która z was ma tylko slub cywilny?

[lala2002]

chciałabym się spytać która z was wzięła tylko slub cywilny a nie mogła wziąć
kościelnego bo facet już ma ślub kościelny?czy żałujecie że nie miałyście
białej sukni i welonu? piszę tak ponieważ szykuje mi się cywilny z moim M nie
możemy wziąć kościelnego. chciałabym poznac wasze zdanie na ten tematdzięki

[lilith76]

1. fazę wybierania idealnej białej sukienki, wianka, dodatków, butów i tym
podobnych dupereli miałam w wieku 9 lat, w czasie Pierwszej Komunii (dwa lata
wcześniej śledziłam "trendy komunijne"). raz w życiu byłam prawdziwą
księżniczką i wystarczy. kiedy dorosłam całe zamieszanie dookoła ślubów
wzbudzało moje kpiny i politowanie - wielka pompa, a potem smętne małżeństwo.

2. od dawna byłam przeciwniczką ślubów kościelnych, bo nie jestem hipokrytką
(nie chodzę do kościoła od 10 lat) i przyrzekanie przed Bogiem czegoś co może
zweryfikować życie, to zbyt wielka odpowiedzialność. wiele moich znajomych ślub
wzięło pod naciskiem rodziny, choć woleli coś cichego i skromnego. zawsze byłam
przekonana, że nie dam się zaciągnąć do kościoła i tylko martwiłam się, co
zrobię jeśli taki ślub będzie wewnetrznym pragnieniem mojego faceta, albo co
gorsza, będzie chciał zrobić przyjemność mamusi i cioci Zosi. mój M spadł mi
jak z nieba - nie grozi mi ślub kościelny! tak jak chciałam. i rodzina się
odczepi. przestanę być tą wyrodną, co to nie wiadomo w kogo się wrodziła ))

3. M jest zagorzałym wrogiem małżeństwa i znajomym na ślubach składa
kondolencje zamast gratulacji. ma swój urok, więc przymykają na to oko .
kiedyś stwierdził, że jeśli się uprę, to się ze mną ożeni, ale ja jakoś na
razie nie odczuwam potrzeby.

4. moja kumpela, także next, nie chce ślubu cywilnego, bo dla niej -
tradycjonalistki - prawdziwą wartość ma tylko przyrzeczenie przed Bogiem. jeśli
nie może być takiego ślubu, lepiej żeby nie było żadnego. nawet para bliźniąt
nie zmieniła jej zdania.

sorry, że się tak rozpisałam ))

[naturella]

Ja mam tylko ślub cywilny. I z tego powodu bardzo się cieszę... Od kiedy
pamiętam, zawsze drżałam na myśl, że dla mojej rodziny oczywistym będzie fakt,
że wezmę ślub kościelny. Tymczasem dla mnie to był absurd. Jestem niewierząca,
ochrzczona i po I Komunii, ale na tym się mój udział w Kościele skończył. Nie
chodzę, nie wierzę i wprawdzie nie manifestuję tego, ale ślub kościelny byłby
dla mnie ogromnym oszustwem, zakłamaniem i wręcz hipokryzją. Dlatego też, kiedy
poznałam mojego męża, to jedną z myśli było "o, i nie będzie ślubu
kościelnego"

[konkubinka]

