pytanie o znak krzyża...

[alex05012000]

kto pyta nie błądzi, albo błądzi krócej..... pytanie przede wszystkim do
katolików, ale ciekawią mnie i zwyczaje innych kosciołów: otóż czy
przechodząc koło kościoła, kaplicy, krzyża przydrożnego ... należy uczynić
ręką znak krzyża, tzn. przeżegnać się w imię Ojca i Syna i ducha świętego
amen czy nie? - maria
p.s. proszę powstrzymać się od wszelkich złośliwości, odpowiedzi pochodzących
od golonych jaj i tym podobnych osób i tak nie otwieram....

[saba76]

alex tak koło krzyża podroznego czy kapliczki należy przezegnac sie.

[mika74]

To nie jest konieczne. Zjawisko chyba raczej rzadko spotykane, chyba ,ze wsród
ludzi o bardziej ludowej pobozności (co nie znaczy,że gorszej!).
Dla mnie znak krzyza jest pewnym waznym znakiem, działa na moja wyobraznie,
przypomina coś, a wlasciwie Kogoś...

[mama_kasia]

Osobiście znaku krzyża wtedy nie robię. Natomiast robię
przed posiłkiem, kiedy to dziękuję Bogu za otrzymane dary.
No i oczywiście rozpoczynając jakąkolwiek inną modlitwę
(ale nie zawsze; czasami modlę się bez znaku krzyża).
I dobrze (z mojego punktu widzenia), że mówisz "znak
krzyża", a nie "przeżegnanie się". Naszym dzieciom też
mówimy w ten sposób, aby od małego wiedziały, że to jest
ZNAK.

[alex05012000]

ja, chyba z domu czyli od babci wyniosłam, znak krzyża przy przechodzeniu ulicą
obok kościoła co mi zostało do tej pory i co identyfikuję (osobiście) z
okazaniem szacunku temu miejscu i pewnym okazaniem własnej wiary; coś na
kształt tego jak niektórzy starsi panowie przechodząc koło kościoła zdejmują na
moment nakrycie głowy.., chciałam po prostu wiedzieć czy nie jest to jakiś
dziwaczny gest i co na to oficjalnie m.in. KK .... Co do dzieci: Olka moja
znaku krzyża nie umie a ze mszy to najbardziej zainteresowana jest albo
śpiewaniem albo swoim pluszakiem.... ale nie popadam w dezespoerację...

[isma]

Czasem to jest troche uciazliwe - kiedy wracam z pracy tramwajem, to na odcinku
jednego przystanku sa bodaj cztery koscioly (w tym jeden greckokatolicki).
Niektorzy pasazerowie usiluja zadoscuczynic wszystkim czterem )))

Zdarza nam sie natomiast z mezem modlic przy krzyzach w gorach - zazwyczaj ta
modlitwa to nie tylko znak krzyza, ale i psalm.

W ogole wydaje mi sie, ze znaku krzyza sie troche naduzywa - moj maz praktykuje
go tylko w zwiazku z formula "W imie Ojca i Syna...", ale czesto obserwujemy
np. ze niektorzy - czesc pewnie machinalnie - czyni go po pokropieniu woda
swiecona, przy podnoszeniu sie z kolan po Przeistoczeniu itp.

Rozczula mnie praktykowany gdzieniegdzie na wsiach obyczaj przezegnania
bochenka chleba przed nadkrojeniem, ale nie moge sie oprzec wrazeniu, ze jest w
tym cos z zabobonu.

A w wolnej chwili chetnie rozeznam temat, bo ciekawy.

[alex05012000]

dziekuję wszystkim, w szczególnosci Ismie, jak rozeznasz temat to ja bardzo
chętnie poczytam... a z uciążliwością to fakt, ja wracając do domu z pracy mam
kilka kościołów, nooo, dwa na pweno ... a w dodatku jadę samochodem, więc
kreślenie znaków krzyża moze być czasem nieco karkołomne, hi,hi, to tak
dygresyjnie, ale na bazie wszystkiego co czytam na Forum to takie różne pytania
mi się nasuwają .... maria

[isma]

Takie w sieci, lepiej pozno niz wcale, znalazlam.
Wynikaloby z tego (to jest fragment podrevcznika do liturgiki niejskiego ks. T.
Sinki), ze znak krzyza jest wspolczesnie integralnie zwiazany z liturgia lub
modlitwa.

