Watpliwy komplement,

[fedorczyk4]

dawno temu uslyszalam: jako historyk sztuki podziwaim pani urode.
Ucieszylam sie ze facet nie byl archeologiem.
W poniedzialem zadzwonil do mnie znajomy i powiedzial ze podziwia
moja mlodosc charakteru. Biorac pod uwage ze bylismy razem na jublu
po ktorym lekko naduzywszy trunkow szlachetnych, wieksza grupa
trafilismy do nocnego klubu, ktory nadawal sie wylacznie dla
mlodziezy, a w ktorym tanczylam "jak wicher" mam pewne podejrzenia
ze pod tym milym komplementem ukrywa sie stwierdzenie ze
jestem "Dzidzia Piernik". Jakie "watpliwe" komplementy uslyszeliscie
w zyciu?

[monia.i]

Hmmm...jak nasza zaprzyjaźniona sąsiadka przedstawiała nas na urodzinowej
imprezie swoim znajomym:" To są nasi sąsiedzi ukochani - tacy do bólu
normalni" Poczułam się małą, nudną, szarą myszą bez szczypty szaleństwa w
duszy. Jakoś tak lepiej by zabrzmiało w moich uszach:" To są nasi ukochani
sąsiedzi - totalnie zakręceni.."

[mammaja]

Ulubionym komplementem mojej znajomej bylo: "jak ty ladnie
rysujesz! ja bym tak nie potrafila" - zaznaczam, ze ja juz wtedy
konczylam ASP, a ta pani robila zupelnie co innego

[luiza-w-ogrodzie]

Watpliwe komplementy? Pewnie jakies byly po drodze, ale zapomnialam.
Widac zaden nie trafil mnie prosto w watrobe :o)

Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki

[kaska19667]

moj watpliwy komplement to to ze jestem babcią moich dzieci

[fedorczyk4]

No, to mi uliczny fotograf, kiedy mialam 26 lat powiedzial ze nie
wygladam na 30. No to w ramach zemsty, nie dalam sfotografowac
mojego dziecka na ktore sie czail.

[mammaja]

Przypomnial mi sie piekny komplement powiedziany o mnie do mojej
mamy, kiedy zaczelam dorastac: " ta wasza T. zaczyna byc calkiem
ladna, a zawsze sie dziwilam skad w waszej rodzinie takie brzydkie
dziecko". Rodzina przez lata przypominala mi to, ryczac ze
smiechu

[monia.i]

Jejku, okrutne..Wiesz to od rodziny, czy sama usłyszałaś, na własne,
ładniejące uszy? Moja ulubiona, książkowa bohaterka z lat
dziecinnych mi się przypomniała...

[fedorczyk4]

Nooo, jak bylam taaaaka mala, to statystowalam w filmie. Jako
szesnastolatka dziko podkochwalam sie w aktorze ktory wtedy w tej
przedpotopowej produkcji gral glowna role. I udalo mi sie mego idola
spotkac. Popatrzyl na mnie po czym pwiedziel przeciagle i ze
smutkiem w glosie: a wiec to z ciebie wyroslo.... Trauma na pol
zycia))

Moniu!

[fedorczyk4]

ktora?

[mammaja]

Oczywiscie powtorzyla to moja mama z poczuciem humoru i
komentarzem, ze NIGDY nie bylam brzydkim dzieckiem ))))

[monia.i]

Mammaju - to kamień z serca

[monia.i]

Maryla Cuthbert z cyklu książek o Ani (z Zielonego Wzgórza,
oczywiście) - do dziś bardzo lubię te książki i ich rudowłosą
bohaterkę, a do Maryli mam największy sentyment. Po obejrzeniu
ekranizacji sentyment się pogłębił, bo aktorka grająca ww dobrana
została rewelacyjnie, moim zdaniem. I to właśnie Maryla, bodaj w
pierszym tomie wspomina zdarzenie z młodości - przypadkiem usłyszaną
uwagę: "Szkoda, że to takie brzydkie stworzenie" i ukłucie w sercu,
które zapamiętała długo...

[foxie777]

Niesamowite, jak dlugo czlek pamieta, takie niby to
niewinne stwierdzenia.
Mnie kiedys ktos powiedzial, ze mam zeby jak nutria.
Duzo lat uplynelo ,i duzo pieniedzy aby to skorygowac,ale
do tej pory nie lubie sie usmiechac "pelna buzia".

pozdr

[dado11]

W okresie burzy hormonów byłam dziewczęciem pogrążonym w czarnej
dziurze kompleksów... i wtedy każde, nawet najbardziej niewinne
stwierdzenie czegokolwiek (na ogół - faktu), powodowało u mnie istny
wodospad samokrytyki i co za tym idzie - rozpaczy... Jak ktoś mówił
"rany, ależ ona ma burzę kłaków.." ja już widziałam siebie jako słup
z wronim gniazdem na szczycie, kiedy indziej uwaga na temat moich
nóg spowodowała, że do tej pory głupio mi w spódnicy... no i tak to
chyba jest z tymi wątpliwymi komplementami, ludzie nam mówią, w ich
przekonaniu miłe rzeczy, a my słyszymy "obrazę majestatu"...
ostatnio, po choróbsku, usłyszałam (przecież miłe...): ależ
schudłaś! no, nawet wam nie zdradzę co za pokrętne cuda zrodziły
się w mojej głowie....
niemniej, zauważyłam, że coraz mniej zajmuje mnie opinia innych osób
na temat mojej osoby to się chyba teraz nazywa asertywność,
nieprawdaż...
D.

[kamfora]

Kiedyś usłyszałam, że mam "skrytą urodę"...
Ile się nabiedziłam, żeby ją wydobyć z tego ukrycia! Chyba mi na dobre przeszło
dopiero, jak zobaczyłam reklamę jakiegoś proszku do prania: "jeśli nie widać
różnicy - po co przepłacać?"

[mma_ramotswe]

"pani to przynajmniej nie wezmą za nastolatkę"

[bellyda]

POdobno to jest tak: nie sztuką jest powiedzieć laureatce nagrody
nobla, że jest mądra, a miss świata, że piękna. Sztuką jest
powiedzieć odwrotnie, bo laureatka wie, że jest moądra, a miska że
przecudnej urody.
Wszystki moje facety i nie tylko zachwycają się moim
tzw "intelektem", a ja bym chciała usłyszeć, że jestem śliczna
buuuuuuuuuuuuuuuuuu
a brzydka nie jestem
buuuuuuuuuuuuuuuuuu
od jutra udaję idiotkę- pustaka
buuuuuuuuuu

[irma59-59]

Parę dni temu w pracy pewien pan powiedział mi, że pięknie wyglądam.
Zważywszy, że akurat w tym dniu wyglądalam jak siedem nieszczęść
(nieprzespana noc, fatalne samopoczucie)reakcja moja była
błyskawiczna. Z uśmiechem na twarzy powiedziałam mu, że jak coś
potrzebuje to niech mówi od razu co, a nie prawi bzdurne
komplementy. Oczywiście potrzebował kupić taniej.
A propo miał pecha bo jakoś nie przepadam za komplementami. Dziwne,
czyż nie

[luiza-w-ogrodzie]

Czasem o watpliwosci komplementu decyduje nie jego tresc, a osoba,
ktora nas komplementowala. Kolezanka z pracy, ponad stukilowa,
krotko ostrzyzona i zawsze w spodniach lesbijka obrzucila mnie
fachowym okiem i orzekla: "Ty Luiza jestes zbudowana jak Amazonka"
co ja natychmiast zrozumialam jako: "Ty Luiza wygladasz jak
babochlop" :o)

Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki