Imprezka

[mammaja]

Dzisiaj moja corka urzadza "imprezke" - jak to sie dzisiaj mowi.W rozmowie
na ten temat powiedziala: - ale nasze "imprezki" to juz nie to co to dawniej,
nie ma takiej dynamiki, nikt juz nie placze w lazience i nie ma dramatycznych
epizodow". No coz - ustatkowali sie A maja ok.24 - 28 lat.
A wy czy pamietacie "szalone" imprezy, prywatki, bale? Jakie zostawily
najwiecej wspomnien? Te licealne przy przygaszonym swietle czy te studenckie?

[tom_tam]

Wspomnienia "imprezek"? - he, he
Te licealne, pierwsze milosci (klasowe), przygaszone swiatlo (swiece) Niemen
("Czy mnie jeszcze pamietasz" i "Mimozami jesien sie zaczyna"), poczatki
Czerwonych Gitar (Historia jednej znajomosci itp) , Beatelsi, Manfred Mann itd.
-wszystko odtwarzane z magnetofonu tonette albo (he,he) super HiFi - gramofonu
Bambino!
Piwo (nie przepadalem) i czerwone wino bulgarskie.

Studia - "przegralem" w brydza z takimi jak ja "zapalonymi studentami"
poswiecajacym wiecej czasu na poznanie licytacyjnego "Wspolnego Jezyka" niz na
zajecia z ekonometrii )
"Balangi" w Hades-ie czy nowowybudowanej wtedy Stodole - byly okrasa ciezkich
bojow brydzowych, ale to juz nie to samo co prywatki licealne )
pozdrawiam,-
tom

[mammaja]

Mielismy juz na studiach okres imprez "plackowo - ziemniaczanych". Poniewaz z
aprowizacja i kasa nie bylo najlepiej imprezy plackowe cieszyly sie duzym
powodzeniem i zmuszaly do wspoldzialania przy obieraniu, tarciu (na tarze!)i
smazeniu gigantycznej ilosci w.wym. Pilismy chetnie i z koniecznosci grzanca z
korzeniami albo "kalwados" czli spirytus z "plynnym owocem" jablkowym.
Haslo "dzis sa placki np. u Jasia" znaczylo, ze jest wolna chata i nigdy nie
bylo wiadomo kto przyjdzie,ale bawilismy sie swietnie, aparatura jak u TT.Potem
ktos przywiozl magnetofon szpulowy i to juz bylo cale misterium - bo tasmy
przegrywane z radia Luksemburg i Rewii Piosenek Kydrynskiego. Ale najlepsze
przy naszych kochanych plytach....

[kanoka]

Jak dawne prywatki, to ....tylko Wojciech Gasowski;0

Gdzie się podziały tamte prywatki niezapomniane,
Elvis, Sedaka, Speedy Gonzales albo Diana,
pod paltem wino a w ręku kwiaty
wieczór, bambino i ty,
same przeboje Czerwonych Gitar,
tak bardzo chciało się żyć.

Gdzie się podziały, tamte prywatki,
gdzie te dziewczyny, gdzie tamten świat,
gdzie się podziały tamte wspomnienia,
naszych szalonych, wspaniałych lat.

Rodzina w kinie na drugim seansie już z nudów ziewa,
tutaj Paul Anka, Stonsi, Beatlesi, Ciff Richard śpiewa,
tuż przed maturą kwitły kasztany,
żyło się tak jak we śnie
gdzie te prywatki niezapomniane,
czy jeszcze pamiętasz mnie.

[skynews]

Wlasnie wrocilem z imprezki i...bylo wszystko tak jak przed laty,mimo ze ten Swiat
zaplanowal dla Nas tylko jeden jedyny slodki moment!

