Inspirująca lektura, poruszająca serce.

"Rozważania o wierze" - ks. Tadeusz Dajczer

[pysio8]

Bardzo warto, polecam choć dopiero zaczęłam czytać wersję internetową, którą
można znaleźć na stronie www.opoka.org.pl - kliknąć 'czytelnia' potem 'według
autora' i poszukać Dajczer Tadeusz i już.
Kiedyś jak Sion i Kulinka polecały tę książkę, to zignorowałam.....

C.S.Lewis, "Listy starego diabła do młodego"

[a_weasley]

Świetnie się czyta i MSZ każdemu warte polecenia. Nie żeby raz przeczytać i
zapomnieć, tylko żeby wracać od czasu do czasu i patrzeć, czy aby któryś z tych
mechanizmów nie zaczyna u mnie działać...

Mój Chrystus połamany

[aetas]

Mój Chrystus Połamany - Ramón Cué Romano

a w dzieciństwie opowiadania Ks. Malińskiego, wychowałam się na nich

i wiecie co? Mickiewicz i Norwid, kto by pomyślał, taki "Arcy-Mistrz"
czy "Rozmowa wieczorna", albo nawet Dziady, a od Norwida "Krzyż i dziecko" np.
albo "Moja piosnka", w ogóle wiele wiele polskich wierszy...

[mary_ann]

a_weasley napisał:

> Świetnie się czyta i MSZ każdemu warte polecenia. Nie żeby raz przeczytać i
> zapomnieć, tylko żeby wracać od czasu do czasu i patrzeć, czy aby któryś z
tych
> mechanizmów nie zaczyna u mnie działać...
>

Zgadzam się w pełni. To była dla mnie jedna z najważniejszych jak dotąd książek
w życiu. Chylę czola przed przenikliwością Lewisa, który IMHO trafniej niż
najwytrawniejszy psycholog obnażył słabe punkty ludzkiej duszy.

Dejczer "Rozważania o wierze"

[wyczyny]

swietnie sie czyta, praktyka bez nudzenia i sedno-jak dla mnie oczywiscie

"Dzikie serce" Johna Eldredge

[wyczyny]

polecam na prezent dla facetow, mezow, znajomych, przyjaciol, ktorzy lubia czytac, bo jak nie lubia to nie przeczytaja-moj maz odnalazl sie w tej ksiazce i twierdzi, ze pomogla mu poukladac zycie kiedy byl w kryzysie ducha i takie tam jeszcze inne ciemnosci nastaly

"Ocalona aby mówic"

[sion2]

piekna wstrzasajaca ksiazka-swiadectwo o dziewczynie z Rwandy, ktora
pochodzila z katolickiej rodziny, z plemienia Tutsi, ktorej niemal
cala rodzina zostala wymordowana a ona ocalala ukrywajac sie w
łazience znajomego pastora, w piekle ludobójstwa odnalazla Boga -
niesamowite swiadectwo, to ksiazka o wierze, czyta sie jednym tchem

Maria Valtorta "Poemat Boga-Człowieka"

[wyczyny]

zycie Maryi i Jezusa opisane dzieki wizjom, mozna dostac kilka tomow lub wersje skrocona tylko do opisu ostatnich dni zycia Jezusa

[isma]

Dla porzadku:
kosciol.wiara.pl/wydruk.php?grupa=6&art=1035984478&dzi=1035894726&katg

Te wizje roztropnie jest na razie traktowac jako literacka fikcje.

