kilka słów komentarza

[suiko-tenno]

Witam,
do tej pory tylko czytałam pojawiające się tu posty, dziś jednak
pozwolę sobie na komentarz.
Po pierwsze, moim zdaniem, decyzja o posiadaniu lub nie posiadaniu
dzieci jest indywidualną sprawą każdego człowieka i nikomu nic do
tego. Posty niektórych "prodzieciatych", które się tu pojawiają,
kojarzą i się z inkwizycją albo z jedyną, słuszną linią partii. Nie
każdy ma predyspozycje do bycia rodzicem, tak samo jak nie każdy
może być astronomem czy stolarzem - i to wcale nie umniejsza
człowieka, nie czyni go gorszym, wybrakowanym, czy
niepełnowartościowym. Takie jest moje zdanie.
Po drugie, uderza mnie poziom agresji wobec dzieci. Umówmy się,
można kogoś nie lubić, ale obrażać i prównywać do zwięrząt...

Poza tym, wielu operuje to stereotypami. Nie wiem, gdzie można
oglądać hordy zaślinionych, obsranych, brudnych dzieci, które tylko
wrzeszczą, bałaganią i dotykają obcych "brudnymi łapskami".
Jest to obraz totalnie wypaczonej rzeczywistości. Dla mnie to trochę
paranoidalne i kojarzy mi się ze światem schizofrenika.
Dzieci są różne, jedne miłe, inne niemiłe, jedne brzydkie, inne
ładne, jedne bystre, inne tępe. Dorośli są tacy sami.
Podsumowując, jeżeli ktoś nie chce dziecka, to niech nie ma, ale
myślę, że odrobina kultury wobec człowieka, wprawdzie małego, ale
zawsze człowieka, powinna obowiązywać również na tym forum.

[alina.walkowiak]

Bardzo rozsądna wypowiedź, ale co do zwierząt... Sama przyznaję, że mniej mnie
drażnią zwierzęta niż dzieci, a dzieci swoją agresją i wyciem często właśnie
zwierzęta mi przypominają. Również pod względem bałaganu, jaki powodują. Tu nie
chodzi o obrażanie tylko po prostu o podobieństwa

Przyznaję, że bywają fajne dzieci, ale obecnie wychowuje się już nie dzieci
tylko książęta, którym wszystko się należy.

[jop]

> Przyznaję, że bywają fajne dzieci, ale obecnie wychowuje się już
> nie dzieci tylko książęta, którym wszystko się należy.

E, zaraz tam wychowuje. Nie wychowuje, bo i tak mają ADHD, więc nie
da się wychować, zatem po co się męczyć?

Wczoraj w Kappahlu widziałam dziecko, które zachowywało się tak, że
mi wewnętrzna szczęka opadła. Spory chłopak, miał z 10 lat, więc to
już chyba wiek, w którym należy oczekiwać jakiegoś elementarnego
ucywilizowania, nieprawdaż? Biegał po sklepie jak oszalały, a jak
matka zniknęła mu z oczu, darł się jak opętany: "Mamaaaa! Mamaaaaa!
Gdzie jeeeesteś?" albo "Mamaaaaa! A to jest naprawdę złoteeee?!",
ściągając z wieszaka jakąś tam sztuczną biżuterię i latając z nią po
sklepie.

Masakra. Zapewne był psychiczny, ale w sumie jest mi wszystko jedno,
czy muszę uważać na latające na oślep między wieszakami cudze
dziecko dlatego, że jest niedorozwinięte, czy tylko niewychowane.

