Do Aggulak i znających się na PCO,

[incrediblesound]

CZeść
Jak ciężkie jest leczenia i jak duże szanse na dzidzie kiedy tak wygląda PCOS:
3 dc
- LH : FSH (8,65 : 3,24)
- estradiol 20,88 pglml
- prolaktyna 318,9 (norma 127-637)
- testosteron 0,56 (norma do 0,82) pare lat wcześniej testosteron był wysoki
ponad 1, teraz to drugi cykl bez anty więc pewnie jeszcze się nie rozkręcił
- @ jak dotychczas zawsze wywoływane duphastonem - naturlana @ tylko raz w
życiu pierwsz i ostatni w wieku 14 lat; potem pół roku nic i już zawsze
duphaston na wywołanie, potem antykoncepcja przez 5 lat w tym diane przez rok,
- krzywa cukrowa i insulina przed i po obciążeniu 75mg glukozy w normie -
bliżej nawet dolnej granicy niż górnej,
- waga w normie

I cykl na Clo 5-9 dc po 1 tab. słaba reakcja na stymulacje: w 14 dc
największy pęcherzyk 13x9, endometrium w 14 dc 6mm 3-liniowe,
II cykl na Clo również 5-9dc po 1 tabl.:
obserwowalny pęcherzyk dominujący i wzrastający, wyglądający na
przedowulacyjny od 11-14 dc. W 14dc pęcherzyk ma średnice 23mm, okrągły z
wyraźnym wzgórkeim jajorodnym. Endo 13 mm.

W 17dc USG, które pokaże co się dzieje.

Nie dostałam nic na pęknięcie. Nie wiem czego się spodziewać i jak wg Ciebie
powinno wyglądać moje leczenie. Czy wszystko O.K.?
Z góry wielkie dzięki za cierpliwość przy czytaniu i odpowiedź.

pzdr
Magda

[amoszyn]

Cze?ć incrediblesound,

A co na to wszystko Tój lekarz? Nie zaleca Ci zadnych dodatkowych badań,
zabiegów? Może warto zmienic lekarza.

Ja miałam PCO (to podobno ma się do końca życia), wyniki miałam trochę lepsze
(już dokladnie nie pamiętam) i nie miałam większych problemów z okresem.
Natomiast nie miałam owulacji. w ogóle!!!

Po roku starań i różnych farmakologicznych próbach wywołania tej owulacji
zdecydowałam sie na laparoskopowe nakłucie jajników (drilling). Sam zabieg
(mimo że w narkozie) jest ok i już na drugi dzień mozna i?ć do domu. Ryzyko
powikłan jest minimalne.

I dzis rano (ok 6 tyg po zabiegu) zrobiłam test. Sa dwie tłu?ciutkie krechy!!!
Pobiegłam od razu zrobić badanie krwi (czekam niecierpliwie na wyniki), ale
jestem dobrej my?li. w końcu, po prawie półtora roku nam się udało.

Nie martw sie Tobie tez na pewno się uda, trzymam kciuki. Podstawa to dobry
lekarz, ktoremu możesz zaufać. Powodzenia i najważniejsze to nie trać nadziei

Anka

[oliwe]

Widzę, że twój przypadek jest bliźniaczo podobny do mojego. Bardzo charakterystyczny
jest brak @. Mój gin twierdzi, że to jednak lepiej niż wtedy gdy @ jest regularnie
a nie ma owu, ponieważ w naszym przypadku jajniki są jakby uśpione i nie obrastają
torbielikami. Nie ma bowiem cyklu i pęcherzyki same po prostu nie rosną, natomiast gdy
@ jest regularnie pęcherzyki wzrastają np tylko do pewnej wielkości i zamieniają
w torbiele lub wzrastają duże lecz nie pękają i ulegają wchłonięciu - w najlepszym
przypadku.
Nie piszesz czy miałaś badanie Tsh. U mnie wynik mieścił się w normie ale czytałam,
że jeśli chodzi o Pco-wiczki to norma jest zawyżona i o ile wynik w jej granicach
nie jest niepokojący to w przypadku PCO może świadczyć, że to hormon tarczycy
jest odpowiedzialny za zaburzenia w sprzężeniu zwrotnym między jajnikami a przysadką, co powoduje brak @.

