Emocje rządzą

[poetkam]

Jestem cała utkana z emocji...Emocje rządzą mym światem wewnętrznym.
Wołają we mnie, na zewnątrz cisza, gra pozorów, "jesteś twarda"-
słyszę, "dasz radę". Cholera! Jasnowidze zasrane! Nie dam rady.
Wypalam się, wypalam. Myślę, czuję, przeżywam. Wszystko z podwójną
mocą. Kocham te emocje, kocham. Nienawidzę. Czego więc chcę? Jestem
kłębkiem skomplikowanego dwoizmu. Walka wewnętrzna toczy się we mnie
dzień i noc. Noc i dzień. Paradoks we mnie wielki. Przeciwieństwa
masa we mnie .Jedna ja. Wiele mnie we mnie. Zanurzam się w sobie
dogłębnie. Nie tylko w sobie. W drugiej osobie. W przyrodzie.
Zawieszam wzrok na niebie. Egoizm? Niedojrzałość? Wyimaginowane
problemy? Chęć zwrócenia na siebie uwagi?
Czuję, że muszę krzyczeć. Więc krzyczę!!!!!!! Szarpię się sama ze
sobą. Krzyk zastyga mi na ustach.



Po co to piszę? Nie wiem. Mam potrzebę. Chcę krzyczeć. Płaczę.
Wołam. Czego chcę? Nie wiem. Czuję, że niedługo odejdę....



W poniedziałek idę do moje doktor psychiatry.

[czareg]

Krzycz, wrzeszcz ile sił w płucach. Niby pogodziłaś się z CHAD, ale może twoja
podświadomość nie koniecznie. A może nie potrafisz się pogodzić z myślą, że to
ty będziesz potrzebowała dużo opieki i pomocy, albo po prostu za mało opieki i
pomocy doświadczasz. Przyczyn może być dużo. A więc nie żałuj sobie, pozwól ujść
emocjom. Może choć trochę pomoże. Uściski.

[poetkam]

Dziękuję Ci, jak zwykle za mądre słowa, Czaregu.

Krzyczę więc, ile sił w płucach:

Kur******************************************************************

Nie wiem gdzie jestem, nie wiem kim jestem

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Towarzystwo wzajemnej adoracji? Sama słodycz? NIE
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

nie jestem taka dobra
Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
a

tu nie ma li tylko słodyczy

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

bunt mój krzyk rozpaczy

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

przepraszam za te głupoty
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

wydaje mi się że wnet skonczę z sobą

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa



a może nie

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Wszyscy myślą, że jestem cała dobrocią wielką

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
AA


skoczę do Soły

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

[35.a]

Magda, spokojnie. Nie bądź więc od dziś samą dobrocią.
W ten sposób będziesz bardziej prawdziwa.
Połóż się na podłodze i głęboko oddychaj.
Nie top się w żadnej Sole. Ani innej rzece.

[poetkam]

A., ale ja tak jestem wychowana. Mam to we krwi. Nie wolno mi było
się złościć, bo zaraz zostawałam upominana: Magda nie złość się, bo
mama się zdenerwuje, a wiesz że mama jest chora...Trudno jest
wykorzenić coś, co tyle lat kumulowało się we mnie....

[35.a]

Rozumiem. Ale z takiego niewyrażania te wrzące emocje
mogą zrobić Ci krzywdę. Krakowskim targiem - umiesz
puszczać "kaczki"? Moja kaczka to plum plum i tonie

Gdzieś tę złość wyrazić przecież trzeba.

[35.a]

Przepraszam, że patrzę na Twoją emocjonalność trzeźwo...
W dużej mierze zwie się ona hipomania.

Przyznaję, iż nie rozumiem, gdy ktoś pisze: kocham ludzi,
kochać można pojedynczego człowieka, bliskich ludzi. Resztę
można lubić. Jakiejś części nawet ostro nie lubić.