[suiko-tenno]

Uważam, że trochę demonizujecie dzieciaki. W miejscach publicznych
spotykam równie wielu dorosłych, którzy zachowują się, co najmniej
nieodpowiednio. To nie jest tylko domena dzieci.
Co do wychowania, większość rodziców, któych znam wychowuje swoje
dzieci w sposób rozsądny i naprawdę przyzwoity.
Nie oznacza to, że każdy rodzic taki jest. Jak ktoś jest głupim
człowiekiem to mądrym rodzicem nie będzie

[majowa-panna]

dzieci najgorsze rzeczy dziedzicza z reguły po rodzicach

[daria_nowak]

Odpowiem z przyjemnością, bo post napisany bardzo sensownie
1. Porównanie do zwierząt w ogóle mnie nie bulwersuje. Być może wynika to z
faktu, że bardzo zwierzaki lubię i wyżej cenię np. psy, niż sporą część ludzi.
Nie są zakłamane i jeśli kochają to szczerze i bezgranicznie

2. Ludzie nie czujący sympatii do dzieci najczęściej ich nie zauważają. Ale gdy
mamy do czynienia z "inwazyjnym" dzieckiem - to rzuca się ono w oczy. W efekcie,
tabuny grzecznych umykają uwadze, ale kilkoro rozwydrzonych na długo pozostaje w
pamięci.

[suiko-tenno]

Przyjmuję Twoje argumenty, zwłaszcza częśc drugą wypowiedzi. Wiesz,
że zwróciłaś uwagę na bardzo ciekawą rzecz. Częściej zapamiętujemy
negatywne rzeczy, które dzieją się dookoła nas (a chyba nawet
bardziej, te które nas dotykają). Własnie staram się przeanalizować
moją codzienną drogę do pracy i to co zapamiętuję z tej godziny...

[daria_nowak]

Zabrzmi, to może dziwnie, ale chcę Ci serdecznie podziękować. Nie za to, ze
przekonały Cię moje argumenty, ale za to, że chcesz je poznać. W lawinie osób
które tu pisują i mają głęboko w nosie dialog i rozmowę, jesteś chlubnym wyjątkiem.

[suiko-tenno]

Dziękuję za miłe słowa. Uważam, że forum to miejsce, w którym ludzie
powinni dzielić się swoimi poglądami i doświadczeniami. Internet
daje nam ogromną możliwość do poznania wielu różnych stron tego
samego medalu. A dyskusja na temat stosunku do rodzicielstwa, nawet
nie dzieci, tylko właśnie poglądów i własnych decyzji na tą sferę
ludzkiego życia, dla mnie osobiście jest niezwykle ciekawe.
Pozdrawiam Cię serdecznie

[ekonat]

> 1. Porównanie do zwierząt w ogóle mnie nie bulwersuje. Być może wynika to z
> faktu, że bardzo zwierzaki lubię i wyżej cenię np. psy, niż sporą część ludzi.
> Nie są zakłamane i jeśli kochają to szczerze i bezgranicznie

Lubimy psy poniewaz sa nam posluszne i mozemy nimi sterowac. Wlasciwie
wyszkolone wykonuja nasze rozkazy.
Dzieci tez oczywiscie mozemy ”tresowac” by byly nam posluszne.
Szczera i bezgraniczna milosc psa do czlowieka polega na tresurze i wyboru
selekcjonowanej przez lata rasy psa, w zaleznosci od przeznaczenia. Byc moze
mozna za to bardziej cenic psy niz dzieci (ludzi) ale czy jest to zasluga psow ?

[daria_nowak]

ekonat napisał:

> Lubimy psy poniewaz sa nam posluszne i mozemy nimi sterowac. Wlasciwie
> wyszkolone wykonuja nasze rozkazy.
> Dzieci tez oczywiscie mozemy ”tresowac” by byly nam posluszne.
> Szczera i bezgraniczna milosc psa do czlowieka polega na tresurze i wyboru
> selekcjonowanej przez lata rasy psa, w zaleznosci od przeznaczenia. Byc moze
> mozna za to bardziej cenic psy niz dzieci (ludzi) ale czy jest to zasluga psow
> ?