moze to niektorych rozsmieszy ale ja jestem gleboko wierzaca jednak zawiodlam
sie na pewnych sprawach.Uwazam ze jedynym moim bledem jest to ze z pierwszym
mezem - wtedy jeszcze niemezem wpadlam.To grzech - dziecko , seks przed
slubem.Wzielismy tylko cywilny.Byl beznadziejny.Moi rodzice przeciwstawili sie
temu zeby bylo wesele - bylo przyjecie na 30 osob z rodziny , nie mialam bialej
sukni , bylam w 5 mies i mialam brazowa garsonke.TFU!!!!
Wierze w Boga , rozmawiam z nim.Co wieczor sie modle,nie chodze do kosciola od
kiedy chcialam ochrzcic syna.Mielismy ten slub cywilny i przez to zeby ochrzcic
Bartka byly ceregiele.Ksiadz nie dal mi rozgrzeszenia.
Siedzi to we mnie bardzo.Zawsze marzylam o sukni , o weselu choc w mojej
rodzinie to nie tradycja ale mnie sie podoba gdy jest huczne i z tradycyjnymi
obrzedami.
W zeszlym roku urodzilam Anielke "w grzechu", bylam na dwoch pieknych slubach
przyjaciolek , plakalam jak bobr.
No i teraz znowu chrzest mojej Anielki , byla taka cudna niewinna , co ona jest
winna?????A co winien jej ojciec ze kobieta ktora kochal zdradzila go i okradla?
nie dotrzymala przysiegi....
Z zalatwianiem chrztu malutkiej znowu problem , rozmowy , prosby , no i to ze
ja koniecznie uparlam sie aby chrzestna byla moja bratowa - a moj brat?tak jak
moj M , koscielny , rozwod cywilny, dziecko itpCo winna ta przyszla chrzestna???
Uwazam jednak ze uniewaznienie slubu to sprawa do dyskusji.Co innego jak ja i
moj ex wpadlismy.On teraz bierze koscielny bo byl tylko cywilny ale mimo to w
koncu wpadlismy a wiec jakby byl przymuszony do slubu.Pamietam do dzis jak
zastanawialismy sie czy chcemy tego slubu.Ale co powiedza rodzice jak nie????no
i wzielismy.W rozwodzie juz nikt nam nie pomogl tak jak w slubie.....A bylismy
w kosciele dowiadywac sie i jakos zrezygnowalismy , intuicyjnie.
No i teraz , w piatek Proboszcz naszej parafii zaprosil M na rozmowe.I
powiedzial ze WSZYSCY dyskutowali o nas i pomoze.Mamy duze szanse ze za rok o
tej samej porze bedzie po uniewaznieniu.Chrzestną zostala moja bratowa ,
powiedzial ze im tez pomoze przepchnac sprawe.
Mnie to sie wydaje takie niesmaczne.Z jednej strony dla mnie dobrze ale nie mam
pewnosci czy chodzi o zwiazek ze mna czy poprostu o rozejscie sie z nia do
samego konca.A poza tym zwiazali sie ze soba bo sie kochali.Tak latwo to
przerwac?poprostu uniewaznic?
Ach rozpisalam sie ....... Takie wlasnie mam zdanie.Zaluje ze moje zycie nie
wyglada inaczej ale mam najcudowniejsze pod sloncem Dzieci.

[lideczka_27]

i dodam jeszcze tylko (bo odpisałam już w innym poście), że przyjdzie Ci
jeszcze zmienić nick )))))))

[lilith76]

popatrz na to z innej strony - twoja wiara zaprocentowała i miałaś szczęście
spotać na swojej drodze duszpasterza, który rozumie powikłania losowe i wierzy
w was, waszą miłość. to jest piękne!

[lala2002]

dzięki za odpowiedzi
ja jestem wierząca i młoda na dodatek ale tak się zastanawiam: fakt ślub
kościelny bym chciała i jest on piękny(kosztowny też)ale co po takim ślubie
skoro potem ludzie się rozstają nienawidzą. jeśli dzieje się tak źle po ślubie
choćmy nawet i cywilnym to wydaje mi się że to nie była prawdziwa miłość.

[lideczka_27]

Już był podobny temat, więc tylko odpowiedni fragment skopiuję

Ja byłam pierwszą, teraz jestem drugą żoną Pierwszy raz to był ślub
kościelny z całą pompą - suknia, weselisko, kilkupiętrowy tort itd. Suknię
miałam przepiękną, tort słodki, a wesele wyjątkowo udane, tylko... że
małżeństwo już nie Mój drugi ślub to bardzo skromna uroczystość - dla
garstki naprawdę najbliższych osób, przyjaciół... Miałam piękną, bordową suknię
(pożyczoną), niepowtarzalną wiązankę, a przed sobą człowieka, na którego
czekałam całe życie To był mój najszczęśliwszy dzień, drugi taki przeżyłam,
gdy wspólnie urodziliśmy naszego syna

Ponieważ mieliśmy sporo nieprzyjemności w związku z ochrzczeniem naszego syna,
straciłam ostatecznie więź z Kościołem. Nie sądzę, by mój M. będący pod
wrażeniem wielebnego Peca, miał inne podejście do tematu niż ja



pozdrawiam
lida

[konkubinka]

Lideczko
mama nadzieje ze moja odpowiedz potraktujesz jako nawiazanie do swojego watku ,
w ktorym mialam napisac.Ale nie mialam sily wtedy teraz sie zebralam.

[lideczka_27]

Właśnie jak sobie poczytałam, to mnie się w głowie rozjaśniło Może wstrętne
to co powiem, ale jak tak sobie poczytam, że inni też nie mają lekko i starają
się ciągnąć swoje wózki pod tę górkę to i mnie jest lżej...

pozdrawiam ciepło
lida

[cz.wrona]

Racja- był podobny post , całkiem niedawno...
Więc powtórzę- mam ślub cywilny, miałam piękną suknię z czerwonymi różyczkami,
piękne wesele- cudowny dzień.........
M. ma unieważnione małżeństwo w I Instancji, teraz sprawa w toku bo po wyroku
z I Instancji jest aytomatyczna apelacjaw II Instancji...
Kto wie, może za jakiś czas???

[majka1970]

lideczka_27 napisała:

Może wstrętne
> to co powiem, ale jak tak sobie poczytam, że inni też nie mają lekko i
starają
> się ciągnąć swoje wózki pod tę górkę to i mnie jest lżej...
>
To nie wstretne, tylko ludzkie.Nie masz czego się wstydzić.
Pozdrawiam bardzo gorąco.

dlaczego problem z ochrzczeniem

[mmadzia1]

dziewczyny, mam pytanie - kilka z Was napisalo, ze miało problemy z
ochrzczeniem dzieci z Waszych nowych związków.
Wybaczcie moją niewiedzę - ale dlaczego? O co chodzi?

dzięki z góry

[atiwoj2]

bo dzieci te urodzily sie: w grzechu, gdzie rodzice nie maja slubu koscielnego,
a cywilny dla kosciola to za malo...
z moim synkiem,nawet nie bylo tak zle, ksiadz lyknal to, ze nie mamy slubu
(zadnego) ale mial znowu problem z chrzesna - ona miala slub tylko cywilny....

[mmadzia1]

Co ?!?!? o ratunkuuu!; Co prawda rzadko chodzę do kościoła ale wydawało mi sie,
że dużo wiem; widać - nie koniecznie; Nieźle kurczę!
I co - trzeba wielebnego przekonywać?

[lilith76]

zdarzają się duże problemy jeśli para jest po ślubie cywilnym pomimo, że mogli
wziąść i kościelny. w przypadku jeśli - mimo chęci - nie można brać takiego
ślubu, uważam że ksiądz powinien inaczej podejść do problemu.
ja mam księdza w rodzinie, więc co najwyżej jego poproszę .

[mmadzia1]

no nic; dzięki za wyjaśnienia
szczerze mówiąc zatkało mnie trochę...

[izams]

Witaj - wejdz na salon - tam jest bardzo duzo o problemie z ochrzczeniem
dziecka rodziców bez ślubu kościelnego,
albo e- mama,
poz, Iza

[judytak]

jeśli rodzice dziecka nie mogą brać ślubu kościelnego, albo nie mogą brać ślubu
w ogóle - nie ma problemu z ochrzczeniem dziecka
mówię to z praktyki - mam ślub cywilny z rozwodnikiem, i trójkę dzieci, żadnych
znajomości z klerem, zero problemów
kuzynka, panna z dzieckiem, też nie miała problemu z ochrzeczeniem dziecka,
powiedziała prawdę, że ojciec dziecka sie ulotnił
pozdrawiam
Judyta

[lideczka_27]