[incrediblesound]

Dzięki za odpowiedzi. Moje TSH wynosi 1,365 (norma od 0,27 do 4,2), więc myśle
że w normie.
Wczoraj była chwila prawdy na USG: 17 dc, pęcherzyk utracił wzgórek jajonośny
jednak nie ma przestrzeni poowulacyjnej, więc ovu nie było. Pęcherzyk ciut
zwiększył rozmiary miał 23 mm + ten wzgórek a teraz ma 24x19mm. Endo dalej
13mm. Wygląda że stanęłam. Dziś jadę do ginki z całym opisem monitoringu +
wyniki na insulinooporność ( wnormie). Chyba nie da się już nic zrobić z tym
pęcherzykiem? Pregnyl na pęknięcie ? Pewnie za późno. Zobaczymy co będzie dalej
w kolejnym III już cyklu. Podobno dobrze reaguje na Clo (1 tabl) jajniki nie są
przestymulowane, wyodrębnia sie pęcherzyk, ale na tym koniec...
Odezwe sie wieczorem co zaleciła ginka dalej.
Pozdrawiam
Madzia

[oliwe]

Musicie z ginką pomyśleć faktycznie o pregnylu. Skoro pęcherzyki rosną, to bez
sensu czekać ze mną tak było i w sumie miałam około 8 stymulowanych cykli
a z kazdym dziwnie coraz słabiej reagowałam na clo mimo zwiększanych dawek.
Miałam nawet laparoskopię z nakłuwaniem ale nic nie dała, myślę że pomaga
wtedy gdy jajniki są faktycznie mocno poobrastane. Nie wiem dlaczego mój gin
zwlekał z pregnylem, mówił że podaje się go w warukach ambulatoryjnych
ale na forum dziewczyny mówią, że mężowie robili im zastrzyki! A może o czymś
mi nie mówił?
Jeśli chodzi o ciążę to 13 tydzień, mam nadzieję że nie pechowy. Ciąża
przebiega dobrze choć martwiłam się czy PCO jej jakoś nie utrudnia.
Tylko wymioty towarzyszą mi od 3 tygodnia i nie ustępują ani na chwilę.
Daj znać co powiedziała ginka.

[incrediblesound]

Witaj Oliwe
13 tydzień na pewno będzie szczęśliwy, zresztą chyba najniebezpieczniejszy
okres masz juz za sobą a i te nudności powinny niebawem się skończyc.Dużo bym
dała żeby też mieć takie objawy - z przyjemnością "żygałabym jak kot" !(sorry
za wyr.)
Wizyta u ginki jakoś nie nastroiła mnie optymistycznie; mam takie zalecenia:
teraz od dziś tj 18dc - 25 brać Diane potem ma przyjść @, od 1dc 2xdziennie
Siofor 500 (metformina), potem w 3dc oznaczyć LH jeżeli będzie mniejszy niż 5
zrobić USG i jeżeli pęcherzyki będą mniejsze niż 10mm to mam wziąś Clo.
Absolutnie mam nie brać Clo, gdy LH nie spadnie albo gdy pęcherzyki przed
stymulacją będą większe od 10mm - wtedy będzie prawdopodobnie dalej Diane.
Nie mam problemu z insulinoopornością jednak ginka stwierdziła, ze to lek
naprawdę rewolucyjny i warto spróbować bo może pomóc na etapie komórkowym (czy
jakoś tak). Oczywiscie przy Clo ciągły monitoring. O pregnylu kompletnie nic -
trochę żałuję bo mogłam zapytać a wyleciało mi to z głowy. Nie wiem dlaczego mi
tego nie zaproponowała...
Jeżeli dalej po kilku miesiącach nic z tego nie będzie to pozostaje tylko
laparo.
Stwierdziłam że mam to już gdzieć! Szykuję sie powoli na imprezkę sylwestrową i
mam zamiar się cudownie bawić i nie przejmować niczym. Do tego mąż sprawił mi
wspaniały prezent dostałam koteczka malutkirgo na urodziny, wiec wszystkie te
złe wieści przyjyłam ze spokojem.

