rekolekcje ignacjańskie

[samboraga]

jak to wygląda i ile dni trwa?
czytałam 'Ćwiczenia', coś niecoś wiem o rozeznawaniu, ale o samych
rekolekcjach mało
może ktoś z Was był i może mi coś skrobnąć na ten temat

[isma]

Jak bedzie potrzeba, moge szerzej )).
Ale tak technicznie, to zaczyna sie od tzw. Fundamentu, i to trwa 5 dni. Potem
sa 4 kolejne Tygodnie, z ktorych kazdy trwa okolo 8 dni )). Mozna
uczestniczyc "w odcinkach", np. co roku kolejny Tydzien. Info o wyjazdowych
jest tutaj (terminy wakacyjne juz pewnie zarezerwowane):
www.jezuici.pl/dr/
A dla zabieganych jest propozycja pt rekolekcje ignacjanskie w zyciu
codziennym, zwykle w Wielkim Poscie i Adwencie.

[samboraga]

dzięki)
na razie połażę po linku, ale chętnie dopytam, jeśli łaska

[samboraga]

strona b. się przydała)

odpowida mi warunek milczenia
mam nadzieję że jest brany na serio mimo...no właśnie, jak +/- duże są takie
grupy?

i co do prowadzenia duchowego:
czy na czas rekolekcji zostaje mi przydzielony ‘przewodnik’?
w jaki sposób i na ile mogę sie z nim kontaktować indywidualnie?
czy w tzw. międzyczasie przewidywana jest spowiedź?
i jak wygląda kontynuacja od strony HR zakonu
czy kolejne etapy (na całość za jednym zamachem mnie nie stać czasowo() są
prowadzone przez te same osoby?
no i co dalej ‘po’? jak (i przy kim ‘stałym’ można dalej ‘wzrastać’ zachowując
doświadczenia tych rekolekcji, odwołując się do nich (no i tutaj też czas, a
raczej jego brak jest istotny)?
(wiem, wiem Ty jesteś od smoka a ja od syrenki ale przypuszczam że pewne zasady
są takie same)

jak jest coś jeszcze ważnego i wartego wspomnienia o czym nie pomyślałam – to
wrzuć na ruszt

acha, i jak pytam za szczegółowo to napisz na mój priv gazetowy

[isma]

Smok czy syrenka nie ma znaczenia, zasady sa takie same, wlasnie na tym polega
istota sprawy, ze to jest sformalizowana METODA, rozpoznawalna na calym
swiecie )).

Dostajesz osobe towarzyszaca (to nie musi byc kaplan, choc najczesciej jest,
zdarzaja sie tez klerycy jezuiccy, a nawet swieccy), rozmowa z kierownikiem
jest indywidualna, codzienna.
W kolejnych tygodniach nie musisz byc prowadzone przez te sama osobe, bo patrz
wyzej: to jest metoda, ktora posluguja sie w porownywalny sposob rozni
prowadzacy. Ale mozna poprosic (o ile to jest logistycznie mozliwe, np. dany
jezuita przebywa jeszcze w tej placowce) o prowadzenie przez konkretna osobe.

Co dalej? Znowu, patrz wyzej - poniewaz jest to metoda, to w zasadzie po
odbyciu calych Cwiczen (ewentualnie jeszcze tzw. Syntezy) umiesz poslugiwac sie
pewnymi narzedziami duchowego wzrostu samodzielnie. Choc oczywiscie wskazane
jest znalezienie sobie stalego kierownika duchowego (gdybys myslala o takiej
perspektywie, to lepiej od razu szukac rekolekcji w poblizu syrenki )),
bardzo pozyteczna instytucja to jest )). Szerzej na priv, jesli masz ochote.

Liczba osob - bardzo roznie. W Czestochowie masowka, bywa i kolo setki. Ale
najczesciej maksimum to 50-60 (Zakopane, Gdynia). A w Falenicy to w ogole chyba
osrodek ma mniej niz 50 miejsc. W wiekszosci osrodkow (z wyjatkiem Czestochowy
chyba) standardem sa pokoje jednoosobowe, tak, ze nie masz problemu z
milczeniem przy ustalaniu kolejki do lazienki )).

[aetas]

Ja odbywałam kiedyś rekolekcje ignacjańskie w Instytucie Studiów nad Rodziną w
Łomiankach. Nie wiem, jak teraz, rekolekcje dla rodzin na pewno prowadzą, może
te też?
www.isr.org.pl/ISR/index.htm
> formacja
> rekolekcje

Pozdrawiam

[direta]

Ja byłam w Cz-Dziedzicach, Czestochowie (oba miejsca to "szkoła" o.Jozefa
Augustyna) a potem jeszcze w Starej Wsi ("szkoła" o.Mokrzyckiego matoda ta
sama, ale troche inny sposób realizacji)
We wszystkich przypadkach milczenie było zachowywane. Najlepiej to wygladało w
Częstochowie i Cz-Dz przy posiłkach. Bo kiedy było milczenie nigdy nikomu
niczego nie zabraklo, ludzie odgadywali a nawet uprzedzali swoje życzenia, a
kiedy juz nie było milczenia to człowiek nie mógł sie doprosić o podanie soli ;-
))))
Najbardziej spektakularnym owocem milczenia, o ktorym zawsze mówię dla
ilustracji jak owocne jest milczenie jest moja serdeczna przyjaciólka,
która poznałam przed laty na moich pierwszych rekolekcjach.
Widziałam i słyszałam ją dokładnie dwa razy: na początku, gdy każdy się
przedstawiał i na końcu, gdy dzieliliśmy się owocami rekolekcji, a jednak gdy
kilka dni później przypadkowo wpadłyśmy na siebie w Krakowie, przywitałyśmy się
jakbyśmy sie znały od przedszkola.
Przyjaźnimy sie do dziś, mimo dzielącej nas odległości. Jestem nawet chrzestną
jej córeczki