Prosba mamalgosi

[sion2]

Nie wiem co sie dzieje ale dostalam alarmujacego smsa z prosba abym
napisala na forum prosbe o modlitwe aby Kasia (mamalgosia) mogla
wrocic do domu...
Ostatnio bardzo ciezko u nich, bardzo... nie odpisala mi dalej co
sie dzieje, ale przekazuje prosbe i ide sie modlic...

[mama_kasia]

dobrze

[ula27121]

I ja postaram się bardzo.

[nikaa818]

oczywiście

[aetas]

Mamalgosiu, jestem z Tobą bardzo...

w domu

[mamalgosia]

Kochani, wróciłam. Oszczędności na oddziale. Chwała Bogu. Nic to nie
zmienia w mojej chorobie, to już dożywocie. Teraz skupiamy się na
próbach ulżenia w bólu (było ponad pół dnia, kiedy ból zelżał, ale
wrócił), no i ciągle jeszcze badania. Nic to nie zmienia... ale ...
zmienia bardzo wiele.
Jestem osobą bardzo słabą psychicznie, w szpitalu tracę resztki
rozumu. Potrafię w ogóle nie jeść, wpadam w depresję nie do
odratowania. Myślę, że w każdej chorobie, nawet tej najbardziej
somatycznej (czy takie są?) jednak to ma znaczenie, jak wygląda
psyche pacjenta. Wiem, że jestem niedojrzała, ale taka właśnie
jestem.
Boli nadal, ale niech boli w domu.
Bardzo dziękuję za modlitwę. Napisałam w smsie do mader, że jak
tylko czuję się lepiej to modlę się z a tych, któzy sie za mnie
modlą (a wiem, że jest tych osób niesamowicie dużo, naprawdę aż nie
do wiary). Właściwie to tylko modlę się w ten sposób, za sobą to
tylko wzdycham "Jezu, ratuj". Myślę i chyba wiem, że Wasza i Innych
modlitwa działa. I czyni bardzo wiele. Nie wiem, czy cuda.
Póki co bardzo dziękuję. Jestem w domu i cieszę się niebem za
uchylonym oknem, Mężem jedzącym kolację przy Culombie i pogaduchami
Synków, którym nie chce się spać.
Przepraszam, że tylko proszę i proszę, ale mam jak mam, sama nie dam
rady Więc proszę o to wsparcie modlitewne nadal. Wydaje mi się, że
dzisiaj naprawdę udało się tylko dzięki modlitwie. Mam również
nadzieję, że to co jestem w stanie ofiarować w tej chorobie za
innych - że będzie to chociaż jakimkolwiek podziękowaniem.
A dzisiaj mam prośbę: pomódlmy się za pacjentów oddziału
neurologicznego w moim szpitalu. I za wszystkich, którzy nie mogą
być w swoich domach. Więcej nie potrafię napisać, ogrom, ogrom
ludzkiego cierpienia

Jeszcze raz dziękuję i dobrej nocy. Ja się już cieszę na łóżeczko

[mader1]

jestem już i cieszę się, że nie w szpitalu. Czasem to konieczność, ale... w domu
lepiej niż w szpitalu.
Jutro przecież Dzień Mamy

[nati1011]

Mamalgosiu, jestem, pamiętam... wiem, jakie to trudne.

Ja dziekuję za każdy dzień bez bólu. I paradoksalnie - nie bolejąc -
bardziej pamietam o wszystkich co cierpią.

Właśnie myślałam o Tobie w ostatnich dniach. My z malutkiem
hartujemy się od paru dni nad morzem - i tak sobie przypomniałam jak
tęskniłaś za paroma dniami wypoczynku. Szkoda, że nie możesz być tu
z nami (

Będę szczególnie intensywnie pamietać o Tobie w modlitwie i prosze
miej nadzieję: ja doznałam ulgi po 11 latach niemal ciągłego bólu.

Czytam właśnie o Ojcu Pio. poprosze Go o wstawiennictwo w Twojej
sprawie. On zawsze był bardzo wrażliwy na cierpienia innych.

Dobrej nocy Mamalgosiu

[atama]

Dobrze, że wróciłaś! Modlę się i za Ciebie i za tych, o których
prosisz.

[mary_ann]

Jestem i będę się starała być.

[felixa05]

Pamiętam o Tobie, Mamałgosiu. Będę się modlić. Za Ciebie i za
chorych z oddziału neurologicznego.

[audita]

Tak, jestes w mich myslach i modlitwie. Trzymaj sie.

[paszczakowna1]

Będę pamiętać.

[kochmama]

Będę się modlić.

[minerwamcg]

Oczywiście. I tak, potwierdzam, Ojciec Pio to bardzo "skuteczny"
święty. Zaczynam nowennę.

[mamalgosia]

Dziękuję Wam bardzo i bardzo potrzebuję. Jestem zrozpaczona tym co
się dzieje

[atama]

Mamalgosiu, jesteśmy z Tobą. Myślami, modlitwą...

[verdana]

Małgosiu, przykro mi, mysle o Tobie...
Nie potrzebna Ci aby jakas pomoc? Jesli tak - pisz!

[nati1011]

Mamalgosiu, tak mi przykro. Czy można ci jakoś pomóc? Napisz na
priva, czy cokolwiek można dla Ciebie zrobić?

[sylwia0405]

Również jestem. Wiem, że sprawy neurologiczne są bolesne mama ma
stwardenienie rozsiane i borykamy się z tym już blisko 10 lat.
Trzymaj się mamałgosiu, nie poddawaj się i jeśli mogłabym jakoś
pomóc - to napisz, możesz na mnie liczyć.

[sulla]

Mamalgosiu, jestem w modlitwie. choć tyle mogę zrobić...

[neafilipowa]

Krzycz i proś, po to tu jesteśmy. I pamiętam, oczywiście.

Jestem n/t

[elwinga]

[franula]

jestem

[maadzik3]

Malgosiu, jestem. Ostatnio rzadko tu bylam i teraz dopiero zajrzalam. Jestem
modlitwa jestem mysla. Czy mozna Ci jakos pomoc? Nie wiem co Ci dolega, ale
jesli moge cokolwiek zrobic/ dowiedziec sie/ pomoc stad - daj znac. Prosze!

[anngal]

Ja też jestem, właśnie się zastanawiałam, dlaczego ostatnio nie ma
Cię na forum.Trzymaj się, ja w szpitalu też ciągle płaczę, jesli Cię
to pocieszy. Tylko po porodzie, gdy byłam z dziećmi, nie płakałam,
bo one były ze mną

jestem

[mamalgosia]

Nadal bardzo źle. I dlatego nie piszę - nie chcę epatować swoją
rozpaczą
Ale chcę tutaj napisać po raz kolejny: dziękuję Wam wszystkim (i
tym, którzy zupełnie z tego forum nie są, a się o mnie troszczą i
modlą). Codziennie modlę się w Waszych intencjach. A jeśli jakieś
cierpienie udaje mi się bez buntu znieść i utyskiwań (rzadko!), to
też za Was.
Dziękuję, że jesteście