[verbena1]

Kiedy pomysle o pierwszych prywatkach ,slysze pisenke "Pada snieg" S.Adamo.
Plyta a raczej pocztowka dzwiekowa byla w jednym miejscu zarysowana i
przeskakiwala ale nikomu to jakos nie przeszkadzalo. Mozna bylo tanczyc
bezkarnie z przytulaniem , ech ,jakie piekne czasy to byly.
Zycie bylo jeszcze pusta kartka czekajaca na zapisanie.

[jutka1]

Wczoraj mialam impreze pozegnalna.
Zegnalam 9+ lat w Paryzu i grono ludzi, ktorzy w tym czasie stali sie
przyjaciolmi czy dobrymi znajomymi, z ktorymi przezylam wiele fajnych chwil, i
ktorzy razem ze mna przeczolgali sie przez chwile trudne.

To byla impreza jak za starych dobrych czasow sprzed lat ...xxx, mimo, ze bez
dramatow i plakania w lazience

Rozmowy o wszystkim, wspomnienia, zarty, duzo duzo smiechu.
I taniec!
Co mysmy wyprawiali.... Lacznie ze scenkami zywcem z filmu Wesele Muriel
(wystepy artystyczne moje i 2 psiapsiolek przy dzwiekach Dancing Queen Abby),
Blues Brothers (szczegolnie Sweet home Chicago i Think), the Commitments
(Mustang Sally)...

Ale tez bardziej intymne rozmowy w kuchni. Duzo emocji u wszystkich.

To byla NAJLEPSZA impreza od bardzo bardzo dawna. Po wyjsciu ostatnich gosci
mialam dolek, ale obudzilam sie z wielkim usmiechem. I ciagle sie usmiecham.

Szkoda tylko, ze aparat przyjaciela odmowil wspolpracy, a ja nie mialam filmu

Nic to, wszystko pozostanie w pamieci.

Jutka ))))))

[mammaja]

Jutko, to dobrze ze mialas taka udana impreze, bedzie co wspominac! A swoja
droga po 9 latach to chyba bardzo trudno wyjechac z Paryza....

[tom_tam]

No co Ty Mammajko?
Jutka juz duza dziewczyka! )
Wystarczy wsiasc do taxi i powiedziec na ktore lotnisko, albo do samochodu i
skierowac sie na wschod! : z Centrum - wdluz Seine do obwodnicy i tam na E 50
(Charenton --> Nogent sur-Marne --> Noisy-sur-Marne -->Reims) - dalej
juz "prawie" jak w domu! ))

[jutka1]

Tt
Jutka duza dziewczynka potrafi poprosic na lotnisko etc. ...

Jutka czlowiek - przezywa ))

Podp. Homo (Homa??)

[mammaja]

Chcialam wyjasnic, ze piszac ninijszy watek mocno ironizowalam, ze 25 letni
juz wspominaja dawnych balang czar. Oczywiscie dzisiaj okazalo sie, ze i w tym
poznym wielu mozna sie dobrze bawic - jak donosza wczorajsi biesiadnicy.
A przynajmniej nie ma obawy o demolke, co w dzisiejszych czasach na rozmaitych
18 - kach zdarza sie! Tak, wiem co pisze!

[ada296]

w ogólniaku na imprezie zamknęłam kolegę w pokoju
nie pamiętam czym podpadł
złaził z pierwszego piętra po piorunochronie
chyba byłam potworem

na Silwestra w III klasie ogólniaka lekko naduzyłam alkoholu
zanim doszłam do siebie była druga w nocy
do domu miałam wrócić pół godziny po północy
tatuś czekał na mnie
nie powiem co było dalej....

[jan.kran]

Imprezowalam duzo i zawziecie przez wiele lat, cala szkole srednia i studia.
Mamy moich przyjacioleczek najczesciej szykowaly nam wspaniala wyzerke byl
alkohol , muzyka i duzo smiechu.

Pamietam ostatnia impreze w PRL na kilka dni przed moim wyjazdem z kraju na
zawsze.
Bylo duzo pozegnan , lez , zalu ze wyjezdzam i rodosci ze wreszcie sie udalo !!!
Byl pazdziernik 1983...

