Co im się udało ?

[mader1]

Czasem piszemy o swoich rodzicach i ich... łagodnie pisząc...
niezbyt udanych zabiegach wychowawczych. Niektóre nasze pewnie też
są chybione... albo...albo skutek jest mocno odsunięty w czasie.
Co Waszym rodzicom się udało ?
Moi rodzice zarazili mnie czytaniem książek. Nauczyli mnie
odpowiedzialności.

[szyszunia11]

Mojej mamie - kochanemu "dziobakowi" udało się zostać moim najlepszym przyjacielem, z którym mogę porozmawiać o WSZYSTKIM, który w każdej sytuacji wysłucha, pocieszy, rozsmieszy Który nauczył mnie tylu rzeczy, że aż nie sposób ich wymienić, ale zwłaszcza rozwinął moją wyobraźnię oraz zachęcił własnym przykładem do przygody z Bogiem. Dzięki "dziobakowi" wierzę, że najlepsze zawsze tak naprawde jest przed nami, potrafię (przynajmniej próbuję) podejść z dystansem do swoim prawdziwych i wydumanych problemów, wysmiać się z nich... zrezygnować z perfekcjonizmu. Dziobakowi udało się być uśmiechniętym, sympatycznym i pełnym humoru człowiekiem mimo róznych trudnych dośwaidczeń życiowych i rodzinnych. Z tą osobą po prostu uwielbiam spędzac czas, załatwiac nawet prozaiczne sprawy bo wtedy jest okazja do pogadania. Udało mu się być piękną kobietą w wieku 55 lat. Dziobak jest super!!!!!!!!!!!!!!!!

[verdana]

JA im sie udałam))
A tak naprawde -cale dziecinstwo zloscilam się na stałe poganianie
mnie we wszystkich czynnosciach. A teraz jestem zadowolona, robie
wszystko szybciej niż znajomi i zostaje mi wobec tego więcej czasu
na nicnierobienie.

[mader1]

> JA im sie udałam))

To wiadomo )))) na tym forum zresztą przeważają takie udane
egzemplarze ))))

[justyna.ada]

No, moi pokazali mi, że można coś robić bez tzw. potrzeby, coś co nie jest do
niczego potrzebne, ale za to piękne, i z takich rzeczy składa się szczęście.
I jeszcze, że można całe życie szukać Pana Boga.
A, no i bardzo dużo mnie przytulali ))

[mader1]

a mnie nie przytulali, podobno nie chciałam ale to wcale nie
przeszkadza mi przytulać moich dzieci - więc tego nauczyłam się "
mimo"
Ale... ja byłam mała w czasach, gdy książeczek było maleńko, stało
się po nie w kolejkach, albo dostawało " spod lady" za jakąś
dodatkową opłatą. Moja mama nauczyła mnie, że takich " opłat" nie
dajemy. No wszyscy, wszyscy się dziwili,jak mogą byc tacy
nierozsądni, ci moi rodzice... Niektór sklepowe to chyba z litości i
sympatii coś zostwialy...
Ale wracajac do książeczek... chodziłyśmy z mamą do rosyjskiej
księgarni, bo tam czase były bajeczki klasyków, ilustrowane. Moja
mama wtedy tłumaczyła na polski i zaklejała tekst rosyjski ))))
A potem było jej wstyd, jak podrosłam, wszystkie te książeczki
powyrzucała.. szkoda, chciałabym miec taką jedną choć na pamiątkę...
zaradności tfu... niezaradnosci życiowej mamy )))))
Pewnie dlatego, choć nie wiem, lubię kupować dzieciakom ksiązeczki
po angielsku, tyle że tłumaczę na bieżąco )))

[magdalaena1977]

mader1 napisała:
> Moi rodzice zarazili mnie czytaniem książek.
Moi też. Jak kilka lat temu pojawiła się akcja "Cała Polska czyta dzieciom", to
okazało się, że u nas wszystko było tak jak zalecają tamci specjaliści. Bo mama
czytała mi już jak miałam roczek czy dwa latka (i reagowałam). I czytała mi jako
starszemu dziecku (Pan Tadeusz, Ogniem i mieczem). I jako nastolatce, która już
niby umie czytać, ale pewne teksty do samodzielnej lektury są za trudne (Polska
Piastów Jasiennicy).
Ale pewnie nauczyli mnie, bo sami czytają. Zresztą potem raczej doraźnie
odganiali mnie od książek - żebym szła spać, sprzątała, uczyła sie itp.

