest czymś takim właśnie. I co,
potem szukać w książce, co redaktor dopisał?
Pomijam aspekt, że źle to świadczy o wydawnictwie.

[czarnaba]

Nikt tu nie mówił, że to koniecznie musi być papier!
Ponieważ to ja założyłam ten wątek, "doglądam" go i co jakiś czas jestem tu
obecna, mówienie o mnie "ona" uważam za niegrzeczne. Nie wiem, skąd tyle
złośliwości u niektórych!

[skajstop]

No to tym bardziej żądaj pliku z naniesionymi uwagami redaktora.

"Ona" wyszła mi nieświadomie, i to tylko tam, gdzie odpisywałem nie tobie, tylko
komuś innemu. Jeżeli faktycznie czujesz się urażona, przepraszam.

[czarnaba]

Przeprosiny przyjęte :)

[czarnaba]

To Malaga była wredna :)

[skajstop]

czarnaba napisała:

> Nikt tu nie mówił, że to koniecznie musi być papier!
> Ponieważ to ja założyłam ten wątek, "doglądam" go i co jakiś czas jestem tu
> obecna, mówienie o mnie "ona" uważam za niegrzeczne. Nie wiem, skąd tyle
> złośliwości u niektórych!

Aha, dopatrywanie się w tym złośliwości, wiesz...

W każdym razie jestem zdziwiony, że jakiś wydawca tak cię traktuje.

[czarnaba]

Też jestem zdziwiona i zaskoczona, stąd ten wątek i moje pytania do bardziej
doświadczonych ode mnie. Może wydawca tak mnie traktuje, bo jakaż tam ze mnie
autorka - jedna skromna książeczka :)

[malaga33]

Czrnaba, mozesz mnie uznać za złoślią, wredną, proszę bardzo. Ale z całym
szacunkiem, autorka z ciebie żadna. Wydanie jednej ksiązeczki uderzyło ci
najwyraźniej do głowy. A szkoda, ponieważ pamiętam cię jako sympatyczną osobę,
twoje wypowiedzi na forum baaaaaaardzo zmieniły mi obraz twojej osoby.

[czarnaba]

"Ale z całym szacunkiem, autorka z ciebie żadna."
Zgadzam się :)

[senseeko]

malaga33 napisała:

> Czrnaba, mozesz mnie uznać za złoślią, wredną, proszę bardzo. Ale z całym
> szacunkiem, autorka z ciebie żadna. Wydanie jednej ksiązeczki uderzyło ci
> najwyraźniej do głowy. A szkoda, ponieważ pamiętam cię jako sympatyczną
osobę,
> twoje wypowiedzi na forum baaaaaaardzo zmieniły mi obraz twojej osoby.

A Tobie o co chodzi, Malaga? Dziewczyna pyta czy wydawnictwo moze zachowywać
sie tak, jak się zachowuje a Ty do niej od razu z grubej rury "Boże kto z nia
współpracuje" Jak tak dalej pójdzie to się człowiek będzie bał pytanie zadać na
tym forum.
Wydawcą jesteś, ze tak Cię to ubodło, czy co?

sensee

[malaga33]

Czy co:)

[ania13]

wlacze sie do dyskusji, ktora przybrala dosc goraca temperature.
Jestem w sytuacji skomplikowanej, zarowno autorka, jak i redaktorka.
Szlag mnie trafil, gdy dostalam moja ksiazke po redakcji z zaznaczonymi zmianami
owszem, ale na juz zmienionym tekscie. Ktos wprowadzil w Wordzie zmiany,
wydrukowal sobie, a potem nastepny redaktor zmienial tekst, juz nie moj. Problem
polegal na tym, ze ten pierwszy, to byl prawdziwy "artysta", ktory nie dosc, ze
pozmienial tresc i skasowal nieinteresujace go akapity, to jeszcze napelnil
tekst bledami merytorycznymi. A to istotne, bo to ksiazka historyczna. I wtedy
postanowilam, ze sama robiac redakcje nigdy tego nie zrobie autorowi.
Moze jestem nadgorliwa, ale uwazam, ze redaktor jest "sluga" autora. To autor
"stoi" na okladce, on odpowiada za wszystko. Za dobre strony i za zle. Jesli nie
chce miec przecinka przed "siedzac", prosze bardzo. Jego zjedza w recenzji.
Autora moge przekonywac w komentarzach (we wspomnianych dymkach) oraz podajac
nieraz kilka wersji poprawnych tekstu, zawsze w trybie edycji Worda. Nie
wyobrazam sobie pracy inaczej, szacunek do Autora dziela nie pozwala mi na inna
forme pracy.
Mysle, ze wielu redaktorow ma zbyt wysokie wyobrazenie o wlasnej roli. A to
autor jest wazny, a redaktor to taki "kelner" w restauracji - ani kucharz, ani
klient. :)