Nam ksiądz powiedział, że wcale nie robi łaski chrzcząc dziecko i nie "odmawia
dziecku", bo ono samo może go poprosić o chrzest w wieku 18 lat - to była
odpowiedź na moje pytanie co jest dziecko winne i dlaczego ma płacić za "błędy"
rodziców. Następnie powiedział, że to fałsz i hipokryzja, bo skoro kiedyś
wzięliśmy śluby kościelne i już z tymi ludźmi nie żyjemy (choć przed Bogiem to
są nadal nasi małżonkowie - nie my dla siebie!), to oznacza jak marnymi
jesteśmy katolikami i pewnie dziecko chcemy chrzcić, bo fajnie jest imprezkę
wyprawić, dzieciątko modnie ubrać, pieniądze zebrać... Koszmar, stek obelg
oblepionych w ładne słówka i tyle.
Przed Bogiem, jak już pisałam, żyjemy w grzechu (wg nauk Kościoła). Nie możemy
uzyskać rozgrzeszenia, a więc i się nie spowiadamy i Komunii przyjąć nie możemy
(na Chrzcie oczywiście też nie). Aby je uzyskać i wrócić na łono Kościoła,
należy zrobić rachunek sumienia, żal za grzechy i postanowienie poprawy, co w
praktyce oznacza rozstanie, a przynajmniej nie mieszkanie w tych samych domach
i zaprzestanie współżycia płciowego. Jeśli mieszkałabym sama i mój M sam, to
przed Bogiem byłoby tak, że jestem mężatką, która jest w separacji z mężem
(jedynym słusznym - tym kościelnym). Wtedy po spowiedzi, gdzie musiałabym się
przyznać do życia z pseudomężem (cywilnym) może uzyskałabym rozgrzeszenie. Mama
(dok. teściowa) mówiła mi, że ma kilka par znajomych, którzy też są w tej
sytuacji co my i mogą się spowiadać, ale to dlatego, że to starzy ludzie,
ksiądz już nie traktuje ich jak małżeństwo, bo domniemywa że już nie współżyją,
a więc nie zdradzają swoich "prawowitych" współmałżonków.
No i tak to pokrótce wygląda.
Dlatego nie żal mi, że kościelnego nie weźmiemy (mój M już może, bo przed
Bogiem jest wdowcem), bo nawet gdybym ja mogła, to po tym wszystkim mi się nie
pali. Nie praktykujemy, więc jaki sens? Natomiast wesele jeszcze przed nami -
mam nadzieję, że na 5 rocznicę ślubu będzie nas stać na fantastyczne przyjęcie
z tańcami, super wyżerką - tylko dla prawdziwych przyjaciół, żadnych ciotek
piątej wody po kisielu itd.

pozdrawiam
lida

[capa_negra]

Ja mam AŻ ślub cywilny - wiele lat byłam przeciwniczką zawierania
jakiegokolwiek małżeństwa ( myślę, że to uraz po rozwodzie rodziców)
Ślub kościelny nigdy nie wchodził i nie wchodzi w gre nawet jak bym mogla to
zrobić.
Oczywiście tradycyjnie był chrzest, komunia i bierzmowanie...ale od 17 lat moja
droga dokościoła pokrzywami zarasta
Poprostu kiedy zdecydowałam sie na małżeństwo byłam przeszczęśliwa , że mam
chłopaka z odzysku , że sprawa jest taka prosta - nie moge i juz- zamiast
tłumaczenia sie dlaczego nie ide do ołtaża.
Zreszta szanowna rodzinka nie naciskalaby z przekonania tylko "bo tak wypada" -
kpina w najczystszej postaci
Chłopak z odzysku oszędzil mi równiez wystepu w typowo slubnej garderobie -
mysl o typowej ( nawet niekoniecznie białej i niekoniecznie długiej sukni, że o
firance na głowie nie wspomne) zawsze napawałamnie wstretem.
Rozbawiła mnie tesciowa - zapytała sie czy będziemy uniewazniać kościelny ślub
Jurka - myslałam że sie zaksztusze ze śmiechu.
A slub..slub miałam wystawny - tatus wydawał jedyna córeczke - w bardzo
ścisły 34 osobowym składzie - najblizsza rodzina i najblizsi znajomi.