Wiedzialam , ze dlugo Polski nie zobacze.

Ale nie myslalm , ze odwiedze kraj dopiero za siedem lat, kraj ktoremu sie
ustroj wmiedzyczasie zmienil...

A teraz za pare dni ide na impreze zakladowa , Julebord czyli stol swiateczny.
Bedzie na pewno fajnie ))) Kran.

Imprezka moja...

[ada296]

w zasadzie urodziny mojego dziesięciolatka
chyba 8 sztuk młodych
kroję im tort
a potem oddalam się do pokoju w silnym postanowieniu, ze gdy krew będzie lecieć
komuś to się dopiero zainteresuję tym co robią
i błąd
wyszłam ze swojego ustronia na mały rekonesans
a tam dwie pary siedzą przytulone do siebie
aż mnie zatkało
nakazałam przytulać się we własnych domach pod rygorem wywalenia z imprezy
przejęli się i już było "przyzwoicie"
Piotr mi póżniej tłumaczył, ża Monika i jej chłopak chodzą ze sobą od pierwszej
klasy
a Julita i Michał od roku
ale podobno w szkole się nie przytulają ale czule patrzą sobie w oczy
kurcze
nie znam się na młodych
ale przeszło mi przez głowę, że babcią to dzięki młodszemu pewnie prędzej
zostanę.....

[byfauch]

> w ogólniaku na imprezie zamknęłam kolegę w pokoju
> nie pamiętam czym podpadł
> złaził z pierwszego piętra po piorunochronie

A nie było to przypadkiem w sylwestra?

[ada296]

nie
to nie Ciebie zamknęłam

pozdrawiam

[jutka1]

Mm,

Przyznaje bez bicia, ze jest/bedzie ciezko opuscic miasto swiatel.

Wczoraj wreszcie sie pozegnalam z moim mieszkaniem. Duzo lez, ale tez Nadzieja
na przyszlosc.

J.

[lablafox]

Jutko , od samego początku, zresztą , tak jak Wszyscy , towarzysze Tobie w
rozstawaniu się z Paryżem.
Poniewaz mam bardzo wysoki poziom empatii , odbieram to co przezywaz , niemal
fizycznie.
Nie odzywałam sie wczesniej , bo nie chciałam Tobie moimi myślami i
doznaniami , dodatkowo dowalać.
Myślę teraz , tak sądzę , jak i Ty , co ma być to będzie i nie powinno być az
tak żle.
Jedyne co w tym wszystkim dobre to to ,ze zaprawiona w podrózach i
przeprowadzkach , zawsze mozesz wrócić , ale do czego...i czy na pewno.
Trzymaj sie dziewczyno.
Będzie dobrze.

[jutka1]

Lx,
Wybacz mi, ze swoja pisanina Ci dowalilam.

Jestem ekstrema-empata, i wiem, jak to odebralas.. Przepraszam, nie wiedzialam,
ze ty masz tak jak ja.

Trzymam sie, i bedzie dobrze, i zolty dom czeka, i tyle planow, projektow,
i ......

Jutka )

[tom_tam]

Jutko sympatyczna,-

Kobita - jestes i to 110-cio procentowa! ).
Lzy Tobie "kapia" bo... opuszczasz Paryz ))
Za kare! - czy co?.

To jest moj "problem" w rozumieniu mentalnosci kobiet.
Ciekawa Swiata jestes, mieszkalas (przebywalas) juz tam gdzie
wiekszosc "innych" najwyzej jezdzi na urlopy czy turystyczne "odwiedziny", masz
lata takich doswiadczen za soba i.... wiem iz z racji Twoich doswiadczen
pobytowo-zawodowych juz wiesz "jak ten zajac - biega" wiec WSZEDZIE na Swiecie,
jezeli tylko bys NAPRAWDE chciala, bedziesz mogla sie "urzadzic" i napewno nie
zginiesz z glodu, wiec.....
Skad ten ZAL?.
ZOSTAN w Paryzu! - tak by zrobilo 99% "chlopow" ktorzy nie moga sie "rozstac" ·
z czyms, kims czy sa zbyt leniwi by cos w zyciu "zmieniac" ).
Z jednej strony: zal Ci Paryza, cieszysz sie na kilka miesiecy Polski
i jednoczesnie masz zaklepany wyjazd do Stanow!.
Kobieto - puchu marny - opowiedz sie za "czyms"! ))
Jak tak dalej pojdzie, za kilka pokolen, nasi wnukowie (plci meskiej) beda
uciekac gdzie pieprz rosnie na widok "stwora" nazywanego kobieta! - stress
codziennego zycia z Wami bedzie nie do zniesienia dla biednego i z natury
rzeczy prostolinijnego ew. partnera "w spodniach" .

Pozdrow Paryz ode mnie
tom

[jutka1]

Dwa slowa wyjasnienia ))

Paryza mi szkoda, bo komu nie byloby szkoda? ... ALE....

Podobno przeprowadzka jest, po smierci bliskiej osoby i rozwodzie, trzecim z
kolei czynnikiem stresogennym. Bo zmiana, bo logistyka, w moim przypadku
dodatkowo obawy przed Nowym I Nieznanym Zyciem ... Nowym i nieznanym, bo
zmieniam sposob pracy, zaczne pracowac dla siebie, bo wiele lat mieszkalam poza
Polska.

Ale zle zrozumiales. Nie zmienie swojej decyzji o wyjezdzie stad, a z Paryzem
sie po prostu zegnam dlugo, jak ze starym przyjacielem. O powrocie do kraju i
zwolnieniu tempa mysle od 2 lat, i podjelam decyzje, i sie jej trzymam - nie
chce juz tutaj mieszkac, w spalinach, halasie, tloku, pracujac gdzie pracowalam.

Moj wyjazd do Stanow tez zle zrozumiales... Krotko mowiac, postanowilam po
powrocie do Polski podarowac sobie prezent w postaci trzymiesiecznego "urlopu",
oczyszczenia glowy, zebrania mysli, odpoczynku, bez pracy. Wyjazd na 5 tygodni
do Stanow jest czescia tego prezentu, bo jade w celach towarzyskich: odwiedzic
przyjaciol i stare katy. OK, wplote w to ze 2 zawodowe spotkania, ale tylko tyle.

Po 5 tygodniach wracam i juz bede w Polsce.

I tyle...

Pozdrawiam,
Jutka

PS. Twoje stwierdzenie, ze jestem 110% kobieta przyjmuje jako komplement i
dziekuje )))

[jutka1]

PPS.
Paryz pozdrowilam

[tom_tam]