[skajstop]

Ania13 napisała:

> Autora moge przekonywac w komentarzach (we wspomnianych dymkach) oraz podajac
> nieraz kilka wersji poprawnych tekstu, zawsze w trybie edycji Worda. Nie
> wyobrazam sobie pracy inaczej, szacunek do Autora dziela nie pozwala mi na inna
> forme pracy.
> Mysle, ze wielu redaktorow ma zbyt wysokie wyobrazenie o wlasnej roli. A to
> autor jest wazny, a redaktor to taki "kelner" w restauracji - ani kucharz, ani
> klient. :)

Brawo. Autorzy, z którymi współpracujesz, zapewne tylko na tym korzystają.

Ja mam podobnie - tych dwoje, z którymi współpracuję, reprezentuje postawę
podobną do twojej. Dobry redaktor/redaktorka warci są tyle złota, ile ważą, bo
potrafią pomóc, doradzić, czasem wysunąć sugestię bardzo sensownej zmiany _na
korzyść_. Zaznaczenie zmiany w tekście jest tu rzeczą elementarną, bo pozwala
zacząć dyskusję, co dalej z tym fragmentem tekstu.

[ania13]

a to fajnie, ze ktos tak mysli.

nie potrafie wyrazic co czulam, sprawdzajac slowo po slowie w tekscie
zmasakrowanym przez redaktorow dwoch. Nigdy tego nie zrobie drugiej osobie!

Polecam kazdemu redaktorowi, zeby dal swoj wypieszczony tekst (kazdy teskt
autorski jest wypieszczony; kazdy tekst, ktory dostaje redaktor, to swieze
mieso) nieznanemu redaktorowi. I niech ten redaktor wprowadzi zmiany i ich nie
zaznaczy kolorem, bo to straszna praca, ani nie wlaczy trybu edycji.
A potem, niech ten pierwszy redaktor rozpozna swoj, tak czule wykaczany, tekst.

Powodzenia!

[czarnaba]

Dzięki za słowa, które wreszcie nie przeczą zdrowemu rozsądkowi :)

[malaga33]

Wszystko pięknie, tylko:
1. Autor zna swój tekst, ponieważ go napisał. Jesli nie zna lub zdążył
zapomnieć, czytając bardzo łatwo go sobie odtworzy (czasami nawet będzie nim
zachwycony, patrz jednego sławnego naukowca).
2. Raedaktor ma w ciągu miesiąca kilka książek, każdą siłą rzeczy zapamięta
gorzej niż autor danego dzieła.
Dlatego właśnie porównanie czytającego redaktora i autora, którym każe się
wyszukiwac poprawek jest śmieszne, a nawet żałosne. To tak jakby dwóm kobietom
pokazać dziecko, jednaq z nich jest matką owego dziecięcia, zabrać je, zmienić
ubranie, fryzurę, a potem kazać rozpoznać kobietom, co w dziecku zostało
zmienione. Hm, ciekawe, kto szybciej rozpozna zmiany...?

[skajstop]

malaga33 napisała:

> Wszystko pięknie, tylko:
> 1. Autor zna swój tekst, ponieważ go napisał. Jesli nie zna lub zdążył
> zapomnieć, czytając bardzo łatwo go sobie odtworzy (czasami nawet będzie nim
> zachwycony, patrz jednego sławnego naukowca).

Zapewniam Cię, z pozycji praktyka, że zapamiętanie 400 stron maszynopisu w
taki sposób, aby po miesiącu czy dwóch od napisania wychwycić zmiany
pojedynczych słów albo zwrotów jest bardzo trudne.
Ponieważ nikt normalny, ani autor, ani redaktor, nie ma powodu uczyć sie na
pamięć takiej gigantycznej ilości tekstu, zmiany się ZAZNACZA. Obu to ułatwia
pracę, przy okazji też ją przyspiesza, nie uważasz?
Chyba nie piszesz :) podejrzanie łatwo przychodzi ci rzucanie tym "łatwo" w
stronę autora :)

[malaga33]

Skajstop, na tyle dobrze znam to, co piszę (choć nie na pamięć), żeby wyłapać
redaktorskie posunięcia i o nie zapytać, jeśli mnie zainteresuje jakaś zmiana.

[skajstop]

malaga33 napisała:

> Skajstop, na tyle dobrze znam to, co piszę (choć nie na pamięć), żeby wyłapać
> redaktorskie posunięcia i o nie zapytać, jeśli mnie zainteresuje jakaś zmiana.