[majka1970]

Moze to straszne ale cieszę sie ,ze nie mogłam mieć slubu kościelnego. Pewnie
dlatego, ze ile razy w życiu powiedziałem " na pewno" albo " nigdy", w krótkim
odstępie czasu następowała złośliwa weryfikacja tego " na pewno " i "nigdy".
Miałam wrazenie, ze po następnej wypowiedzi z frazą "zawsze, przyrzekam itp"
usłyszę w górze odgłos zacierania rąk.Tchórz jestem i tyle. Poza tym nie
cierpię występów publicznych z sobą w roli głównej, a spowiedż jest dla mnie
jednym z najbardziej upakarzajacych aktów, którym sie w zyciu poddalam.
Wierzę, ale na pewno nie w to, ze jak wyznam swoje grzechy obcej osobie,
przestaną istnieć.
Tak więc była suknia w kolorze czerwonego wina, garstka przyjaciół i rodzice.I
mój M.Jest różnie, ale nie sądzę, że błogosławieństwo kapłana coś by zmieniło.

[judytak]

a co ma do rzeczy biała suknia?
ślub cywilny możesz brać w czym tylko chcesz :o)
może w Polsce jest inaczej? bo na Węgrzech śluby cywilne bierze się w "pełnej
oprawie", potem wesele, jak należy :o)
(ja się trochę wyłamałam, owszem byłam ubrana na biało, ale krótko i obciśle, a
wesele też było, z tortem, z tańcami i do rana, ale na niecałe 20 osób)

pozdrawiam
Judyta

[lilith76]

w Polsce śluby cywilne były zawsze "na doczepkę", taka rejestracja przed wielką
uroczystością w kościele. teraz kiedy są śluby konkordatowe (w kościele
podpisujesz papiery cywilne), w urzędach rzadko kto się pobiera. rzeczywiście,
te ceremonie są jakieś takie zdawkowe, pospieszne, trwają kilka minut i
człowiek ma wrażenie jakby uczestniczył w czymś nieprzyzwoitym .
nikt nikomu nie zabrania wyprawić hucznego wesela, tylko te drugie śluby mają
na sobie jakieś piętno pierwszego. jakby nie wypadało cieszyć się z kolejnego
małżeństwa, kiedy piersze się rozpadło.

[pom]

Uważam, że ślub kościelny jest dla osób wierzących. Nie mylić wierzących i
religijnych z przysłowiowym "Polakiem-katolikiem".
Ślub kościelny jest o wiele bardziej uroczysty i z pompą, więc, nie urażając
nikogo, czasem jego pragnienie jest właśnie z tym związane.

Nie mamy ślubu, może w przyszłości zdecydujemy się na to, choć... nie przyznam,
że ani ja ani mój M, nie jesteśmy na to przygotowani do końca. On kilka
miesięcy po rozwodzie, a ja, jak Capa_negra, mam uraz do małżeństwa poprzez
rozbity dom rodzinny i ogolną niecheć do zobowiązań "na zawsze". Może też
dlatego nie zdecydowałam się na dzieci, choć mam 33 lata.
Ale jeśli już - gdybym sie uparła, to M próbował unieważnić ślub koscielny. Ale
ponieważ oboje do kościoła nie chodzimy, będąc konkubinatem żyjemy wbrew nauce
KK - dlaczego nagle slub kościelny miałby być taki ważny?

do madzi

[cz.wrona]

My nie mielismy problemu z chrztem- tylko troche smutno było jak wszyscy
klękali przed Komunią a my staliśmy jak te kołki....

SLUB CYWILNY I BIALA SUKIENKA!!!!!!

[aagacia]

a my mielismy piekny cywilny slub - i wypowiadam sie chyba po raz setny na ten temat - czy slub cywilnmy wyklucza biala sukienke i piekna impreze? NIE NIE i jeszcze raz NIE!!! biala sukienka byla od zawsze moim marzeniem, wierzaca specjalnie nie jestem wiec naprawde bylo mi wszystko jedno czy przysiegam w kosciele czy w palacu slubow
noi jeszcze dodatkowy, ogromny plus takieego slubu - uczestniczyly w nim nasze dzieci

a bylo naprawde pieknie niedlugo pierwsza rocznica zainteresowanym podsylam zdjecia