Jeśli chodzi o mnie, to od psów wolę koty (mam trzy persy), a psy od ludzi (stan
psów w domu - zero).
Jest taki dowcip - w skrócie - siedzi pies, patrzy na pana i myśli "karmi mnie,
głaszcze, wychodzi na spacery... Chyba jest Bogiem"
Siedzi kot na parapecie, patrzy na pana i myśli "karmi mnie, głaszcze, czesze...
Chyba jestEM Bogiem"
I coś w tym jest
Ja zwyczajnie bardzo lubię zwierzęta, właściwie wszystkie, ludzi - jedynie
wybiórczo.

[sineira]

Wreszcie jakiś kulturalny, wyważony watek na tym forum! Oby więcej takich, może
zacznę tu gościć częściej, bo do tej pory emanująca z niektórych wypowiedzi
agresja po prostu zwalała mnie z nóg. O, właśnie potwierdzam tezę, która padła
wyżej - jak widać rzucanie się w oczy jednostek negatywnych dotyczy nie tylko
dzieci
Mam nadzieję, że forum okrzepnie z czasem, a frustratki i frustraci z obu obozów
się znudzą wypisywaniem głupot.
Przyznam szczerze, że miło byłoby od czasu do czasu wyrzucić z siebie emocje,
wywoływane przez ciemne strony macierzyństwa, a nie zostać przy tym nazwaną
"dzieciorobem" albo "macicomózgiem" (czy jakoś tak) za sam fakt posiadania
dziecka. Które, nawiasem mówiąc, jest wynikiem świadomego, dojrzałego wyboru.
Miło byłoby poczytać - bez przedzierania się przez bluzgi - jak inne kobiety
sobie z tym radzą.

Nie lubię dzieci i nie zamierzam się z tego tłumaczyć, podobnie jak nie tłumaczę
się z tego, że nie lubię ogórków. Instynkt macierzyński odezwał się u mnie dość
późno, bo w 31-szej wiośnie życia, a i to głosem słabiutkim. Gdyby nie Mąż,
pewnie bym dziecka nie miała. Ale zdecydowałam się i nie żałuję, choć czasem
bywa... różnie. Szanuję wybory innych kobiet, pod warunkiem, że są to wybory
dojrzałe, a nie śmieszne pokrzykiwanie nienawidzącej "bachorów" nastolatki.
Mam nadzieję, że Twój post, Suiko, zapoczątkuje nowy kierunek!

[julia78]

suiko-tenno - piękne i co najważniejsze sensowne podsumowanie.
Kultura dyskusji to podstawowa sprawa-szkoda, że tak mało osób o tym pamięta.
Każdy ma prawo do własnego zdania a wyrażenie go bez agresji powinno być
priorytetem.

[bejman2]

Zgadzam się. Piszecie, że dziecko wrzeszczy, a czym jest ten płacz i
lement dziecka, niczym innym jak okazaniem swoich emocji, czy nie
mają do tego prawa? Nie umieją inaczej, uczą się dopiero. Jak sąsiad
krzyczy na swoją żonę za ścianą, to nie jest to bardziej irytujące,
niz płacz dziecka. Dzieci maja prawo do wyrażania swoich emocji tak
samo jak dorośli. Prawda jest taka, że dzieci są zdane na nas
dorosłych, ufają im bezgranicznie, kochają bez względu na ....

[zyj_przez_kalke]

To chyba jedyny spokojny wątek na tym forum. Jeśli można wtrącić
swoje trzy grosze: myślę, iż tak ciężka atmosfera spowodowana jest
dość niefortunną/prowokującą nazwą. Gdyby nazywało się np.
bezdzietni nie wywoływałoby takich emocji. Czy jest to forum dla
ludzi, którzy chcą wykrzyczeć swoją wrogość i agresję wobec
wszystkich dzieci śwata czy dla tych, którzy po prostu wybrali inny
niż "jedyny słuszny" model życia?
Szkoda, że tu zakrzyczeni zostali ci, którzy mogą spokojnie i
merytorycznie wypowiadać się na temat swoich wyborów.