Mój stryj usiłował swoje dzieci zmusić do czytania i mu nie wyszło. Bo sam nie
czytał. Kiedyś nawet zapytałam się mamy "a gdzie wujek trzyma książki ?", bo
nie mieściło mi się w głowie, że ta jedna półeczka z encyklopedią mu wystarczy.

[mama_kasia]

Nauczyli mnie rzetelności; tata puntualności; i jeżdżenia
po Polsce
A mój tata (który jest już 14 lat częściowo sparaliżowany
i nie mówi, nie pisze) cały czas uczy mnie optymizmu. To
niezwykła nauka

[minerwamcg]

Gdybym miała najcenniejsze rzeczy, których mnie nauczyli, spisać w formie
aforyzmów, wyszedłby dwugłos nastepujący:

Mama: nie w każdej chwili twoje musi być na wierzchu. Więcej można uzyskać
odpuszczając teraz, żeby wygrać potem.

Tata: mówi się, że książka to nasz przyjaciel. Widząc jak ty szanujesz swoje
książki, chyba nie chciałbym być twoim przyjacielem.

Mama: nie próbowałaś? To nie mów, że niedobre.

Tata: zapomnieć to możesz zjeść albo iśc siusiu, bo o tym organizm sam ci
przypomni. O wszystkim innym musisz pamiętać.

Mama: tata mówi, że ożenił się ze mną, bo punktualnie przychodziłam na randki.

Tata: jesteś dzielna baba, dasz sobie radę.

Mama: nie będziesz wiedzieć, czy potrafisz, jak nie spróbujesz.

Tata: chodź do mnie (przytula).

Mama: (przytula bez tesktu).

Minerwo :)

[mader1]

jakie to śliczne, co napisałaś
jak ugotowałam jedną ze swoich pierwszych zup i bardzo się
stropiłam, bo wszyscy sięgali po sól ze znaczacymi minami, tato
powiedział uspokajająco :
" Wszystko dobrze. Można dosolić, jak ktoś lubi, to nie jest żaden
problem"
Ale innym razem po zaserwowanej przeze mnie kolacji, powiedział, że
nie chciałby być moim mężem i że mu współczuje )))

[maadzik3]

Uczyli mnie miłości, szacunku, odpowiedzialności, samodzielności w myśleniu.
Dawali przykład miłości, solidności, pracowitości. Naprawdę mam niezwykłych
rodziców i mówiłam to zawsze...

[otryt]

Sądząc z ilości wątków niewielu rodzicom się udało. Ale z drugiej
strony intuicja mi podpowiada, że to jest nieprawda, ze jakoś trudno
jest to zauważyć. Może nie doceniamy tego?

[franula]

A ja myślę Otrycie że po prostu trudno jest pisać dobrze o sobie -
np że moim rodzicom udało się że jestem taka fajna

Nie wiem na ile skutek zamierzony ale udały im się obie córki - mam
na myśli ze niekoniecznie chcieli mieć dwie religijne córki, mało
ambitne karierowo za to urodzinnione i w ogóle.

Nauczyili mnie czytać. I myśleć. Dyskutować i pyskowac jak trzeba
I nienadużywania pokładanego we mnie zaufania. Samodzielności.
nie wiem co jeszcze ale efekty wychowania w miarę przyzwoite o
porażakach nie w tym wątku