Matka Teresa "Pójdz, bądz Moim światełem"

[sion2]

Wydawnictwa znak. Nie moge sie oderwac, to sa listy duchowe m.
Teresy opatrzone komenatarzami, narrator jakby prowadzi nas przez
zycie m. Teresy. Juz rozumiem dlaczego Bog pozwalal ją tak hołubic
za zycia przez "swiat", nagroda Nobla, szacunek, rozkwit dziela itd.
To wszystko w straszliwych ciemnosciach duchowych, w agonii duszy
trwajacej prawie 30 lat! polecam, mimo takiego tematu lektura nie
jest "ciężka". kosztuje niecale 40 zl a ma ponad 500 stron

[mader1]

omówiona jest w " Gościu Niedzielnym" nr 14 rok LXXXV czyli
najnowszym " Najbiedniejsza z biednych"

[pysio8]

Sionku dziękuję, na pewno kupię i przeczytam. Pamiętam jak byłam "na zakręcie", latałam do biblioteki po książki typowo new age'owskie(nie wiem jak się to odmienia)i nie wiedzieć dlaczego wychodziłam z jej myślami na każdy dzień roku pod pachą. Potem czytałam ją w parku i nie mogłam powstrzymać łez...Takie mam wspomnienia

polecam

[mamalgosia]

Choć droga bardzo, polecam serdecznie:

www.stereo.pl/products/Beskidzkie_rekolekcje/402169?gclid=CLGxpavh_pgCFQZOtAodPmCSmg

jeszcze nie skończyłam, ale bardzo piękna

[felixa05]

Ja właśnie "odkryłam" Panią Wandę Półtawską. Czytam teraz "Samo
życie" - jest to , jak podano w opisie, "swoista katecheza
traktująca o życiu małżeńskim i rodzinnym". Zamówiłam też i lada
dzień do mnie dotrze "I boję się snów", a potem zamierzam
kupić "Beskidzkie rekolekcje"( chociaż drogie). I to będą moje
lektury na Wielki Post, moje rekolekcje. Oczywiście, mam nadzieję,
nie jedyne.

[mamalgosia]

Mnie Wanda Półtawska jest bliska już od jakichś 15 lat. Najpierw od
strony Jej znajomości z Janem Pawłem II. Potem przy okazji moich
przygotowań do małżeństwa - mocno posilałam sie jej książkami. A
jeszcze potem - w związku z tematyką obozową. Przeczytałam wszystko.
Bardzo ucieszyła mnie ta nowość

[felixa05]

Żałuję, że ja tak późno zetknęłam się z książkami Wandy Półtawskiej.
Jakieś trzy lata temu, kiedy siedziałam w domu na urlopie
wychowawczym, słuchałam czasem Radia Józef i tam, na antenie,
czytano "I boję się snów". Wstrząsające. Wysłuchałam paru fragmentów
ale nie mogłam, nie miałam odwagi żeby przczytać całą książkę. A
teraz przeczytam. A po "Beskidzkie rekolekcje" pobiegnę do księgarni
w poniedziałek.

[sylwia0405]

Moja lektura na Wielki Post to "Poznawanie siebie w świetle Słowa Bożego" ks.
Krzysztofa Wonsa. Jest to analiza przypowieści o synu marnotrawnym i przyznaję
szczerze, że autor porusza takie aspekty tej przypowieści, które nigdy nie
przyszły by mi do głowy.

zachwycająca modlitwa

[mamalgosia]

Boże mój - teraz bardziej
niż kiedykolwiek dotąd jestem przed Tobą.
Jestem przed Tobą wciąż.
Dotychczas bardziej byłam w sobie
i widziałam siebie. Teraz pozwalasz
mi niejako zgubić siebie - jakbym
przestawała istnieć, przestawała być
tą, która dotąd była. Nie umiem
już być tą - a nie umiem też
jeszcze być inną, taką jaką Ty chcesz
mnie mieć.