[mmadzia1]

dobre i to - pocieszające nieco
my pod czterech las stoimy jak kołki jak jest komunia
przestałam już reagować


pozdrawiam Wrona! dawno sie nie odzwyalam
madzia

[saawa]

Droga lalu2002,

dwa lata temu wzielam slub cywilny w pieknej bialej sukni z welonem. I zdaniem
gosci byla to jedna z najpiekniejszych uroczystosci w jakiej mieli okazje
uczestniczyc. Po uroczystosci wszyscy przeszlismy do sali toastow, kazdy zostal
poczestowany lampka szampana - rowniez ci goscie, ktorzy byli zaproszeni tylko
na sam slub. Po slubie koscielnym wszyscy wychodza na zewnatrz (a pogoda bywa
rozna) daja kwiatki i jedni w autokar reszta do domu.
W Polsce jednak nie wypada nie wziac slubu koscielnego, na palcach jednej reki
moge policzyc moich znajomych, ktorz poszli do oltarza z pobudek religijnych.
A co chrztu: tu sprawdza sie zasada, im koperta grubsza, tym przeszkody
mniejsze. Przykre, ale prawdziwe.

[zdrowazocha]

witam,
trafilam na to forum przypadkiem i moja sytuacja nijak sie ma do Waszej, ale
rodzicow mam po rozwodzie, wiec "czuje klimat"...

a pisze, bo chcialam Wam Napisac, ze w "druga strone" tez sa problemy. My
jestesmy bardzo wierzacy, na tyle, ze mieszkajac razem w pewnym momencie
narzucilismy sobie nawet celibat... We wrzesniu mamy zamiar sie pobrac,
oczywiscie w kosciele bo na tym nam zalezy. I tu zaczynaja sie schody - a po co?
a koszty? a na pewno? a nie jestescie za mlodzi? za biedni? itd. itp. Nawet nie
wspomne ile razy slyszalam, ze "wolne zwiazki sa teraz w modzie"...
ok, ja nikomu niczego nie narzucam, sama mieszkam juz jakis czas z narzeczonym
bez slubu, nikogo na sile nie nawracam, ale jak wybralismy sobie z lubym jakas
droge, staramy sie zrozumiec o co chodzi, zyc tak jak nam nasze sumienie
podpowiada, to wszyscy nam nogi podstawiaja... Czasem mam wrazenie, ze w tym
"katolickim" kraju latwiej byloby nam zostac buddystami
No i ksieza to osobna bajka... Rzadko trafia sie naprawde dobry duszpasterz
(polecam zakonnikow, dominikanow, franciszkanow, raczej nie robia problemow ze
chrztem czy spowiedzia i sakramentami, w Poznaniu u dominikanow dziala nawet
duszpasterstwo malzenstw niesakramentalnych). Ja sama na Jasnej Gorze uslyszalam
nawet, ze jestem prostytutka (!). I z niejednym ksiedzem moglabym sie dlugo
klocic, ale co mi tam. Czytalam (Duby "Rycerz, kobiet i ksiadz"), ze malzenstwo,
jako sakrament to wynalazek sredniowiecza (XII-XIIIw.), wczesniej po prostu
umawiano sie na slub i odprowadzano panne mloda do loza, z czasem pojawil sie
ksiadz blogoslawiacy to loze, potem pojawilo sie blogoslawienstwo przed
kosciolem, przysiega przed kosciolem i potem dopiero sakrament. To tak z
grubsza,jak czegos nie pomylilam Ale zawsze chodzilo o to ze malzonkowie
skladaja przysiege SOBIE a nie ksiedzu. I ciezko mi zawsze pojac dlaczego
przysiega zlozona sobie przed Bogiem przez dwoje ludzi zdaniem Kosciola nie ma
mocy wiazacej jesli nie bylo przy tym kaplana...
uffff, pewnie zanudzam i jeszcze nie na temat
ale pozdrawiam Was serdecznie i mam nadzieje, ze nikt sie na mnie o te blubry
nie obrazi

[jayin]

nikt się nie obrazi pewnie.