Przypomina mi się też rozdział z "Jeśli znajdziesz buddę,
zabij go" Koppa (książka o podróży psychoterapeutycznej), gdy
do terapeuty trafia kobieta, która płacze, gdy widzi szamoczącą
się biedronkę, czy jakoś tak. W cieniu tych słodkich uczuć
jest nienawiść. Okropne, prawda?

Nie wierzę w wyłączną słodycz uczuć. Ona coś zafałszowuje,
coś ukrywa. Jesteśmy ludźmi, mamy swoją jasną stronę, mamy
też cień. Usłyszałam też coś fajnego od swojej terapeutki,
gdy rozmawiałyśmy o tym, iż życie jest wiecznym balansowaniem,
wiecznym szukaniem punktu równowagi. Zacytowała przysłowie:
będziesz słodka jak miód - świat Cię wyrzyga, będziesz gorzka
jak piołun - też Cię wyrzyga.

Proporcje...

[poetkam]

35.a napisała:
> Przyznaję, iż nie rozumiem, gdy ktoś pisze: kocham ludzi,
> kochać można pojedynczego człowieka, bliskich ludzi. Resztę
> można lubić. Jakiejś części nawet ostro nie lubić.

Droga A., nawet religia chrześcijańska uczy: kochaj bliźniego jak
siebie samego. A bliźni to każdy człowiek i spokrewniony z nami i
zupełnie obcy. Ja czuję bliską więź z każdym człowiekiem. Hipomania?
Nie wiem. Wiem jedno, zawsze fascynowałam się człowiekiem, jego
rozumem, inteligencją, zdolnościami, talentami, innością:
temperamentem, osobowością, etc. Co to znaczy kochać? Kochać ,
według mnie: szanować innych, pomagać w miarę możliwości z czystego
serca, być tolerancyjnym, etc. Ja świętą nie jestem, ale nawet gdy
kogoś nie lubię, staram się w nim widzieć człowieka, mimo tego że
zrobi mi krzywdę, ja nigdy tym samym mu się nie odpłacę. Owszem, nie
odezwę się do niego już nigdy, ale nie nienawidzę go. Ot, taka moja
filozofia.

gdy
> do terapeuty trafia kobieta, która płacze, gdy widzi szamoczącą
> się biedronkę, czy jakoś tak. W cieniu tych słodkich uczuć
> jest nienawiść. Okropne, prawda?

Nie wiem, jaka jest nienawiść w cieniu słodkich uczuć. Ja jej nie
widzę. Mnie serce pęka, kiedy komuś dzieje się krzywda. Jeśli ktoś
widzi w tym nienawiść, jego sprawa.


> Nie wierzę w wyłączną słodycz uczuć. Ona coś zafałszowuje,
> coś ukrywa. Jesteśmy ludźmi, mamy swoją jasną stronę, mamy
> też cień.

Nie wiem, jak to jest ze słodyczą uczuć innych ludzi. Może coś w tym
jest. Ja się staram, aby moje uczucia były szczere. Czasem mi to nie
wychodzi, bo to prawda, że nie każdy człowiek nam pasuje i nie
zawsze się z nim zgadzamy. Co do cienia w człowieku, to zgadzam się
z Tobą, A., mamy ciemne strony, to jasne jak słońce. Tak jak
pisałam, są we mnie skrajności. Coś mną szarpie targa, kłóci się we
mnie. Takie rozdwojenie...Czy to jest dobro i zło? Nie wiem. W
każdym człowieku jest jedno i drugie, nie da się ukryć. Ale nie ma
na świecie człowieka wyłącznie złego, albo wyłącznie dobrego. Są w
nas różne emocje, czasem te negatywne biorą w nas górę, czasem
pozytywne.

W dużej mierze zgadzam się z Tobą A.

[maciusik]

Nie widze zadnej nienawisci etc. w tym,ze ktos placze nad biedronka.
Owszem,kazdy czlowiek ma dwie strony-jasna i mroczna-to oczywiste.Wazne
jest,ktora z tych stron przewaza.Ci,u ktorych goruje jasna-sa sola ziemi i
sercem tego swiata.

[ditta12]

Ty 35.a to maszacje w tym co piszesz!