Znak krzyża jest najczęściej spotykanym znakiem tak w liturgii, jak i poza
liturgią. Przypomina dzieło odkupienia dokonane przez Chrystusa na krzyżu (Kol
1,20). Jest symbolem wiary (1 Kor 1,17) i źródłem łask (Ef 2, 16). Znak krzyża
przypomina również, że trzeba krzyżować siebie samego przez różne formy
umartwienia (Mt 10,38; Gal 2,19) i naśladować Chrystusa w bolesnej drodze (Mt
16,24). Według Apokalipsy znak krzyża jest pieczęcią, którą nosi na sobie każdy
kto służy Bogu (Ap 7,3). Prastarym zwyczajem chrześcijan było kreślenie znaku
krzyża na osobach, przedmiotach i na sobie samym. Znak zbawienia towarzyszył im
od chwili powstania ze snu do momentu udania się na spoczynek nocny. Tertulian
(+ 220) zapewniał, że znak ten opiera się na tradycji apostolskiej. Czytamy u
niego: "Czynimy znak krzyża na czole na każdym kroku: przy wchodzeniu i
wychodzeniu, przy nakładaniu ubrania i obuwia, przy myciu, przy zapalaniu
światła, przy pójściu na spoczynek, przy siedzeniu i każdej innej czynności".
Chrześcijanie w tym znaku widzieli obronę przed demonami, pomoc w pokusach,
umacnianie wiary i publiczne jej wyznawanie. To ostatnie akcentowane było
zwłaszcza od czasów św. Augustyna (+ 430). Gnostyckie Akta Piotra, pochodzące z
II wieku, wspominają znak krzyża w związku z udzielaniem Eucharystii, a więc w
zastosowaniu liturgicznym. Jest to najstarsza wzmianka o kreśleniu na sobie
znaku krzyża w liturgii. W IV w. znak krzyża istniał już w liturgii jako stały
znak, stosowany szczególnie we Mszy świętej, przy chrzcie i przy święceniach
kapłańskich, o czym informuje św. Jan Chryzostom (+ 407). Mały krzyżyk czyniono
na czole. Znacznie później, bo w VIII w. dołączono do tego drugi mały krzyżyk
kreślony na ustach, a w X w. dodano trzeci znak krzyża kreślony na sercu. W XII
w. Jan Beleth (+ 1165) tłumaczył, że chrześcijanin nie wstydzi się wiary, ale
wyznaje ją ustami i sercem. Zwyczaj ten zachował się do naszych czasów w
liturgii na początku czytania Ewangelii.
Wielki znak krzyża notowany jest w liturgii dopiero w XI w. Kreśli się go prawą
ręką od czoła do serca oraz od lewego do prawego ramienia. Stanowi on ryt
otwierający i zamykający czynności liturgiczne, nabożeństwa i modlitwy, tak
wspólne, jak i indywidualne. Znak krzyża jest typowo chrześcijańską formą
błogosławienia siebie i innych. Wypowiadane przy tym słowa: "W imię Ojca i
Syna, i Ducha Świętego" w szczególny sposób uprzytomniają chrzest przyjęty w
imię Trójcy Świętej. Czasem używanie przy tym wody święconej wzmacnia myśl o
chrzcie, błogosławieństwo i obronę przed złem.

[ogolone_jajka]

A czy będąc na cmentarzu też trzeba żegnać każdy krzyż????

znak krzyża na chlebie

[barbie-torun]

Nie zabombon a raczej tradycja.
Pochodzę z prowincji i do dzisiaj praktykuję się w wielu domach zrobienie znaku
krzyża na chlebie i ucałowanie go przed pokrojeniem. I ja tak czynię w swoim
domu.
Jak w modlitwie- " chleba naszego powszedniego daj nam Panie" to właśnie ten
bochenek to symbol Boga. A nie muszę Ci przypominać jakie były ciężkie czasy
dawniej i prawie jedynym pożywieniem był właśnie chleb.
I oby nigdy go nie zabrakło na naszych stołach.

"... do kraju tego gdzie kruszynę chleba podnoszą z ziemi przez uszanowanie,
tęskno mi Panie..."

Basia

[isma]

Basiu,
wybacz, jesli Cie urazilam. Mysle, ze jesli ten gest jest czyniony ze
swiadomoscia, co on oznacza, to o zabobonie nie moze byc mowy.
Ale nie sadze, ze chleb jest symbolem Boga, dla mnie jest po prostu darem
Bozym, ktoremu - jak kazdemu Bozemu darowi - nalezy sie szacunek - i tu zgoda.

[addria]

U moich teściów jest taki zwyczaj robienia znaku krzyża przed pokrojeniem
chleba. Pytałam męża i powiedział mi, że to po prostu z szacunku. Dlaczego
akurat chleb - to wynika z tego, że Pan Jezus na ostatniej wieczerzy łamał się
właśnie nim z apostołami.
U mnie w domu też chleb był zawsze szanowany, nie można było go wyrzucać do
śmietnika, a jak się zsechł, to albo ptaszki były karmione, albo zbierany
był "dla konia"

[barbie-torun]

Nie jestem tak oczytana i wykształcona jak Wy, więc może popełniam błędy
nieścisłości. Mam na myśli symbol chleba-pracy rąk ludzkich symbolem Pana
Jezusa.
Ale w dzisiejszym zlaicyzowanym świecie wiele osób wstydzi się symboli
chrześcijańskich.
Sama tego doświadczyłam, dziwnie na mnie patrzono jak mówiłam"Pochwalony Jezus
Chrystus" zakonnicy albo przyklękłam na widok księdza z wiatykiem idącego do
szpitala.