Masz prawo tego chcieć, bo jestem Twoim stworzeniem.
A jednak cierpię, chociaż rozumiem to prawo
i uznaję. Tak trudno mi przestać być sobą.
Och, gdybym już bodaj mogła znać tę, którą mam być.
Wiem, że Ty niczego nie niszczysz -
tylko stwarzasz. Stwarzasz nas przez naturę,
a w nowy sposób stwarzasz przez łaskę.
Wierzę w to, tak jak wierzę w Ciebie moją wiarą
bardzo teraz obolałą od przeżycia
własnej słabości i nieudolności.
Pomóż mi znaleźć siebie i pomóż mi
spotkać się z Tobą w sobie.
A dopóki muszę się gubić w mroku
mojej własnej istoty, trzymaj
mnie za rękę jak Twoje dziecko,
daj mi, bym zrozumiała
Ciebie i Twoje działanie również
przez ludzi, których mi dałeś na mojej drodze.

Proszę Cię, abym nigdy nie traciła
nadziei w Ciebie i nie poddawała się rozpaczy

...

[fizula]

Z mojego dzieciństwa książki Romana Branstettera, m.in. "Jezus z
NAzaretu" zrobiły na mnie niezwykłe wrażenie.
Jeśli chodzi o dr Wandę Półtawską, to jeszcze polecam oprócz
w/w "Stare rachunki" i "Z prądem i pod prąd".
Niedawno ukazała się książka "Zadziwiająca bliskość" ks. Dejczera-
kogo "Rozwarzania o wierze" poruszyły, ten też po tą książkę
powinien sięgnąć.

[mader1]

rzeczywiście, zachwycająca. Dziękuję... Był taki wątek z różnymi modlitwami,
dobrze byłoby ją tam wkleić...

[mamalgosia]

Czytając ją po raz pierwszy, myślałam o Tobie.

G. Kahlil "Wasze dzieci"

[atama]

"Wy jesteście jak łuk, z którego wasze dzieci, jak żywe strzały,
zostały wyrzucone naprzód. Strzelec mierzy do celu na szlaku
nieskończoności i trzyma cięciwę napiętą całą swą mocą, ażeby
strzały mogły poszybować szybko i daleko. Poddajcie się z radością
rękom Strzelca, ponieważ on kocha równą miarą i strzały, które
szybują i łuk, który pozostaje niewzruszony".
Gibran Kahlil "Wasze dzieci"

[marvitka]

'Najlepsze miejsce pod słońcem czyli O właściwym miejscu i czasie do budowania
charakteru dziecka'
MacDonald Gordon

o wychowaniu w wierze, wzrastaniu w Bogu - poruszająco a zarazem autentycznie.
b. b. polecam

[laura771]

Dom w Bogu - o.Augustyn Pelanowski są to rozważania w oparciu o Księgę Tobiasza
oraz
tego samego autora: Wolni o niemocy.
Polecam.

[andrzej585858]

Nie jest to na pewno łatwa lektura, głównie dlatego że sa to teksty napisane ponad 1500 lat temu, ale czasem warto sięgnąć do tekstów mapisanych przez tych którzy "ocalili Europę" - czyli wczesnośredniowiecznych mnichów irlandzkich. Trochę tych pism zostało przetłumaczonych na j. polski.
Dlaczego o nich wspominam? Natknąłem się dzisiaj na krótki tekst zatytułowany "O dwunastu sprzecznościach świata". Pochodzi z VII wieku i zacytuję tutaj tylko przedmowę, ale myślę że warto zastanowić się nad zadziwiającą aktualnością tych słów:

"Jest dwanaście sprzeczności na świecie:
1. Mędrzec nie wykonujący tego, co głosi
2. Starzec nie interesujący się religią
3. Młodzieniec bez posłuszeństwa
4. Bogacz nie udzielający bez jałmużny
5. Kobieta bez wstydu
6. Pan niecnotliwy
7. Chrześcijanin zabiegający o rzeczy światowe
8. Pyszny nędzarz
9. Niegodziwy król
10. Niedbały biskup
11. Niekarny lud
12. Naród nie uznający prawa.

W taki oto sposób niszczy się sprawiedliwość".

Test pochodzi z: A. Bober: "Teksty źródłowe do historii Kościoła i patrystyki.