Jutko mila,-
moj wpis poprzedni byl zartem.
Chociaz, majac podobne doswiadczenia, nie traktowalem zdnych zmian jako cos
szczegolnego.
Od dziecka "wiedzialem" iz jak sie czegos naprawde chce i nie jest sie leniwym,
na tyle, by osiasc w stagnacji wygody najlatwiejszych rozwiazan - mozna zamiary
zrealizowac.
Szczegolnie te dot. zycia "gdzies w Swiecie".
Nigdy nie rozumialem narzekan tych ktorzy czuli sie ograniczeni obostrzeniami
paszportowo-wyjazdowymi w czasach polskich "bledow i wypaczen" .
Moj, kiedys, Znajomy (duzo starszy ode mnie), przed ca. 30 laty, jesze w
Warszawie, przy kazdej towarzyskiej okazji, glosno "marzyl i wzdychal" o zyciu
w "cieplych Krajach".
Jego zona, wtedy 20-kilkuletnia (moja rowiesniczka) po kolejnej takiej serii
glosno wypowiadanych "marzen", stwierdzila: "Kochany, w czym problem? -
sprzedajmy wszystko co mamy, zrezygnujmy z urzadzonego (zawodowo) w Polsce
zycia i.... wyjezdzajmy!"
STRACH Go chyba oblecial i choc bywaly w Swiecie, wygoda utartych sciezek po
ktorych sie poruszal - byla Jemu milsza niz... RYZYKO zaczynania wszystkiego od
nowa, gdzies w wymarzonym "Eldorado".
Nigdy wiecej sie na ten temat, glosno, nie wypowiadal ).
U mezczyzn (na kobietach sie nie znam!) - razi mnie tego rodzaju "narzekanie".
Z jednej strony, zawsze niezadowoleni, z drugiej - nie robia NIC (na serio) by
te warunki zmienic.
Czytam w prasowych doniesieniach o "tabunach" naszych Rodakow walesajacych sie
i koczujacych na Dworcach kolejowych np. w Londynie czy Madrycie -
zawiedzionych faktem braku mozliwosci stalego zarobku i zwiazanych z tym
problemow pobytowych.
To jest ta druga strona "problemu" - totalna beztroska, brak znajomosci
jezykow, odpowiedniego przygotowania zawodowego i realiow Krajow do ktorych,
czesto za pozyczone pieniadze, Ci "euroentuzjasci" sie wybrali .

Coraz mniej z tego rozumiem.
Czy my Polacy juz nie umiemy zachowac i dokonywac wyborow: zyciowo-racjonalnie,
tylko norma sa "ekstremalne skrajnosci" ?.

Dziwny jest ten (nasz, polski) Swiat! - to szczera prawda

pozdrawiam Cie Jutko
i zycze wiele radosci w realizacji planow zwiazanych z pobytem w Kraju!
O Ciebie martwic sie nikt nie musi, bo Ty wiesz, ze zawsze mozna "wrocic" nawet
(he,he) do "paskudnego, zadymionego i glosnego" Paryza - jak Ci w Polsce
bedzie "zle" )
tom

[ewelina10]

Jutko rozumiem Twoją tęsknię za Paryżem.

Nie mieszkałam, ale byłam tam kilka razy,
i to już wystarczyło, aby i mi się
zbierało na sentymenty. Coś ma to miasto,
coś niepowtarzalnego...
Wcześniej gdzieś pisałaś... przecież to blisko
... rzeczywiście blisko ... dwa razy naciśniesz
na pedał i już jesteś z powrotem
Trzymaj się nasza Iskierko nadziei.

[tom_tam]

Ewelino,-
Jutka - jeszcze nie ma do czego "tesknic" .
Jezeli, czego Jej nie zycze, to uczucie wystapi w momencie niezamierzonych
problemow podczas realizacji Jej planow zyciowych w Polsce.
Paryz to nie "koniec Swiata" i nawet samochodem z okolic Wroclawia wyprawa
w spokojnym tempie do zalatwienia w jedna dobe .

Turystyczne pobyty w Paryzu, jak z wlasnego doswiadczenia wiem, to jednak cos
innego niz zycie "tam", co Jutka zna lepiej od nas obojga, bo z autopsji.
Jej decyzja zamieszkania w Polsce jest jak sama pisze: dobrowolna i podjeta
droga racjonalnych przemyslen.
Nie ma czego (Jej) zalowac! )
Jutka bedzie miala blizej do Paryza niz Ty z Warszawy .
Mam "jeszcze blizej", moge zatrzymac sie u mieszkajacych tam krewnych, ale tez
jestem swiadomy faktu iz "marzenia o zyciu" w Paryzu sa przyjemniejsze niz
brutalnosc realiow (zawodowo-srodowiskowych) mieszkania i zarabiania na zycie
tam.
Doswiadczylem juz tego w USA i to tak "dokladnie" iz w Paryzu, mimo
kilkakrotynch krotkich pobytow rodzinno-turystycznych nawet sie na serio nie
przymierzalem .
pozdrawiam,-
tom