Barbie TORUN?

[neogobbo]

Mam nadzieję że nie masz na myśli Torunia mówiąc o prowincji

[barbie-torun]

W Toruniu mieszkam od 8 lat i jestem dumna że mieszkam w grodzie Kopernika
(nie o.Rydzyka)

PS. Zaprazam na pierniki

[neogobbo]

A ja odwrotnie - jakieś 10 lat temu opuściłem Toruń. Ale nadal kocham to miasto
i ziemię chełmińską, na której rokrocznie spędzam wakacje. Bywasz na Songs fo
Songs albo Afryce?

[barbie-torun]

Oczywiście, że bywamy na sacrosongu. Nie na całym ale echo niesie po Wiśle i na
podwórku słychać, aż miło.

PS. Moje dzieci są fanami Arki Noego. Znają na pamięć i śpiewają wszystkie ich
utwory. Mnie bardzo podobał się ostatnio chór gospels.

[mamalgosia]

tak, jest to jakaś forma wyznania wiary i przyznania się do Boga

[jan33]

Zwyczaj ktory zanika ze wzgledu na pospiech dnia codziennego i pewno
laicyzacje. Tak jak pozdrawianie sie wspomnianym "Niech bedzie.... .
Z drugiej strony mozna zastanawiac sie jaki wplyw na takie zachowania maja
zmiany kulturowe. Dawniej gdy chodzilismy "po gorach", kazdy pojedynczy turysta
lub grupa wymieniala pozdrowienia. Dzisiaj mozna isc samotnie spotkac drugiego
i przejsc obojetnie na pustym szlaku. O tempora o mores.
jan

chrześcijańskie pozdrowienie

[barbie-torun]

Masz rację Janie.
Coraz rzadziej pozdrawiają się ludzie mówiąc "Szczęść Boże" widząc pracujących
a kiedyś było to normą. Teraz tylko duchowni i nieliczni świeccy (tacy jak My)
kultywują tę tradycję.
Basia

[neogobbo]

Ja jeszcze z domu wyniosłem taką tradycję, że jak się idzie do Kościoła, a ktoś
z domowników zostaje w domu, mówi się "Z Bogiem" (taka skrócona
wersja "Zostańcie z Bogiem") a jak się wraca: "Niech będzie pochwalony Jezus
Chrystus". Przeniosłem to na mój dom obecny. Zdaje się, że kiedyś nawet po
przyjściu z pracy tak mówiłem, choć teraz już nie. A w sumie szkoda...
Przed kościołami i kaplicami nigdy się nie żegnałem, ale nie jest to zła
tradycja.

[netus]

W domu też mamy zwyczaj błogosławieństwa: jak rozstajemy się z dziećmi idąc do
pracy, zostawiając w przedszkolu to robimy im znak krzyza na czole i one nam
tez robią. Jest to dla nas normalna czynność. Zawsze tak było. Robię też tak
swoim chrzesniakom, polecając ich w taki sposób Bożej Miłości. Gdy wychodze od
rodziców (mieszkamy osobno) zawsze mówię no to pa z Bogiem, i oni mi tez tak
odpowiadają.
Mamy tez zaprzyjaźnionego ojca zakonnego, z którym zawsze kończymy rozmowę
telefoniczą błogosławieństwem (mąż błogosławi ojca i ojciec nas) oraz
błogosławimy gdy się żegnamy (mieszka 500km od nas i nie widujemy się często.
Błogosławieństwo jest czymś bardzo potrzebnym i ważnym. Nie robię znaku krzyża
jednak przechodząc czy przejeżdżając obok kościołów. A zwróciliście uwagę, że
dzisiaj mało kto przykleka gdy przechodzi ksiądz Najświętszym Sakramentem idąc
np. do chorego?

[woy1]

Wszystko zalezy na czym sie ludzie opieraja w swoim zyciu, to potem wyznacza
kierunek dokad zmierzaja. Jezeli czlowiek opiera sie na Biblii i tylko na niej
i zalezy mu na tym co Bog o nim mysli a nie ludzie w okolo to nie bedzie robil
znaku krzyza, ale bedzie staral sie zyc w kazdym miejscu tak aby sie podobac
Bogu. Bog patrzy na serce czlowieka a nie na jego zewnetrzne gesty, a przeciez
znak krzyza ludzie robia z mysla o Bogu, dlatego jest tutaj sprzecznosc.
Pozdrawiam,
Wojtek

[grrrrw]

Ja nie widze sprzecznosci, a Biblia pełna jest wezwań o wykonywanie róznych
liturgicznych gestów.