[oliwe]

Wieści nie były złe. Informacje na temat metforminy pokrywają się z tym co
mówił i mój gin, choć i ja nie miałam problemów z insulinoopornością. Strategia
Twojej ginki bardzo mi się podoba. Nie ma nic wspólnego z działaniem na oślep
co tak często się zdarza.
Z tym pregnylem to jakaś dziwna sprawa, że niektórzy beztrosko zalecają inni nawet
nie wspominają. Mam w poniedziałek usg więc zapytam o to swojego, o ile
nie zapomne a mam ostatnio problemy z koncentracją.
Cieszę się, że masz luźniejszy stosunek do tego wszystkiego, ale z własnego
doswiadczenia wiem, że choćby człowiek nie wiem jak bardzo starał się tym
nie przejmować to myśli wracają jak bumerang. Niemniej odpoczynek od starań
pomaga. Mnie lekarz powiedział, w lipcu, że nic więcej nie może dla mnie zrobić
i muszę szukać pomocy w klinice leczenia niepłodności dzie można np. podawać
silniejsze leki do stymulacji - gonadotropiny. Załamałam się bo pracuję i nie
mam szans na wizyty w owyznaczonej porze na drugim końcu kraju. Zostawiłam starania
i chyba to, że okazało się zbawienne. Wróciłam do walki z nowymi siłami.
Zyczę wszystkim, którzy tego pragną najbardziej na świecie by w 2005 roku
zostały matkami.

[incrediblesound]

Z tym luźnym stosunkiem to nie jest wcale tak prosto; miało być tak fajnie na
sylwestra a tu przyszła północ i czas składania życzeń - i na pewno wiesz czego
życzyli nam dalsi i blissi! Niby ze szczerefo serca ale mnie nikt nie miał
odwagi tego powiedzieć tylko mężowi tak jakbym ja była jakaś trędowata!
Szczerze mówiąc boję się że te leki nie pomogą i pozostaje tylko laparo, która
niby jest prostym zabiegiem, ale w rodzinie zdarzały sie problemy i komplikacje
przy narkozie, więc jak tego ratowanie życia nie wymaga to jakoś nie chce się
podkładać pod nóż.
U mnie jest całkiem podobnie jeżeli chodzi o lecznie w wyspecjalizowanych
klinikach: nie dosć że do pracy dojeżdżam każdego dnia prawie 100km w obie
strony, w domu jestem o 17 to jakos mało realne sa wyjazdy do Białegostoku czy
nawet do W-awy. Praca jest dla mnie bardzo ważna i jakoś nie wyobrażam sobie że
rzuce ją żeby walczyc o dziecko. Nie wiem jak bedzie pozniej ale chce zachowac
zdrowe proporcje do tego co sie dzieje. WIem juz jedna ze jak sie postawi jeden
krok w walce o dzidziusia to nie ma juz odwrotu nie da sie nagle o tzm
zapomniec i wrocic do normalnego zycia
Jak nie zapomnisz to dopxtaj gina o ten pregnyl. Acha, to Tobie udało sie zajsc
w ciaze gdz juz nic nie bralas i gdx gin nie mial juz propozycji dla Ciebie -
ale musial miec mine jak mu powiedzialas ze jestes w ciazy!

[oliwe]

Długo się nie odzywałam bo przechodziłam abstynencję od kompa. Co obecnie
u Ciebie? Pewnie niewiele nowego bo cykl chyba ciągle ten sam.
Gina o pregnyl pytałam i z rozbrajającą szczerością odpowiedział, że mi go nie
przepisywał bo nie ma z nim doświadczenia....
Jak pomyślę, że mogłam mieć owu duuuużo wcześniej to mnie trafia. Skąd mogłam wiedzieć?
Upewnij się czy i Tobie nie aplikuja go z podobnego powodu.

[incrediblesound]

Witaj Oliwe
Ja też ostatnio mało mam czasu bo mąż na urodzinki sprezentował mi małego
kocurka i był to strzał w 10 bo trochę sie wyluzowałam i moja uwaga została
podzielona. Kocurek jest przekochany i daje nam dużo radości!
Dziś 33 dc i nic żadnej @, czekam jeszcze cierpliwie bo w poprzednim cyklu
miałam cykl 39 dniowy po duphastonie, teraz brałam diane od 18-25 dc i nic.
Tak sobie pomyślałam że chyba nie bede w tym miesiącu mordować jajników i nie
wezmę clo, tylko samą metforminę? Tylko wtedy co w II fazie znowu diane czy
duphaston? Oj juz sama nie wiem...
A co u Ciebie? Jak znosisz ciązę? Z tego co kojażę to już za Tobą pierwszy
trymestr?
pozdrawiam cieplutko
Madzia