"Przemija postać świata"

[andrzej585858]

Są książki o których po przeczytaniu mówimy że zmieniły sens naszego życia. Jedną z takich książek jest dla mnie powieść Hanny Malewskiej "Przemija postać świata". Oto w bólach, krwi i nieustającej wojnie rodzi się nowy świat. Odchodzi w przeszłość świat przemocy, świat w którym władza to siła pieniądza. Oto potęgę miecza zastępuje potęga ducha.

Oto świat w którym nowe znaczenie nabierają, wydawało się, dawno już przebrzmiałe słowa, słowa które na ostatniej karcie tej powieści odczytuje wiekowy już Kasjodor:

" ... jakże piękny jest człowiek, gdy jest człowiekiem.."

Jakże piękny jest człowiek patrzący do przodu, a jednocześnie potrafiący patrzeć w przeszłość i z niej czerpiący siły.

Nie potrafię pisać pięknie ani zgrabnie formułować swoje myśli, ale chciałbym tak jak potrafię, przedstawić myśli i czyny ludzi którzy nadali kształt dzisiejszej Europie i o których powinniśmy nieustannie pamiętać.

Nie zostało to dziedzictwo zapisane w Konstytucji Unii Europejskiej. Pamięć o judeochrześcijańskich źródłach naszej kultury nie zasłużyła na to aby zostać w ten sposób uhonorowana. Ale ona nadal trwa i uważam, że także moim obowiązkiem jest dawanie świadectwa tej pamięci.

Jakże proroczo dzisiaj brzmią słowa św. Augustyna zapisane w "Wyznaniach". Po przeczytaniu życiorysu pierwszego mnicha Antoniego, w ten sposób zwrócił się do swojego przyjaciela Alipiusza:

"Na co my czekamy? Czy pojąłeś sens tej opowieści? Powstają prostaczkowie i zdobywają niebo, a my, z całą naszą bezduszną uczonością, tarzamy się w ciele i krwi. Czy dlatego wstydzimy się iść za nimi, że oni nas wyprzedzili? Czy nie jest gorszym wstydem w ogóle nie pójść tą drogą" - Wyznania VIII,8

Czy dzisiaj nie widzimy podobnych zachowań? Być osobą wierzącą jest niemodne, a jeżeli już to obowiązkowo należy kontestować nauczanie Kościoła, jako nie przystające do rzeczywistości.

Setki słów i rozważań, dywagacje związane z wszelkimi możliwymi grzechami - wzrok skierowany ku przyszłości i wiara w to że nauka znajdzie odpowiedzi na wszystkie pytania.

Nieustanny, od wieków istniejący bunt metafizyczny, i ta ciągła pewność, że oto już znamy odpowiedzi na wszystkie pytania, tak jak pisał o tym chociażby Lukrecjusz w swoim dziele "De natura rerum" I, 62:

"Gdy życie ludzkie było zgniecione na ziemi, gdy upadało pod gnebiącym ciężarem religii, która z górnych stref niebios ukazywała swe groźne oblicze, by straszyć nim Człowieka, pewien Grek pierwszy ośmielił się podnieść przeciw niej swe oczy śmiertelnika i pierwszy ośmielił się stanąć przeciwko niej (...) Tym sposobem religia została z kolei obalona i podeptana, podczas gdy nas zwycięstwo wyniosło pod niebiosa".

Tak opisał Lukrecjusz Epikura, gloryfikując jednocześnie bunt przeciwko religii ciemiężącej poprzez tysięczne zakazy wolność człowieka.

"... jakże piękny jest człowiek, gdy jest człowiekiem.." Gdy szuka bliźniego w drugim człowieku i odnajduje w nim obraz Stwórcy? Gdy nie szuka mądrości tylko w księgach, ale przede wszystkim w człowieku?