[woy1]

grrrrw napisała:

> Ja nie widze sprzecznosci, a Biblia pełna jest wezwań o wykonywanie róznych
> liturgicznych gestów.

Tak masz racje ale to jest glownie w Starym Testamencie, dla chrzescijan
bardziej istotnym jest Nowy Testament, np. Jezus daje przykazanie milosci,
ktore wypelnia pozostale przykazania, wiec juz nie musimy zyc pod zakonem
dekalogu i slepo wykonywac 10 przykazan jezeli bedziemy w pelni wypelniali
przykazanie chrystusowe.
Problem wogole z religia jest taki, ze czlowiek w tych wszystkich obrzedach
gdzies gubi po drodze zywa relacje z Bogiem. Bog nie chce naszych obrzedow,
chce naszych serc.
Pozdrawiam.

[mama_kasia]

Wiesz, ale np. znak krzyża, który ja wykonuję przed
modlitwą czy błogosławiąc dzieci, czy podczas liturgii wynika
właśnie z mojej wiary, z mojej żywej relacji z Bogiem. To nie
jest tylko obrzęd. To świadomy znak. Tak samo noszenie przeze
mnie krzyżyka na szyi. Krzyż to najważniejszy znak mojej wiary.
Nie wiesz, dlaczego dany człowiek robi ten znak przed kościołem
czy kaplicą Dla niego może to być wyraz wiary.
Trzeba uważać z ocenianiem obrzędowości. Nigdy do końca nie wiadomo,
co się kryje w sercu człowieka.
Z życzliwymi pozdrowieniami - Kasia.

[woy1]

Dziekuje za pozdrowienia,

Nie neguje znaku krzyza bo to jest sedno chrzescijanstwa, ani tego jak piszesz,
ze wykonujesz znak krzyza bo to wynika z Twojej glebokiej wiary, jestem
przeciwny ludziom, ktorzy wykonuja obrzedy w sposob czysto mechaniczny i nie
maja w sercu Boga, wszystko to dlatego, ze taka jest tradycja. Musze sie
przyznac, ze po rozmowie z moim tesciem, ktory jest obronca kosciola
katolickiego i zarliwym tradycjonalista a z drugiej strony podwazajacym
autorytet Biblii , ktora jest fundamentem tego wszystkiego, zaczalem sie
zastanawiac nad tzw." polskim katolicyzmem". Nie wiem czy wiesz ale na
zachodzie katolicy sa bardziej otwarci. Podam jeszcze jeden przyklad, bylem
kiedys w grupie charyzmatycznej w jednej parafi, Ci ludzie chcieli czegos
wiecej niz chodzenie tylko w niedziele do kosciola, poznawali dary Ducha
Swietego, szli do przodu, po kilku latach wladze koscielne przeniosly ksiedza
na zabita wies a grupe rozwiazano.
To jest temat rzeka bo interesuje sie tym od 15lat, wiec nie bede tutaj sie
rozpisywal. Jak masz ochote na wymiane pogladow zapraszam na skrzynke:
[e-mail]
Pozdrawiam serdecznie, Wojtek.

[woy1]

Dziekuje za pozdrowienia,

Nie neguje znaku krzyza bo to jest sedno chrzescijanstwa, ani tego jak piszesz,
ze wykonujesz znak krzyza bo to wynika z Twojej glebokiej wiary, jestem
przeciwny ludziom, ktorzy wykonuja obrzedy w sposob czysto mechaniczny i nie
maja w sercu Boga, wszystko to dlatego, ze taka jest tradycja. Musze sie
przyznac, ze po rozmowie z moim tesciem, ktory jest obronca kosciola
katolickiego i zarliwym tradycjonalista a z drugiej strony podwazajacym
autorytet Biblii , ktora jest fundamentem tego wszystkiego, zaczalem sie
zastanawiac nad tzw." polskim katolicyzmem". Nie wiem czy wiesz ale na
zachodzie katolicy sa bardziej otwarci. Podam jeszcze jeden przyklad, bylem
kiedys w grupie charyzmatycznej w jednej parafii, Ci ludzie chcieli czegos
wiecej niz chodzenie tylko w niedziele do kosciola, poznawali dary Ducha
Swietego, szli do przodu, po kilku latach wladze koscielne przeniosly ksiedza
na zabita wies a grupe rozwiazano.
To jest temat rzeka bo interesuje sie tym od 15lat, wiec nie bede tutaj sie
rozpisywal. Jak masz ochote na wymiane pogladow zapraszam na skrzynke:
[e-mail]
Pozdrawiam serdecznie, Wojtek.