No to jesteś genialna, masz fenomenalną pamięć, której zazdroszczę - i z
pokorą przyjmę fakt, iż wydanie kilku książek przeze mnie to jakaś czysta pomyłka :P

Niemniej, pozostaje pytanie, po co sobie życie utrudniać, zamiast ułatwiać? I
to pytanie/odpowiedź nie ad personam, tylko jako kwestia zasadnicza. Po co mam
porównywać, skoro redaktor może mi swoje zmiany zaznaczyć, a przy kolejnym ruchu
ja zaznaczę jemu swoje poprawki? Wtedy żaden z nas nie musi niczego porównywać,
prawda? I tracić na to czasu...

[czarnaba]

Żałosny to jest raczej Twój przykład.
A chciałabyś, żeby ktoś zmieniał ubranie i fryzurę Twojemu dziecku (i dosłownie
i w przenośni)? Bo wszystkie Twoje posty świadczą o tym, że nie miałabyś nic
przeciwko temu.

[malaga33]

Czrnabo, żałośne jest twoje krygowanie się. Raz piszesz, ze wydawnictwo złe,
raz, ze dobrze, potem się krygujesz, jaka to z ciebie skromna autorka i nic nie
znaczysz. Można tylko pomysleć, ot pyłek na bycie wydanictwa. Zdecyduj się w
końcu, kim jesteś, czego chcesz i o co tak naprawdę chodzi. Jesli w ten sposób
korespondujesz z wydanictwem, nie dziwię się jego stanowisku.

[skajstop]

Nie warto brnąć w dyskusję, kto jest lepszy: autor czy redaktor :)

lepiej powiedz, Czarnaba, jak sobie poradziłaś z ta redakcją?

[ania13]

o nie zgadzam sie, taka dyskusja jest potrzebna.
Ja sie czuje, owszem, zalosna, bo przez dwa tygodnie sleczalam na wlasnym
tekstem, porownujac to, co ja wytworzylam rok wczesniej (taki tryb pracy
wydawnictwa), z tym, co wymodzil pan/i redaktor/ka na wydruku i co nowy/a pan/i
redaktor/ka postanowil w nie moim tekscie poprawic.
Powodzenia! kazdemu tego zycze, jesli znajdzie sie w takiej sytuacji.

Autorzy! Macie prawo do tego, zeby redaktor palcem pokazal kazdy przecinek,
ktory zmienia i, co wiecej, kazdy z tych przecinkow uzasadnil! Bo to jest tekst
autora a nie redaktora! cokolwiek redaktor sobie mysli.

A zeby sie powtorzyc, jestem w ambiwaletnej sytuacji, bo i autorka, i redaktorka
ze mnie...

[czarnaba]

"Nie warto brnąć w dyskusję, kto jest lepszy: autor czy redaktor"

Nie chodzi tu o to, kto jest lepszy, ani nawet o to, kto ma większe prawa do
tekstu. Idzie tu tylko i wyłącznie o dobrą współpracę tych obu :)
Jeszcze sobie z tym problemem nie poradziłam, niestety.
Ale dziś wiem jedno: po raz ostatni założyłam wątek na tym forum, bo dyskusja
merytoryczna zawsze jakoś szybko zmienia się w pyskówkę z aluzjami do spraw
osobistych któregoś z dyskutantów (tym razem znowu dotyczą one mnie). Całe
szczęście, że przeważają tu jeszcze głosy rozsądne i życzliwe.
Pozdrawiam :)

[malaga33]

Rozumie, że rozsądne są te zgodne z twoim widzimisię. Jeśli chodzi o aluzje do
spraw osobistych, to ty, Czrnabo, życzyłas moim dzieciom, zeby zostały im
zmienione fryzury i ubrania. To na pewno było bardzo ogolne... No, ale przecież
to TWÓJ głos - rozsądny i życzliwy...

[czarnaba]

Co do Ciebie, Malago, nie wątpię, że wybrałabyś dziecko niekoniecznie swoje,
ale te w ładniejszym ubranku :)

[malaga33]

Co do ciebie, Czarnabo, nie tylko nie wątpię, że języka polskiego nie
opanowałaś, więc tylko wspólczuje redaktorowi twoich "książek", skoro o dziecko
piszesz "te", zamiast "to". Poza tym naucz się czytać ze zrozumieniem, to taka
trudna sztuka, ale owszem do opanowania już w szkole podstawowej - nie pisałam o
ładniejszych lub brzydszych ubrankach, ale o ich zmianie.
Błyskawicznie oceniasz ludzi. Ci, którzy są przeciwko twoim
histeryczno-himerycznym biadoleniom od razu są źli, nierozsądni i niezyczliwi,
no i płytcy, skoro dziecko wybierają ze względu na ubranko... Tylko takich
spotykasz? cóż, ciągnie swoj do swego...

[czarnaba]

Dość tego. Dobranoc, Malago :)