Przemija bowiem nieustannie postać tego świata, tak brzmi tytuł pięknej książki, ale ten tytuł jest zaczerpnięty z listu św. Pawła do Koryntian, i te słowa sprzed 2000 lat nadal są aktualne. Przemija bowiem to co złudne, zarówno chwilowe przyjemności jak i dobra materialne.

I tylko słowa zapisane przez anonimowego irlandzkiego mnicha w VII albo VIII wieku nadal są aktualne:

"Ziemia pełna jest naraz majestatu i harców,

zarazem dostojna jest i radosna;

we wszystkim odzwierciedla Tego,

który ją uczynił".

"Wolność według gender to samowola"

[andrzej585858]

Od początku maja w sprzedaży dostępna jest nowa książka Gabriele Kuby "Globalna rewolucja seksualna. Likwidacja wolności w imię wolności", w przystępny i kompleksowy sposób opisuje istotę zjawiska, zwanego ideologią gender.

Oto opis spotkania z autorką. Warto zapoznać się z tym co mówi o sowjej książce i na pewno warto ją przeczytać

O przyswajaniu przez elity języka ideologii gender, który ośmiesza wartości religijne i unika jasnego nazywana tego, co złe - mówiła 28 maja w Ełku Gabriele Kuby, niemiecka socjolog i pisarka. - Wolność w kulturze gender nie oznacza dokonywania wyboru między dobrem a złem - to samowola - dodawała Kuby, zachęcając też do podejmowania działań na rzecz obrony wartości chrześcijańskich, rodziny, małżeństwa i życia.
Gabriele Kuby wystąpiła podczas konferencji "Rewolucja genderowa, nowa ideologia seksualności", która odbyła się w Ełckim Centrum Kultury. Niemiecka socjolog, publicystka i krytyk społeczny przybyła do Ełku na zaproszenie Stowarzyszenia Duc in Altum.

- Jesteś jako świadek Chrystusowy. Wiesz jakie są dzieje i rozumiesz, jak zaradzić trudnym sytuacjom. Arcybiskup Kolonii, kard. Joachim Meisner dwa dni temu powiedział, że to o czym dzisiaj będzie mowa jest groźniejsze niż cała ideologia komunistyczna i marksistowska. Pomóż i naszemu pokoleniu zrozumieć i zaradzić - powiedział bp Romuald Kamiński, witając prelegentkę.

Gabriele Kuby opowiedziała o swojej wieloletniej drodze poszukiwania Boga. Odnalazła Go w Kościele katolickim. Dzięki przeżytym doświadczeniom dzisiaj daje świadectwo o prawdzie i niebezpieczeństwie jakie niesie ze sobą ideologia gender.

Tłumaczyła, że rodzina i wartości chrześcijańskie są systemowo niszczone od czasów Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Najbardziej zaś niebezpieczne jest to, że dziś rewolucja ta jest prowadzona przez elity władzy pod hasłem "gender mainstreaming".

Kuby wymieniała, że polityka gender domaga się m.in. zrównania mężczyzny i kobiety poprzez uczynienie ich takimi samymi, likwidacji tożsamości płciowej mężczyzn i kobiet, likwidacji "przymusowej heteroseksualności", równouprawnienia a nawet uprzywilejowania wszelkich związków nieheteroseksualnych.

Jednym z postulatów gender są też prawa reprodukcyjne, które opisują aborcję jako "prawo człowieka", czy obowiązkowa seksualizacja dzieci i młodzieży od najmłodszych lat. W Niemczech obowiązkowa edukacja seksualna została wprowadzona w latach 70. Od 1986 r. zostało zniesione prawo do edukacji domowej, aby cały pakiet edukacyjny był prowadzony w szkołach. Rodzice, którzy próbowali uchronić swoje dzieci przed tymi zajęciami, byli karani.