witam na forum

a to o czym pisałaś - to niestety fakt w naszym kraju
(kwestie historyczne, czyli "powstawanie" sakramentu małzeństwa w
takiej "oprawie" jaką widzimy dziś - to też odrębna historia ale prawdziwa,
podobnie jak obrządek mszy świętej, czy wystrój/plan budowy kościoła)

do franciszkanów i dominikanów mogę "dorzucić" chrystusowców - też "fajni"
księża - zarówno w kwestii chrztów dzieci "małżeństw niesakramentalnych" jak i
duszpasterstwa takich małżeństw.

w temacie wątku:
jestem ochrzczona, po sakr. bierzmowania, chodzę czasem do kościoła, nie
przyjmuję komunii, dzieci ochrzczę, ślubu kościelnego nie wezmę - nie wzięłabym
nawet, gdyby szanowny małżonek posiadł unieważnienie swojego poprzedniego ś. k.

a biała sukienka do cywilnego też może być
"kościelny" nie uzurpuje sobie wyłączności na biel stroju ślubnego.
(byle nie taka falbaniasta i koronkowa beza!!! BRRRRR....)

pozdr.

Joanna

[bejbiko]

Ja za dwa tygodnie włożę na siebie piekną czerwoną suknię z długim trenem i
pojadę czerwonym kabrioletem na starówkę do USC. Myślałam o białej sukni ale i
tak lepiej wygladam w czerwonym... poza tym taką suknię wykorzystam (jak utnę
tren) na sylwestra, walentynki.... więc to nawet lepiej.. a wesele bedzie
niepowtarzalne, setki czerwonych róż i świec. Nie żałuję, że nie mam ślubu
kościelnego, chociaż wiele razy o tym myślałam. I tak będzie pieknie...
10 lipca o 18:30 wychodzę za rozwodnika!!!! (z dzieckiem) Trzymajcie kciuki...
nie za wesele a za nasze dalsze życie... dzieki!

[jayin]

Bejbiko))) Trzymam kciuki, oczywiście.

Nieźle to będzie musiało wyglądać... Na czerwono. Mmmm....
Jakieś zdjęcia będą później dostępne???

CZEKAMY)


pozdr. serdecznie

J

[domali]

Nat też chyba na czerwono
A co do zdjęć, to mamy taki nasz 'tajny' album, na tym naszym 'tajnym' forum
Może bejbiko da się skusić i tam umieści parę zdjęć?

[saawa]

bejbiko, bede trzymala kciuki, za udana impreze i pozycie

[domali]

Ja mam ślub i to jest najważniejsze.
Fakt, cywilny. Żałuję, ze nie kościelny, ale to dlatego, że dla mnie sprawy
wiary to nie tylko formalności i uroczystości. I nie żałuję sukni itd, bo to
nie jest ważne. A może nie najważniejsze, bo skłamałabym, że nie myślałam o tym
nigdy.
Ale fakt, że ślubu kościelnego mieć nie mogłam nie zmieniłby mojej decyzji o
związaniu się z moim mężem. Argument jest taki, jaki już padał wcześniej - ślub
kościelny nie jest gwarantem udanego życia.
Nasz ślub miał być bardzo skromny - szampan po uroczystości i tyle. Przede
wszystkim ze względów finansowych, ale i organizacyjnych - mieliśmy już
maleńkiego Wiktorka.
Ale moi rodzice zrobili nam niespodziankę i zorganizowali elegancki obiad,
piętrowy tort. I jest to dzień, który z ogromnym sentymentem wspominam.
A co do chrztu, to my nie mieliśmy problemu. Ksiądz zapytał nas, czemu nie ma
ślubu kościelnego i usłyszawszy odpowiedź stwierdził, że w takim razie, skoro
są przeszkody do jego zawarcia, nie może nam robić kłopotu z ochrzczeniem synka.

[bejbiko]

My w jednym kosciele mielismy problem z ochrzczeniem synka, wyszliśmy od
razu... pojechalismy do innego i tam się udało. Kościół robi takie problemy, a
tuszuje sprawy o molestowanie seksualne ministrantów itp....

[pysia-2]

Ja mialam tylko slub cywilny. Byla biala suknia, bukiet, welonu nie bylo. Bylo
super. Slub w oryginalnym miejscu, nikt takiego nie mial. Tylko.... czegos
zal...