trzymajcie kciuki....

[beatrix-kiddo]

Byłam u lekarza. Powiedział że już w zasadzie nie podejmuje się leczenia
ambulatoryjnego. Dostałam leki "ostatniej szansy", tzn. wróciliśmy do silnie
antylękowego Mirtastadu i zwiększył mi dawkę neuroleptyku. Jeśli te leki w
ciągu 2 tygodni nie przyniosą poprawy, to po 23 stycznia szpital na 4 tygodnie.
Błagam trzymajcie kciuki żeby Mirtastad zadziałał, bo ja się panicznie boję
szpitala. Już kiedyś mirtazapina mnie znad grobu zawróciła, ale 7 miesięcy
temu przestała działać. Mam nadzieję, że ta 7-miesięczna przerwa wystarczyła,
żeby organizm "zapomniał" i żeby znów lek się sprawdził....

[35.a]

Masz moje 2 kciuki

[beatrix-kiddo]

))

[o-solitude]

plus 2 moje - to już 4 razem

[poetkam]

> Błagam trzymajcie kciuki żeby Mirtastad zadziałał, bo ja się
panicznie boję
> szpitala


Beatrix, nie musisz błagać...Nie tutaj. My tu za Tobą murem..Bez
błagania!!!

Wierzę święcie, że te siedem miesięcy wystarczyło, aby Twój stary
lek zaczął działać!

Trzymam kciuki!!!!!!

[beatrix-kiddo]

zadzwoniłam do mojej ukochanej przyjaciółki-siostry, która jest lekarzem,
powiedziala, że po tak długiej przerwie i braniu w międzyczasie leków z zupełnie
innej grupy (TPLD) jest bardzo duża szansa, że Mirtastad "zaskoczy" i że mam się
nie nakręcać negatywnie. No to idę być pozytywna... na ile się da.

[i_am_the_army]

Trzymam mocno kciuki! Wszystkie jakie mam!

PS. 4 tygodnie?? to mało... Ale lepiej oczywiście, żebyś się obyła bez szpitala, skoro się boisz.
Kciuki trzymam, przypominam!

[beatrix-kiddo]

i_am_the_army napisała:

> Trzymam mocno kciuki! Wszystkie jakie mam!

No, a Ty masz dużo jak to Gąsienice

Nie, no musi być dobrze, musi musi musi

[i_am_the_army]

Oj dużo ich mam, dużo
Będzie dobrze, będzie będzie będzie

[dziewczyneczka08]

trzymaj się... Będzie dobrze, musisz w to wierzyć

[czareg]

3mam i ja, ale przy tej gęstwinie od gasiennicy to giną w tłumie.

[oskar53]

No to trzymam. Z autopsji mogę powiedzieć, że u mnie po takiej mniej
więcej przerwie (krótszej) inny lek doskonale "wszedł" z powrotem na
przeszło 8 miesięcy. Co powinno Cię conieco pocieszyć. Czekaj na
efekty

[dr.zabbon]

Trzymam!!!

[maciusiko]

Ja tez! )

[arkola]

Trzymam i ja!!!!!!!!!!!!!!!!!

[dol_inka]

wspieram myślami pozytywnie...i już bliżej jest do wiosny

Dziękuję

[beatrix-kiddo]

dziękuję wszystkim za wsparcie, ale przede wszystkim dziękuję Wam za to, że jak
tu na forum płakałam, że mnie nosi, to komisyjnie daliście mi kopniaka i
zmusiliście mnie do pójścia do lekarza. Inaczej mordowałabym się nieludzko
kolejne 2 tyg. dłużej.
Co oczywiście nie znaczy że cudownie ozdrowiałam, znaczy tylko, że _jeśli_ po
mirtazapinie ozdrowieję, to stanie się to o 2 tygodnie wcześniej.
Zrozumiałam dzisiaj, że okoliczności zewnętrzne owszem, ostatnio nie sprzyjają
dobremu samopoczuciu, ale moje stany wręcz panicznego, zwierzęcego strachu już
były naprawdę chorobowe.
Dlatego bardzo Wam dziękuję za zmuszenie mnie do ruszenia dupy do lekarza.
Od wczoraj na razie jeden plus - pierwsza normalnie przespana noc - mirtazapina
+ zwiększona dawka chlorprothixenu powaliły mnie równo.

[poetkam]

pierwsza normalnie przespana noc

Beatrix, skoro już lepiej spałaś, to teraz będzie tylko lepiej,
słoneczko. Patrzeć, jak powita nas radosna i pełna werwy Moderatorka
i powie: dobrze się czuję!

Życzę Ci tego. Będzie dobrze.

[beatrix-kiddo]

Dzięki, Poetko

[poetkam]

beatrix-kiddo napisała:

> Dzięki, Poetko


Ależ nie ma za co, zawsze służę pomocą

[drugikoniecswiata]

dokładam moje dwa, + ew. u nóg, tylko trudno je trzymać. Może królika namówię,
ona ma cztery. Ale wiesz co, ja myślę, skup się na tym, żeby przetrwać na
bieżąco, zamiast się nakręcać tym co będzie czy nie będzie za 2 tygodnie. Panika
i strach paraliżują, ale zaklinanie rzeczywistości nie zawsze działa, bo zwykle
jest tylko inną twarzą strachu. Odłóż martwienie się perspektywą szpitala na 23
stycznia, a teraz małe kroczki: wziąć piguły, przespać noc, zjeść śniadanie,
obiad, kolację..... wyjść z domu gdy trzeba.... czasem odłączyć net... eh, jaka
ja mądra jestem w tej teorii ////////

[beatrix-kiddo]

Drugikońcu, tako też czynię, z małymi różnicami. Po pierwsze, na szczęście
Mirtastad to jednak jak dla mnie genialny lek i jest o wiele lepiej, chyba uda
mi się tego szpitala uniknąć. A po drugie, już podjęłam decyzję, że się
świrlandii nie boję i idę tam, jeśli nie teraz, to przy kolejnym ataku
depresji, który niechybnie kiedyś nastąpi (zwłaszcza w moim chadzie z
dominującymi depami). Jak już oswoiłam tę myśl o klinice, to jakoś mi spokojniej...
No ale na razie cieszę się, że lepiej, najważniejsze że ten zwierzęcy strach się
zmniejszył i w miarę normalnie śpię. Maciusiko świadkiem, że jest poprawa - bo
mnie prawie codziennie ma na linii telefonicznej.
Dziękuję Ci za kciuki, pozdrów królicę (lubię zwierzaki)