Państwo i organizacje, które współpracują w dziedzinie seksualizacji najmłodszych, głoszą teorię, że "dzieci są istotami seksualnymi od narodzenia i dlatego mają także potrzebę zaspokojenia seksualnego i prawo do niego", a "aktywność seksualna dziecka od niemowlęctwa jest przejawem zdrowego rozwoju psychoseksualnego" - kontynuowała niemiecka socjolog.

Kuby zauważyła też, że są stosowane coraz bardziej agresywne techniki wywierania wpływu na dzieci i młodzież. Takie działania owocują zanikaniem wszelkich norm moralnych, brakiem poczucia wstydliwości, blokowaniem sumienia. Pedagogika seksualna bezpośrednio niszczy rodzinę i małżeństwo - mówiła.

Niemiecka pisarka podkreśla, że ONZ i Unia Europejska realizują wiele założeń tego nurtu. "21 maja Parlament Europejski w Strasburgu uchwalił rezolucję, zawierającą wymagania kulturowo-rewolucyjne dla krajów bałkańskich, które starają się o przyjęcie w poczet krajów członkowskich: Chorwacji, Albanii, Serbii, Macedonii, Bośni i Hercegowiny i Czarnogóry. W myśl rezolucji, należy przeprowadzać kampanie uwrażliwiające na stereotypy związane z płcią. Muszą być dostępne środki antykoncepcyjne. Kraje te mają mieć dostęp do zdrowotnych usług reprodukcyjnych, czyli do aborcji. Należy także wspierać prawa osób o innych orientacjach niż heteroseksualna. Prowadzi to do niskiej dzietności. W krajach europejskich przypada 1,3 dziecka na kobietę. Istnieją obliczenia, z których wynika, że nie przetrwał naród, gdzie wskaźnik urodzeń był niższy niż 1,5 dziecka na kobietę. Nie trzeba być naukowcem, wystarczy tylko zdrowy ludzki rozum, by rozpoznać sprzeczności i zagrożenia tkwiące w tej ideologii" - mówiła Gabriele Kuby.

Prelegentka zwróciła też uwagę na język gender, jakim posługują się elity, w tym media, studenci, władza. "Ośmiesza się pojęcia określające wartości religijne, np. dziewictwo, czystość, prawda także jest już podejrzana. Nie można też mówić o grzechu, rozwiązłości, perwersji, diable. Wolność w kulturze gender nie oznacza dokonywania wyboru między dobrem a złem - to samowola" - argumentowała.

Dodawała, że pozornie wydawać by się mogło, iż nas ten problem jeszcze nie dotyczy, jednak już nasze dzieci uczone są, że rodzicami są nie tylko mama i tata, ale może nim też być opiekun. W Niemczech - mówiła socjolog - funkcjonuje sformułowanie "rodzic I" i "rodzic II". Na uniwersytetach w Polsce są już od kilku lat zajęcia z ideologii gender.

Słuchacze wykładu pytali Gabriele Kuby o sytuację homoseksualizmu, który do 1973 r. był wpisany przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne na listę chorób psychicznych. Pisarka podkreśliła, że nikt nie rodzi się homoseksualistą. Na to, że ktoś nim jest, ma wpływ wiele czynników. Podała organizacje wspierające osoby, które chcą wyjść z homoseksualizmu. "Ze względu na poprawność polityczną jest to przemilczane. Psycholodzy bardzo dużo dziś wiedzą na temat homoseksualizmu, ale o tym się nie mówi" - zauważyła Kuby.

Gabriele Kuby zachęcała, aby podejmować działania broniące wartości chrześcijańskich, rodziny, małżeństwa i życia. "Kościół nie ma zwodzonego mostu, który mógłby uchronić człowieka przed wpływem nowych ideologii, ale ma Chrystusa, który zwyciężył zło i w Nim jest nasza nadzieja."

www.deon.pl/religia/kosciol-i-swiat/z-zycia-kosciola/art,14610,wolnosc-wedlug-gender-to-samowola.html